حکم وجود زنی که در عادت ماهیانه است؛ در مسجد الحرام برای شنیدن احادیث و خطبه ها چیست؟
السؤال
سوال ۱:
حکم وجود زنی که در عادت ماهیانه است؛ در مسجد الحرام برای شنیدن احادیث و خطبه ها چیست؟
س34: ما حكم وجود المرأة في المسجد الحرام وهي حائضٌ؛ لاستماع الأحاديث والخطب؟
الجواب
پاسخ ۱:
برای زن حائض ماندن در مسجد الحرام و دیگر مساجد جایز نیست، اما جایز است که از داخل مسجد بگذرد، و چیزی را که لازم دارد بردارد یا مانند آن؛
چنانکه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ عایشه ـ رضی الله عنها ـ را امر کرد تا «خمره» [۱] (سجاده) ای را از داخل مسجد بیاورد، پس ایشان فرمودند: من در حال حیض هستم. ایشان فرمودند: «حیض تو در دستت نیست»،
بنابراین اگر زنی که مطمئن است خونی از او در مسجد نمی ریزد، از داخل مسجد عبور کند، اشکالی بر او نیست.
[۱] خمره: سجاده ای که نمازگزار بر آن سجده می کند، و از آنجا که صورت را می پوشاند، آن را در عربی خمره گویند.
اما اگر می خواهد وارد شود و بنشیند، این جایز نیست.
به دلیل آنکه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ زنان را در نماز عید امر کرد تا به سوی مصلای عید بیرون بیایند (دختران کم سن و سال، و پرده نشینان، و آنانی که در عادت ماهیانه هستند)، اما امر کرد تا زنانی که در حال حیض هستند از مصلی دوری کنند،
و این دال بر آن است که برای زنی که در عادت ماهیانه است ماندن در مسجد برای شنیدن خطبه یا دروس و احادیث جایز نیست.
ﺟ34: لا يجوز للمرأة الحائض أن تمكث في المسجد الحرام ولا غيره من المساجد، ولكن يجوز لها أن تمر بالمسجد، وتأخذ الحاجة منه وما أشبه ذلك؛ كما قال النبيّ ﷺ لعائشة حين أمرها أن تأتي بالخمرة[1]، فقالت: إنها في الـمسجد، وإنّي حائضٌ، فقال:
«إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ» [2]،
فإذا مرت الحائض في المسجد، وهي آمنةٌ من أن ينزل دمٌ على المسجد، فلا حرج عليها.
[14] الخمرة: هي السجادة يسجد عليها المصلي، وسميت خمرة؛ لأنها تخمر الوجه، أي: تغطيه.
[15] مسلم، كتاب الحيض، باب جواز غسل الحائض رأس زوجها وترجيله (11) (298).
أما إن كانت تريد أن تدخل وتجلس فهذا لا يجوز.
والدليل على ذلك: أن النبي ﷺ أمر النّساء في صلاة العيد أن يخرجن إلى مصلى العيد -العواتق، وذوات الخدور، والحيض- إلا أنه أمر أن يعتزل الحيض المصلى [3]،
فدل ذلك على أنّ الحائض لا يجوز لها أن تمكث في المسجد لاستماع الخطبة، أو استماع الدرس والأحاديث.
[16] البخاري، كتاب العيدين، باب خروج النساء والحيض (974)، ومسلم، كتاب العيدين، باب ذكر إباحة خروج النساء في العيدين إلى المصلى (10) (890).
من أحكام الطهارة في الصلاة