Skip to content

Жена после два поминати месеца од породувањето, и откако станала чиста, забележува некои ситни траги на крв, дали ќе престане со постењето и нема да клања? Или што треба да направи?

السؤال

Прашање 1:

Жена после два поминати месеца од породувањето, и откако станала чиста, забележува некои ситни траги на крв, дали ќе престане со постењето и нема да клања? Или што треба да направи?

س24: امرأةٌ بعد شهرين من النّفاس، وبعد أن طهرت بدأت تجد بعض النّقاط الصغيرة من الدم، فهل تفطر، ولا تصلّي؟ أو ماذا تفعل؟

الجواب

Одговор 1:

Проблеми кои жените ги имаат со хајз и нифас се море кое нема брег, а причините за тоа се употребата на таблети кои ја запираат бременоста или тие што ја запираат менструацијата, како и многу други слични проблеми кои луѓето ги познаваат.

Точно е дека проблемот сè уште постои дури од пратеништвото на Аллаховиот веровесник, алејхи селам, па дури и од постоењето на женскиот пол, но повеќето се од овој тип, каде што човекот се наоѓа збунет како да го реши проблемот, што е за жалење.

Затоа општо правило е: Кога жената ќе биде чиста, кога ќе биде сигурна дека е чиста од хајз или нифас - а под поимот чиста мислиме на белиот секрет после хајз, и тоа е познат исцедок кој жените го препознаваат - па сѐ што се појавува по чистењето, како заматена течност, жолтило, дамки или некаков секрет, не е менструација, и тоа не ги спречува да извршуваат намаз, не ги спречува да постат и не го спречува мажот да има односи со сопругата. Бидејќи тоа не е менструација.

Уму Атије вели: Не обрнувавме никакво внимание на заматеното или жолтилото. Хадисот е пренесен од Бухари, а кај Ебу Давуд има додаток: „После чистота.“ Синџирот на овој хадис е автентичен.

Според ова велиме: Сѐ што ќе се случи по сигурна чистота од овие работи, тоа нема да ѝ штети на жената и да ја спречи да клања, пости или да има интимни односи со својот сопруг, само што, не треба да избрзува сѐ додека не биде сигурна дека е чиста;

бидејќи некои жени кога ќе прекине крварењето ќе побрзаат и ќе се избањаат пред да станат чисти.

Затоа жените на асхабите ѝ испраќаа на мајката на верниците, Аиша, радијаллаху анха, парче ткаенина на која имаше крв, а таа им велеше: „Не брзајте додека не го видите белиот исцедок."

ﺟ24: مشاكل النّساء في الحيض والنّفاس بحرٌ لا ساحل له، ومن أسبابه: استعمال هذه الحبوب المانعة للحمل والمانعة للحيض، وما كان الناس يعرفون مثل هذه الإشكالات الكثيرة،

صحيحٌ أن الإشكال ما زال موجودًا من بعثة الرسول ﷺ، بل منذ وجد النّساء، ولكن كثرته على هذا الوجه الذي يقف الإنسان حيران في حلّ مشاكله أمرٌ يؤسف له.

ولكن القاعدة العامة: أن المرأة إذا طهرت، ورأت الطّهر المتيقن في الحيض وفي النّفاس -وأعني بالطّهر في الحيض: خروج القصة البيضاء، وهو ماءٌ أبيض تعرفه النّساء- فما بعد الطّهر من كدرةٍ، أو صفرةٍ، أو نقطةٍ، أو رطوبةٍ، فهذا كلّه ليس بحيضٍ، فلا يمنع من الصلاة، ولا يمنع من الصّيام، ولا يمنع من جماع الرجل لزوجته؛ لأنه ليس بحيضٍ، قالت أمّ عطية:

«كُنَّا لَا نَعُدُّ الصُّفْرَةَ وَالْكُدْرَةَ شَيْئًا»

أخرجه البخاريّ[1]، وزاد أبو داود [2]:

«بَعْدَ الطُّهْرِ»

وسنده صحيحٌ.

[6] كتاب الحيض، باب الصفرة والكدرة في غير أيام الحيض (326).

[7] كتب الطهارة، باب في المرأة ترى الصفرة والكدرة بعد الطهر (307).

وعلى هذا نقول: كلّ ما حدث بعد الطّهر المتيقن من هذه الأشياء فإنها لا تضرّ المرأة، ولا تمنعها من صلاتها وصيامها ومباشرة زوجها إياها، ولكن يجب ألّا تتعجل حتى ترى الطّهر؛

لأن بعض النّساء إذا جف الدم عنها بادرت، واغتسلت قبل أن ترى الطّهر،

ولهذا كان نساء الصحابة يبعثن إلى أمّ المؤمنين عائشة رضي الله عنها بالكرسف، يعني: القطن فيه الدم، فتقول لهن:

«لَا تَعْجَلْنَ حَتَّى تَرَيْنَ القَصَّةَ البَيْضَاءَ»[3].

[8] أخرجه البخاري معلقًا، كتاب الحيض، باب إقبال الحيض وإدباره.