Lohusa bir kadın, temizlendikten iki ay sonra küçük kan damlaları görmeye başlarsa, orucunu tutmamalı ve namazını kılmamalı mıdır? Ya da bu durumda ne yapmalıdır?
السؤال
Soru 1:
Lohusa bir kadın, temizlendikten iki ay sonra küçük kan damlaları görmeye başlarsa, orucunu tutmamalı ve namazını kılmamalı mıdır? Ya da bu durumda ne yapmalıdır?
س24: امرأةٌ بعد شهرين من النّفاس، وبعد أن طهرت بدأت تجد بعض النّقاط الصغيرة من الدم، فهل تفطر، ولا تصلّي؟ أو ماذا تفعل؟
الجواب
Cevap 1:
Hayız ve lohusa hakkında kadınların sorunları, sahili olmayan bir deniz gibidir. Bu doğum kontrol ve adet görmeyi engelleyici ilaçların kullanımındaki büyük zararların insanlar tarafından bilinmemesi bu sıkıntıların başlıca nedenlerindendir.
Bu sorunun, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gönderilmesinden, hatta kadının yaratılışından bu yana devam ettiği doğrudur. Ancak bu kadar çok yayılmış olup insanın kafasını karıştırıcı düzeyde olması üzücüdür.
Genel kural şudur: Bir kadın hayız ve lohusa döneminde temizlendiğinden emin olursa, hayızda temizlik alameti olarak bütün kadınların da bildiği beyaz bir akıntının gelmesini kastediyorum. Temizlendikten sonra gelen bulanık leke, sarı leke, küçük kan lekeleri veya vajinal akıntı gibi durumların hiçbiri hayız hükmünde değildir. Kadının namaz kılmasını, oruç tutmasını ve eşiyle cinsel ilişkiye girmesini engellemez. Çünkü hayız değildir.
Ummu Atiyye -radıyallahu anha- şöyle demiştir: Biz bulanıklığı ve sarılığı (hayızdan) saymazdık. Buhâri rivâyet etmiş ve Ebû Dâvûd rivayetinde: ''Temizlendikten sonra'' ibaresi vardır. Hadisin senedi sahihtir.
Bunun üzerine şunu söyleyebiliriz: Kendisinin temizlendiğinden emin olduktan sonra olan bu şeylerin hiçbiri kadına zarar vermez, namaz kılmasına, oruç tutmasına ve kocasıyla ilişkiye girmesine engel değildir. Ancak temizlendiğini görene kadar acele etmemesi gerekir.
Çünkü bazı kadınlar, temizlendiklerini görmeden önce, kanın kesildiğini gördüklerinde, gusül abdesti alarak acele ederler.
Bundan dolayı, sahabe kadınları, müminlerin annesi Aişe -radıyallahu anha-'ya pamuk gönderirlerdi. Yani; üzerinde adet kanı bulunan pamuk, ve o da onlara: "Beyaz akıntıyı görene kadar acele etmeyin" derdi.
ﺟ24: مشاكل النّساء في الحيض والنّفاس بحرٌ لا ساحل له، ومن أسبابه: استعمال هذه الحبوب المانعة للحمل والمانعة للحيض، وما كان الناس يعرفون مثل هذه الإشكالات الكثيرة،
صحيحٌ أن الإشكال ما زال موجودًا من بعثة الرسول ﷺ، بل منذ وجد النّساء، ولكن كثرته على هذا الوجه الذي يقف الإنسان حيران في حلّ مشاكله أمرٌ يؤسف له.
ولكن القاعدة العامة: أن المرأة إذا طهرت، ورأت الطّهر المتيقن في الحيض وفي النّفاس -وأعني بالطّهر في الحيض: خروج القصة البيضاء، وهو ماءٌ أبيض تعرفه النّساء- فما بعد الطّهر من كدرةٍ، أو صفرةٍ، أو نقطةٍ، أو رطوبةٍ، فهذا كلّه ليس بحيضٍ، فلا يمنع من الصلاة، ولا يمنع من الصّيام، ولا يمنع من جماع الرجل لزوجته؛ لأنه ليس بحيضٍ، قالت أمّ عطية:
«كُنَّا لَا نَعُدُّ الصُّفْرَةَ وَالْكُدْرَةَ شَيْئًا»
أخرجه البخاريّ[1]، وزاد أبو داود [2]:
«بَعْدَ الطُّهْرِ»
وسنده صحيحٌ.
[6] كتاب الحيض، باب الصفرة والكدرة في غير أيام الحيض (326).
[7] كتب الطهارة، باب في المرأة ترى الصفرة والكدرة بعد الطهر (307).
وعلى هذا نقول: كلّ ما حدث بعد الطّهر المتيقن من هذه الأشياء فإنها لا تضرّ المرأة، ولا تمنعها من صلاتها وصيامها ومباشرة زوجها إياها، ولكن يجب ألّا تتعجل حتى ترى الطّهر؛
لأن بعض النّساء إذا جف الدم عنها بادرت، واغتسلت قبل أن ترى الطّهر،
ولهذا كان نساء الصحابة يبعثن إلى أمّ المؤمنين عائشة رضي الله عنها بالكرسف، يعني: القطن فيه الدم، فتقول لهن:
«لَا تَعْجَلْنَ حَتَّى تَرَيْنَ القَصَّةَ البَيْضَاءَ»[3].
[8] أخرجه البخاري معلقًا، كتاب الحيض، باب إقبال الحيض وإدباره.