((ئه‌گه‌ر ل ڕۆژا ئه‌ینییێ ل ده‌مێ گۆتارخوین گۆتارێ دخوینیت ته گۆته هه‌ڤالێ خۆ: بێده‌نگ به؛ ئه‌ڤه ته گۆتنه‌كا بێمفا و به‌تال كر)).
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
((ئه‌گه‌ر ل ڕۆژا ئه‌ینییێ ل ده‌مێ گۆتارخوین گۆتارێ دخوینیت ته گۆته هه‌ڤالێ خۆ: بێده‌نگ به؛ ئه‌ڤه ته گۆتنه‌كا بێمفا و به‌تال كر)).
«إذا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ: أَنْصِتْ، يومَ الجمعةِ، والْإِمامُ يَخْطُبُ، فَقَدْ لَغَوْتَ».
پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیار دكه‌ت كو ئێك ژ تۆره و ئادابێن پێدڤی ل سه‌ر وی كه‌سێ ئاماده‌یی گۆتارا ڕۆژا ئه‌ینییێ دبیت ئه‌ڤه‌یه ئه‌و: گۆهدارییا گۆتارخوینی بكه‌ت و نه‌ئاخڤیت، ئه‌ڤه ژی دا هزرێن خۆ د شیره‌تێن ویدا بكه‌ت، و هه‌ر كه‌سێ ل ده‌مێ گۆتارخوین گۆتارێ دخوینیت باخڤیت - خۆ ئه‌گه‌ر كێمترین تشت ژی بێژیت - و بێژیته كه‌سه‌كێ دی: (بێده‌نگ به، گوهێ خۆ بدێ)، ئه‌ڤه خێرا نڤێژا ئه‌ینییێ ژ وی چوو.
أَنْصِتْ: اسكت عن الكلام.
لَغَوْتَ: لغا أتى بقول ساقط، ليس فيه فائدة.
حه‌رامبوونا ئاخڤتنێ ل ده‌مێ گوهداریكرنا گۆتارا ڕۆژا ئه‌ینییێ، خۆ ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ ئاخڤتنه بۆ پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ یان به‌رسڤدانا سلاڤێ یان به‌رسڤدانا وی كه‌سی بیت یێ بێهنشی ژی بیت.
ئه‌و كه‌سێ د گه‌ل گۆتارخوینی باخڤیت یان گۆتارخوین د گه‌ل وی باخڤیت ناكه‌ڤیته د بن ڤێ چه‌ندێڤه.
دروسته مرۆڤ د ناڤبه‌را هه‌ردوو گۆتاراندا باخڤیت ئه‌گه‌ر كاره‌كێ پێدڤی هه‌بوو.
ئه‌گه‌ر ناڤێ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هاته ئینان و گۆتارخوین یێ گۆتارێ دخوینیت؛ هنگی تو دێ ب نهێنیڤه صه‌لات و سه‌لامان ده‌یه سه‌ر پێغه‌مبه‌ری، هه‌روه‌سا بۆ گۆتنا په‌یڤا (ئامین) پشتی دوعایان ژی هه‌ر ب ڤی ڕه‌نگییه.
زێده‌تر (12)
صه‌حیحا بۆخاری (2/ 13) (934).
صه‌حیحا موسلمی (2/ 583) (851).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
للبسام (ص244).
تنبيه الأفهام.
للعثيمين (2/ 307).
الإلمام بشرح عمدة الأحكام.
لإسماعيل الأنصاري (1/ 195).
فتح الباري.
لابن حجر (2/ 409).
تاج العروس من جواهر القاموس.
لمحمّد الحسيني الزَّبيدي (39/ 463).