Skip to content

მყავს დედა რომელიც არის 65 წლის, მას 19 წელია შვილი არ გაუჩენია, და მას ახლა აქვს სისხლდენა ბოლო სამი წლის განმავლობაში. როგორც ჩანს, ეს დაავადებაა, რომელიც ამ ხნის განმავლობაში გრძელდება. ვინაიდან მარხვის დრო ახლოვდება, რას ურჩევთ მას? და როგორ უნდა მოიქცნენ ქალები მსგავს მდგომარეობაში?

السؤال

შეკითხვა 1:

მყავს დედა რომელიც არის 65 წლის, მას 19 წელია შვილი არ გაუჩენია, და მას ახლა აქვს სისხლდენა ბოლო სამი წლის განმავლობაში. როგორც ჩანს, ეს დაავადებაა, რომელიც ამ ხნის განმავლობაში გრძელდება. ვინაიდან მარხვის დრო ახლოვდება, რას ურჩევთ მას? და როგორ უნდა მოიქცნენ ქალები მსგავს მდგომარეობაში?

س33: لي والدةٌ تبلغ من العمر خمسةً وستّين عامًا، ولها مدة تسع عشرة سنةً وهي لم تأت بأطفالٍ، والآن معها نزيف دمٍ، لها مدة ثلاث سنواتٍ، وهو مرضٌ -يبدو- أتاها في تلكم الفترة، ولأنها ستستقبل الصّيام، فكيف تنصحونها؟ وكيف يتصرف مثلها؟

الجواب

პასუხი:

მსგავს მდგომარეობაში მყოფი ქალი, რომელიც სისხლდენით იტანჯება, უნდა შეაჩეროს ლოცვა და მარხვა იმ დღეების განმავლობაში, რამდენიც გრძელდებოდა მისი მენსტრუაცია მანამ, სანამ ეს მდგომარეობა დაუდგებოდა. მაგალითად, თუ ჩვეულებრივ, მენსტრუაცია ყოველი თვის დასაწყისში ეწყებოდა და გრძელდებოდა ექვსი დღე, მაშინ ყოველი თვის დასაწყისში ექვსი დღის განმავლობაში ის არ ლოცულობს და არ მარხულობს, შემდეგ კი ასრულებს დიდ განბანვას და უბრუნდება ლოცვასა და მარხვას.

რაც შეეხება ლოცვის შესრულებას მსგავს მდგომარეობაში, ქალმა საფუძვლიანად უნდა დაიბანოს სასქესო ორგანოები, დააფინოს მათზე რაიმე, რაც შეაკავებს სისხლს (ჰიგიენური საფენები, ტამპონები და სხვა) და შეასრულოს მცირე განბანვა. ეს ყველაფერი უნდა გაკეთდეს მორიგი ლოცვის დროის დადგომის შემდეგ. ამავე წესით უნდა მოიქცეს, როდესაც სურს ნებაყოფლობითი დამატებითი ლოცვის შესრულება, რომელიც სავალდებულო ლოცვების პერიოდს გარეთ ხორციელდება.

ასეთ მდგომარეობაში - გამომდინარე იქიდან რომ ის იმყოფება სირთულეში - შეუძლია მას გააერთიანოს შუადღის და ნაშუადღევის ლოცვები, ასევე სამხრობის და საღამოს ლოცვა; რადგან მისი ეს მოსამზადებელი პროცესი ერთი იყოს ორივე ლოცვისთვის: შუადღის და ნაშუადღევის ლოცვებისთვის.

და ასევე ერთჯერადად მზის ჩასვლის (მაღრიბ) და ღამის ('იშა) ლოცვებისთვის, ხოლო დილის (ფაჯრი) ლოცვისთვის — ცალკე ერთჯერადად, ნაცვლად იმისა, რომ ეს ყოველივე დღეში ხუთჯერ ჩაატააროს ყოველი ლოცვისთვის.

გავიმეორებ: ის იბანს სასქესო ორგანოებს, ადებს მათზე რაიმეს, რაც შეაჩერებს გამონადენს (ქსოვილის ნაჭერი, ჰიგიენური საფენი და ა.შ.), შემდეგ კი ასრულებს მცირე აბდესს და კითხულობს შუადღის ლოცვას ოთხი რაქათი და დღის მეორე ნახევრის ლოცვას ოთხი რაქათი. ისევე ასრულებს მზის ჩასვლის(მაღრიბ) ლოცვას სამი რაქათი და საღამოს('იშა) ლოცვას ოთხი რაქათი, ანუ ის არ ამცირებს მათ, როგორც ამას მცდარად მიიჩნევენ ზოგიერთი ცოდნის არმქონე ადამიანები.

მაგრამ მას შეუძლია გააერთიანოს ორი ლოცვა მაგალითად შუადღის ლოცვა და ნაშუადღევის ლოცვა, ასევე სამხრობის ლოცვა და საღამოსს ლოცვა. შუადღის ლოცვას ნაშუადღევის ლოცვასთან ერთად ან გადმოსწევს (შუადღის ლოცვის დროზე) ან დააგვიანებს (ნაშუადღევის ლოცვის დროზე), ასევე სამხრობის და საღამოს ლოცვებსაც ან გადმოსწევს (სამხრობის დროს) ან დააგვიანებს (საღამოს ლოცვის დროს), თუ ისურვა რომ ამ აბდესით ნებაყოფილობითი ლოცვებიც ილოცოს ეს არ არის პრობლემა.

ﺟ33: مثل هذه المرأة التي أصابها نزيف الدم حكمها: أن تترك الصلاة والصوم مدة عادتها السابقة قبل هذا الحدث الذي أصابها، فإذا كان من عادتها أن الحيض يأتيها من أول كلّ شهرٍ لمدة ستة أيامٍ مثلًا، فإنها تجلس من أول كلّ شهرٍ مدة ستة أيامٍ لا تصلّي ولا تصوم، فإذا انقضت اغتسلت وصلت وصامت.

وكيفية الصلاة لهذه وأمثالها: أنّها تغسل فرجها غسلًا تامًّا، وتعصبه، وتتوضأ، وتفعل ذلك بعد دخول وقت صلاة الفريضة، وكذلك تفعله إذا أرادت أن تتنفل في غير أوقات فرائض.

وفي هذه الحال -ومن أجل المشقة عليها- يجوز لها أن تجمع صلاة الظّهر مع العصر، وصلاة المغرب مع العشاء؛ حتى يكون عملها هذا واحدًا للصلاتين: صلاة الظّهر، والعصر.

وواحدًا للصلاتين: صلاة المغرب، والعشاء، وواحدًا لصلاة الفجر، بدلًا من أن تعمل ذلك خمس مراتٍ تعمله ثلاث مراتٍ.

وأعيده مرةً ثانيةً، فأقول: عندما تريد الطهارة تغسل فرجها، وتعصبه بخرقةٍ أو شبهها حتى يخف الخارج، ثم تتوضأ، وتصلّي الظّهر أربعًا، والعصر أربعًا، والمغرب ثلاثًا، والعشاء أربعًا، والفجر ركعتين، أي: أنها لا تقصر، كما يتوهمه بعض العامة،

ولكن يجوز لها أن تجمع بين صلاتي الظّهر والعصر، وبين صلاتي المغرب والعشاء، الظّهر مع العصر إمّا تأخيرًا أو تقديمًا، وكذلك المغرب مع العشاء إما تقديمًا أو تأخيرًا، وإذا أرادت أن تتنفل بهذا الوضوء فلا حرج عليها.