ستون سؤالا في أحكام الحيض والنفاس
*
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
*
*
คำถามที่1:
คำตอบที่ 1:
คำถามที่ 2:
คำตอบที่ 2:
คำถามที่ 3:
คำตอบที่ 3:
คำถามที่ 4:
คำตอบที่ 4:
คำถามที่ 5:
คำตอบที่ 5:
คำถามที่ 6:
คำตอบที่ 6:
คำถามที่ 7:
คำตอบที่ 7:
คำถามที่ 8:
คำตอบที่ 8:
คำถามที่ 9:
คำตอบที่ 9:
คำถามที่ 10:
คำตอบที่ 10:
คำถามที่ 11:
คำตอบที่ 11:
คำถามที่ 12:
คำตอบที่ 12:
คำถามที่ 13:
คำตอบที่ 13:
คำถามที่ 14:
คำตอบที่ 14:
คำถามที่ 15:
คำตอบที่ 15:
คำถามที่ 16:
คำตอบที่ 16:
คำถามที่ 17:
คำตอบที่ 17:
คำถามที่ 18:
คำตอบที่ 18:
คำถามที่ 19:
คำตอบที่ 19:
คำถามที่ 20:
คำตอบที่ 20:
คำถามที่ 21:
คำตอบที่ 21:
คำถามที่ 22:
คำตอบที่ 22:
คำถามที่ 23:
คำตอบที่ 23:
คำถามที่ 24:
คำตอบที่ 24:
คำถามที่ 25:
คำตอบที่ 25:
คำถามที่ 26:
คำตอบที่ 26:
คำถามที่ 27:
คำตอบที่ 27:
คำถามที่ 28:
คำตอบที่ 28:
คำถามที่ 29:
คำตอบที่ 29:
คำถามที่ 30:
คำตอบที่ 30:
คำถามที่ 31:
คำตอบที่ 31:
คำถามที่ 32:
คำตอบที่ 32:
คำถามที่ 33:
คำตอบที่ 33:
คำถามที่ 34:
คำตอบที่ 34:
คำถามที่ 35:
คำตอบที่ 35:
คำถามที่ 36:
คำตอบที่ 36:
คำถามที่ 37:
คำตอบที่ 37:
คำถามที่ 38:
คำตอบที่ 38:
คำถามที่ 39:
คำตอบที่ 39:
คำถามที่ 40:
คำตอบที่ 40:
คำถามที่ 41:
คำตอบที่ 41:
คำถามที่ 42:
คำตอบที่ 42:
คำถามที่ 43:
คำตอบที่ 43:
คำถามที่ 44:
คำตอบที่ 44:
คำถามที่ 45:
คำตอบที่ 45:
คำถามที่ 46:
คำตอบที่ 46:
คำถามที่ 47:
คำตอบที่ 47:
เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ใช้ให้นางอัสมาอ์ บินต์ อุมัยส์ ภริยาของท่านอบูบักร์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ในขณะที่เธอมีนิฟาส ที่มีกอตซุลหุลัยฟะฮ์ ณ ที่นั้นท่านใช้ให้ เธออาบน้ำ เปิดหน้า และทำการอิห์รอม เช่นเดียวกันกับสตรีที่มีประจำเดือน และให้เธออยู่ในสภาพผู้ทำอิห์รอม จนกว่าประจำเดือนจะสะอาด จากนั้นจึงทำการตอวาฟ และสะแอ
คำถามที่ 48:
คำตอบที่ 48:
คำถามที่ 49:
คำตอบที่ 49:
คำถามที่ 50:
คำตอบที่ 50:
คำถามที่ 51:
คำตอบที่ 51:
คำถามที่ 52:
คำตอบที่ 52:
คำถามที่ 53:
คำตอบที่ 53:
คำถามที่ 54:
คำตอบที่ 54:
คำถามที่ 55:
คำตอบที่ 55:
คำถามที่ 56:
คำตอบที่ 56:
คำถามที่ 57:
คำตอบที่ 57:
คำถามที่ 58:
คำตอบที่ 58:
คำถามที่ 59:
คำตอบที่ 59:
คำถามที่ 60:
คำตอบที่ 60:
นั่นก็เพราะว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ห้ามผู้หญิงที่มีประจำเดือนทำการตอวาฟ และการมีเลือดนิฟาสก็เหมือนกับการมีประจำเดือนที่เกี่ยวกับเรื่องนี้
[1] คำว่า อัลคุมเราะฮ์ หมายถึง ผ้าปูละหมาดที่ผู้ละหมาดทำการสุญูดบนมัน ที่เรียกเช่นนั้นเพราะมันช่วยปกปิดระหว่างใบหน้ากับพื้นดินเวลาสุญูด
60 คำถามเกี่ยวกับเลือดประจำเดือนและนิฟาส
*
ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตเมตตาเสมอ
คำนำ
มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ พรอันประเสริฐและความสันติสุขจงมีแด่ท่านเราะซูลของอัลลอฮ์ มุฮัมหมัด บิน อับดุลลอฮ์ ประชาชาติของท่าน บรรดาเศาะฮาบะฮ์ของท่าน ตลอดจนบรรดาผู้ที่ดำเนินชีวิตตามแนวทางของท่านจนถึงวันแห่งการพิพากษา
พี่น้องมุสลิมะฮ์เอ๋ย!
เนื่องจากได้มีคำถามมากมายที่นักวิชาการได้ถูกถามถึงหุกุมต่างๆ เกี่ยวกับประจำเดือนและการปฎิบัติทางพิธีกรรมทางศาสนา เราจึงเห็นว่า ควรรวบรวมคำถามที่มักจะถูกถามซ้ำๆ และเกิดขึ้นบ่อยครั้ง โดยไม่ได้ขยายให้ละเอียดมากนัก เพื่อความกระทัดรัด
พี่น้องมุสลิมะฮ์เอ๋ย!
เราตั้งใจในการรวบรวมคำถามเหล่านี้ เพื่อให้คุณเข้าถึงได้ตลอดเวลา ทั้งนี้เพื่อให้เห็นถึงความสำคัญของการปฏิบัติศาสนกิจในบทบัญญัติของอัลลอฮ์ และเพื่อให้คุณได้ทำอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ด้วยความรู้และความเข้าใจ
คำเตือน: สำหรับผู้ที่เปิดอ่านหนังสือเล่มนี้เป็นครั้งแรก อาจรู้สึกว่ามีคำถามบางข้อที่ซ้ำกัน แต่เมื่อพิจารณาดีๆ แล้ว เขาจะพบว่าคำตอบหนึ่งให้ความรู้มากกว่าอีกคำตอบหนึ่ง ซึ่งเราเห็นว่าไม่ควรละเลยมัน
ขออัลลอฮ์ประทานพรและความสันติสุขแด่ท่านนบีมุฮัมหมัด ครอบครัวของท่าน และบรรดาเศาะฮาบะฮ์ของท่านทั้งหลาย
หุกุมเกี่ยวกับประจำเดือนที่เกี่ยวข้องกับการละหมาดและการถือศีลอด
ถ้าผู้หญิงสะอาดจากประจำเดือนทันทีหลังศุบฮ์ เธอจำเป็นต้องอดอาหารและงดเครื่องดื่มและต้องถือศีลอดในวันนั้นหรือไม่ และการถือศีลอดนั้นถือว่าใช้ได้หรือไม่ หรือจำเป็นที่เธอต้องชดในวันอื่น?
ุุุถ้าผู้หญิงสะอาดจากประจำเดือนทันทีหลังศุบฮ์ นักวิชาการมีความเห็นสองทัศนะเกี่ยวกับการงดอาหารสำหรับเธอในวันนั้น คือ:
ทัศนะที่หนึ่ง: เธอต้องงดอาหารการกินในเวลาที่เหลือของวันนั้น แต่จะไม่ถือเป็นการถือศีลอดสำหรับเธอ โดยเธอจะต้องชดเชยการถือศีลอดนั้น นี่เป็นทัศนะที่เป็นที่รู้กันในมัซฮับของอิหม่ามอะห์มัด เราะหิมะฮุลลอฮ์
ทัศนะที่สอง: เธอไม่จำเป็นต้องงดอาหารในเวลาที่เหลือของวันนั้น เพราะเป็นวันที่การถือศีลอดของเธอไม่ถูกต้อง เพราะในช่วงเริ่มต้นของวัน เธออยู่ในช่วงมีประจำเดือน และไม่อยู่ในกลุ่มคนที่สามารถถือศีลอดได้ เมื่อการถือศีลอดเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง ดังนั้นการงดอาหารในวันนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไร และเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่มีดีสำหรับเธอ เพราะเธอได้รับคำสั่งให้ละศีลอดในตอนเช้า ยิ่งกว่านั้น การถือศีลอดเป็นที่ต้องห้ามสำหรับเธอตั้งแต่เช้าของวันนั้นแล้ว และการถือศีลอดตามหลักศาสนา: คือการงดเว้นจากสิ่งที่ทำให้การถือศีลอดเสีย เพื่อเป็นการอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา ตั้งแต่รุ่งเช้า (ศุบฮ์) จนถึงดวงอาทิตย์ตก
ทัศนะนี้ - อย่างที่คุณเห็น - เป็นทัศนะที่มีนำหนักมากกว่าทัศนะที่ว่าเธอต้องงดอาหาร และจากทัศนะทั้งสองนี้ เห็นว่าเธอจำเป็นต้องถือศีลอดชดของวันนั้น
ถ้าผู้หญิงที่สะอาดจากประจำเดือน และอาบน้ำหลังละหมาดศุบฮ์ จากนั้นทำการละหมาด และถือศีลอดในวันนั้นอย่างสมบูรณ์ เธอจำเป็นต้องชดอีกหรือไม่?
หากผู้หญิงที่มีประจำเดือนสะอาดก่อนเวลาศุบฮ์ แม้เพียงหนึ่งนาที แต่มั่นใจว่าตนสะอาดจริงๆ หากเป็นช่วงเดือนเราะมาฎอน เธอก็จำเป็นต้องถือศีลอด และการถือศีลอดของเธอในวันนั้นถือว่าถูกต้อง และเธอไม่จำเป็นต้องชดใช้ เพราะเธอได้ถือศีลอดในขณะที่เธอสะอาด แม้ว่าเธอจะยังไม่อาบน้ำจนเวลาศุบฮ์เข้ามาก็ไม่มีความผิดอะไร ในทำนองเดียวกัน หากชายที่มีญุนุบที่เกิดจากการร่วมหลับนอนหรือฝันเปียก แล้วกินอาหารสะหูร โดยเขาไม่อาบน้ำนอกจากหลังเวลาศุบฮ์เข้ามา การถือศีลอดของเขาในวันนั้นถือว่าถูกต้อง
ในโอกาสนี้ ข้าพเจ้าขอชี้ให้เห็นอีกประเด็นหนึ่งสำหรับผู้หญิงว่า หากประจำเดือนมาและพวกเธอได้ถือศีลอดไปแล้วในวันนั้น ผู้หญิงบางคนคิดว่า หากประจำเดือนมาหลังจากที่พวกเธอละศีลอดแล้ว ก่อนที่จะละหมาดอิชา การถือศีลอดในวันนั้นก็จะถือเป็นโมฆะ ความเข้าใจนี้ไม่มีมูลความจริงเลย แต่ความจริงนั้นคือ ถ้าพวกเธอมาประจำเดือนหลังดวงอาทิตย์ตกแม้เพียงชั่วพริบตา ดังนั้นถือว่าการถือศีลอดของเธอนั้นสมบูรณ์และถูกต้อง
ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาส (เลือดหลังคลอด) หากเธอสะอาดก่อน 40 วัน ควรถือศีลอดและละหมาดหรือไม่?
ใช่แล้ว เมื่อผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสได้สะอาดก่อนครบ 40 วัน เธอต้องถือศีลอด หากเป็นในช่วงรอมฎอน และเธอต้องละหมาด และอนุญาตสำหรับสามีมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ เพราะถือว่าเธอสะอาดแล้ว และไม่มีอะไรที่ขัดขวางการถือศีลอด หรือไม่มีอะไรที่ขัดขวางข้อบังคับของการละหมาดและอนุญาตการมีเพศสัมพันธ์
หากว่าผู้หญิงมีรอบเดือนปกติแปดหรือเจ็ดวัน แล้วมีต่อเนื่องเกินหนึ่งหรือสองวันหรือมากกว่านั้น ฮุกุมในเรื่องดังกล่าวเป็นอย่างไร?
หากผู้หญิงคนนี้มีประจำเดือนที่มาปกติคือหกหรือเจ็ดวัน แล้วครั้งหนึ่งประจำเดือนมามากว่าแปด เก้า สิบ หรือสิบเอ็ดวัน ถ้าเป็นเช่นนั้น สำหรับเธอแล้วคือไม่ต้องละหมาดจนกว่าจะสะอาด นั่นก็เพราะว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ได้กำหนดจำนวนวันที่ชัดเจนเกี่ยวกับการมีประจำเดือน และอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า "และพวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับประจำเดือน จงกล่าวเถิดว่า "มันเป็นสิ่งให้โทษ" (อัลบะเกาะเราะฮ์: 222) ตราบใดที่เลือดประจำเดือนยังอยู่ ผู้หญิงคนนั้นก็จะยังคงอยู่ในภาวะนั้นจนกว่าจะสะอาด แล้วอาบน้ำชำระล้างร่างกาย จากนั้นจึงละหมาด หากประจำเดือนในเดือนถัดมาน้อยกว่านั้น เธอต้องชำระล้างร่างกายเมื่อเธอสะอาด แม้ว่าจะไม่เหมือนรอบเดือนก่อนหน้าก็ตาม
สิ่งสำคัญก็คือ ตราบใดที่ผู้หญิงยังมีประจำเดือน เธอจะต้องไม่ละหมาด ไม่ว่าประจำเดือนนั้นจะเท่ากับเดือนที่ผ่านมา หรือมากกว่า หรือน้อยกว่าก็ตาม และเมื่อเธอสะอาดแล้ว เธอก็จงละหมาด
ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสจะต้องไม่ละหมาดและไม่ถือศีลอดเป็นเวลาสี่สิบวัน หรืออยู่ที่การหยุดของเลือดเป็นเกณฑ์ ดังนั้นเมื่อเลือดหยุดก็อาบน้ำชำระล้างร่างกายและทำการละหมาดใช่หรือไม่? แล้วเวลาขั้นต่ำที่สุดที่เลือดจะหยุดคือเมื่อไร?
ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสไม่มีระยะเวลาที่กำหนด ตราบใดที่ยังมีเลือดออกอยู่ เธอก็ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องละหมาด ไม่ต้องถือศีลอด และไม่อนุญาตสำหรับสามีที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ
และเมื่อเธอเห็นว่าสะอาดแล้ว - แม้จะไม่ถึงสี่สิบวัน และแม้ว่าเธอจะนั่งเพียงแค่สิบหรือห้าวันก็ตาม - เธอต้องทำการละหมาด ถือศีลอด และสามีของเธอก็สามารถมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ และก็ไม่มีอะไรเป็นเรื่องเสียหายในเรื่องนี้
สิ่งสำคัญคือ เลือดนิฟาสเป็นสิ่งที่รับรู้ได้ และฮุกุมของมันขึ้นกับการมีหรือไม่มีของเลือด เมื่อใดก็ตามที่มีเลือดออก ฮุกุมของมันก็จะมีและเมื่อใดก็ตามที่เธอสะอาดจากมันแล้ว ฮุกุมของมันจะถูกลบออกไป
แต่ถ้าเกินหกสิบวัน ถือว่าเป็นเลือดอิสติฮาเฎาะฮ์ เธอควรหยุดเท่าที่กับจำนวนของประจำเดือนปกติของเธอเท่านั้น จากนั้นจึงทำการชำระร่างกาย และทำการละหมาด
หากผู้หญิงคนหนึ่งมีเลือดหยดเล็กๆ ในตอนกลางวันของเดือนเราะมาฎอน และเลือดนั้นก็มาในลักษณะนั้นตลอดทั้งเดือนเราะมาฎอนขณะที่เธอถือศีลอด แล้วการถือศีลอดของเธอนั้นจะถูกต้องหรือไม่?
ใช่ การถือศีลอดของเธอนั้นถูกต้อง สำหรับเลือดหยดเล็กๆ เหล่านั้น ไม่มีผลอะไร เพราะมันมาจากเส้นเลือด มีรายงานจากท่านอาลี อิบนุ อบีฏอลิบ เราะฎิยัลลอฮุอันฮู เขากล่าวว่า "แท้จริงหยดเลือดเหล่านี้ที่เหมือนเลือดกำเดาไหลไม่ใช่ประจำเดือน" นี่คือสิ่งที่รายงานจากเขา เราะฎิยัลลอฮุอันฮู
หากผู้หญิงสะอาดจากเลือดประจำเดือนหรือเลือดนิฟาสก่อนศุบฮิ และเธอยังไม่อาบน้ำชำระร่างกายเว้นแต่มาอาบหลังศุบฮิ การถือศีลอดของเธอจะถูกต้องหรือไม่?
ใช่ การถือศีลอดของผู้หญิงที่มีประจำเดือนจะถือว่าถูกต้องหากเธอสะอาดก่อนศุบฮิ แม้ว่าเธอจะยังไม่อาบน้ำชำระร่างกายเว้นแต่อาบหลังศุบฮ์ก็ตาม และเช่นเดียวกันกับผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาส เพราะในกรณีนี้เธออยู่ในกลุ่มบรรดาผู้ที่ต้องถือศีลอด และเธอคล้ายกับผู้ที่มีญูนุบ หากเวลาศุบฮิมาถึงในขณะที่เขาอยู่ในญูนุบ การถือศีลอดของเขาถือว่าถูกต้อง เนื่องจากอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า: "ดังนั้น บัดนี้พวกเจ้าจงสมสู่กับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจงกินและจงดื่มจนกว่าเส้นด้ายสีขาว (แสงแห่งรุ่งอรุณ) และเส้นด้ายสีดำ (ความมืดแห่งราตรี) จะประจักษ์แก่พวกเจ้า อันเนื่องจากแสงแห่งรุ่งอรุณ" [อัลบะกอเราะฮ์ :187] เมื่ออัลลออ์ ตะอาลา ทรงอนุญาตให้มีเพศสัมพันธ์จนถึงรุ่งอรุณ ก็แสดงว่าการอาบน้ำต้องเกิดขึ้นหลังจากรุ่งอรุณ และตามฮะดีษที่รายงานโดยท่านหญิงอาอิชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เล่าว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เคยตื่นขึ้นมาในสภาพที่มีญูนุบจากการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยา และโดยที่ท่านถือศีลอด กล่าวคือ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ได้อาบน้ำญูนุบจนกระทั่งหลังจากแสงแห่งรุ่งอรุณได้ปรากฎ
หากผู้หญิงรู้สึกว่ามีเลือดออก และเลือดไม่ออกก่อนดวงอาทิตย์ตก หรือรู้สึกปวดประจำเดือน ดังนั้นการถือศีลอดในวันนั้นของเธอจะถูกต้องหรือไม่ หรือวาญิบสำหรับที่เธอจะต้องชดใช้ในวันอื่น?
หากผู้หญิงที่สะอาดปราศจากประจำเดือน แล้วรู้สึกว่าประจำเดือนของเธอได้เริ่มมาขณะที่เธอถือศีลอด แต่เลือดยังไม่ออกจนถึงหลังดวงอาทิตย์ตกดิน หรือเธอรู้สึกปวดประจำเดือน แต่เลือดยังไม่ออกจนถึงหลังดวงอาทิตย์ตกดิน แท้จริงการถือศีลอดของเธอถือว่าถูกต้อง และเธอไม่จำเป็นต้องถือศีลอดชดใช้ หากเป็นการถือศีลอดที่เป็นฟัรฎู และผลบุญจะไม่ถือเป็นโมฆะหากเป็นการถือศีลอดที่เป็นสุนนะฮ์
หากผู้หญิงเห็นเลือด แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นเลือดประจำเดือนหรือไม่ ดังนั้นฮูกุมการถือศีลอดของเธอในวันนั้นเป็นอย่างไร?
การถือศีลอดของเธอในวันนั้นถือว่าถูกต้อง เพราะหลักการพื้นฐานคือ เธอไม่มีประจำเดือนจนกว่าจะมีความชัดเจนว่าเลือดนั้นคือเลือดประจำเดือน
บางครั้งผู้หญิงอาจเห็นรอยเลือดเล็กๆ หรือเห็นเป็นหยดเลือดเล็กๆทั้งวันในเวลาที่ต่างกัน บางครั้งเธอเห็นเลือดในช่วงที่มีประจำเดือน แต่เลือดประจำเดือนยังไม่มา และบางครั้งเธอเห็นเลือดในเวลาอื่นที่ไม่ใช่ช่วงมีประจำเดือน ดังนั้น อะไรคือฮุกุมของการถือศีลอดของเธอในทั้งสองกรณี?
คำตอบของคำถามดังกล่าวนั้นเคยมีคนถามมาก่อนแล้ว แต่ที่ยังไม่ตอบคือ หากหยดเลือดเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงมีประจำเดือน และเธอคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของเลือดประจำเดือนที่เธอรู้ ก็แสดงว่าเลือดนั้นเป็นเลือดประจำเดือน
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนหรือมีนิฟาส สามารถรับประทานอาหารและดื่มน้ำในตอนกลางวันของเดือนรอมาฎอนได้หรือไม่?
ใช่ พวกเขาสามารถกินและดื่มในตอนกลางวันของเดือนรอมฎอนได้ แต่จะดีกว่าถ้าทำอย่างลับๆ ถ้าเธอมีลูกๆ อยู่ในบ้าน เพราะจะทำให้พวกเขามีปัญหาได้
หากผู้หญิงที่สะอาดจากประจำเดือนหรือนิฟาสในเวลาละหมาดอัศรี จำเป็นต้องละหมาดซุฮรีพร้อมกับอัศรีด้วยหรือไม่ หรือต้องละหมาดอัศรีอย่างเดียวเท่านั้น?
ทัศนะที่ถูกต้องที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็คือ เธอจำเป็นต้องละหมาดอัศรีอย่างเดียวเท่านั้น เพราะไม่มีหลักฐานว่าจำเป็นต้องละหมาดซุฮรีด้วย และหลักการพื้นฐานก็คือ บุคคลนั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ผู้ใดที่ทันละหมาดอัสรีในเวลาของมันเพียงหนึ่งรอกะอะฮ์ก่อนดวงอาทิตย์ตกดิน ถือว่าเขาทันกับเวลาอัสรีแล้ว" ท่านไม่ได้กล่าวถึงว่าเขาผู้นั้นทันละหมาดซุฮรี หากการละหมาดซุฮรีเป็นสิ่งวาญิบด้วย แน่นอนท่านนบีมูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ต้องชี้แจงให้ทราบอย่างชัดเจน และเนื่องจากหากผู้หญิงมีประจำเดือนหลังจากเวลาซุฮรีแล้ว ไม่จำเป็นต้องชดละหมาดอัสรีสำหรับเธอนอกจากซุฮรีเท่านั้น ทั้งที่การละหมาดซุฮรีสามารถรวมกับละหมาดอัศรีได้ และไม่มีความแตกต่างอะไรระหว่างประเด็นในหะดีษนี้กับประเด็นที่เป็นคำถาม
ดังนั้นความเห็นที่ถูกต้องที่สุด คือที่จำเป็นสำหรับเธอคือละหมาดอัศรีเท่านั้น ตามหลักฐานและการกิยาส (การเปรียบเทียบ) เช่นเดียวกันหากเธอสะอาดก่อนเวลาละหมาดอีชาอ์จะสิ้นสุดลง แท้จริงที่จำเป็นสำหรับเธอคือละหมาดอีชาอ์เท่านั้น และไม่จำเป็นต้องละหมาดมัฆริบ
ผู้หญิงบางคนแท้งบุตร ซึ่งการแท้งนั้นมี 2 กรณี คือแท้งก่อนที่ทารกในครรภ์จะเป็นรูปร่าง หรือแท้งหลังจากที่ทารกเป็นรูปร่างและมองเห็นอวัยวะของมันแล้ว แล้วการถือศีลอดในวันที่แท้งและการถือศีลอดในวันที่เห็นเลือดนั้นเป็นอย่างไร?
ถ้าทารกในครรภ์ยังไม่เป็นรูปร่าง แสดงว่าเลือดนั้นไม่ใช่เลือดนิฟาส ฉะนั้นจำเป็นต้องถือศีลอดและละหมาด และการถือศีลอดของเธอนั้นถือว่าถูกต้อง
แต่ถ้าทารกที่แท้งออกมามีรูปร่างแล้ว ถือว่าเลือดนั้นเป็นเลือดนิฟาส เธอต้องไม่ละหมาดและไม่ถือศีลอดในขณะนั้น
หลักเกณฑ์หรือเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ คือ ถ้าทารกมีรูปร่างแล้ว ถือว่าเลือดนั้นคือเลือดนิฟาส แต่ถ้ายังไม่มีรูปร่างถือว่าเลือดนั้นไม่ใช่เลือดนิฟาส และถ้าเลือดนั้นเป็นเลือดนิฟาส ดังนั้นสิ่งที่เป็นข้อห้ามสำหรับเธอคือสิ่งต้องห้ามต่าง ๆ ที่มีสำหรับผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาส แต่ถ้าไม่ใช่เลือดนิฟาสก็ไม่มีสิ่งใดเป็นข้อห้าม
เลือดที่ไหลออกมาจากหญิงที่ตั้งครรภ์ในช่วงเดือนรอมาฎอน จะส่งผลต่อการถือศีลอดของเธอหรือไม่?
หากมีเลือดประจำเดือนออกมาในขณะที่เธอกำลังถือศีลอด แสดงว่าการถือศีลอดของเธอนั้นเป็นโมฆะ เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "เป็นความจริงมิใช่หรือที่ผู้หญิงนั้น ไม่ต้องละหมาดและไม่ต้องถือศีลอดในช่วงมีประจำเดือน?" ดังนั้นเราจึงถือว่าเลือดนั้นเป็นสิ่งหนึ่งทำให้การถือศีลอดเสีย เช่นเดียวกับเลือดนิฟาส การมีเลือดประจำเดือนและนิฟาสออกมาทำให้การถือศีลอดเสียทันที
ส่วนการตกเลือดของหญิงตั้งครรภ์ในช่วงกลางวันของเดือนรอมาฎอนนั้น ถ้าเป็นเลือดประจำเดือนก็จะเหมือนกับประจำเดือนของหญิงที่ไม่มีครรภ์ คือสิ่งนี้มีผลกระทบต่อการถือศีลอดของเธออย่างแน่นอน แต่ถ้าไม่ใช่เลือดประจำเดือน ก็ไม่มีผลกระทบใดๆ
ส่วนประจำเดือนที่อาจเกิดขึ้นได้ในหญิงมีครรภ์ถือว่าเป็นเลือดปกติที่ยังไม่หยุดซึ่งต่อเนื่องตั้งแต่การตั้งครรภ์ แต่เลือดนั้นจะมาในช่วงรอบเดือนปกติของเธอ ดังนั้นถือว่าเป็นเลือดประจำเดือน ตามทัศนะที่มีน้ำหนักที่สุด ดังนั้นฮุกุมของเลือดนั้นคือฮุกุมของเลือดประจำเดือน
อย่างไรก็ตาม ถ้าเลือดหยุด (ตอนเริ่มตั้งครรภ์) แล้วหลังจากนั้นเธอเห็นเลือด ซึ่งไม่ใช่เลือดประจำเดือนปกติ ก็ไม่มีผลกับการถือศีลอดของเธอ เพราะไม่ใช่เลือดประจำเดือน
ถ้าวันหนึ่งผู้หญิงเห็นเลือดในช่วงปกติของรอบประจำเดือน แต่วันรุ่งขึ้นเธอไม่เห็นเลือดตลอดทั้งวัน เธอควรทำอย่างไร?
ฮุกุมสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น คือสภาพที่สะอาดจากการมาประจำเดือนแค่วันเดียวหรือการหายไปของเลือดหลังจากนั้น ถือเป็นประจำเดือนปกติ ดังนั้นจึงไม่ถูกนับว่าสะอาด ด้วยเหตุนี้ เธอจึงยังคงต้องละเว้นจากทุกสิ่งที่สตรีในช่วงมีประจำเดือนควรละทิ้ง
นักวิชาการบางคนมีความเห็นว่า: ผู้ใดที่วันหนึ่งเห็นเลือดและอีกวันหนึ่งสะอาด ให้ถือวันที่เห็นเลือดนั้นคือเลือดประจำเดือน และวันที่สะอาดถือว่าสะอาด จนกว่าจะถึง 15 วัน ถ้าผ่านไปแล้ว 15 วัน เลือดหลังจากนั้นคือเลือดอิสติฮาเฎาะฮ์ และนี่เป็นทัศนะที่เป็นที่รู้กันในมัซฮับอิหม่ามอะห์มัด บิน ฮันบัล เราะฮิมะฮุลลอฮ์
ในระยะปลายๆ ของการมีประจำเดือน และก่อนที่จะสะอาด ผู้หญิงไม่เห็นร่องรอยของเลือดหรือตกขาวแล้ว เธอต้องละหมาดและถือศีลอดในวันนั้นหรือไม่ หรือเธอต้องทำอย่างไร ?
เมื่อปกติของเธอไม่เคยมีตกขาวเหมือนผู้หญิงคนอื่น ในกรณีนี้จำเป็นต้องถือศีลอด แต่ถ้าปกติแล้วเธอมีตกขาว เธอไม่ต้องถือศีลอดจนกว่าจะมีการตกขาวขึ้นมา
อะไรคือฮุกมการอ่านอัลกุรอานสำหรับผู้หญิงที่มีประจำเดือนและนิฟาส ซึ่งจำเป็นต้องอ่านหรือท่องอัลกุรอาน เช่นเป็นครูสอนอัลกุรอานหรือนักเรียน?
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนหรือนิฟาสสามารถอ่านอัลกุรอานได้ ในกรณีที่จำเป็นเท่านั้น เช่นครูหรือนักศึกษาที่เคยอ่านเป็นประจำทุกวันทุกคืน
แต่ถ้าการอ่านเพื่อหวังในผลบุญนั้นในทางที่ดีแล้วไม่ควรปฏิบัติ เพราะนักวิชาการส่วนใหญ่มีความเห็นว่าผู้หญิงที่มีประจำเดือนนั้นไม่อนุญาตให้อ่านอัลกุรอาน
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนจำเป็นต้องเปลี่ยนชุดที่สวมใส่หลังจากที่ได้ชำระร่างกายเรียบร้อยแล้วหรือไม่ ทั้งที่ชุดนั้นไม่ได้เปื้อนเลือดหรือสิ่งที่เป็นนะญิสแต่อย่างใด?
ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอื่น เพราะเลือดประจำเดือนนั้นไม่ได้ทำให้ร่างกายเป็นนาญิส แต่ที่เป็นนาญิสคือสิ่งที่เปื้อนเลือดประจำเดือนเท่านั้น เพราะเหตุนี้ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้สั่งให้ผู้หญิงชำระล้างเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดประจำเดือน และให้สวมใส่ทำการละหมาด
ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้ถือศีลอดในเดือนรอมาฎอนเป็นเวลา 7 วันเนื่องจากมีนิฟาส และยังไม่ได้ชด จนกระทั่งรอมาฎอนที่ 2 ได้เข้ามา และรอมาฎอนที่ 2 นั้นก็ทำให้เธอไม่ได้ถือศีลอดอีก 7 วัน เพราะต้องให้นมลูก และเธอก็ยังไม่ได้ชด เนื่องจากความเจ็บป่วยที่ประสบกับเธอ เธอควรทำอย่างไร เพราะรอมาฎอนที่ 3 ใกล้เข้ามาแล้ว? โปรดให้คำแนะนำแก่เราด้วย ขออัลลอฮ์ให้การตอบแทนท่าน
หากผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างที่เธอได้กล่าวไว้เกี่ยวกับอาการของเธอว่า เธอป่วยและไม่สามารถถือศีลอดชดได้ ดังนั้นเธอสามารถถือศีลอดได้ทุกเมื่อที่เธอสามารถทำได้ เพราะเธอเป็นที่ได้รับการผ่อนผัน แม้ว่ารอมาฎอนที่ 2 จะเข้ามาแล้วก็ตาม
แต่หากเธอไม่มีข้อผ่อนผันใด ๆ แต่แสร้งทำเป็นป่วยและละเลยต่อหน้าที่ของเขา ดังนั้นไม่อนุญาตสำหรับเธอที่จะเลื่อนการถือศีลอดชดจนเข้ารอมาฏอนที่ 2 ได้ ท่านหญิงอาอิชะฮ์ รอฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า "ครั้งหนึ่งฉันมีหน้าที่ต้องถือศีลอดชด แต่ฉันไม่สามารถทำได้นอกจากในเดือนชะอ์บาน"
ดังนั้น นางจึงต้องใคร่ครวญตัวเอง หากเธอไม่มีข้อผ่อนผันจริงๆ แสดงว่าเธอได้ทำบาป เธอต้องเตาบะฮ์กลับใจต่ออัลลอฮ์ และให้ทำการชดการถือศีลอดที่ติดข้างทันที แต่ถ้าเธอมีข้อผ่อนผันจริง ก็ไม่มีบาปใด ๆ สำหรับเธอ แม้ว่าจะล่าช้าสักปีหรือสองปีก็ตาม
มีผู้หญิงบางคน เมื่อเข้าสู่เดือนรอมาฎอนของปีที่สอง แล้วยังไม่ได้ทำการชดเชยการถือศีลอดของเดือนรอมาฎอนปีที่ผ่านมา พวกเธอควรทำอย่างไร?
วาญิบสำหรับพวกเธอคือการกลับเนื้อกลับตัว (เตาบะฮ์) ต่ออัลลลอฮ์จากกระทำนั้น เพราะไม่เป็นที่อนุญาตสำหรับผู้ที่มีการถือศีลอดของปีที่ผ่านมาด้วยการละเลยการชดเชยมันจนเข้าสู่เดือนรอมาฎอนที่สอง โดยไม่มีสาเหตุจำเป็นใดๆ โดยมีหลักฐานจากท่านหญิงอาอีชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า: "ครั้งหนึ่งฉันเคยมีการถือศีลอดที่ต้องชด แต่ฉันไม่สามารถชดมันได้ยกเว้นในช่วงเดือนชะอ์บาน"
และนี่แสดงให้เห็นว่าไม่อนุญาตเลื่อนการถือศีลอดที่ยังไม่ชดไปจนสิ้นสุดของรอมาฏอนที่สอง ดังนั้นวาญิบสำหรับเธอต้องกลับใจ (เตาบะฮ์) ต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา จากสิ่งที่เธอได้กระทำไป และจะต้องชดการถือศีลอดที่ละเลยไปนั้นหลังจากสิ้นสุดเดือนรอมาฎอนที่สอง
หากผู้หญิงมีประจำเดือนในช่วงเวลาบ่ายโมง และเธอยังไม่ได้ละหมาดซุฮรี เธอจะต้องละหมาดชดเชยหลังจากที่เธอสะอาดจากการมีประจำเดือนหรือไม่ ?
เกี่ยวกับประเด็นนี้นักวิชาการมีทัศนะที่แตกต่างกัน บางคนเห็นว่า: เธอไม่จำเป็นต้องละหมาดชด เพราะเธอไม่ได้ละเลยและไม่บาป เนื่องจากเป็นที่อนุญาตสำหรับเธอให้ทอดเวลาละหมาดนั้นไปจนถึงท้ายเวลาของมัน
และบางคนมีความเห็นว่า: จำเป็นต้องละหมาดชด เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ผู้ใดที่ทันละหมาดเพียงหนึ่งรอกะอะฮ์ ถือว่าเขาทันละหมาด"
ในทางที่ดีสำหรับเธอ คือควรที่จะละหมาดชด เพราะเป็นการละหมาดเพียงหนึ่งเวลาเท่านั้น ซึ่งไม่เป็นการยากลำบากสำหรับเธอที่จะทำ
ถ้าหญิงมีครรภ์เห็นเลือดออกมาก่อนถึงวันคลอด 1-2 วัน เธอต้องงดการถือศีลอดและละหมาดหรือไม่อย่างไร?
ถ้าหญิงมีครรภ์เห็นเลือดออกมาก่อนถึงวันคลอด 1-2 วัน และมีอาการเจ็บปวดร่วมด้วย แสดงว่ามันคือเลือดนิฟาส เธอต้องงดละหมาดและงดถือศีลอด และหากไม่มีอาการเจ็บปวดร่วมด้วยแสดงว่าเลือดนั้นเป็นเลือดเสีย ซึ่งไม่มีผลใด ๆ เธอจะต้องถือศีลอดและละหมาดตามปกติ
การรับประทานยาเพื่อไม่ให้มีรอบเดือนในเดือนรอมาฎอน เพื่อที่จะได้ถือศีลอดทุกวัน ท่านมีความคิดเห็นอย่างไร?
ข้าพเจ้าอยากให้ผู้หญิงหลีกเลี่ยงจากการกินยาประเภทนี้ เพราะยาเหล่านี้อันตรายมาก และข้าพเจ้าได้รับการยืนยันจากแพทย์แล้วว่ามันเป็นอย่างนั้นจริง และได้มีการเตือนแก่ผู้หญิงว่า: การมีประจำเดือนเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ได้กำหนดไว้สำหรับผู้หญิงทุกคน ดังนั้นจงพอใจกับสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดไว้ และจงถือศีลอดเมื่อไม่มีเหตุต้องห้าม และหากมีเหตุต้องห้ามก็จงงดการถือศีลอด เพื่อแสดงความพอใจกับสิ่งที่อัลลอฮ์ได้กำหนดไว้
ผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากได้สะอาดจากเลือดนิฟาสได้ 2 เดือน และหลังจากที่สะอาดแล้ว แล้วเธอพบว่ามีเลือดไหลออกมาเล็กน้อยเธอควรงดจากการถือศีลอด และหยุดละหมาดหรือไม่? หรือเธอควรทำอย่างไร?
ปัญหาของผู้หญิงเกี่ยวกับประจำเดือนและนิฟาส เป็นเหมือนทะเลที่ไม่มีชายฝั่ง สาเหตุหนึ่งคือการใช้ยาเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์และป้องกันการมีประจำเดือน ซึ่งในอดีตผู้คนไม่รู้จักปัญหาที่มากมายเช่นนี้ เป็นเรื่องจริงที่ปัญหานี้ มันเกิดขึ้นมานับตั้งแต่สมัยท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม หรือมันเกินขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงถูกกำเนิดขึ้นมา อย่างไรก็ตามปัญหามากมายเช่นนี้ ทำให้ทุกคนสับสนในการแก้ปัญหา ซึ่งถือเป็นเรื่องที่น่าเสียใจ
อย่างไรก็ตาม มีกฎทั่วไป ได้กล่าวไว้คือ หากผู้หญิงสิ้นสุดหรือสะอาดจากประจำเดือนแล้ว และได้เห็นความสะอาดนั้นอย่างชัดเจนไม่ว่าจะเป็นเรื่องประจำเดือนและนิฟาส - คำว่าสะอาดจากประจำเดือนที่ฉันหมายถึงในที่นี้ ก็คือการหลั่งของเมือกสีขาวซึ่งผู้หญิงรู้จักดี - ดังนั้นทุกสิ่งที่ออกมาหลังจากที่สะอาดจากประจำเดือนแล้ว ไม่ว่าสิ่งที่ออกมานั้นเป็นสีขุ่นหรือสีเหลือง ไม่ว่าจะเปียกหรือแห้ง สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เลือดประจำเดือน ดังนั้นไม่ถือเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับการละหมาด การถือศีลอด และไม่เป็นที่ต้องห้ามสำหรับสามีในการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยา เพราะมันไม่ใช่ประจำเดือน อุมมุ อะตียะฮ์ กล่าวว่า "พวกเราไม่เคยถือสิ่งที่ออกมาที่มีสีเหลืองและสึขุ่นนั้นเป็นสิ่งใด ๆ (ไม่ถือเป็นประจำเดือน)" บันทึกโดยบุคอรีย์ และอบู ดาวูด เสริมประโยคว่า “หลังจากสะอาดแล้ว” หะดีษนี้มีสายรายงานที่เศาะฮีห์
และบนพื้นฐานนั้น เราจึงกล่าวว่า: ทุกสิ่งที่ออกมาหลังจากที่สะอาดจากประจำเดือนที่ชัดเจนนั้น สิ่งเหล่านี้ไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อผู้หญิง และไม่เป็นสิ่งขัดขวางเธอจากการละหมาด การถือศีลอด หรือการมีเพศสัมพันธ์กับสามีของเธอ แต่อย่างไรก็ตามเธอไม่ควรรีบร้อนจนกว่าจะแน่ใจว่าสะอาดแล้วจริง ๆ เนื่องจากผู้หญิงบางคนเมื่อเห็นเลือดหยุดแล้ว ก็รีบอาบน้ำทันที ก่อนที่จะแน่ใจว่าสะอาดแล้วหรือไม่ ดังนั้นในสมัยก่อน บรรดาภริยาของบรรดาเศาะฮาบะฮ์ได้ส่งสำลีที่เปื้อนด้วยเลือดไปให้ อุมมุลมุมินีน ท่านหญิงอาอีซะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ดังนั้นนางจึงกล่าวแก่สตรีเหล่านั้นว่า "พวกเธออย่ารีบร้อน จนกว่าจะเห็นเมือกสีขาว (ไหลออกมาหลังสิ้นสุดของประจำเดือน)"
ผู้หญิงบางคนอาจมีเลือดออกต่อเนื่อง บางครั้งก็หยุดไปหนึ่งหรือสองวันแล้วก็กลับมามีอีก ในสภาวะเช่นนี้ การถือศีลอด การละหมาด และการอิบาดะฮ์อื่นๆ จะมีฮุกุมว่าอย่างไร?
ที่รู้กันดีในหมู่นักวิชาการหลายๆ คนก็คือว่า หากผู้หญิงคนใดมีประจำเดือนเป็นปกติ และประจำเดือนนั้นผ่านพ้นไปแล้ว เธอต้องอาบน้ำชำระร่างกาย ละหมาด และถือศีลอด ส่วนเลือดที่เห็นหลังจาก 2 หรือ 3 วันนั้นไม่ใช่เลือดประจำเดือน เพราะนักวิชาการเหล่านี้ระบุว่าระยะเวลาขั้นต่ำสุดของการสะอาดนั้นคือ 13 วัน
แต่นักวิชาการบางคนมีความเห็นว่า ทุกครั้งที่เห็นเลือด แสดงว่ามันคือเลือดประจำเดือน หากไม่มีเลือดก็ถือว่าเธอสะอาด ถึงแม้ว่าระยะเวลาห่างกันจะไม่ถึง 13 วันก็ตาม
แบบไหนจะดีกว่ากันสำหรับผู้หญิง: ระหว่างการละหมาดที่บ้านหรือที่มัสยิดในคืนของเดือนรอมาฎอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากที่มัสยิดนั้นมีการเรียนการสอนในมัสยิด? และท่านมีคำแนะนำอะไรบ้างสำหรับผู้หญิงที่ไปละหมาดที่มัสยิด?
ที่ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงคือการละหมาดที่บ้านของเธอ ตามคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า: "และบ้านของพวกนางย่อมดีกว่าสำหรับพวกนาง" เนื่องจากการออกของผู้หญิงนั้น เป็นเรื่องไม่ปลอดภัยจากฟิตนะฮ์ในหลายๆ สถานการณ์ ฉะนั้นการที่ผู้หญิงอยู่บ้านจึงดีกว่าการออกไปละหมาดที่มัสยิด ส่วนการเรียนศาสนานั้นสามารถศึกษาโดยผ่านเทปหรือสื่ออื่นๆ
และฉันขอให้คำตักเตือนสำหรับผู้หญิงที่ออกไปละหมาดที่มัสยิดคือพวกเธอต้องออกจากบ้านด้วยการแต่งกายที่มิดชิดไม่ใส่เครื่องประดับและน้ำหอม
อะไรคือฮุกุมการชิมอาหารสำหรับผู้หญิงที่ถือศีลอดในช่วงกลางวันของเดือนรอมาฎอน?
ไม่มีผลใดๆ ต่อการถือศีลอด เนื่องจากมีความจำเป็น แต่ต้องคายสิ่งที่ชิมนั้นทิ้งไป
ผู้หญิงคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุในขณะที่เธอยังอยู่ในช่วงแรกของการตั้งครรภ์ ส่งผลให้ทารกในครรภ์ของเธอแท้งเนื่องจากมีเลือดออกมาก เธอสามารถละศีลอดได้หรือไม่ หรือควรถือศีลอดต่อไป? และหากเธอละศีลอดเธอจะบาปไหม?
เราขอกล่าวว่า: ผู้หญิงที่มีครรภ์จะไม่มีประจำเดือน ดังที่อิหม่ามอะห์มัดกล่าวว่า "แท้จริงผู้หญิงจะรู้ว่าตนเองตั้งครรภ์เมื่อประจำเดือนของเธอหยุดลง" และเลือดประจำเดือน - ดังที่นักวิชาการได้กล่าวไว้ - คือสิ่งที่อัลลอฮ์สร้างขึ้นเพื่อเป็นอาหารสำหรับทารกในครรภ์ของมารดา ดังนั้นเมื่อมีการตั้งครรภ์ ประจำเดือนก็จะหยุด
แต่ผู้หญิงที่มีครรภ์บางคนก็ยังคงมีประจำเดือนปกติเหมือนก่อนตั้งครรภ์ การมีประจำเดือนแบบนี้ถือว่าเป็นการมีประจำเดือนจริง เพราะว่าประจำเดือนได้มาอย่างต่อเนื่อง และไม่ได้มีผลกระทบใด ๆ จากการตั้งครรภ์ ดังนั้นการมีประจำเดือนในลักษณะนี้นั้นทำให้มีผลต่อการไม่อนุญาตปฎิบัติทุกอย่างที่การมีประจำเดือนได้กีดกันไว้ และต้องปฏิบัติในสิ่งที่ต้องปฏิบัติ และต้องงดในสิ่งที่ต้องงดเหมือนหญิงมีครรภ์ทุกประการ
สรุปคือ เลือดที่ออกมาจากหญิงมีครรภ์นั้นแบ่งออกเป็น 2 ประเภท:
ประเภทที่หนึ่ง: ถือเป็นเลือดประจำเดือน คือ เลือดที่ออกมาต่อเนื่องเหมือนก่อนตั้งครรภ์ หมายความว่า การตั้งครรภ์นั้นไม่ได้ทำให้ประจำเดือนหยุดลง จึงถือว่าเป็นประจำเดือนนั่นเอง
ประเภทที่สอง: ถือเป็นเลือดผิดปกติที่ปรากฏในระหว่างตั้งครรภ์ ไม่ว่าจะเกิดจากอุบัติเหตุ การแบกของหนัก หรือการหกล้ม ดังนั้นเลือดที่ออกมานั้นไม่ใช่เลือดประจำเดือน แต่เป็นเลือดที่เกิดจากโรค (เลือดอิสติฮาเฎาะฮ์) ด้วยเหตุนี้ เลือดนั้นจึงไม่มีผลต่อการห้ามการละหมาดและการถือศีลอด และเธอถูกจัดอยู่ในผู้หญิงที่สะอาด
ถ้าหากการเกิดอุบัติเหตุนั้นทำให้ลูกในครรภ์แท้งออกมา แท้จริงเธอต้องอยู่ในกฎที่นักวิชาการกล่าวไว้: คือหากทารกที่แท้งออกมานั้นมีรูปร่างแล้ว ถือว่าเลือดที่ออกมานั้นเป็นเลือดนิฟาส ดังนั้นเธอต้องงดทำการละหมาด และงดการถือศีลอด และหลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์กับสามีจนกว่าเธอจะสะอาด
แต่ถ้าทารกที่ออกมานั้น ยังไม่มีรูปร่าง ถือว่าเลือดนั้นไม่เป็นเลือดนิฟาส แต่เป็นเลือดเสีย ซึ่งไม่มีผลใดๆ ต่อการละหมาด การถือศีลอด และอื่นๆ
นักวิชาการได้กล่าวว่า: ระยะเวลาที่สั้นที่สุดสำหรับทารกที่จะมีรูปร่างในครรภ์คือ 81 วัน เนื่องจากทารกยังอยู่ในครรภ์มารดา ดังหะดีษที่รายงานโดย อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด เราะฎิยัลลอฮุอันฮู เล่าว่า: "ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ท่านเป็น ผู้สัจจริงและเป็นผู้ได้รับการนับถือ กล่าวว่า:"แท้จริง ทุกๆ คนในหมู่พวกเจ้าได้ถูกก่อตัวเป็นรูปร่างในครรภ์มารดาเป็นระยะเวลา 40 วันหลังจากนั้นก็กลายเป็นก้อนเลือดภายในระยะเวลาเดียวกัน และหลังจากนั้น ก็กลายเป็นก้อนเนื้อภายในระยะเวลาเดียวกัน หลังจากนั้นมลาอิกะฮ์ก็ถูกส่งมายังเขาและมลาอิกะฮ์ถูกบัญชาให้บันทึกสี่ประการ นั่นคือ ริซกี (ปัจจัยยังชีพ) ของเขา อายุขัยของเขา การงานของเขา และสุขหรือทุกข์ของเขา" และเป็นไปไม่ได้ที่ทารกในครรภ์จะมีรูปร่างก่อนหน้านั้น โดยทั่วไปรูปร่างของทารกในครรภ์จะยังไม่ปรากฏให้เห็นก่อนอายุ 90 วัน ดังที่นักวิชาการบางท่านได้กล่าวไว้
ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยแท้งลูกในเดือนที่สามของการตั้งครรภ์เมื่อปีที่แล้ว ตั้งแต่นั้นมาฉันไม่ได้ทำการละหมาดจนกระทั่งฉันสะอาด ครั้งหนึ่งมีคนบอกฉันว่าคุณต้องละหมาด ฉันควรทำอย่างไร เนื่องจากฉันไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดว่ากี่วัน?
เป็นที่ทราบกันดีในหมู่นักวิชาการว่า: ผู้หญิงที่แท้งบุตรภายหลังจากตั้งครรภ์ได้ 3 เดือนนั้น จะต้องไม่ทำการละหมาด เนื่องจากผู้หญิงที่แท้งบุตรและทารกมีลักษณะเป็นรูปร่างแล้ว ถือว่าเลือดที่ออกมานั้นเป็นเลือดนิฟาส ซึ่งไม่อนุญาตที่เธอจะทำการละหมาดในช่วงเวลานั้น
นักวิชาการกล่าวว่า: และมีความเป็นไปได้ที่ทารกในครรภ์จะเป็นรูปร่างเมื่อมีอายุ 81 วัน ซึ่งน้อยกว่า 3 เดือน ถ้าเธอมีความมั่นใจว่าทารกในครรภ์ของเธอแท้งก่อนครบสามเดือน เลือดนั้นถือเป็นเลือดเสีย ซึ่งไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อการละหมาด
และจำเป็นสำหรับเธอต้องนับจำนวนวันให้ถูก เพราะหากทารกแท้งก่อนอายุครบ 80 วัน เธอต้องทำการละหมาดชดตามจำนวนที่ขาดไป แต่ถ้าไม่สามารถจดจำจำนวนวันที่ขาดได้ ก็ต้องคำนวณหาความเป็นไปได้ที่ใกล้เคียงที่สุด แล้วก็ทำการชดละหมาดนั้นตามจำนวนที่เขาคำนวณนั้น
ผู้หญิงคนหนึ่งถามว่า: ตั้งแต่บรรลุศาสนภาวะ และการถือศีลอดเป็นสิ่งวาญิบสำหรับเธอ เธอจึงถือศีลอดมาตลอดทุกช่วงของเดือนรอมาฎอน แต่เธอไม่ได้ถือศีลอดชดในวันที่เธอมาประจำเดือน และไม่รู้ว่าไม่ได้ถือศีลอดไปกี่วัน ดังนั้นเธอจึงขอคำแนะนำว่าควรทำอย่างไร?
เป็นสิ่งที่เรารู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในหมู่ผู้ศรัทธาหญิง เพราะการไม่ถือศีลอดชดวันที่ขาดนั้น ที่อาจเกิดจากความไม่รู้ หรือบางครั้งอาจเกิดจากความประมาทไม่สนใจ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้ล้วนเป็นสิ่งที่อันตรายทั้งสิ้น เพราะโรคของความไม่รู้นั้น ยาของมันคือการเรียนรู้และการสอบถาม สำหรับการประมาท ยาของมันในการรักษา คือการตักวาต่ออัลลอฮ์ การติดตามของพระองค์ เกรงกลัวการลงโทษของพระองค์ และเร่งรีบแสวงหาสิ่งที่พระองค์พอพระทัย
ดังนั้น จำเป็นสำหรับผู้หญิงคนนี้ต้องเตาบะฮ์ (กลับใจต่ออัลลอฮ์) สำหรับการกระทำของเธอ และทำการขออภัยโทษจากพระองค์ และพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อกำหนดจำนวนวันถือศีลอดที่ตนขาดไปเท่าที่เธอสามารถทำได้ และจงทำการชดเชยที่ขาดนั้น ด้วยวิธีนี้เท่านั้นเธอจึงจะหลุดพ้นจากความผิดนั้นได้ และเราหวังว่าอัลลอฮ์จะทรงยอมรับการเตาบะฮ์ของเธอ
ถ้าผู้หญิงได้มีประจำเดือนหลังจากถึงเวลาละหมาดไปแล้ว จะมีฮุกุมว่าอย่างไร? หลังจากเธอสะอาดแล้ว เธอจำเป็นต้องละหมาดชดหรือไม่? และเช่นเดียวกัน ถ้าเธอสะอาดจากประจำเดือนก่อนเวลาละหมาดจะสิ้นสุดลง เธอควรปฎิบัติตัวอย่างไร?
ประการแรก : หากเธอมีประจำเดือนหลังจากเข้าเวลาละหมาดแล้วในกรณีนี้จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการละหมาดหลังจากสะอาดจากประจำเดือน ซึ่งเป็นการละหมาดที่เธอได้ทิ้งไปในช่วงที่เธอมีประจำเดือน หากเธอยังไม่ละหมาดก่อนที่ประจำเดือนจะมา ทังนี้เพราะท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ผู้ใดทันการละหมาดแม้เพียงหนึ่งรอกาอะฮ์ แสดงว่าเขาได้ทันการละหมาดนั้นแล้ว" ดังนั้นหากผู้หญิงทันกับเวลาละหมาดในเวลาที่พอกับหนึ่งรอกาอะฮ์ของเวลาใดก็ตาม แล้วเธอก็มีประจำเดือนก่อนที่จะทำการละหมาด ในกรณีนี้ เมื่อเธอสะอาดก็จำเป็นที่จะต้องทำการชดการละหมาดนั้น
ประการที่สอง: หากเธอสะอาดจากการมีประจำเดือนก่อนเวลาละหมาดจะหมดไป จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการละหมาดชดของเวลานั้น หากเธอสะอาดก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ในกรณีนี้เธอจำเป็นต้องชดละหมาดเวลาศุบฮ์นั้น และหากเธอสะอาดก่อนดวงอาทิตย์ตกดินในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ก็จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการชดละหมาดอัสรินั้น และหากเธอสะอาดก่อนเที่ยงคืนในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ก็จำเป็นสำหรับเธอจะต้องละหมาดชดของเวลาอิชาอ์นั้น และหากเธอสะอาดหลังเที่ยงคืนไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นสำหรับเธอที่จะต้องละหมาดชดของเวลาอิชาอ์นั้น แต่จำเป็นต้องละหมาดศุบฮิเมื่อถึงเวลาของมัน อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า: "ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงดํารงการละหมาด (ตามปกติ) แท้จริงการละหมาดนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ศรัทธาที่ต้องปฏิบัติในเวลาที่ถูกบัญญัติไว้" [อัน-นิซาอ์ 103] คือ: การละหมาดฟัรฎที่ถูกกำหนดไว้ด้วยเวลาที่จำกัด ไม่อนุญาตให้ผู้ใดทำการละหมาดหลังจากเวลาที่กำหนดแล้ว และไม่อนุญาตให้ทำการละหมาดก่อนเวลาที่กำหนดด้วย
ประจำเดือนได้มาขณะที่ฉันกำลังละหมาดอยู่ ฉันควรทำอย่างไร? ฉันต้องละหมาดชดระหว่างมีประจำเดือนหรือไม่?
หากมีประจำเดือนหลังจากเวลาละหมาดเริ่มต้นแล้ว เช่น มีประจำเดือนหลังจากเวลาละหมาดซุฮริเริ่มต้นไปแล้วครึ่งชั่วโมง ขณะที่เธอยังไม่ได้ละหมาดซุฮริ ดังนั้นเมื่อเธอสะอาดจากประจำเดือนแล้ว เธอต้องทำการชดละหมาดนั้น เพราะเป็นไปตามพระดำรัสของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่ว่า: "แท้จริงการละหมาดนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ศรัทธาที่ต้องปฏิบัติในเวลาที่ถูกบัญญัติไว้" [อัน-นิซาอ์ 103]
และเธอไม่จำเป็นต้องละหมาดเพื่อชดในช่วงที่มีประจำเดือน เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวไว้ในฮะดีษที่ยาว ว่า: "เมื่อผู้หญิงมีประจำเดือน นางไม่ต้องละหมาดและไม่ต้องถือศีลอดไม่ใช่หรือ?" นักวิชาการได้เห็นพ้องต้องกันว่าผู้หญิงจะไม่มีการละหมาดชดใดๆ ที่เธอทิ้งไปในช่วงมีประจำเดือน
หากเธอสะอาดจากประจำเดือนในช่วงที่ยังมีเวลาละหมาดเหลืออยู่ หนึ่งรอกะอะฮ์หรือมากกว่านั้น ในกรณีนี้จำเป็นที่เธอต้องละหมาดในเวลาที่เธอสะอาด เพราะเป็นไปตามคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า: "ผู้ใดทันการละหมาดอัศริก่อนดวงอาทิตย์ตกดินแม้เพียงหนึ่งรอกาอะฮ์ แสดงว่าเขาได้ทันการละหมาดอัศริแล้ว" ดังนั้นเมื่อเธอสะอาดจากประจำเดือนในเวลาอัศริหรือก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น นั่นคือยังมีเวลาเหลืออยู่ก่อนดวงอาทิตย์ตกหรือดวงอาทิตย์ขึ้นที่เท่ากับจำนวนหนึ่งรอกะอะฮ์ ดังนั้นในกรณีนี้ เธอต้องละหมาดอัศริในกรณีก่อนดวงอาทิตย์ตก และละหมาดศุบฮิในกรณีก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น
ฉันมีแม่อายุ 65 ปี และตลอดระยะเวลา 19 ปี เธอไม่ได้ตั้งครรภ์ แต่ตอนนี้เธอมีเลือดออกและเป็นมา 3 ปีแล้ว ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอาการป่วยที่เธอเคยเป็นในช่วงเวลานั้น และอีกไม่กี่วันก็จะถึงเวลาถือศีลอดแล้ว ท่านมีคำแนะนำอะไรให้กับเธอบ้าง? และคนเช่นเธอควรจะทำอย่างไร?
ฮุกุมสำหรับผู้หญิงที่มีเลือดออกเช่นนี้คือ เธอจะต้องละทิ้งการละหมาด และการถือศีลอดในช่วงประจำเดือนที่เป็นปกติของเธอครั้งก่อนก่อนที่เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นกับเธอ เช่น หากเธอมีประจำเดือนในช่วงต้นเดือนเป็นเวลา 6 วัน ดังนั้นเธอก็ต้องหยุดในช่วงต้นเดือนเป็นเวลา 6 วัน โดยไม่ต้องทำการละหมาดและถือศีลอด เมื่อครบหกวันแล้ว เธอก็อาบน้ำชำระร่างกาย ละหมาด และถือศีลอด
ส่วนขั้นตอนการละหมาดสำหรับเธอและผู้หญิงอื่น ๆ ที่มีอาการเช่นเธอ ก็คือทำความสะอาดอวัยวะเพศให้สะอาดและใช้ผ้าอนามัย จากนั้นจึงอาบน้ำละหมาด เธอต้องกระทำสิ่งนั้นเมื่อถึงเวลาละหมาดฟัรฎูแล้ว และเธอทำในลักษณะเดียวกันนี้เมื่อเธอจะทำละหมาดซุนนะฮ์นอกเวลาละหมาดฟัรฎู
ในสภาพเช่นนี้ - เนื่องจากความยากลำบากที่เขากำลังประสบ - อนุญาตให้เธอรวมละหมาดซุฮริเข้ากับละหมาดอัศริ และรวมละหมาดมัฆริบเข้ากับละหมาดอิชาอ์ เพื่อเธอจะได้ทำครั้งเดียวสำหรับการละหมาดสองเวลา คือละหมาดซุฮริและละหมาดอัศริ และอีกครั้งหนึ่งสำหรับการละหมาดสองเวลาเช่นกัน คือมัฆริบและอิชาอ์ และอีกครั้งหนึ่งสำหรับการละหมาดศุบฮิ แทนที่เขาต้องทำถึง 5 ครั้ง แต่เขาสามารถทำได้แค่เพียง 3 ครั้งเท่านั้น
ฉันขอย้ำอีกครั้งว่า เมื่อเธอต้องการอาบน้ำละหมาด เธอต้องทำความสะอาดอวัยวะเพศให้สะอาดก่อนและใช้ผ้าอนามัยหรือสิ่งที่คล้ายกัน เพื่อให้เลือดออกน้อยลง จากนั้นเธอก็ทำการอาบน้ำละหมาด และละหมาดซุฮริ 4 รอกะอะฮ์ อัสริ 4 รอกะอะฮ์ มัฆริบ 3 รอกะอะฮ์ อิชาอ์ 4 รอกะอะฮ์ และศุบฮ์ 2 รอกะอะฮ์ คือเธอต้องละหมาดเต็มจะไม่ทำการละหมาดย่อ เหมือนอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจกัน อย่างไรก็ตาม อนุญาตสำหรับเธอที่จะรวมละหมาดซุฮริรวมกับอัศริ และรวมละหมาดมัฆริบกับอิชาอ์ สามารถที่จะละหมาดรวมตักดีมหรือตะคีรก็ได้ คือเอาละหมาดที่สองเข้ารวมในเวลาละหมาดแรก หรือเอาละหมาดแรกเข้ารวมในเวลาละหมาดที่สอง และหากเธอต้องการจะละหมาดซุนนะฮ์ด้วยน้ำละหมาดนั้นก็สามารถทำได้ไม่มีอะไรผิด
การเข้าร่วมฟังบรรยายศาสนธรรมและคุตบะฮ์ของผู้หญิงที่มีประจำเดือน ศาสนามีฮุกุมว่าอย่างไร?
ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงที่มีประจำเดือนนั่งอยู่ในมัสญิดไม่ว่าจะเป็นมัสญิดอัลฮะรอมหรือมัสญิดอื่นๆ แต่อนุญาตให้เดินผ่านและกระทำกิจที่จำเป็นเท่านั้น ดังที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวแก่ท่านหญิงอาอิชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เมื่อท่านสั่งให้เธอนำผ้าปูละหมาด[1] ท่านหญิงอาอิชะฮ์ตอบว่า "ผ้านั้นอยู่ในมัสยิด และขณะนี้ฉันกำลังมีประจำเดือนอยู่" จากนั้นท่านนบี ก็กล่าวว่า "แท้จริง การมีประจำเดือนของเธอนั้น มันไม่ได้อยู่ในมือของเธอหรอก" ดังนั้น หากผู้หญิงที่มีประจำเดือนต้องการที่จะเดินผ่านมัสยิด โดยเธอมั่นใจว่าเลือดจะไม่ไหลหยดบนมัสยิด ก็สามารถเดินผ่านได้
แต่ถ้าเธอต้องการที่จะเข้าไปและนั่งในมัสยิด ในกรณีนี้ไม่เป็นที่อนุญาต
ส่วนหลักฐานที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ คือท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้สั่งให้บรรดาผู้หญิง (เด็กสาวที่อยู่ในวัยที่ใกล้บรรลุศาสนภาวะ ผู้หญิงที่บรรลุศาสนภาวะแล้ว และผู้หญิงที่มีประจำเดือน) ออกไปที่ทุ่งละหมาดอีด แต่ท่านสั่งให้ผู้หญิงที่มีประจำเดือนอยู่ข้างนอกทุ่ง จากหลักฐานนี้ แสดงให้เห็นว่าไม่อนุญาตสำหรับผู้หญิงที่มีประจำเดือน ที่จะอยู่ในมัสยิดเพื่อฟังบรรยายศาสนธรรม ฟังการเรียนการสอน และฟังหะดีษ
*
ฮุกุมเกี่ยวกับความสะอาดในการละหมาด
น้ำที่ไหลออกมาจากอวัยวะเพศของผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นสีขาวหรือสีเหลือง จะถือว่าเป็นสิ่งที่สะอาดหรือนะญิส? แล้วจะต้องทำการอาบน้ำละหมาดหรือไม่ โดยเฉพาะในกรณีที่มันไหลออกมาตลอด? และอะไรคือฮุกุมหากมันไหลออกมาแบบไม่ต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงส่วนใหญ่ - โดยเฉพาะนักศึกษา - พวกเธอเข้าใจว่ามันเป็นการเปียกตามธรรมชาติ ซึ่งไม่จำเป็นต้องอาบน้ำละหมาด?
ฮุกุมที่ปรากฎสำหรับฉันหลังจากที่ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้ คือน้ำที่ออกมาจากอวัยวะเพศของผู้หญิง ถ้ามันไม่ได้ออกมาจากกระเพาะปัสสาวะ แต่ออกมาจากมดลูก แสดงว่าน้ำที่ออกมานั้นเป็นน้ำที่สะอาด แต่มันก็ทำให้น้ำละหมาดเสีย แม้ว่ามันจะสะอาดก็ตาม เพราะไม่จำเป็นว่าสิ่งที่จะทำให้น้ำละหมาดเสียนั้น จะต้องเป็นสิ่งที่เป็นนะญิสเสมอ มันก็เหมือนกับการผายลมที่ออกมาจากทวารหนัก ซึ่งมันไม่มีรูปร่างที่สามารถมองเห็นได้ แต่มันก็ทำให้น้ำละหมาดเสีย
ดังนั้น ถ้าน้ำนั้นออกมาจากผู้หญิงขณะที่เธออยู่ในภาวะอาบน้ำละหมาดอยู่ สิ่งนั้นก็ทำให้การอาบน้ำละหมาดของเธอนั้นเสีย และเธอจะต้องทำการอาบน้ำละหมาดใหม่
แต่หากน้ำนั้นออกมาอย่างต่อเนื่อง แท้จริงมันไม่ทำให้น้ำละหมาดนั้นเสีย แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ต้องอาบน้ำละหมาดเมื่อถึงเวลาละหมาดและทำการละหมาดในเวลานั้น ทั้งละหมาดฟัรฎและสุนนะฮ์ ตลอดจนอ่านคัมภีร์อัลกุรอานและทำสิ่งอื่น ๆ ที่สามารถทำได้ กรณีนี่ก็เหมือนกับที่นักวิชาการอธิบายไว้เกี่ยวกับกรณีของคนที่ปัสสาวะกะปริดกะปรอย ในด้านฮุกุมของน้ำที่ไหลออกมานั้นถือเป็นน้ำที่สะอาด แต่ในด้านการที่ทำให้น้ำละหมาดเสียหรือไม่นั้น ก็ถือว่ามันทำให้เสียน้ำละหมาด นอกจากมันจะออกมาอย่างต่อเนื่อง หากมันออกมาอย่างต่อเนื่อง มันก็ไม่ทำให้เสียน้ำละหมาด เพียงแต่ว่าผู้หญิงจะต้องไม่ทำการอาบน้ำละหมาดยกเว้นเมื่อถึงเวลาแล้วเท่านั้นและใช้ผ้าอนามัยป้องกันไว้
แต่หากมีการออกมาในลักษณะที่ไม่ต่อเนี่อง และมักจะหยุดเมื่อถึงเวลาละหมาด ในกรณีนี้เธอก็ควรเลื่อนการละหมาดออกไปจนกว่าจะถึงเวลาที่มันหยุด ตราบใดที่ไม่กลัวว่าเวลาละหมาดนั้นหมดไป แต่ถ้ากลัวว่าเวลาละหมาดจะหมดไป ก็ให้อาบน้ำละหมาด และให้ใส่ผ้าอนามัยป้องกันไว้จากนั้นก็ทำการละหมาด
จะออกมาน้อยหรือมากนั้น ก็ไม่มีความแตกต่างอะไร เพราะที่ออกมานั้นล้วนออกมาจากทางทวาร ดังนั้นถือว่า มันทำให้เสียน้ำละหมาด ไม่ว่าจะออกมามากหรือน้อยก็ตาม ต่างจากสิ่งที่ออกมาจากส่วนอื่นของร่างกาย เช่น เลือดหรืออาเจียน มันไม่ทำให้เสียน้ำละหมาด ไม่ว่ามันจะออกมาน้อยหรือมากก็ตาม
ส่วนความเชื่อของผู้หญิงบางคนที่ว่าน้ำที่ออกมานี้ไม่ทำให้เสียน้ำละหมาดนั้น ฉันไม่รู้ว่ามีที่มาที่ไปจากไหน นอกจากความเห็นของอิบนุ ฮัซม์ เราะหิมะฮุลลอฮ์ ซึ่งเขาได้กล่าวว่า "สิ่งนี้ไม่ทำให้เสียน้ำละหมาด" แต่เขาก็ไม่ได้ยกหลักฐานใด ๆ มาเพื่อสนับสนุนความเห็นของเขา หากมีหลักฐานจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์หรือคำกล่าวของบรรดาเศาะฮาบะฮ์ แน่นอนมันก็สามารถปฏิบัติได้
และจำเป็นสำหรับผู้หญิงต้องยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และจริงจังในการรักษาความสะอาดของร่างกายอยู่เสมอ เพราะการละหมาดของเธอจะไม่ได้รับการยอมรับหากปราศจากความสะอาด แม้ว่าเธอจะละหมาด 100 ครั้งก็ตาม ยิ่งกว่านั้น นักวิชาการบางคนกล่าวว่า: แท้จริงคนที่ละหมาดโดยปราศจากความสะอาด ถือว่าตกศาสนา เพราะการกระทำในลักษณะดังกล่าวนั้น ถือเป็นการเยาะเย้ยต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์ ตะอาลา
หากผู้หญิงที่มีการตกขาวตลอดเวลา และได้อาบน้ำละหมาดเพื่อละหมาดฟัรฎู เธอมีสิทธิที่จะละหมาดซุนนะฮ์ตามที่ต้องการหรืออ่านคัมภีร์อัลกุรอานโดยอาศัยน้ำละหมาดนั้น ได้หรือไม่ ก่อนที่เวลาละหมาดฟัรฎูอื่นจะมาถึง?
หากเธออาบน้ำละหมาดเพื่อละหมาดฟัรฎูในตอนต้นของเวลา เธอก็สามารถละหมาดสุนนะฮ์ใดๆ ก็ได้ตามต้องการ ทั้งละหมาดฟัรฎูและละหมาดซุนนะฮ์ และอ่านคัมภีร์อัลกุรอานจนกว่าจะถึงเวลาละหมาดฟัรฎูต่อไป
ผู้หญิงที่มีการตกขาวตลอดเวลานั้น จะละหมาดฎุฮาโดยใช้น้ำละหมาดที่ละหมาดซุบฮิได้หรือไม่?
ไม่อนุญาตให้กระทำเช่นนั้น เพราะการละหมาดฎุฮานั้น มีเวลาที่ถูกกำหนดไว้เฉพาะของมัน ฉะนั้นเธอต้องอาบน้ำละหมาดใหม่สำหรับละหมาดฎุฮา เพราะเธออยู่ในภาวะเช่นเดียวกับสตรีที่มีเลือดอิสติฮาเฎาะห์ ต้องอาบน้ำละหมาดก่อนทำการละหมาดทุกครั้ง ซึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ใช้ผู้หญิงที่มีเลือดอิสติฮาเฎาะห์ให้อาบน้ำละหมาดใหม่ทุกครั้งสำหรับทุกการละหมาด
และเวลาสำหรับละหมาดซุฮริคือ เริ่มจากดวงอาทิตย์คล้อยจนถึงเวลาอัสริ
และเวลาอัศริเริ่มจากหมดเวลาซุฮริ จนถึงดวงอาทิตย์ตกดิน
และเวลาสำหรับละหมาดมัฆริบ เริ่มจากดวงอาทิตย์ตกดินจนถึงแสงสีแดงบนขอบฟ้าหายไป
และเวลาสำหรับละหมาดอิชาอ์ เริ่มจากเวลาแสงสีแดงจากขอบฟ้าหายไปจนถึงเที่ยงคืน
ผู้หญิงที่มีการตกขาวตลอดเวลาจะสามารถละหมาดกิยามุลลัยล์ หลังจากเที่ยงคืน โดยใช้น้ำละหมาดของการละหมาดอิชาอ์ได้หรือไม่?
ไม่สามารถทำได้ เมื่อเลยเที่ยงคืนไปแล้ว เธอต้องอาบน้ำละหมาดใหม่ แต่มีนักวิชาการบางท่านให้ความเห็นว่า เธอไม่จำเป็นต้องอาบน้ำละหมาดใหม่ และความเห็นนี้ คือความเห็นที่หนักแน่นกว่า
เวลาอิชาอ์จะสิ้นสุดเมื่อไร? และเราจะทราบได้อย่างไร?
การสิ้นสุดเวลาละหมาดอิชาอ์คือเที่ยงคืน ซึ่งสามารถรู้ได้ ก็ด้วยการแบ่งเวลาระหว่างดวงอาทิตย์ตกดินกับเวลารุ่งอรุณนั้นให้ออกเป็นสองส่วน ครึ่งแรกเป็นช่วงสิ้นสุดของเวลาละหมาดอิชาอ์ ส่วนครึ่งหลังของคืนนั้นไม่ใช่เวลาของอิชาอ์ แต่มันเป็นช่วงเวลากั้นระหว่างเวลาอิชาอ์และเวลาศุบฮิ
ถ้าผู้หญิงที่มีน้ำออกมาเป็นระยะๆ ไม่ต่อเนื่อง หลังจากที่อาบน้ำละหมาดเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ก่อนที่จะทำการละหมาดก็มีน้ำออกมาอีกครั้ง ในกรณีนี้ เธอควรทำอย่างไร?
ถ้าน้ำที่ออกมานั้นไหลออกมาเป็นระยะๆ ก็ต้องรอให้ถึงเวลาหยุดก่อน แต่ถ้าไม่มีช่วงที่หยุดเป็นที่ชัดเจน บางครั้งออกมา บางครั้งก็หยุด ในกรณีลักษณะนี้ ให้เธออาบน้ำละหมาดเมื่อถึงเวลาละหมาดจากนั้นก็ทำการละหมาดตามปกติ และไม่มีปัญหาอะไรสำหรับเธอ
หากร่างกายหรือเสื้อผ้าที่โดนน้ำที่ออกมาจากอวัยวะเพศ ควรทำอย่างไร?
ถ้าน้ำที่ออกมานั้นเป็นน้ำสะอาดก็ไม่มีปัญหาอะไรสำหรับเธอ แต่ถ้าน้ำที่ออกมานั้นเป็นนะญิสนั่นคือ ถ้ามันออกมาจากทางเดินปัสสาวะ ในกรณีนี้ จำเป็นที่เธอจะต้องล้างมันออก
เกี่ยวกับเรื่องการอาบน้ำละหมาดของผู้หญิงที่มีน้ำออกจากอวัยวะเพศตลอดเวลานั้น จะเพียงพอกับการล้างอวัยวะเฉพาะสำหรับอาบน้ำละหมาดหรือไม่?
ใช่ เพียงพอกับการล้างอวัยวะนั้น ถ้าน้ำที่ออกมานั้นสะอาด คือถ้าออกมาจากมดลูก ไม่ใช่จากกระเพาะปัสสาวะ
เพราะเหตุใดไม่มีการรายงานฮะดีษจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเสียน้ำละหมาดของผู้หญิงที่มีน้ำออกตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ผู้หญิงในสมัยท่านนบี มีความตระหนักในการหาคำตอบเกี่ยวกับเรื่องศาสนาของพวกเขา?
เพราะน้ำที่ออกมาในลักษณะดังกล่าวนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นกับผู้หญิงทุกคน (มันเกิดกับบางคนเท่านั้น)
ผู้หญิงบางคน (ที่มีน้ำออกมาตลอดเวลา) ไม่ทำการอาบน้ำละหมาด เพราะไม่รู้ฮุกุม ในกรณีนี้ควรทำอย่างไร?
เธอจะต้องขออภัยโทษ (เตาบะฮ์) ต่ออัลลอฮ์ และต้องเรียนรู้หรือถามนักวิชาการเกี่ยวกับเรื่องนี้
มีบางคนเข้าใจว่า ผู้หญิงที่มีน้ำออกมาตลอดเวลาไม่ต้องอาบน้ำละหมาด เป็นความเห็นของท่าน (เชคอิบนุอุษัยมีน) ใช่หรือไม่?
ผู้ที่แสดงความคิดเห็นเช่นนั้นกับฉันไม่เป็นคนซื่อสัตย์ ดูเหมือนเขาจะเข้าใจจากคำกล่าวของฉันที่ฉันพูดว่า: น้ำที่ออกมานั้นไม่นะญิส เลยเข้าใจว่า ไม่ทำให้น้ำละหมาดเสีย
การที่ผู้หญิงมีน้ำสีขุ่นออกมาก่อนมีประจำเดือนหนึ่งวัน หรือมากกว่าหนี่งวันหรือน้อยกว่านั้น บางทีสิ่งที่ออกมานั้นมีลักษณะเป็นเส้นด้ายสีดำ หรือสีน้ำตาลหรืออะไรทำนองนั้น ในกรณีนี้มีฮุกุมว่าอย่างไร? และอะไรคือฮุกุมถ้าสิ่งนั้นออกมาหลังการสิ้นสุดของประจำเดือน?
น้ำที่ออกมานี้ ถ้าเป็นการออกมาก่อนประจำเดือนถือว่าเป็นประจำเดือน เรื่องนี้สามารถรู้ได้จากอาการปวดและอาการจุกเสียดที่มักเกิดขึ้นกับผู้หญิงในช่วงมีประจำเดือน
ส่วนน้ำสีขุ่นที่ออกมาหลังจากมีประจำเดือนนั้น ให้รอจนกว่ามันจะหมด เพราะน้ำสีขุ่นที่ออกมาที่ต่อเนื่องกับประจำเดือนนั้นก็คือประจำเดือน ตามคำกล่าวของท่านหญิงอาอิชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ที่ว่า "พวกเธออย่ารีบ (อาบน้ำยกฮาดัษ) จนกว่าจะเห็นสิ่งที่คล้ายเส้นด้ายขาวออกมาได้ชัดเจน" และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีที่สุด
*
หุกุมเกี่ยวกับประจำเดือนที่เกี่ยวข้องกับการประกอบพิธีฮัจญ์และอุมเราะฮ์
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนจะละหมาดสุนนะฮ์ในการครองอิห์รอมได้อย่างไร? และผู้หญิงที่มีประจำเดือนจะทบทวนอ่านอัลกุรอานในใจได้หรือไม่?
ประการที่ 1: พวกเราต้องเข้าใจไว้อย่างหนึ่งว่า การละหมาดสุนนะฮ์ในการครองอิห์รอม ไม่มีแบบอย่างจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ว่าจะเป็นคำพูด การกระทำ และการยอมรับจากท่านก็ตาม
ประการที่ 2: ผู้หญิงที่มีประจำเดือน ซึ่งมาก่อนที่จะอิห์รอม เธอสามารถทำการอิห์รอมได้ แม้จะมีประจำเดือนก็ตาม
ส่วนคำถามที่ว่า สามารถอ่านอัลกุรอานได้หรือไม่? คำตอบคือ ได้ เมื่อมีความจำเป็น แต่ถ้าไม่มีความจำเป็น เช่นการอ่านเพื่อแสวงผลบุญ หรือทำอิบาดะฮ์นั้น ทางที่ดีที่สุดคือไม่ควรที่จะอ่าน
ผู้หญิงคนหนึ่งได้เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์และประจำเดือนของเธอก็เริ่มมาหลังจากเธอออกเดินทางได้ 5 วัน เมื่อถึงมีกอตแล้ว เธอก็อาบน้ำและตั้งเจตนาอิห์รอม แต่เธอยังไม่สะอาดจากการมีประจำเดือน เมื่อเธอมาถึงมักกะฮ์ เธอไม่ได้เข้าไปในมัสยิดหะรอม และไม่ได้ประกอบพิธีกรรมใดๆ ที่เป็นการกระทำของพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ จากนั้นก็ไปพักอยู่ที่มินาเป็นเวลาสองวัน แล้วหลังจากนั้นเธอก็สะอาดจากประจำเดือน และได้ทำการอาบน้ำชำระร่างกาย และประกอบพิธีอุมเราะฮ์อย่างสมบูรณ์ในสภาพที่สะอาดจากประจำเดือน แต่เธอกลับมีเลือดออกมาอีกขณะที่กำลังตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ แต่เธอรู้สึกอายและยังคงประกอบพิธีกรรมต่างๆ ของพิธีฮัจญ์อย่างครบทุกประการและไม่ได้แจ้งให้ผู้ปกครองของเธอทราบจนกระทั่งหลังจากที่เธอได้กลับมาถึงประเทศของเธอแล้ว ในกรณีนี้หุกุมของศาสนามีว่าอย่างไร?
หุกุมที่เกี่ยวกับกรณีนี้คือ หากเลือดที่ออกมาระหว่างการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์นั้น เป็นเลือดประจำเดือนซึ่งเธอสามารถรู้ได้จากลักษณะหรืออาการปวดของมัน ถือว่าการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์นั้นใช้ไม่ได้ และเธอจะต้องกลับไปที่มักกะฮ์เพื่อทำการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์ นั่นคือ เธอต้องครองอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีอุมเราะฮ์จากมีกอต และประกอบพิธีอุมเราะฮ์ให้สมบูรณ์ด้วยการตะวาฟ สะแอ และตัดผม จากนั้นจึงทำการตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์
แต่ ถ้าหากเลือดนั้นไม่ใช่เลือดประจำเดือน แต่เป็นเลือดที่ออกมาเนื่องจากความอึดอัดของสถานที่หรือสาเหตุอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ดังนั้นในกรณีนี้ถือว่า การตะวาฟของเธอนั้นถูกต้อง ตามทัศนะที่ว่าไม่จำเป็นต้องมีน้ำละหมาดสำหรับการตะวาฟ
ในกรณีแรกข้างต้น คือหากเธอไม่สามารถกลับไปที่มักกะฮ์ได้เนื่องจากเธออาศัยอยู่ในประเทศที่ห่างไกล การประกอบพิธีฮัจญ์ของเธอจึงถือว่าถูกต้อง เนื่องจากเธอไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่าที่เธอได้ทำไปแล้ว
ผู้หญิงคนหนึ่งมาประกอบพิธีอุมเราะฮ์ แต่เมื่อมาถึงมักกะฮ์แล้วเธอก็มีประจำเดือน ในขณะที่มะห์รอมของเธอต้องกลับบ้านทันที และเธอไม่มีใครที่สามารถช่วยเธอได้ในมักกะฮ์ ในกรณีนี้มีหุกุมว่าอย่างไร?
เธอต้องเดินทางพร้อมกับมะห์รอมของเธอ และให้อยู่ในอิห์รอมนั้นต่อไป จากนั้นจึงกลับมาทำพิธีที่ยังค้างอยู่ เมื่อเธอสะอาดจากประจำเดือนของเธอแล้ว หากเธอมีภูมิลำเนาอยู่ในซาอุดีอาระเบีย เพราะการจะกลับมาที่มักกะฮ์นั้นเป็นเรื่องง่ายไม่มีความลำบากอะไร ไม่ต้องมีเอกสารราชการหรือหนังสือเดินทางหรืออะไรทำนองนั้น
แต่ถ้าเธอมาจากนอกซาอุดีอาระเบีย และเป็นเรื่องลำบากสำหรับเธอที่จะเดินทางกลับมา เธอก็จะต้องสวมผ้าอนามัย ทำการละหมาด ตอวาฟ สะแอ ตัดหรือขลิบผม และถือเป็นการสิ้นสุดการทำอุมเราะฮ์ในการเดินทางครั้งนี้ เพราะการตอวาฟของเธอในเวลานั้นอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน และสถานการณ์ที่ฉุกเฉินนั้น สามารถทำให้สิ่งที่ถูกห้ามเป็นที่อนุญาตได้
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนในช่วงเวลาการทำฮัจญ์ การทำฮัจญ์นั้นจะใช้ได้หรือไม่?
เรื่องนี้ยังตอบไม่ได้ จนกว่าจะรู้ว่า เธอมีประจำเดือนตอนไหน? เพราะบางกิจกรรมของพิธีฮัจญ์นั้น สามารถประกอบพิธีได้ในช่วงมีประจำเดือน แต่บางพิธีก็ทำไม่ได้ เช่น การตอวาฟจะกระทำไม่ได้ นอกจากผู้หญิงที่สะอาดจากประจำเดือนเท่านั้น ส่วนพิธีอื่นๆ สามารถกระทำได้ โดยไม่จำเป็นต้องสะอาดจากประจำเดือน
ฉันได้ประกอบพิธีฮัจญ์เมื่อปีที่แล้วมา และฉันได้ทำพิธีกรรมของฮัจญ์ทุกอย่างแล้ว ยกเว้นการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์และตอวาฟวิดาอ์ เนื่องจากฉันมีข้อยกเว้นทางศาสนาได้ขัดขวางไว้ จากนั้นฉันก็กลับบ้านของฉันที่เมืองมะดีนะฮ์ พร้อมกับสัญญาว่าสักวันหนึ่งฉันจะกลับมาอีกครั้งเพื่อทำการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์และตอวาฟวิดาอ์ แต่เนื่องจากความไม่รู้ของฉันเกี่ยวกับเรื่องศาสนา ฉันจึงทำการตะหัลลุล คือทำให้ทุกสิ่งเป็นที่อนุญาต และทำทุกสิ่งที่ถูกห้ามไม่ให้ทำขณะอยู่ในอิห์รอม แล้วฉันได้ถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อทำการตอวาฟอีกครั้ง และได้รับคำตอบว่า "การตอวาฟของคุณจะไม่ถูกต้อง เพราะคุณได้ทำให้มันเสียไปแล้ว และคุณจะต้องทำฮัจญ์ใหม่ในปีหน้า พร้อมกับการเชือดวัวหรืออูฐ" คำตอบนี้ถูกต้องใช่หรือไม่? แล้วมีทางเลือกอื่นหรือไม่? และทางเลือกนั้นคืออะไร? แล้วฮัจญ์ของฉันถือเป็นโมฆะหรือเปล่า? ฉันจะต้องทำใหม่อีกครั้งหรือไม่? กรุณาให้ความกระจ่างแก่ฉันถึงสิ่งที่ฉันจะต้องทำด้วย บารากัลลาฮุ ฟีกุม (ขออัลลอฮ์โปรดประทานความจำเริญแก่ท่าน)"
นี่เป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่เกิดขึ้นจากการฟัตวาโดยขาดความรู้ในกรณีเช่นนี้คุณต้องกลับไปที่มักกะฮ์และทำการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์เท่านั้น
สำหรับการตะวาฟวิดาอ์นั้น คุณไม่จำเป็นต้องทำการตะวาฟตราบใดที่คุณมีประจำเดือนขณะที่ออกจากมักกะฮ์ เนื่องจากผู้หญิงที่มีประจำเดือนไม่จำเป็นต้องทำการตะวาฟวิดาอ์ เพราะหะดีษที่รายงานโดยอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ที่ว่า "ผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ได้รับคำสั่งให้สิ้นสุดด้วยการตอวาฟวิดาอ์ ณ บัยตุลลลอฮ์ เว้นแต่จะมีการผ่อนผันให้สำหรับผู้หญิงที่มีประจำเดือน (คือไม่ต้องทำ)" และในอีกสายรายงานหนี่ง จากอาบู ดาวูด: "ให้การทำฮัจญ์ของพวกเขาสิ้นสุดด้วยการตอวาฟวิดาอ์ (การอำลา) ณ บัยตุลลอฮ์" และเนื่องจากเมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้รับแจ้งว่าท่านหญิงศอฟิยะฮ์ ได้ทำการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์แล้ว ท่านจึงกล่าวว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้น ให้เธอรีบออกไปได้เลย (คือออกจากมักกะฮ์โดยไม่ทำการตอวาฟวิดาอ์)" จากเหตุการณ์นี่แสดงให้เห็นว่าการตอวาฟวิดาอ์นั้นถูกยกเว้นสำหรับสตรีที่มีประจำเดือน
สำหรับการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ เป็นสิ่งที่คุณต้องทำ ในส่วนของการตะหัลลุลของคุณอันเนื่องจากความไม่รู้นั้น แท้จริงการกระทำนี้ไม่มีผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น เพราะผู้ที่ไม่รู้ที่ได้กระทำบางสิ่งบางอย่างที่ถูกห้ามในขณะที่ยังอยู่ในอิห์รอมนั้น ถือว่าไม่มีปัญหาอะไรสำหรับเขา เพราะอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา อย่าลงโทษพวกเราเลย หากพวกเราลืมหรือทำผิดไป" [อัลบะกอเราะฮ์: 286] อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า "ฉันได้ทำมันแล้ว" และคำตรัสของอัลลอฮ์ที่ว่า "ไม่มีความผิดใดๆ แก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าเข้าใจผิดในสิ่งนั้น แต่ความผิดนั้นมีเฉพาะแก่สิ่งที่หัวใจของพวกเจ้ากระทำด้วยเจตนาเท่านั้น" [อัลอะห์ซาบ: 5] ข้อห้ามทั้งหมดที่อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงห้ามไว้สำหรับบุคคลที่อยู่ในอิห์รอม หากเขาได้กระทำมันเพราะเขาไม่รู้ หรือลืม หรือถูกบังคับ ดังนั้นเขาก็ไม่มีความผิดอะไร แต่เมื่อข้อยกเว้นนั้นหมดไปแล้ว เขาจะต้องออกจากข้อห้ามที่เขาละเมิดทันที
หากผู้หญิงเริ่มมีนิฟาสในวันตัรเวียะห์ (วันที่ 8 ของเดือนซุลฮิจญะฮ์) และเธอได้ประกอบพิธีต่างๆ ของการทำฮัจญ์ทุกประการอย่างสมบูรณ์ ยกเว้นการตอวาฟและสะแอ และเธอก็ได้ประมาณการว่าเธอจะสะอาดจากนิฟาสในเวลา 10 วันเท่านั้น ดังนั้น เธอสามารถชำระล้างร่างกาย อาบน้ำ (หลังจาก 10 วัน) ผ่านไป หรือต้องรอก่อน แล้วจึงเริ่มทำการตอวาฟที่ยังค้าง ใช่หรือไม่?
ไม่อนุญาตให้เธอ อาบน้ำและทำการตอวาฟจนกว่าเธอจะแน่ใจอย่างแท้จริงว่าเธอสะอาดจริง และสิ่งที่เข้าใจจากคำถามของเธอ ที่กล่าวว่า "ประมาณการว่า" แสดงว่าเธอยังไม่สะอาดอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเธอจะต้องสะอาดอย่างสมบูรณ์แบบก่อน ดังนั้นเมื่อเธอสะอาดแล้ว เธอจึงอาบน้ำและทำการตอวาฟและสะแอทันที
หากเธอจะทำการสะแอก่อนทำการตอวาฟก็ไม่มีความความผิดอะไร เพราะครั้งหนึ่งมีคนได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับบุคคลที่ทำการสะแอก่อนการตอวาฟ ท่านตอบว่า "ไม่มีอะไรผิด"
ผู้หญิงคนหนึ่งได้ครองอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์จากมีกอต อัส-สายล์ (กัรนูลมานาซิล) โดยเธอกำลังมีประจำเดือน หลังจากมาถึงมักกะฮ์แล้ว เธอก็ได้เดินทางไปเจดดะฮ์เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง ปรากฏว่าเธอได้สะอาดจากประจำเดือนที่นั่น จากนั้นเธอจึงอาบน้ำ หวีผม และเธอก็ทำการประกอบพิธีฮัจญ์จนเสร็จสิ้น การประกอบพิธีฮัจญ์ของเธอใช้ได้หรือไม่? และมีสิ่งใดที่จำเป็นสำหรับเธอต้องทำหรือเปล่า?
ฮัจญ์ของเขาถูกต้อง และเธอไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งสิ้น
ฉันไปประกอบพิธีอุมเราะฮ์ โดยผ่านเขตมีกอตและในขณะนั้นฉันกำลังมีประจำเดือน ฉันจึงไม่ได้ทำการอิฮ์รอมจากมีกอต ฉันได้เข้าพักอยู่ที่มักกะฮ์จนกระทั่งสิ้นสุดการมีประจำเดือน จึงเริ่มทำการอิฮ์รอม ณ ที่นั้น อยากทราบว่าการกระทำของฉันถูกต้องหรือไม่? หรือฉันต้องทำอะไรบ้าง? และมีอะไรบ้างที่จำเป็นสำหรับฉันที่จะต้องทำ?
การกระทำนี้ไม่เป็นที่อนุญาต ผู้หญิงที่ต้องการทำอุมเราะฮ์จะต้องไม่ผ่านเขตมีกอตไป เว้นแต่เธอจะต้องทำการอิห์รอมก่อน แม้ว่าเธอกำลังมีประจำเดือนก็ตาม เธอจะอยู่ในอิห์รอมนั้นในระหว่างมีประจำเดือน และการทำการอิห์รอมของเธอก็ถูกต้อง ส่วนหลักฐานที่กล่าวถึงเรื่องนี้นั้น คือ ครั้นเมื่อท่านอัสมาอ์ บินต์ อุมัยส์ ภรรยาของอบูบักร์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้ให้กำเนิดบุตร ในขณะที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กำลังหยุดพักที่ซุลฮุลัยฟะฮ์ เพื่อต้องการประกอบพิธีฮัจญ์อำลา จากนั้นเธอจึงส่งคนไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แล้วถามว่า "ฉันจะต้องทำอย่างไร?" ท่านกล่าว "จงอาบน้ำ ใช้ผ้าทำการปกปิดให้มิดชิด จากนั้นก็จงทำการอิห์รอม" แน่นอนว่าเลือดประจำเดือนก็เหมือนเลือดนิฟาส
ดังนั้น เราจึงกล่าวกับผู้หญิงที่มีประจำเดือน เมื่อเธอได้ผ่านมีกอตไปแล้ว โดยที่เธอต้องการจะประกอบพิธีอุมเราะฮ์หรือฮัจญ์โดยกล่าวกับนางว่า "จงอาบน้ำ จากนั้นจงใช้ผ้าปิดอวัยวะเพศของเธอ และจงทำการอิห์รอม" และคำว่า อัลอิสติษฟาร ความหมายของมันคือ เธอเอาผ้าปิดอวัยวะเพศของเธอ หลังจากนั้นจึงทำการอิห์รอม ไม่ว่าจะเป็นการทำการอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ก็ตาม แต่เมื่อเธอได้ทำการอิห์รอม และได้มาถึงมักกะฮ์แล้ว ไม่อนุญาตที่จะไปที่บัยตุลลอฮ์ และไม่อนุญาตทำการตอวาฟจนกว่าจะสะอาด ดังที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวกับท่านหญิงอาอิชะฮ์ ขณะที่เธอมีประจำเดือนในระหว่างการทำอุมเราะฮ์ว่า "จงทำทุกอย่างที่ผู้ประกอบพิธีฮัจญ์ทำกัน ยกเว้นเจ้าจะต้องไม่ทำการตอวาฟรอบบัยตุลลอฮ์ จนกว่าเจ้าจะสะอาดจากประจำเดือน" รายงานโดย บุคอรีย์และมุสลิม และในหนังสือ เศาะฮีห์บุคอรีย์ ยังกล่าวถึงเรื่องนี้ด้วยว่า เมื่อท่านหญิงอาอิชะฮ์ได้สะอาดจากประจำเดือนแล้ว เธอก็ทำการตอวาฟ ทำการสะแอระหว่างเศาะฟาและมัรวะฮ์ เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่าหากผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อนางต้องการทำการอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ในขณะที่มีประจำเดือน หรือเธอมีประจำเดือนก่อนการตอวาฟ เธอจะต้องไม่ทำการตอวาฟและสะแอจนกว่าเธอจะสะอาดและอาบน้ำชำระร่างกาย
แต่ถ้าเธอทำการตอวาฟในขณะที่เธอไม่มีประจำเดือน แล้วหลังจากทำการตอวาฟเสร็จแล้วเธอก็มีประจำเดือน ในการณีนี้ ให้เธอต่อไป ทำการสะแอระหว่างศอฟาและมัรวะฮ์ ทำการตัดผม และทำอุมเราะฮ์ให้เสร็จสมบูรณ์ เพราะการสะแอระหว่างศอฟาและมัรวะฮ์นั้น ไม่มีเงื่อนไขว่า ต้องสะอาด
ฉันและภรรยาเดินทางมาจากเมืองยันบูอ์เพื่อทำอุมเราะฮ์ แต่เมื่อมาถึงเมืองเจดดะฮ์ ภรรยาของฉันก็มีประจำเดือน แต่ฉันก็ทำอุมเราะฮ์คนเดียวโดยไม่มีภรรยาอยู่ด้วย แล้วเกี่ยวกับภรรยาของฉันมีหุกุมว่าอะไรบ้าง?
หุกุมเกี่ยวกับภริยาของคุณ คือเธอจะต้องเก็บตัวจนกว่าจะสะอาด จากนั้นจึงทำอุมเราะฮ์ ทั้งนี้ เมื่อครั้นที่ท่านหญิงศอฟิยะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา มีประจำเดือน ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า "เธอจะกักขังพวกเราไว้กระนั้นหรือ?" เหล่าเศาะฮาบะฮ์ตอบว่า "เธอได้ตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์แล้ว" ท่านกล่าวว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ให้เธอออกไปทันที (โดยไม่ตอวาฟวิดาอ์)" ดังนั้น คำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า "เธอจะกักขังพวกเราไว้กระนั้นหรือ?" เป็นหลักฐานที่ชี้ว่าผู้หญิงจะต้องเก็บตัวจนกว่าประจำเดือนจะหมด หากเธอมีประจำเดือนก่อนตะวาฟอิฟาเฎาะฮ์ จากนั้นจึงทำการตอวาฟ
และในทำนองเดียวกัน การตอวาฟอุมเราะฮ์ก็เหมือนกับการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ เพราะมันเป็นรุกุนของอุมเราะฮ์ ดังนั้น เมื่อผู้หญิงมีประจำเดือนก่อนทำการตอวาฟ เธอจะต้องรอจนกว่าเธอจะสะอาดก่อน แล้วจึงทำการตอวาฟ
ที่สะแอถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมัสยิดหะรอมหรือไม่? ผู้หญิงที่มีประจำเดือนสามารถเข้าไปได้ไหม? แล้วผู้ที่เข้ามัสยิดหะรอมผ่านทางสะแอจำเป็นต้องทำละหมาดตะฮียะตุลมัสยิดหรือไม่?
ตามทัศนะที่ปรากฎและมีน้ำหนักนั้น ถือว่าสถานที่ทำการสะแอไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัสยิดหะรอม ด้วยเหตุนี้จึงได้สร้างกำแพงกั้นระหว่างทั้งสองให้เป็นกำแพงต่ำๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับผู้คน เพราะถ้าหากที่สะแอเข้าไปอยู่ในมัสยิดและเป็นส่วนหนึ่งของมัสยิดด้วย แน่นอนจะทำให้ผู้หญิงทำสะแอไม่ได้ หากมีประจำเดือนเกิดขึ้นระหว่างการตอวาฟและสะแอ
และสิ่งที่ฉันได้ฟัตวานั้นคือ หากผู้หญิงมีประจำเดือนหลังการตอวาฟและก่อนการสะแอ เธอสามารถทำการสะแอได้ เพราะสถานที่สะแอนั้นไม่ถือเป็นมัสยิด
ส่วนการละหมาดตะฮียะตุลมัสยิดนั้น กล่าวได้ว่า หากผู้ที่ทำสะแอหลังการตอวาฟ แล้วกลับมาที่มัสยิดก็ให้ทำการละหมาดได้ และหากเขาไม่ทำการละหมาดตะฮียะตุลมัสยิดก็ไม่ผิดอะไร แต่ที่ดีที่สุด คือการใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์สูงสุดโดยการละหมาดสองรอกะอะฮ์ เนื่องจากการละหมาดในมัสญิดนี้เป็นสิ่งที่ดีที่ควรปฏิบัติ
ฉันได้ไปประกอบพิธีฮัจญ์แล้วเกิดมีประจำเดือน แต่ฉันอายที่จะบอกคนอื่นหรือเพื่อน ฉันจึงเข้าไปในมัสญิดทำการละหมาด ตอวาฟและสะแอ ในกรณีนี้จะต้องปฏิบัติอย่างไร และเป็นประจำเดือนที่เกิดขึ้นหลังการมีนิฟาส ?
ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงที่มีประจำเดือนหรือนิฟาสทำการละหมาด ไม่ว่าจะเป็นที่มักกะฮ์ ที่ประเทศของเธอ หรือที่ไหนก็ตาม เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวเกี่ยวกับผู้หญิง ว่า: "ไม่จริงหรือที่ว่า เมื่อผู้หญิงมีประจำเดือน เธอไม่ต้องละหมาดและไม่ต้องถือศีลอด?!" และบรรดาอุละมาอ์ได้เห็นพ้องต้องกันว่า ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงที่มีประจำเดือนทำการถือศีลอด และไม่อนุญาตทำการละหมาด
สำหรับผู้หญิงที่ทำเช่นนี้ เธอจะต้องกลับใจเตาบะฮ์ต่ออัลลอฮ์และขออภัยโทษในสิ่งที่เธอได้กระทำไป
ส่วนการตอวาฟที่เธอทำในขณะที่มีประจำเดือนนั้นไม่ถูกต้อง ส่วนการสะแอนั้นถือว่าถูกต้อง เนื่องจากทัศนะที่มีน้ำหนักกว่า อนุญาตให้ทำการสะแอก่อนการตะวาฟในการประกอบพิธีฮัจญ์ ดังนั้น บนพื้นฐานนี้ เธอจึงจำเป็นต้องทำการตอวาฟใหม่ เนื่องจากการตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์นั้นเป็นรุกุนหนึ่งของการทำฮัจญ์ และการตะหัลลุลที่สองไม่สามารถเกิดขึ้นได้ นอกจากด้วยการตอวาฟนี้
และบนพื้นฐานดังกล่าวนี้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นแต่งงานแล้ว สามีของนางจะมีเพศสัมพันธ์กับนางไม่ได้ จนกว่านางจะทำการฏอวาฟเสร็จ หากเธอยังไม่ได้แต่งงาน เธอก็จะแต่งงานไม่ได้จนกว่าเธอจะตอวาฟเสร็จ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่ง
เมื่อผู้หญิงมีประจำเดือนในวันอะรอฟะฮ์ เธอจะต้องปฏิบัติอย่างไร?
หากผู้หญิงมีประจำเดือนในวันอะรอฟะฮ์ ให้เธอประกอบพิธีฮัจญ์ทุกประการเสมือนกับคนอื่น ๆ ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ นอกจากการตอวาฟอย่างเดียว จนกว่าจะสะอาดจากประจำเดือนก่อน จึงจะทำการตอวาฟได้
เมื่อผู้หญิงมีประจำเดือนหลังจากขว้างเสาหินที่ญุมเราะตุลอะเกาะบะฮ์แล้ว แต่ยังไม่ได้ตอวาฟอิฟาเฎาะฮ์ และเธอจะต้องกลับพร้อมกับสามีที่มากับคณะ และทราบดีว่าหลังจากเดินทางกลับแล้วจะไม่มีโอกาสกลับมาอีก ดังนั้น เธอจะต้องปฏิบัติอย่างไร?
หากเธอไม่มีโอกาสที่จะกลับมาอีก ก็ให้เธอใช้ผ้าอนามัยปิดไว้ จากนั้นก็ให้ทำการตอวาฟ และไม่มีอะไรผิดสำหรับเธอ เนื่องจากเธออยู่ในสถานการณ์ที่คับขัน และให้เธอประกอบพิธีอื่น ๆ ให้ครบทุกประการ
หากผู้หญิงสะอาดจากเลือดนิฟาสก่อน 40 วัน การประกอบพิธีฮัจญ์ของเธอจะถือว่าใช้ได้หรือไม่? และถ้าเธอยังมีเลือดนิฟาสอีก และเธอก็ได้ตั้งเจตนาจะไปประกอบทำฮัจญ์แล้ว กรณีนี้เธอควรทำอย่างไร?
หากผู้หญิงสะอาดจากเลือดนิฟาสก่อน 40 วัน เธอต้องอาบน้ำ ทำการละหมาด และทำทุกอย่างที่ผู้หญิงทั่วไปทำ รวมถึงการตอวาฟด้วย เพราะไม่มีเวลาขั้นต่ำสำหรับเลือดนิฟาส
หากเขายังมีเลือดนิฟาสอีก แท้จริงการประกอบพิธีฮัจญ์ของเธอนั้นถือว่าใช้ได้ แต่เธอจะต้องไม่ทำการตอวาฟจนกว่าจะสะอาดจากเลือดนิฟาสก่อน
*
Related books
All books
สาระน่ารู้ฉบับย่อสำหรับมุอัซซิน อิหม่าม คอฏีบ และบทบัญญัติเกี่ยวกับมัสยิด47 ภาษาสาระน่ารู้ฉบับย่อสำหรับมุอัซซิน อิหม่าม คอฏีบ และบทบัญญัติเกี่ยวกับมัสยิด
หนังสือเล่มนี้นำเสนอภาพรวมที่ครอบคลุมเกี่ยวกับบทบัญญัติของการอะซานและอิกอมะฮ์ การเป็นอิหม่ามนำละหมาด คุฏบะฮ์วันศุกร์ และมารยาทของมัสยิด นอกจากนี้ หนังสือยังได้กล่าวถึงหน้าที่จำเป็นของบรรดามุอัซซิน อิหม่าม และผู้ที่อ่านคุฏบะฮ์ และเน้นย้ำถึงความสำคัญของการเรียนรู้บทบัญญัติทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับภารกิจเหล่านี้เพื่อรับประกันการปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง อีกทั้งยังได้รวบรวมตัวบทต่าง ๆ ที่รายงานมาจากท่านนบี ﷺ พร้อมคำอธิบายประกอบเพื่อให้มั่นใจว่าจะถูกนำไปปฏิบัติอย่างถูกต้อง
ใครเป็นผู้สร้างฉันมา? และสร้างมาเพื่ออะไร?75 ภาษาใครเป็นผู้สร้างฉันมา? และสร้างมาเพื่ออะไร?
ทุกสิ่งบ่งบอกถึงการมีอยู่ของผู้สร้าง ใครเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสรรพสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ทั้งในบรรดาชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ซึ่งไม่สามารถรอบรู้ถึงทั้งหมดนั้นได้? ใครเป็นผู้วางระบบที่ละเอียดและรัดกุมในการบริหารจัดการชั้นฟ้าและแผ่นดิน? ใครเป็นผู้สร้างมนุษย์ ให้การได้ยิน การมองเห็นและสติปัญญา และทำให้มีความสามารถในการรับความรู้และความเข้าใจถึงข้อเท็จจริง? ท่านจะอธิบายถึงฝีมือการสร้างที่ละเอียดและแม่นยำเกี่ยวกับระบบในร่างกายของท่าน และร่างสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย? ใครเล่าเป็นผู้ประดิษฐ์มันขึ้นมา?…
อิสลาม89 ภาษาอิสลาม
ด้วยพระนามแห่งเอกองค์อัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปราณีเสมอ คุณเคยถามตัวคุณหรือไม่? ใครเป็นผู้สร้างท้องฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทุกสิ่งที่มีอยู่ในทั้งสองนั้นจากสิ่งถูกสร้างที่ยิ่งใหญ่? และใครเป็นผู้สร้างระบบที่แม่นยำรัดกุมขึ้นมา?
เคล็ดลับดีๆให้ชีวิตมีความสุข85 ภาษาเคล็ดลับดีๆให้ชีวิตมีความสุข
หนังสือ 'เคล็ดลับดีๆให้ชีวิตมีความสุข' ของเชคอับดุรเราะห์มาน บิน นาศิร อัส-สะอฺดีย์ ได้กล่าวถึงสาเหตุต่างๆ แห่งความเปี่ยมสุขที่แท้จริงจากมุมมองด้านศรัทธา (อีมาน) อันลึกซึ้ง โดยชี้นำผู้อ่านไปสู่ความสงบสุขในหัวใจ ผ่านการมีศรัทธา การประกอบคุณงามความดี การรำลึกถึงอัลลอฮ์ ความพอเพียง การใคร่ครวญในความโปรดปรานต่างๆ การทำความดี การมอบหมายตนต่ออัลลอฮ์ ความอดทน และการประเมินเรื่องราวต่างๆ ด้วยสำนวนที่สละสลวย ซึ่งได้วางแผนที่สำหรับชีวิตที่สงบสุข สมดุล และเปี่ยมสุขไว้ในมือของท่าน แม้ว่าชีวิตจะผันผวนเพียงใดก็ตาม