Прашање бр. 26: Кои се едебите на довата?
- الباب / الفصل
- قسم الآداب الإسلامية
السؤال
س٢٦: ما آداب الدعاء؟
Прашање бр. 26: Кои се едебите на довата?
الجواب
ج:١. البدء بحمد الله والثناء عليه.
- الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم.
- في الحديث عن النبي صلى الله عليه وسلم:
«إذا صليت، فقعدت، فاحمد الله بما هو أهله، وصل عليَّ ثم ادعه»
رواه الترمذي.
- رفع اليدين أثناء الدعاء.
- قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:
«إن ربكم تبارك وتعالى حيي كريم يستحيي من عبده إذا رفع يديه إليه أن يردهما صفرًا»
رواه الترمذي وأبو داود.
- التوبة والاعتراف بالذنب.
- في دعاء موسى عليه السلام:
﴿قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴾
[القصص ١٦].
- الإلحاح في الدعاء، يعني إكثاره وتكراره.
- عدم استعجال الإجابة.
- لا تدع بإثم أو قطيعة رحم.
- في الحديث:
«لا يزال يستجاب للعبد ما لم يدع بإثم أو قطيعة رحم، ما لم يستعجل. قيل: يا رسول الله، ما الاستعجال؟ قال: يقول: قد دعوت، وقد دعوت، فلم أر يستجيب لي. فيستحسر عند ذلك، ويدع الدعاء»
رواه البخاري ومسلم.
- خفض الصوت في الدعاء.
- قال تعالى:
﴿ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةًۚ﴾
[الأعراف: ٥٥].
- حضور القلب أثناء الدعاء.
«ادعوا الله وأنتم موقنون بالإجابة، واعلموا أن الله لا يستجيب دعاء من قلب غافل لاه»
- الإخلاص لله تعالى، وسؤال الله وحده في الشدّة والرخاء.
﴿وَأَنَّ ٱلۡمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُواْ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدٗا﴾
[الجن: ١٨].
- التوسّل إلى الله بأسمائه الحسنى وصفاته.
﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ﴾
[الأعراف: ١٨٠].
- استقبال القبلة.
في الحديث:
«فما زال يهتف بربه مادًّا يديه مستقبل القبلة، حتى سقط رداؤه عن منكبيه»
رواه مسلم.
- إطابة المأكل والملبس.
«ثم ذكر الرجل يطيل السفر أشعث أغبر يمد يديه إلى السماء: يا رب يا رب، ومطعمه حرام، ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذي بالحرام، فأنى يستجاب لذلك»
Одговор: 1. Да ја започнеме довата искажувајќи благодарност кон Возвишениот Аллах.
- Да испратиме салават на Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем.
Во друг хадис, Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, вели:
„Кога ќе клањаш, па ќе седнеш, заблагодари му се на Аллах како што му доликува, и испрати салават за мене, па потоа упати Му дова на Аллах.“
(Тирмизи)
- Да ги подигнеме рацете, со внатрешноста на дланките кон небото, кога правиме дова.
Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Вашиот Господар, Благословен и Возвишен нека е Тој, е срамежлив и племенит. Тој се срами да го остави Својот роб со празни раце кога ќе ги подигне кон Него.“
(Тирмизи и Ебу Давуд)
- Кога правиме дова, треба да се покаеме и да ги признаеме нашите гревови.
Во довата на Муса, алејхи селам, стои:
„Господару мој,“ – рече тогаш – „јас себеси зло си нанесов, прости ми!“ И Тој му прости, Тој навистина простува и Милостив е."
(Ел Касас, 16)
- Инсистирање во довата, што значи често повторување и истрајност во довите.
- Да не го избрзуваме примањето на нашата.
- Да не се молиме за нешто што е грев или прекин на роднинските врски.
Доказ е хадисот во кој стои:
„Секогаш ќе му се услишуваат довите на робот, сè додека не се моли за грев или за прекин на роднинските врски и сè додека не ибрзува. Па прашале: ,О, Аллахов Пратенику, што значи тоа избрзување?' Тој одговорил: ,Кога вели: - Сум довел, сум довел, но не сум видел одговор. - И тогаш се откажува и престанува да се моли.'“
(Бухари и Муслим)
- Тивко изговарање на довата.
Возвишениот вели:
„Молете Му се понизно и во себе на Господарот свој.“
(Ел Араф, 31)
- Присуство на срцето (свесност) за време на дова.
„Довете Му на Аллах со целосна убеденост во одговорот и знајте дека Аллах не одговара на довата на незаинтересираното и немарно срце.“
- Искреност кон Аллах и молење само Нему, и во благосостојба и при потешкотии.
,,Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!"
(Ел Џин, 18)
- Да Го повикуваме со Неговите прекрасни имиња и совршени атрибути.
„На Аллах Му припаѓаат најубавите имиња и повикувајте Го со нив.“
- Свртување кон киблата (Мека).
„Не престана да Го повикува својот Господар, со подигнати раце и свртен кон кибла, сè додека наметката не му падна од рамењата.“
(Муслим)
- Да се грижиме нашата храна и облека да бидат со халал заработени.
„Потоа го спомна човекот кој долго патува, со разбушавена коса и правлив, ги подига рацете кон небото и вели: ‘Господару мој, Господару мој,’ а неговата храна е харам, тоа што го пие е харам, неговата облека е харам, и нахранет е со харам, па како да му биде одговорено?“