Skip to content

რა ადაბი გააჩნია ვედრებას?

الباب / الفصل
قسم الآداب الإسلامية

السؤال

س٢٦: ما آداب الدعاء؟

შეკითხვა 26: რა ადაბი გააჩნია ვედრებას?

الجواب

ج:١. البدء بحمد الله والثناء عليه.

  1. الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم.
  • في الحديث عن النبي صلى الله عليه وسلم:

«إذا صليت، فقعدت، فاحمد الله بما هو أهله، وصل عليَّ ثم ادعه»

رواه الترمذي.

  1. رفع اليدين أثناء الدعاء.
  • قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:

«إن ربكم تبارك وتعالى حيي كريم يستحيي من عبده إذا رفع يديه إليه أن يردهما صفرًا»

رواه الترمذي وأبو داود.

  1. التوبة والاعتراف بالذنب.
  • في دعاء موسى عليه السلام:

﴿قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴾

[القصص ١٦].

  1. الإلحاح في الدعاء، يعني إكثاره وتكراره.
  2. عدم استعجال الإجابة.
  3. لا تدع بإثم أو قطيعة رحم.
  • في الحديث:

«لا يزال يستجاب للعبد ما لم يدع بإثم أو قطيعة رحم، ما لم يستعجل. قيل: يا رسول الله، ما الاستعجال؟ قال: يقول: قد دعوت، وقد دعوت، فلم أر يستجيب لي. فيستحسر عند ذلك، ويدع الدعاء»

رواه البخاري ومسلم.

  1. خفض الصوت في الدعاء.
  • قال تعالى:

﴿ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةًۚ﴾

[الأعراف: ٥٥].

  1. حضور القلب أثناء الدعاء.

«ادعوا الله وأنتم موقنون بالإجابة، واعلموا أن الله لا يستجيب دعاء من قلب غافل لاه»

  1. الإخلاص لله تعالى، وسؤال الله وحده في الشدّة والرخاء.

﴿وَأَنَّ ٱلۡمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُواْ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدٗا﴾

[الجن: ١٨].

  1. التوسّل إلى الله بأسمائه الحسنى وصفاته.

﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ﴾

[الأعراف: ١٨٠].

  1. استقبال القبلة.

في الحديث:

«فما زال يهتف بربه مادًّا يديه مستقبل القبلة، حتى سقط رداؤه عن منكبيه»

رواه مسلم.

  1. إطابة المأكل والملبس.

«ثم ذكر الرجل يطيل السفر أشعث أغبر يمد يديه إلى السماء: يا رب يا رب، ومطعمه حرام، ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذي بالحرام، فأنى يستجاب لذلك»

პასუხი: 1 - დაიწყე ვედრება ალლაჰი დიდებით და შექებით.

  1. მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დალოცვა.

ჰადისში შუამავალი ამბობს:

"როდესაც ილოცებ და დაჯდები, ადიდე ალლაჰი როგორც ის იმსახურებს და დალოცე შუამავალი და შეევედრე მას".

გადმოსცა თირმიზიმ.

  1. ხელების აწევა ვედრების დროს.

თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას):

"ჭეშმარიტად თქვენს ღმერთს ყოვლადმაღალს და ქებულს, მარადცოცხალს და გულუხვს რცხვენია,რომ არ უპასუხოს მისი მონის ვედრებას, როდესაც ის მონა აწევს ხელებს და შესთხოვს მას".

გადმოსცა თირმიზიმ და აბუ დაუდმა.

  1. მონანიება ცოდვებისგან.
  • მუსა (მშვიდობა მას) ვედრებაში ამბობდა:

"თქვა ო ღმერთო ჭეშმარიტად მე უსამართლოდ მოვექეცი ჩემს თავს, მაპატიე მე, და აპატია მას, ჭეშმარტად ის მპატიებელია, მოწყალება".

(ალ-ყასას: 16)

  1. სიჯიუტე ვედრებაში, ანუ ბევრი და შეიწყვეტლივ ვედრება.
  2. პასუხის მიღებაზე აუჩქარებლობა.
  3. არ ილოცო ცოდვისთვის ან ნათესაური კავშირის გაწყვეტისთვის.

ჰადისში გადმოცემულია:

"მონა იქამდე მიიღებს თავის ვედრებაზე პასუხს, სანამ არ შესთხოვს ცოდვაზე ან ნათესაური კავშირის გაწყვეტაზე და არ ჩქარობს", შეეკითხეს: ო შუამავალო, რას ნიშნავს არ ჩქარობს? "როცა კაცი სთხოვს, სთხოვს და არ მოდის პასუხი, ის კარგავს სურვილს და არ ევედრება მეტს".

გადმოსცა ბუხარიმ და მუსლიმმა.

  1. ხმას უნდა დაუწიო ვედრებისას.

თქვა დიდებულმა ალლაჰმა:

"შეევედრეთ თქვენს ღმერთს მორჩილად და ჩუმად".

(ალ-ა'რაფ: 31)

  1. გულით კონცენტრირება ვედრების დროს.

"შეთხოვეთ ალლაჰს, სანამ დარწმუნებული ხართ მის პასუხში, ალლაჰი არ პასუხობს ვედრებას, რომელიც ამოდის დაუდევარი გულიდან".

  1. გულწრფელობა ალლაჰის მიმართ, შესთხოვე მას ერთადერთს შიშით და მორჩილებით.

"ჭეშმარიტად მეჩეთები ეკუთვნის ალლაჰს, და არ შესთხოვოს არავის ალლაჰთან ერთად".

(ალ-ჯინნ: 18)

  1. ალლაჰთან დაახლოება და თხოვნა მისი საუკეთესო სახლელებისა და თვისებების გამოყენებით.

"ალლაჰს ეკუთვის საუკეთესო სახელები და შესთხოვეთ მას მათით".

  1. ყიბლისკენ მიბრუნება.

"ის აგრძელებდა ვედრებას თავის ღმერთზე ხელებაპყრობილი და ყიბლისკენ შებრუნებული მანამ, სანამ არ დაუვარდა მხრებიდან მოსასხამი".

გადმოსცა მუსლიმმა.

  1. სუფთა და ჰალალი საკვების და სამოსის გამოყენება.

"შემდეგ მოიხსენია კაცი, რომელიც დიდ ხანს იყო მოგზაურობაში, ხელები ჰქონდა აპყრობილი ზეცისკენ და სთხოვდა: ო ღმერთო, ო ღმერთო, ხოლო მისი საკვები, სასმელი და სამოსიც იყო ჰარამი (აკრძალული), და როგორ მიიღებდა ის პასუხს".