السؤال
س٢٦: ما آداب الدعاء؟
Ɲ 26: duawu kɛ jogow ye juma ye?
الجواب
ج:١. البدء بحمد الله والثناء عليه.
- الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم.
- في الحديث عن النبي صلى الله عليه وسلم:
«إذا صليت، فقعدت، فاحمد الله بما هو أهله، وصل عليَّ ثم ادعه»
رواه الترمذي.
- رفع اليدين أثناء الدعاء.
- قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:
«إن ربكم تبارك وتعالى حيي كريم يستحيي من عبده إذا رفع يديه إليه أن يردهما صفرًا»
رواه الترمذي وأبو داود.
- التوبة والاعتراف بالذنب.
- في دعاء موسى عليه السلام:
﴿قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴾
[القصص ١٦].
- الإلحاح في الدعاء، يعني إكثاره وتكراره.
- عدم استعجال الإجابة.
- لا تدع بإثم أو قطيعة رحم.
- في الحديث:
«لا يزال يستجاب للعبد ما لم يدع بإثم أو قطيعة رحم، ما لم يستعجل. قيل: يا رسول الله، ما الاستعجال؟ قال: يقول: قد دعوت، وقد دعوت، فلم أر يستجيب لي. فيستحسر عند ذلك، ويدع الدعاء»
رواه البخاري ومسلم.
- خفض الصوت في الدعاء.
- قال تعالى:
﴿ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةًۚ﴾
[الأعراف: ٥٥].
- حضور القلب أثناء الدعاء.
«ادعوا الله وأنتم موقنون بالإجابة، واعلموا أن الله لا يستجيب دعاء من قلب غافل لاه»
- الإخلاص لله تعالى، وسؤال الله وحده في الشدّة والرخاء.
﴿وَأَنَّ ٱلۡمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُواْ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدٗا﴾
[الجن: ١٨].
- التوسّل إلى الله بأسمائه الحسنى وصفاته.
﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ﴾
[الأعراف: ١٨٠].
- استقبال القبلة.
في الحديث:
«فما زال يهتف بربه مادًّا يديه مستقبل القبلة، حتى سقط رداؤه عن منكبيه»
رواه مسلم.
- إطابة المأكل والملبس.
«ثم ذكر الرجل يطيل السفر أشعث أغبر يمد يديه إلى السماء: يا رب يا رب، ومطعمه حرام، ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذي بالحرام، فأنى يستجاب لذلك»
J: 1. K'a daminɛ ni Alla tano ni a barikala ye.
- Ka sɔli kɛ Kira kan, Alla ka nɛma ni kisi b’A ma.
-Abe Hadisa dɔ kɔnɔ min bɔla cila fɛ Alla ka nɛma ni kisi kɛ A ye, ko:
“N’i ka seli kɛ, ka sigi, i ka Alla tano cogoya la, a ka kan ni min ye, i ka sɔli kɛ ne kan, o kɔfɛ, i ye Alla deli”
Al-Tirmidhi lé yé a lakali.
- Ka bolow kɔrɔta duawu kɛ wagati la.
Allah ka tchila Ko Allah ka nêma ni kisi bé akan :
«aw Matigi ka hɛrɛ kabon, A kɔrɔtani le, A be malo, fɔnisere le, A be maloya k'A ka jon tɛgɛ lakolon lasegi tun ma mina ni A ka jon ka tɛgɛ kɔrɔta A ye»
Tirmizi ni Abu Dawuda y'o lakali.
- Ka tubi ani ka lɔ ika jurumuw la.
- A be Musa ka duawu la, Alla ka kisi b'A ma:
{A ko: Ne Matigi, ne ka kojugu kɛ n'yɛrɛ la, ola, yafa ne ma, O kama, Alla yafala a ma. Tiɲɛ na, Alla le ye yafabaga ye min hinɛbaga ye}
[Kɔsɔs :16].
- Ka sinsin duawu kan, o kɔrɔ, k'a kɛ ka caya ani ka segi segi a kan.
- Kana kɔrɔtɔ duawu jabili la.
- Kana duawu kɛ jurumu kow la wala sinjii tigɛli la.
a be hadisa kɔnɔ:
«jon ka duawu be to ka jabi m'a fɔ n’a ka duawu kɛ jurumu ko la walima sinji tigɛ la, ani n’a ma muɲu. dɔ ko:Yaa Alla ka Ciden! muɲu baliya ye mun ye? A ko: mɔgɔ y'i kan to: Ne ka Alla wele, ne k'A wele, n'ga ne m’a ye k’o A ka ne jabi. O kɔfɛ, a be fari faga ani a te Alla wele tugun»
Bukhari ani muslimou ka ala kali
- K'a kaan majigi duawu tuma la.
Alla kɔrɔtani ko:
{Aw ye aw Matigi wele ni majigili ye, ani gundo la}
surat Al-Aaraf 31 ].
- Dusukun ka sabati duawu wagati la.
«Aw ye Alla wele k’a sɔrɔ aw lanin b’a la ko A bena aw jabi, aw y'a lɔn fana ko Alla te mɔgɔ ka duawu jaabi min dusukun n'a haki te Alla la, a be miri fɛn gɛrɛw la duawu tuma la»
kɔnɔrɔgwɛya Alla ye, ani ka Alla kelenpe dali gwɛlɛya ni hɛrɛ wagatiw la.
{Misiriw ye Alla le ta ye, ola, aw kana fɛn si wele ka fara Alla kan}
[Suratul Jin: 18].
- Dama kasi Alla ye ni A tɔgɔ senumanw ye ani A magutuw.
{Tɔgɔ ɲumanw be Alla la, ola, aw k’a wele n’o ye}
Ka i ɲanchi kɔrɔn ma.
«A tola k’a Matigi wele la, k’a bolow kɔrɔta, k’a ɲɛsin kibla ma, fɔɔ a ka fani benna ka bɔ a kamankun la»
mouslimou yé olakali.
- K’i ka dɔmini ni k’a don fani saniya.
«O kɔfɛ, a ye cɛɛ dɔ kofɔ min be tagama jan kɛ, a fari nɔgɔni le, buguri b’a kan, a b’a bolo fila kɔrɔta sanfɛ , k’a fɔ : Yaa ne Matigi, yaa ne Matigi,’ nga a ka dɔmini ye haramu ye, a ka minfɛnw ye haramu ye, a ka faniw ye haramu ye, a yɛrɛ balo la haramu le la, o cɛɛ ka duawu be jabi cogodi sa!!!»