ئەگەر ژن پشتی نڤێژا سپێدێ ئێكسەر پاقژ بوو، ئەرێ دێ وێ ڕۆژێ یا ب ڕۆژی بیت و چ ناخۆت و ڤەناخۆت یان ناگریت؟ و ئەگەر ئەو ڕۆژ گرت، دێ بۆ هێتە هژمارتن یان ژی دڤێت ڕۆژەكا دی ژ پێشڤە بگریت؟
السؤال
پ1:
ئەگەر ژن پشتی نڤێژا سپێدێ ئێكسەر پاقژ بوو، ئەرێ دێ وێ ڕۆژێ یا ب ڕۆژی بیت و چ ناخۆت و ڤەناخۆت یان ناگریت؟ و ئەگەر ئەو ڕۆژ گرت، دێ بۆ هێتە هژمارتن یان ژی دڤێت ڕۆژەكا دی ژ پێشڤە بگریت؟
س1: إذا طهرت الـمرأة بعد الفجر مباشرةً فهل تمسك وتصوم هذا اليوم، ويكون يومها لها، أو عليها قضاء ذلك اليوم؟
الجواب
ب1:
ئەگەر نڤێژا سپێدێ بوو، ژ نوی ژن ژ زڤڕۆکا هەیڤانە پاقژ بوو؛ ئەرێ دێ وێ ڕۆژێ چ تشتان خۆت یان ناخۆت، زانایان ل دۆر ڤی بابەتی دوو گۆتن هەنە:
گۆتنا ئێكێ: دڤێت وێ ڕۆژێ خۆ بگریت چ نەخۆت و ڤەنەخۆت لێ ئەو ڕۆژ بۆ ناهێتە هژمارتن و دڤێت ڕۆژەكا دی ژ پێشڤە بگریت، گۆتنا ناڤدار د مەزهەبێ ئیمامێ ئەحمەددا(خودێ دلوڤانیێ پێ ببەت) ئەڤ گۆتنەیە.
گۆتنا دوویێ: مەرج نینە خۆ بگریت ئانکو دروستە وێ ڕۆژێ بخۆت و ڤەخۆت، چونكی د وێ ڕۆژێدا ڕۆژییا وێ لێ نینە، ژ بەر كو ئەو ل دەستپێكا وێ ڕۆژێ د زڤڕۆکا هەیڤانە دابوو و نە ژ وان كەسان بوو یێن كو پێدڤییە ڕۆژیێ بگریت، ڤێجا دەمێ ڕۆژی بۆ نەهێتە هژمارتن؛ هنگی یا بێمفایە ئەو خۆ بگریت و چ نەخۆت و ڤەنەخۆت و ئەڤ دەمه بۆ وێ نە دەمەكێ ڕێزلێگرتییە، چونكی ل دەستپێكا ڕۆژێ فەرمان ل وێ هاتبوو كرن ئەو ڕۆژییێ بخۆت، ژ بەر كو هێشتا ئەو ژ زڤڕۆکا هەیڤانە پاقژ نەببوو، بەلكی ئەم دشێین بێژین ل دەستپێكا ڕۆژێ حەرام بوو ل سەر وێ ئەو یا ب ڕۆژی بیت،
و ڕۆژییا شەرعی ئەڤەیە: تۆ ژ بەر خودێ خۆ ژ هەمی وان تشتان دویر ڕاگری یێن ڕۆژی پێ دشكێت، ئەڤە ژی هەر ژ بانگێ سپێدێ هەتا ڕۆژ ئاڤا دبیت.
ئەڤ گۆتنە ژی هەروەكی تۆ دبینی دروستترە ژ گۆتنا بوری ئهوا د گۆت دڤێت وێ ڕۆژێ هەمییێ چ نەخۆت و ڤەنەخۆت، بەلێ ل دویڤ هەردوو گۆتنان دڤێت ئەو ڕۆژەكا دی ژ پێش وێ ڕۆژێڤە بگریت.
ﺟ1: إذا طهرت المرأة بعد طلوع الفجر فللعلماء في إمساكها ذلك اليوم قولان:
القول الأول: أنه يلزمها الإمساك بقية ذلك اليوم، ولكنه لا يحسب لها، بل يجب عليها القضاء، وهذا هو المشهور من مذهب الإمام أحمد رحمه الله.
والقول الثاني: أنه لا يلزمها أن تمسك بقية ذلك اليوم؛ لأنه يومٌ لا يصحّ صومها فيه؛ لكونها في أوله حائضًا ليست من أهل الصّيام، وإذا لم يصح لم يبق للإمساك فائدةٌ، وهذا الزمن زمنٌ غير محترمٍ بالنّسبة لها؛ لأنها مأمورةٌ بفطره في أول النهار، بل محرمٌ عليها صومه في أول النهار،
والصوم الشرعيّ: هو الإمساك عن المفطّرات تعبّدًا لله عز وجل من طلوع الفجر إلى غروب الشمس.
وهذا القول -كما تراه- أرجح من القول بلزوم الإمساك، وعلى كلا القولين يلزمها قضاء هذا اليوم.