სწორი მრწამსი და ის, რაც მას ეწინააღმდეგება
პირველი გზავნილი ავტორი პატივცემული შეიხი ქება-დიდება ალლაჰს ერთადერთს, დალოცვა და მშვიდობა მას, რომლის შემდეგაც არ იქნება სხვა შუამავალი, (მშვიდობა)მის ოჯახს და მის საჰაბებს. ამის შემდეგ: ვინაიდან სწორი რწმენა არის ისლამის რელიგიის ფუნდამენტი და რწმენის საფუძველი, ვხედავ, რომ მნიშვნელოვანია ამ თემაზე საუბარი, წერა, მისი განმარტება და ახსნა.
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
პირველი გზავნილი
სწორი მრწამსი და ის, რაც მას ეწინააღმდეგება
ავტორი პატივცემული შეიხი
აბდულ აზიიზ ბინ აბდულლაჰ ბინ ბააზ
ქება-დიდება ალლაჰს ერთადერთს, დალოცვა და მშვიდობა მას, რომლის შემდეგაც არ იქნება სხვა შუამავალი, (მშვიდობა)მის ოჯახს და მის საჰაბებს.
ამის შემდეგ: ვინაიდან სწორი რწმენა არის ისლამის რელიგიის ფუნდამენტი და რწმენის საფუძველი, ვხედავ, რომ მნიშვნელოვანია ამ თემაზე საუბარი, წერა, მისი განმარტება და ახსნა.
ცნობილია შარიათული მტკიცებულებით ყურანიდან და სუნნათიდან, რომ საქმეები და სიტყვები მხოლოდ მაშინ არის სწორი და მიღებული, თუ ისინი მოდის სწორი რწმენიდან. თუ რწმენა არ არის სწორი, მაშინ ის საქმეები და სიტყვები, რაც ამ რწმენაზეა დაფუძნებული, არასწორი იქნება. როგორც ალლაჰი ამბობს: (ხოლო ვინც რწმენას უარყოფს, უეჭველად, გაცამტვერდება მისი ნამოქმედარი და უკანასკნელ დღეს წაგებულთა შორის აღმოჩნდება) [ალ-მააიდა: 5]
დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ჭეშმარიტად ზეშთაგეგონა შენ და მათ ვინც იყვნენ შენზე ადრე, თუ ჩაიდენ შირქს (მრავალღმერთიანობას) გაცამტვერდება შენი საქმეები და იქნები წაგებულთაგან) [აზ-ზუმარ: 65].
ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია. ღმერთის ნათელი წიგნი და მისი სანდო მოციქულის სუნნა მოწმობს, საუკეთესო ლოცვა და მისალმება იყოს მასზე, რომ სწორი მრწამსი ექვს საკითხშია შეჯამებული: ღმერთის რწმენა, მისი ანგელოზების, მისი წიგნების, მისი შუამავლების, განკითხვის დღისა და ბედისწერის რწმენა თავისი კარგით და ცუდით. ეს ექვსი საკითხი არის სწორი მრწამსის საფუძველი, რომლითაც გარდმოევლინა დიდებული ალლაჰის წიგნი, და რისთვისაც ღმერთმა გამოაგზავნა თავისი მოციქული მუჰამედი, დაე იყოს მასზე საუკეთესო ლოცვა და მშვიდობა.
ამ ექვსი საფუძვლის შესახებ მრავალი მტკიცებულება მოიპოვება ყურანში და სანდო სუნნაში, მათ შორის, მაგალითად, შემდეგი:
პირველ რიგში: მტკიცებულებები ალლაჰის წიგნიდან (ყურანიდან); მათ შორის არის: უზენაესი ალლაჰის სიტყვა: სიკეთე ის კი არაა, რომ აღმოსავლეთით ან დასავლეთით მიაქციოთ თქვენი სახეები, არამედ ისაა სიკეთე: ვინც ირწმუნა ალლაჰი, დღე უკანასკნელი, ანგელოზები, წიგნი, მაცნეები... [ალ-ბაყარა: 177].
ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლჰი ამბობს: შუამავალმა ირწმუნა ის, რაც მას თავისი ღმერთისგან ჩამოევლინა, – ასევე მორწმუნეებმაც (ირწმუნეს). ირწმუნა ყველამ ალლაჰი, მისი ანგელოზები, მისი წიგნები და მის მიერ წარმოგზავნილი შუამავლები. არ განვასხვავებთ მის მიერ წარმოგზავნილ შუამავალთაგან არცერთს. [ალ-ბაყარა: 285].
დიდებული ალლაჰი ამბობს: ეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ალლაჰი ირწმუნეთ, მისი შუამავალი და წიგნი, რომელიც თავის შუამავალს ჩამოუვლინა, და წიგნი, რომელიც ადრე ჩამოავლინა*; ხოლო ვინც არ ირწმუნებს ალლაჰს, მის ანგელოზებს, წიგნებს, შუამავლებსა და უკანასკნელ დღეს, ის მართლაც გადასცდება სწორი გზიდან დიდი გადაცდენით. [ან-ნისა: 136].
დიდებული ალლაჰი ამბობს: (ნუთუ არ იცი რომ ალლაჰმა უწყის ყველაფერს რაც არის ცაში და მიწაზე, ჭეშმარიტად ეს დაწერილია წიგნში, და ჭეშმარიტად ეს იოლია ალლაჰისთვის) [ალ-ჰაჯჯ: 70].
მეორედ: მტკიცებულებები სუნნიდან; მათ შორის არის სანდო ჰადისი, რომელიც გადმოსცა მუსლიმმა თავის "საჰიჰში", მართლმორწმუნეთა მეთაურის უმარ იბნ ალ-ხატაბის – ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი – გადმოცემით, რომ ჯიბრილმა (ანგელოზი გაბრიელი) ჰკითხა წინასწარმეტყველს – ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას – რწმენის შესახებ, და მან უპასუხა: რწმენა არის, რომ ირწმუნო ალლაჰის, მისი ანგელოზების, მისი წიგნების, მისი შუამავლების, განკითხვის დღის და ირწმუნო ბედისწერის თავისი კარგით და ცუდით"[1]. ჰადისი, გადმოსცემს ალ-ბუხარი და მუსლიმი - მცირედი განსხვავებით - აბუ ჰურაირას ჰადისიდან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი). [1] გადმოსცა მუსლიმმა (8).
ამ ექვსი საფუძვლიდან გამომდინარეობს ყველაფერი, რაც მუსლიმისთვის სავალდებულოა, რომ სწამდეს და ირწმუნოს ალლაჰის მიმართ, ასევე სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი საკითხების მიმართ და სხვა დაფარულ(იმქვეყნიური) საკითხებთან დაკავშირებით, რაც ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვამცნეს.
ამ ექვსი საფუძვლის განმარტება შემდეგია:
პირველი საფუძველი: უზენაესი ალლაჰის რწმენა.
ეს მოიცავს რამდენიმე საკითხს; მათგან: რწმენა იმისა, რომ ის არის ერთადერთი ჭეშმარიტი ღვთაება, რომელიც იმსახურებს თაყვანისცემას და არავინ და არაფერი სხვა მის გარდა; ეს იმიტომ, რომ ის არის ქმნილებების შემოქმედი, კეთილისმყოფელი მათ მიმართ, რომელიც უზრუნველყოფს მათ ცხოვრებას, იცის მათი ფარული და აშკარა ქმედებები, და მას შეუძლია რომ, დააჯილდოვოს მორჩილები და დასაჯოს ურჩები.
ალლაჰმა შექმნა ადამიანები და ჯინები ამ თაყვანისცემისთვის და უბრძანა მათ მისი შესრულება, როგორც მან ბრძანა: (მე არ გამიჩენია ჯინები და ადამიანები, გარდა იმისთვის რომ მეთაყვანონ მე არ მსურს მათგან სარჩო და არ მსურს მათგან რომ დამაპურონ ჭეშმარიტად ალლაჰი არის სარჩოს მომცემი ძალის მფლობელი უძლიერესი) [აზ-ზაარიაათ: 56-58]
დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ეი, ადამიანებო! თქვენს ღმერთს ეთაყვანეთ, რომელმაც გაგაჩინათ – თქვენ და თქენზე ადრე მყოფნი; – იქნებ რიდი გქონდეთ; – რომელმაც თქვენთვის გაფინა დედამიწა საწოლივით, ხოლო ზეცა საბურველად ააგო, და ციდან წყალი გადმოადინა და, მისით მოსავალი აღმოაცენა თქვენს საზრდოდ. ასე რომ, არ გაუჩინოთ ალლაჰს თანაზიარნი, შეგნებულად. [ალ-ბაყარა: 21-22].
ალლაჰმა წარმოგზავნა მოციქულები და გარდმოავლინა წიგნები, რათა განემარტათ ეს ჭეშმარიტება და მოეწოდებინათ მისკენ, აგრეთვე, გაეფრთხილებინა იმისგან რაც მას (ჭეშმარიტებას )ეწინააღმდეგება მას, როგორც თვითონ ბრძანა უზენაესმა: (ჭეშმარიტად წარვგზავნეთ ყველა ერში შუამავალი რომ ეთაყვანეთ ალლაჰს და განშორდით ტაღუთს...) [ან-ნაჰლ: 36].
დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (არ წარგვიგზავნია შენამდე შუამავალი ისე რომ არ შთაგვეგონებინა მისთვის ჭეშმარიტად არ არსებობს ღვთაება გარდა ჩემი და მეთაყვანეთ მე) [ალ-ანბია: 25]
ასევე, თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: (ალიფ, ლამ, რა, წიგნი რომლის აიათებიც განმტკიცდა შემდეგ კი განიმარტა ბრძენის და ყოვლისმცოდნის მიერ რომ არ ეთაყვანოთ არავის, გარდა ალლაჰისა, ჭეშმარიტად მე თყვენთვის მისგან მოვლენილი შემგონებელი და მახარობელი ვარ) [ჰუდ: 1-2].
ამ თაყვანისცემის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ალლაჰს მიენიჭოს ერთპიროვნული უფლება ყველა იმ თაყვანისცემის აქტის მიმართ, რითაც ადამიანები თაყვანს სცემენ მას: ვედრება, შიში, იმედი, ლოცვა, მარხვა, მსხვერპლის შეწირვა, აღთქმა და სხვა თაყვანისცემის სახეობები, მის წინაშე მორჩილების სახით, მისი ჯილდოს სურვილით, მისი სასჯელის შიშით, სიყვარულით, სიდიადით, და მისი უზენაესობის წინაშე სრული თავმდაბლობით.
ვინც წმინდა ყურანში ჩაღრმავდება, აღმოაჩენს, რომ მისი უმეტესობა ამ დიდებულ საფუძველზე ჩამოვიდა; როგორც თქვა უზენაესმა: (უეჭველად ჩვენ გარდმოგივლინეთ წიგნი ჭეშმარიტებით, მაშ ეთაყვანე წრფელად ალლაჰს მისი რელიგიით, ნუთუ ალლაჰს არ ეკუთვნის წრფელი რელიგია, იმათ რომელთაც აიყვანეს მის (ალლაჰის) გარდა მეგობრები, ამბობენ ჩვენ მათ არ ვეთაყვანებით გარდა იმისთვის რომ დაგვაახლოვონ ალლაჰთან, ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმის შესახებ რაშიც ცილობდენ ეგენი, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ წაიყვანს სწორ გზაზე იმას ვინც არის მატყუარა, ურწმუნო) [აზ-ზუმარ: 2-3].
ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლჰი ამბობს: (და დაადგინა შენმა ღმერთმა რომ არ ეთაყვანოთ არავის, გარდა მისი...) [ალ-ისრა: 23]
დიდებული და ძლევამოსილი ალლაჰი ამბობს: (მაშ, შეევედრეთ ალლაჰს წრფელი რწმენით, თუნდაც არ მოსწონდეთ ურწმუნოებს) [ღააფირ: 14]
ასევე, ვინც შუამავალის სუნნაზე დაფიქრდება, აღმოაჩენს, რომ ამ დიდ საფუძველზე ყურადღება გამახვილებულია. ამის მაგალითია: რაც გადმოცემულია საჰიჰაინში მუაზისაგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ალლაჰის უფლება მორწმუნეებზე არის ის, რომ მას თაყვანისცენ და არ დაუდგინონ მას რაიმე თანაზიარი»[2]. [2] გადმოსცემს ალ-ბუხარი (2856), და მუსლიმი (30).
რწმენა ალლაჰისადმი ასევე მოიცავს რწმენას იმ ყველაფრის, რაც მან თავის მსახურებს დააკისრა და მათთვის სავალდებულოდ გამოაცხადა ხუთი ნათელი ისლამის საფუძვლის სახით.
«ესენია: დამოწმება იმისა, რომ არ არსებობს ღვთაება გარდა ალლაჰისა და რომ მუჰამმადი ალლაჰის შუამავალია, ხუთჯერადი ლოცვა, ზაქათის გადახდა, მარხვა რამადანის თვეში და ჰაჯობა ალლაჰის წმინდა სახლში, თუ გაგიადვილდა მისი შესრულება, და სხვა ვალდებულებები, რომლებიც მოიტანა წმინდა შარიათმა.»
ყველაზე უმნიშვნელოვანესი და უდიდესი საფუძველი არის: დამოწმება, რომ არ არსებობს ღირსეული სათაყვანებელი გარდა ალლაჰისა და რომ მუჰამმადი მისი შუამავალია. ეს დამოწმება ავალდებულებს გულწრფელობას ერთადერთი ალლაჰის თაყვანისცემაში და უარყოფს სხვა ყველაფერს, რასაც ეთაყვანებიან მის გარდა. აი ეს არის "ლაა ილაჰა ილლა ალლაჰ"-ის მნიშვნელობა, როგორც თქვეს მეცნიერებმა, ღმერთმა შეიწყალოს ისინი: არ არსებობს ღვთაება ღირსეული თაყვანისცემისა, გარდა ალლაჰისა. შესაბამისად, ყველაფერი, რასაც ეთაყვანებიან ალლაჰის გარდა - იქნება ეს ადამიანი, ანგელოზი, ეშმაკი ან სხვა რამ - ეს ყველაფერი სათაყვანებელი არის ამაო და ფუჭი, ხოლო ღირსეული სათაყვანებელი არის მხოლოდ ერთადერთი ალლაჰი, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი, როგორც თქვა უწმინდესმა და უზენაესმა: (ეს იმიტომ რომ ალლაჰი, იგია ჭეშმარიტება, რასაც მოუხმობენ მის გარდა იგია ბათილი [ალ-ჰაჯჯ: 62].
წინა ტექსტში აღნიშნულია, რომ დიდებულმა და ყოვლისშემძლე ალლაჰმა შექმნა ადამიანები და ჯინები ამ მნიშვნელოვან პრინციპისთვის და უბრძანა მათ მისი შესრულება. მან ამისთვის გამოგზავნა თავისი მოციქულები და გარდმოავლინა წიგნები. ამიტომ, მორწმუნე უნდა დაფიქრდეს ამ საკითხზე კარგად და ღრმად გაიაზროს, რათა გაიგოს, რა დიდ უმეცრებაში იმყოფება მრავალი მუსლიმი ამ ძირითად პრინციპთან დაკავშირებით, იმდენად, რომ მათ თაყვანისცემა ალლაჰთან ერთად სხვებისთვისაც დაიწყეს და ალლაჰის განსაკუთრებული უფლება სხვებს მიანიჭეს. ალლაჰი იყოს ჩვენი დამხმარე.
დიდებული ალლაჰისადმი რწმენა ასევე მოიცავს იმას, რომ ის არის სამყაროს შემქმნელი, მათი საქმეების განმკარგველი თავისი ცოდნითა და ძალით ისე, როგორც მას სურს. ის არის ამქვეყნიური და საიქიო ცხოვრების მფლობელი, ყველა სამყაროების უფალი, რომელსაც არ ჰყავს შემქმნელი მის გარდა და არ არსებობს უფალი გარდა მისა. და რომ მან გამოგზავნა მოციქულები და გარდმოავლინა წიგნები, რათა გაესწორებინა ადამიანები და მოეხმო ისინი იმ გზაზე, რომელშიც არის მათი ამქვეყნიური და საიქიო ცხოვრების ხსნა და კეთილდღეობა. და რომ მას, დიდებულს, არ ჰყავს არანაირი თანამონაწილე ამ ყველაფერში, უზენაესი ამბობს: (ალლაჰია ყველაფრის გამჩენი, და იგია ყველაფრის ბატონი) [აზ-ზუმარ: 62]
დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ჭეშმარიტად თქვენი ღმერთი ალლაჰია, რომელმაც გააჩინა ცანი და მიწა ექვს დღეში, შემდეგ ამაღლდა არშზე, დღეს მოსავს ღამით რომელიც მოსდევს მას, მზე, მთვარე და ვარსკვლავები ყველა მის ბრძანებაშია, ნუთუ მას არ ეკუთვნის გაჩენა და მმართველობა, რაოდენ დიდებულია ალლაჰი სამყაროეების ღმერთი) [ალ-ა'რააფ: 54].
და ალლაჰის უზენაესის რწმენა ასევე მოიცავს: მისი ულამაზესი სახელებისა და უმაღლესი თვისებების რწმენას მის დიდებულ წიგნში, და რაც იქნა დამტკიცებული მისი სანდო მოციქულის მიერ, ყოველგვარი დამახინჯების, უარყოფის, განსაზღვრის ან შედარების გარეშე, (...არ არის მისი მზგავსი არაფერი, და იგია ყოვლისმსმენელი ყოვლისმხედველი) [აშ-შურაა: 11].
საჭიროა, რომ მიჰყვე მას ისე, როგორც მოვიდა შეკითხვის გარეშე როგორ? რაც მიუთითებს იმ დიდებულ მნიშვნელობებს, რომლებიც წარმოადგენს ალლაჰის თვისებებს, როგორც მიესადაგება მის დიდებულებას ისე, რომ არ მივამსგავსოთ მას ქმნილებები მის თვისებებში. როგორც თქვა უზენაესმა ალლაჰმა: და თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: (და არ მოიტანოთ ალლაჰზე მაგალითები, ჭეშმარიტად ალლაჰი უწყის და თქვენ არ უწყით) [ან-ნაჰლ: 74]
აი ეს არის აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაას მრწამსი, ალლაჰის შუამავლის მეგობრების და მათი, ვინც გაჰყვა მათ სიკეთით, ალლაჰის სახელებსა და თვისებებზე. აი ეს არის, რაც გადმოსცა იმაამ აბუ ჰასან ალ-აშ'არიმ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) თავის წიგნში "ალ-მაყაალაათ" 'ან ასჰააბულ ჰადიის ვა აჰლუ სუნნა'' - ში და, ის ასევე გადმოსცეს ცოდნისა და რწმენის მქონე სხვა ადამიანებმა.
თქვა ალ-ავზა'იმ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის): შეეკითხეს აზ-ზუჰრის და ალ-მაქჰუულს აიათებზე რომლებიც თვისებებზეა და მათ თქვეს: ისინი უნდა გაატაროთ ისე, როგორც მოვიდა. [3] გადმოსცა ალ-ლალაქაიმ შარჰ უსულ ალ-ი'თიყადში (735), იბნ აბდ ალ-ბარმ ჯამი' ალ-ილმ ვა ფადლიჰში (1801), მაგრამ სიტყვებით ალ-აჰადიის ნაცვლად აიათ ას-სიფათ, და მისი სიტყვებია: "გადაეცით /მოყევით ეს ჰადისები როგორც მოვიდა და ნუ იკამათებთ მათზე".
ასევე თქვა ალ-ავზა'იმ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის): ჩვენ თაბი'ინების მრავლად ყოფნის დროში ვამბობდით, რომ ჭეშმარიტად უწმინდესი ალლაჰი არის თავის ტახტრევანზე ('არშზე) და ვირწმუნეთ ის, რაც გადმოცემულია სუნნაში მისი თვისებებიდან. [4] ეს ჰადისი გადმოცემულია ბაიჰაყის მიერ წიგნში ალ-ასმაა ვა-სსიფათ (865). იბნ თაიმია ჰამავიაში (გვ. 269) გადმოცემათა ჯაჭვს სანდოდ მიიჩნევს. ალ-ზაჰაბიმ ალ-'არდში (2/223) თქვა: "ამის გადმოცემათა ჯაჭვი იმამთა სანდოობით გამოირჩევა.
თქვა ალ-ვალიდ იბნ მუსლიმმა (ალლაჰმა შეიწყალოს ის): ჰკითხეს მაალიქს, ავზა'ის, ლაის იბნ სა'დს და სუფიან ას-საურის (ალლაჰმა შეიწყალოს ისინი) იმ გადმონაცემების შესახებ, რაც მოსულია თვისებებში და მათ ყველამ თქვეს: მიიღეთ ისინი ისეთებად, როგორც მოვიდა შეკითხვის გარეშე "როგორ?[5]. [5] გადმოსცემს ალ-ლალაქა'ი შარჰ უსულ ალ-ი'თიყადში (930), და ბაიჰაყი ალ-ასმა ვა-სიფათში (955).
და როცა შეეკითხეს რაბიი' ბნ აბიი აბდი რაჰმან - იმამ მაალიქის მასწავლებელს (ალლაჰმა შეიწყალოს ორივე) - ალლაჰის (ალ-ისთავაა) ამაღლების შესახებ და მან უპასუხა: "ამაღლება ნათელი და ცნობილია, შეკითხვის "როგორ?" დასმა - გონებისთვის მიუწვდომელია, გზავნილი ალლაჰისგანაა, შუამავალზეა კი ცხადი ცნობა, ხოლო ჩვენზეა დაჯერება".[6]. როცა შეეკითხეს იმაამ მაალიქს (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) ამის შესახებ, მან უპასუხა: ამაღლება ცნობილია და თუ როგორ - უცნობი, მისი რწმენა სავალდებულოა, ხოლო შეკითხვა მასზე ბიდ'ათია" - (სიახლეა). შემდეგ კი უთხრა მკითხველს: "მგონია, რომ მხოლოდ ცუდი ადამიანი ხარ!" და უბრძანა, რომ ის გაეყვანათ.[7]. და ეს აზრი ასევე გადმოცემულია მორწმუნეთა დედის, უმმ სალამასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) [8]. [6] გადმოსცა ალ-ლალაქაიმ შარჰ უსულ ალ-ი'თიქადში (665), და ბაიჰაყიმ ალ-ასმა ვა-სიფათში (868). [7] გადმოსცა ალ-ლალაქაიმ შარჰ უსულ ალ-ი'თიქადში (664), აბუ ნუ'აიმმა ჰილიათ ალ-აულიააში (325/6), ბაიჰაყიმ ალ-ასმა ვა-სიფათში (867). [8] გადმოსცემს ალ-მაზაქი ალ-მაზაქიათში (29), იბნ ბატტა ალ-იბანაში (120), და ალ-ლალაქაი აშ-შარჰ ალ-უსულ ალ-ი'თიყადში (663).
იმამმა აბუ აბდ ალ-რაჰმან იბნ მუბარაქმა (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) თქვა: „ჩვენ ვიცით, რომ ჩვენი ყოვლადწმინდა ღმერთი არის თავისი ზეცების მაღლა თავის ტახტრევანზე და გამიჯნულია(ცალკეა) მისი შექმნილი არსებებისგან“.[9]. [9] გადმოსცა ად-დარიმიმ ალ-ჯაჰმიაზე პასუხში (67), და ალ-ბაიჰაყიმ სახელებსა და თვისებებში (903).
იმამების საუბრები ამ საკითხთან დაკავშირებით ძალიან ბევრია და შეუძლებელია ყველა იმის გადმოცემა ამ ლექციაში, და ვისაც სურს, რომ მეტი ინფორმაცია მიიღოს ამაზე, შეუძლია გაეცნოს სუნნეთის სწავლულთა დაწერილ მასალებს ამ საკითხზე. მაგალითად, აბდულლაჰ იმამ აჰმადის შვილის წიგნს 'ას-სუნნა" - ს, ასევე პატივცემული იმამის მუჰამმად ბნუ ხუზაიმას წიგნს "თავჰიდ" - ს, აბუ ალ-ყაასიმ ალ-ლაალაქაი ატ-ტაბარის წიგნს "ას-სუნნა" - ს, ასევე აბუ ბაქრ იბნუ აბი აასიმის წიგნს " ას-სუნნა" - ს, და შეიხულ ისლამის პასუხს "ჰამაა" ს მკვიდრთათვის, და ის არის უდიდესი პასუხი უამრავი სარგებლობით, რომელშიც მან განმარტა აჰლუ სუნნას მრწამსი (ალლაჰმა შეიწყალოს ის), და მოიყვანა მასში უამრავი მაგალითი, ასევე შარიათული და ლოგიკური მტკიცებულებები აჰლუ სუნნას მქადაგებლების სიმართლისა და მათი მოწინააღმდეგეთა აზრების უარყოფის შესახებ.
და ასევე, მისი წერილი 'თადმურია' საკმაოდ განავრცობს საკითხს და განმარტავს მასში აჰლუ სუნნას მრწამსს შარიათით გადმოცემული თუ ლოგიკური მტკიცებულებებით, აგრეთვე პასუხობს მოწინააღმდეგეებს ისე, რომ ნათლად წარმოაჩენს ჭეშმარიტებას და უარყოფს სიცრუეს ყველა იმ პირისთვის, ვინც მასში ჩახედულია სწავლულთაგან კეთილი განზრახვით და ჭეშმარიტების გაცნობის სურვილით. მოკლედ: აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაას რწმენა სახელებისა და თვისებების საკითხში იმაში მდგომარეობს, რომ მათ დაადასტურეს ალლაჰისთვის, უზენაესისთვის, ის, რაც მან თვითონ დაადასტურა თავის წიგნში, ან რაც მისმა შუამავალმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაადასტურა თავის სუნნაში, ყოველგვარი შედარების გარეშე, და განადიდეს ალლაჰი ისე, რომ მისი არცერთი ქმნილება მას არ მიამსგავსეს, გამორიცხეს ყოველგვარი ნაკლული აზრებისგან; ამიტომაც, მათ თავიდან აიცილეს თვითსაწინააღმდეგო აზრები. და იმოქმედეს ყველა მტკიცებულების შესაბამისად; ალლაჰის დახმარებით; რადგან ალლაჰის კანონი მათთვის, ვინც ჩაეჭიდა ჭეშმარიტებას, რომელიც მან თავის მოციქულებს გაუგზავნა, და გააღრმავეს ალლაჰისთვის გულწრფელი თხოვნა, რომ დახმარებოდა მათ ჭეშმარიტებაში და ნათელი გამხდარიყო მისი მტკიცებულება, როგორც თავად უზენაესმა თქვა: (არამედ ჩვენ ვფარავთ ჭეშმარიტებით სიცრუეს, რომელიც ანადგურებს მას, და ამგვარად ის არის მოშთობილი...) [ალ-ანბია: 18]
დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ვერაფერს მოიტანებენ მზგავს იმისა რომ ჩვენ შენთვის არ მოგვეცა ჭეშმარიტებით და საუკეთესო განმარტებით) [ალ-ფურყაან: 33]
და ვინც აჰლუ სუნნას აზრს არ ეთანხმება სახელებისა და თვისებების საკითხში, ის აუცილებლად შეხვდება შარიათულ და ლოგიკურ მტკიცებულებებს, რაც ნათლად აბათილებს ყველაფერ იმას, რასაც ამტკიცებს და უარყოფს. ჰააფიზ იბნ ქასირმა (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) მოიხსენია თავის ცნობილ თაფსირში ამ საკითხზე კარგი სიტყვები, როდესაც ახსენა ღმერთის სიტყვები: (ჭეშმარიტად თქვენი ღმერთი ალლაჰია რომელმაც გააჩინა ცანი და მიწა ექვს დღეში შემდეგ კი ამაღლდა არშზე...) [ალ-ა'რააფ: 54].
და კარგი იქნება მისი აქ ციტირება მისი დიდი სარგებლობის გამო; თქვა იმაამ იბნ ქასირმა,- ალლაჰმა შეიწყალოს ის-, შემდეგი სიტყვები:
ამ საკითხთან დაკავშირებით ადამიანებს ძალიან ბევრი მოსაზრება აქვთ, მაგრამ ეს არ არის ადგილი მათზე ვრცლად საუბრისთვის. ჩვენ მივყვებით მარლთმორწმუნე წინაპრების გზას: მაალიქი, ალ-აუზა'ი, ას-სავრი, ალ-ლაის ბინ სა'დ, აშ-შაფი'ი, აჰმად ბინ ჰანბალი, ისჰაყ ბინ რააჰავეჰი და სხვა იმამები მუსლიმანებისგან, ძველი და თანამედროვე დროის. მათი გზა არის იმ ფორმით, როგორც მოვიდა, ყოველგვარი მიკუთვნების, შედარების ან უარყოფის გარეშე. რაც ჩანს მათ წარმოსახვაში, ვინც ადარებენ ღმერთს თავის ქმნილებასთან, ალლაჰისგან უარყოფილია, რადგან ალლაჰს არ ჰგავს არაფერი მისი ქმნილებიდან. (...არ არის მისი მსგავსი არაფერი, და იგია ყოვლისმსმენელი ყოვლისმხედველი) [აშ-შურაა: 11]. პირიქით ეს საქმე, როგორც თქვეს იმამებმა, მათ შორის ნუ'აიმ ბინ ჰამმაად ალ-ხუზაა'ი, ალ-ბუხარის შეიხმა, თქვა: "ვინც ადარებს ალლაჰს თავის ქმნილებასთან, ურწმუნოა, და ვინც უარყოფს იმას, რაც ალლაჰმა თავის თავზე აღწერა, ასევე ურწმუნოა.[10]. იმაში, რაც ალლაჰმა თავის თავზე აღწერა და რაც მისმა შუამავალმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აღწერა, არ არსებობს შედარება. ვინც ალლაჰის შესახებ ამტკიცებს იმას, რაც მკაფიო აიათებითა და სანდო ჰადისებით არის გადმოცემული, იმ ფორმით, რომელიც შეეფერება ალლაჰის სიდიადეს, და ვინც უარყოფს ალლაჰში ნაკლოვანებებს, ის დაადგა ჭეშმარიტ გზას [11]. დასრულდა იბნ ქასირის სიტყვები, ალლაჰმა შეიწყალოს ის. [10] გადმოსცემს ალ-ზაჰაბი ალ-ულუვში (464), იმამი ალ-ალბანი მუხთასარ ალ-ულუვში (გვ. 184) ამბობს: ეს გადმოცემათა ჯაჭვი სწორია, მისი კაცები სანდო და ცნობილი არიან. [11] თაფსირ იბნ ქასიირ (ტომი 3, გვ. 426-427).
რწმენა ალლაჰისადმი ასევე მოიცავს მრწამსს, რომ რწმენა არის სიტყვა და საქმე: ის იზრდება მორჩილებით და მცირდება ურჩობით. და რომ დაუშვებელია რომელიმე მუსლიმის ურწმუნოდ მიჩნევა რაიმე ისეთი ცოდვისთვის, რომელიც არ არის შირქი ან ქუფრი, როგორიცაა მრუშობა, ქურდობა, სესხის პროცენტის ჭამა, ალკოჰოლის სმა, მშობლებისადმი დაუმორჩილებლობა და სხვა დიდი ცოდვები, თუ ის ამ ცოდვებს ნებადართულად არ მიიჩნევს, რადგან უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ჭეშმარიტად ალლაჰი არ აპატიებს, როცა მას უთანაზიარებენ, და ამის გარდა ყველაფერს პატიობს მათ, ვისაც მოისურვებს... [ან-ნისა: 48]. და იმის საფუძველზე, რაც დადასტურებულია მრავალჯერადი გადმოცემებით ალლაჰის შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიერ, მათ შორის: მისი სიტყვები: ალლაჰი ჯოჯოხეთიდან გამოიყვანს მას, ვის გულშიც მდოგვის მარცვლის ოდენა რწმენა მაინც იქნება". [12] [12] გადმოსცა ალ-ბუხარიმ აბუ საიდ ალ-ხუდრისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ნომრით (22).
მეორე საფუძველი: ანგელოზების რწმენა,
იგი მოიცავს ორ საკითხს: პირველი საკითხი: ანგელოზებისადმი ზოგადი რწმენა; ეს ნიშნავს, რომ გვწამს, რომ ღმერთს ჰყავს ანგელოზები, რომლებიც მან შექმნა მისდამი მორჩილებისთვის და დაახასიათა ისინი, როგორც: (და თქვეს: მოწყალემ შვილი დაიდგინაო, ყოვლადუნაკოლა ის, პირიქით პადივდებული მსახურები) არ გაუსწრებენ მას სიტყვით, და ისინი მისი ბრძანებით მოქმედებენ იგი(ალლაჰი) უწყის რათ მათწინაა და რაც მათ უკანაა, ვერავის უშუამდგომლებენ(ანგელოზები) გარდა მისი ვისგანაც იგი კმაყოფილია, და ისინი მისი შიშით ძრწოლავენ) (ალ-ანბია: 26 - 28)
ანგელოზები მრავალი სხვადასხვა კატეგორიად იყოფიან: მათ შორის არიან ისინი, ვინც ალლაჰის ტახტს ატარებენ, არიან სამოთხისა და ჯოჯოხეთის მცველები, ასევე არიან ისინი, ვინც ადამიანთა საქმეების დაცვაზე არიან პასუხისმგებელნი. მეორე საკითხი: ანგელოზების რწმენა დეტალურად; ეს ნიშნავს, რომ გვწამდეს იმ ანგელოზების, რომელთა სახელებიც ალლაჰმა და მისმა შუამავალმა დაგვიწერეს; როგორიცაა: ჯიბრილი, რომელიც ზეშთაგონებაზეა პასუხისმგებელი, მიქაილი, რომელიც წვიმაზეა პასუხისმგებელი, მაალიქი, რომელიც ჯოჯოხეთის მცველია, და ისრაფილი, რომელიც საყვირის ჩაბერვაზეა პასუხისმგებელი. როგორც გადმოცემულია სანდო ჰადისებში, მათ შორის: გადმოცემულია სანდო წყაროში აიშასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: ანგელოზები შეიქმნენ სინათლისგან, ჯინები შეიქმნა ცეცხლის ალისგან, ხოლო ადამი შეიქმნა იმისგან, რაც თქვენთვის არის აღწერილი" [13] გადმოსცა მუსლიმმა თავის საჰიჰში. [13] გადმოსცემს მუსლიმი აიშას ჰადისიდან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ნომრით (2996).
მესამე საფუძველი: წიგნების რწმენა, რომელიც ასევე მოიცავს ორ საკითხს:
პირველი საკითხი: წიგნებისადმი ზოგადი რწმენა; ეს არის რწმენა იმისა, რომ ალლაჰმა გარდმოუვლინა წიგნები თავის წინასწარმეტყველებსა და შუამავლებს თავისი ჭეშმარიტების გასაცხადებლად და მისკენ მოწოდებისთვის, როგორც ბრძანა უზენაესმა: (ჭეშმარიტად ჩვენ წარვგზავნეთ ჩვენი შუამავლები(ცხადი) ცნობებით, გარდმოვავლინეთ მათთან ერთად წიგნი და საზომი რათა განესაჯათ ადამიანებს სამართლიანად...) [ალ-ჰადიიდ: 25]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: კაცობრიობა იყო ერთიანი თემი, შემდეგ ალლაჰმა მაცნეები წარგზავნა – მახარობლებად და გამაფრთხილებლებად, და წიგნი ჩამოავლინა მათთან ჭეშმარიტებით, რათა ადამიანებს შორის განესაჯა ის, რაშიც უთანხმოებდნენ... [ალ-ბაყარა: 213]
მეორე: რწმენა წიგნებისადმი დეტალურად; ეს ნიშნავს, რომ გვწამს იმ წიგნების, რომლებიც ალლაჰმა სახელებით მოიხსენია, როგორიცაა: თორა, ინჯილი, ზაბური და ყურანი. ყურანი მათ შორის საუკეთესო და ბოლო წიგნია, რომელიც ადასტურებს და დომინირებს მის წინა წიგნებზე. ყურანს უნდა მიჰყვეს და მისით განსაჯოს მთელმა საზოგადოებამ, ისევე როგორც ჰადისებით, რომლებიც სანდოა და მოდის შუამავალი მუჰამმადიდან – ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას. რადგან უზენაესმა ალლაჰმა მოავლინა მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ყველა არსების შუამავლად და გარდმოავლინა მისთვის ყურანი, რათა განსაჯონ მისით, ასევე ის ქმნა გულთა მკურნალად და ყოველი საკითხის განმარტებად, ხელმძღვანელობად და წყალობად მორწმუნეთათვის. როგორც თქვა ყოვლადმაღალმა: (აი წიგნი ბარაქიანი რომელიც გარდმოვავლინეთ, მაშ გაჰყევით მას და იქონიეთ რიდი, ეგება იქნეთ შეწყალებულნი) [ალ-ან'აამ: 155]. და თქვა დიდებულმა: (...და გარდმოვავლინეთ შენზე წიგნი ყოველივეს გასამარტებლად, ჭეშმარიტ გზად, წყალობად და სამახარობლოდ მუსლიმთათვის) [ან-ნაჰლ: 89]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (უთხარი: ჰეი ადამიანებო! ჭეშმარიტად მე ვარ ღვთის შუამავალი წარმოგზავნილი თქვენთვის ყველასათვის, ღვთის რომელსაც ეკუთვნის მეუფება ცანის და მიწის, არ არის ღმერთი მის გარდა, ის აცოცხლებს და ამკვდარებს, მაშ ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი მოციქული, წერა-კითხვის უცოდინარი წინასწარმეტყველი, რომელსაც სწამს ალლაჰი მისი სიტყვები, გაჰყევით მას რათა სწორ გზაზე დადგეთ [ალ-ა'რააფ: 158]. მსგავსი მნიშვნელობის აიათები უამრავია.
მეოთხე საფუძველი: შუამავლების რწმენა
ის ასევე მოიცავს ორ საკითხს: პირველი საკითხი: შუამავლებისადმი ზოგადი რწმენა; ეს ნიშნავს, რომ გვწამს, რომ უწმინდესმა ალლაჰმა თავის მონებს გამოუგზავნა მოციქულები, რომლებიც იყვნენ მახარობელნი, გამაფრთხილებელნი და ჭეშმარიტებისკენ მომწოდებელნი. ვინც უპასუხა მათ მოწოდებას, დაიმსახურა ბედნიერება, ხოლო ვინც შეეწინააღმდეგა მათ, აღმოჩნდა წარუმატებლობისა და სინანულის მდგომარეობაში. ხოლო ყველაზე ბოლოს გამოგზავნილი და საუკეთესო ჩვენი შუამავალი მუჰამმად იბნ აბდულლაჰია ﷺ, როგორც უწმინდესმა ალლაჰმა თქვა: (ჭეშმარიტად ჩვენ ყველა ერთან წარვგზავნეთ შუამავალი, რომ ეთაყვანეთ ალლაჰს და განშორდით ტაღუთს...) [ან-ნაჰლ: 36]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (გამოვგზავნეთ) შუამავლები, მახარობელნი და მაფრთხილებელნი, რათა შუამავლების შემდგომ ხალხს არ ჰქონოდა საფუძველი ალლაჰის წინაშე (თავის მართლების)... [ან-ნისა: 165]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (მუჰამმადი არ ყოფილა არცერთი თქვენგანის მამა, მაგრამ იყო ალლაჰის შუამავალი და მოციქულთა ბოლო ბეჭედი...) [ალ -აჰზააბ: 40]
მეორე საკითხი: შუამავლების რწმენა დეტალურად; ეს ნიშნავს, რომ დეტალურად და განსაზღვრით ვირწმუნოთ ისინი, ვინც ღმერთმა დაასახელა ან ვის სახელიც მოციქულის ﷺ მიერ დადასტურებულია; მაგალითად, ნუჰი, ჰუდი, სალიჰი, იბრაჰიმი და სხვები, (მშვიდობა და კურთხევა მათ და მათ ოჯახებსა და მიმდევრებს).
მეხუთე საფუძველი: უკანასკნელი დღის რწმენა
ის მოიცავს:
რწმენა იმ ყველაფრის, რაც ალლაჰმა და მისმა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვამცნეს, რაც იქნება სიკვდილის შემდეგ, როგორიცაა საფლავის გამოცდა, მისი ტანჯვით და ნეტარებით, ასევე ყველაფერი, რაც მოხდება აღდგომის დღეს: საშინელებები და განსაცდელები, სირატი (ხიდი), სასწორი, განკითხვა, დასჯა და ადამიანებს შორის წიგნების გავრცელება, სადაც ზოგი თავის წიგნს მარჯვენა ხელით მიიღებს, ზოგი კი მარცხენა ხელით ან ზურგის მხრიდან.
ასევე, რწმენაში შედის ჩვენი წინასწარმეტყველი მუჰამმადის, სასმელის აუზისადმი რწმენა, რწმენა სამოთხისა და ჯოჯოხეთის მიმართ, მორწმუნეთა მიერ მათი უფლის ხილვა, ღმერთის საუბარი მათთან, და სხვა საკითხები, რაც ყურანში და სანდო სუნნაშია მოცემული. ამიტომ აუცილებელია, რომ მსახურმა ყველაფერი იწამოს და მიიღოს ისე, როგორც ალლაჰმა და მისმა შუამავალმა მუჰამმადმა – ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას – განგვიმარტეს.
მეექვსე საფუძველი: ბედისწერის რწმენა
რწმენა მოიცავს ოთხ საკითხს:
პირველი საკითხი: რწმენა იმაში, რომ უწმინდესმა და უზენაესმა ალლაჰმა იცის ყველაფერი, რაც იყო და რაც იქნება. მან იცის თავისი მონათა მდგომარეობა, მათი საარსებო წყარო, სიცოცხლის ხანგრძლივობა, საქმეები და სხვა საკითხები, რომლებიც მათ ეხებათ. მას არაფერი არ გამოეპარება, დიდება მას! როგორც თქვა უწმინდესმა ალლაჰმა: იცოდეთ, რომ ალლაჰი, უსათუოდ, – ყოვლისმცოდნეა. [ალ-ბაყარა: 231] ასევე, თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: (... რათა იცოდეთ რომ ჭეშმარიტად ალლაჰს ყოველივეზე ძალა შესწევს, ჭეშმარიტად ალლაჰმა ყოველივე გარემოიცვა თავისი ცოდნით) [ატ-ტალაყ: 12].
მეორე საკითხი: რწმენა იმისა, რომ ალლაჰმა დაწერა ყოველივე რაც განსაზღვრა და გადაწყვიტა; როგორც ბრძანებს უზენაესი: (ჭეშმარიტად ჩვენ ვიცით თუ რას აკლებს მიწა მათგან, (სხეულებს) და ჩვენთანაა დაცული წიგნი) [ყააფ: 4] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (...და ყველაფერი აღვწერთ აშკარა წერილებში) [იასინი: 12] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ნუთუ არ იცი რომ ალლაჰი უწყის ყველაფერს რაც არის ცასა და მიწაზე, ჭეშმარიტად ეს ყველაფერი არის წიგნში და ჭეშმარიტად ეს ყველაფერი იოლია ალლაჰისთვის) [ალ-ჰაჯჯ: 70].
მესამე საკითხი: რწმენა ყოვლისშემძლე ალლაჰის ნებისა, რაც მას სურს, იქნება და რაც არ სურს - არ იქნება, როგორც თქვა უზენაესმა და დიდებულმა: (... ჭეშმარიტად ალლაჰი იქმს რაც სურს) [ალ-ჰაჯჯ: 18] ასევე, თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: (მისი ბრძანება მხოლოდ, თუ რამეს ისურვებს რომ ეტყვის მას იყავ! და იქნება ის) [იასინ: 82] და თქვა დიდებულმა: (და ვერ ისურვებთ ვერაფერს, გარდა, იმისა რასაც ისურვებს ალლაჰი, სამყაროთა ღმერთი) [ათ-თაქვირ: 29].
მეოთხე საკითხი: რწმენა იმისა, რომ ყოვლისშემძლემ შექმნა ყველა არსება; მის გარდა არ არსებობს სხვა შემოქმედი არავინ, როგორც თქვა უზენაესმა: (ალლაჰია ყოვლის გამჩენი, და იგია ყველაფრის ბატონი) [აზ-ზუმარ: 62]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ჰეი ადამიანებო! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე, ნუთუ არსებობს ალლაჰის გარდა სხვა გამჩენი რომელიც გაძლევთ სარჩოს ზეციდან და მიწიდან, არ არსებობს ღვთაება გარდა მისი, მაშ რატომ არ იბრუნებთ მისკენ პირს) [ფაატირ: 3]
ბედისწერის რწმენა მოიცავს ამ ოთხი საკითხის რწმენას მთლიანად, როგორც ეს არის აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაას მრწამსში; რასაც ეწინააღმდეგებიან ზოგიერთი სიახლის მიმდევრები, რომლებმაც უარყვეს ამ საკითხების ზოგი ნაწილი.
და სწორი მრწამსის მნიშვნელოვან საკითხებში, რომელსაც აჰლუ სუნნა იზიარებს, შედის: სიყვარული ალლაჰისთვის და სიძულვილი ალლაჰისთვის, ერთგულება ალლაჰისთვის და მტრობა ალლაჰისთვის. ეს არის ალ-ვალაა ვალ-ბარაას რწმენა, რომელიც ღმერთისადმი რწმენის ნაწილია.
მორწმუნეს უყვარს მორწმუნეები და ერთგულია მათ მიმართ, ხოლო სძულს ურწმუნოები და მტრულად არის მათ მიმართ განწყობილი. ამ უმმათში მორწმუნეთა სათავეში არიან ალლაჰის მოციქულის ﷺ საჰაბები, როგორც ეს აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაა'ას მიმდევრებისთვის ცნობილია; მათ უყვართ საჰაბები და ერთგულნი არიან მათ მიმართ, და სწამთ, რომ ისინი საუკეთესო ხალხი არიან წინასწარმეტყველების შემდეგ, როგორც მოციქულმა ﷺ თქვა. «საუკეთესო თაობა არის ჩემი თაობა, შემდეგ ისინი, ვინც მათ შემდეგ იქნებიან, შემდეგ ისინი, ვინც მათ შემდეგ იქნებიან» [14]. ერთსულოვნად აღიარებულია ამ ჰადისის სანდოობა. [14] გადმოსცა ალ-ბუხარიმ (3651), და მუსლიმმა (2533), აბდულლაჰ იბნ მასუდისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი).
მათ სჯერათ, რომ მათგან საუკეთესოა: აბუ ბაქრ ას-სიდდიყი, შემდეგ უმარ ალ-ფაარუუყი, შემდეგ უსმან ზულ-ნურაინი, შემდეგ ალი ალ-მურთადა (ალლაჰი იყოს ყველა მათგანით კმაყოფილი). ამის შემდეგ მოდიან დანარჩენი ათნი, შემდეგ კი ყველა დანარჩენი საჰაბა (ალლაჰი იყოს ყველა მათგანით კმაყოფილი). ისინი თავს იკავებენ საჰაბათა შორის არსებული კონფლიქტების განხილვისგან და მტკიცედ სჯერათ, რომ ისინი ამ საკითხებში იყვნენ სიმართლის ძიებაში. ვინც სწორი გადაწყვეტილება მიიღო, მისთვის ორმაგი ჯილდოა, ხოლო ვინც შეცდა, მისთვის ერთი ჯილდოა.
მათ უყვართ მუჰამმადის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ოჯახის წევრები, რომლებიც მორწმუნეები იყვნენ, და მათ მიმართ სიყვარულსა და ერთგულებას იჩენენ . ისინი ასევე პატივს სცემენ შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ცოლებს, რომლებიც მორწმუნეთა დედები არიან, და მათზე ყველანი კმაყოფილნი და კეთილგანწყობილნი არიან. აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაა შორს არის რაფიდიტების გზისგან, რომლებიც მტრობენ მუჰამმად შუამავალის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), საჰაბებს და შეურაცხყოფენ მათ, ასევე გადაჭარბებულნი არიან აჰლულ ბაითის მიმართ და ამაღლებენ მათ იმაზე მაღლა, ვიდრე ალლაჰმა (დიდებულმა და ძლევამოსილმა) განსაზღვრა მათთვის. აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაა ასევე თავს შორს იჭერენ ნასიბების გზისგან, რომლებიც უსიამოვნებას აყენებენ მუჰამედის ﷺ ოჯახს სიტყვით ან ქმედებით.
ეს, რაც მოვიხსენიეთ: ყველაფერი შედის იმ სწორ რწმენაში, რომლითაც ალლაჰმა მუჰამმადი ﷺ წარმოგზავნა. ეს არის მრწამსი, რომელზეც აუცილებლად უნდა ვირწმუნოთ, მტკიცედ ჩავეჭიდოთ და დავიცვათ ის, ვიაროთ სწორი გზით და ფრთხილად ვიყოთ ყოველგვარი ქმედებისგან, რაც ეწინააღმდეგება მას. ეს არის გადარჩენილი ჯგუფის აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაათის რწმენა, რომელზეც შუამავალმა ﷺ თქვა: «ჩემი უმმათიდან ერთი ჯგუფი მუდამ აშკარად (მტკიცედ) დარჩება ჭეშმარიტებაზე, მათ ვერ ავნებს ის, ვინც მათ ზურგს შეაქცევს, სანამ ალლაჰის ბრძანება არ მოვა და ისინი კვლავაც ასე დარჩებიან» [15]. სხვა გადმოცემაში ნათქვამია: «ჩემი უმმის ერთი ჯგუფი მუდამ იქნება ჭეშმარიტებაზე და გამარჯვებული» [16]. თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): „იუდეველები გაიყვნენ სამოცდათერთმეტ ჯგუფად, ქრისტიანები - სამოცდათორმეტ ჯგუფად, და ეს უმმა გაიყოფა სამოცდაცამეტ ჯგუფად, ყველანი ცეცხლში იქნებიან, გარდა ერთისა.“ მისმა საჰაბებმა ჰკითხეს: „ვინაა ეს ჯგუფი ო ალლაჰის შუამავალო?" უპასუხა: „ისინი, ვინც არიან იმაზე, რაზეც მე და ჩემი საჰაბები(მეგობრები) ვართ.“ [17]. [15] გადმოსცა მუსლიმმა საუბანისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ნომრით (1920). [16] გადმოსცა იბნ მააჯამ (3952), საოუბანის ჰადისიდან (ალლაჰის იყოს მისით კმაყოფილი), და იბნუ ჰიბბანმა სანდოდ მიიჩნია (6714), და ჰააქიმმაც (8653). [17] გადმოსცა ათ-თირმიზიმ (2641), აბდულლაჰ იბნ ამრის (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოცემით, მუნავი ამბობს ფაიდ ალ-ქადირში (5/347): "ამაშია აბდურ-რაჰმან იბნ ზიად ალ-აფრიკი, ალ-ზაჰაბი ამბობს: მას სუსტად მიიჩნევენ", იმამი ალ-ალბანი ჰადისს სანდოდ მიიჩნევს საჰიჰ ალ-ჯამიში (5343).
სწორი მრწამსის საწინააღმდეგო სწავლებები
ამ მრწამსისგან გადახრილები და საწინააღმდეგო გზაზე მიმავალი მრავალი სახეობის არიან; მათ შორის არიან: კერპებისა და ქანდაკებების, ანგელოზების, წმინდანების (ავლია), ჯინების, ხეების, ქვების და სხვა ობიექტების თაყვანისმცემლები. ეს ადამიანები არ დაემორჩილნენ მოციქულების მოწოდებას, არამედ მათ შეეწინააღმდეგნენ და განუდგნენ მათ, ისევე, როგორც ყურეიშელები და არაბთა ზოგიერთი ჯგუფები მოიქცნენ ჩვენი შუამავალი მუჰამმადის ﷺ მიმართ. ისინი თავიანთ თაყვანსაცემ ობიექტებს სთხოვდნენ თავიანთი საჭიროებების დაკმაყოფილებას, ავადმყოფების განკურნებას და მტრების დამარცხებას. მათთვის ისინი მსხვერპლს სწირავდნენ და აღთქმებს დებდნენ მათ წინაშე. როდესაც შუამავალმა ﷺ მათი სათაყვანებლები უარყო და უბრძანა, რომ მხოლოდ გულწრფელად თაყვანიეცათ ალლაჰისადმი, მათ ეს გასაკვირად მიიჩნიეს, უარყვეს და თქვეს: (ნუთუ მან ბევრი ღვთაებები ერთ ღვთაებად აქცია!? ჭეშმარიტად ეს ძალიან უცნაური რამ არის) [საად: 5]
მუჰამედმა ﷺ განაგრძო მათი მოწოდება ალლაჰისკენ და გაფრთხილება შირქისგან, ასევე აუხსნა მათ ის ჭეშმარიტება, რასაც მათ მოუწოდებდა, სანამ ალლაჰმა მათგან ზოგნი არ დაადგინა ჭეშმარიტ გზაზე. შემდეგ, ისინი ჯგუფებად შევიდნენ ალლაჰის რჯულში. მუჰამმადის ﷺ მისი მეგობრებისა და იმათი, ვინც მათ გაჰყვა სიკეთით (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) ხანგრძლივი მოწოდებისა და ბრძოლის შემდეგ ალლაჰის სარწმუნოებამ გაიმარჯვა ყველა სხვა რელიგიაზე. მერე ვითარება შეიცვალა, და უმეცრებამ იმარჯვა უმრავლესობაზე, სანამ უმრავლესობა არ დაუბრუნდა უმეცრების რჯულს, და მათ გადააჭარბეს შუამავლების და წმინდანების მიმართ, მათი მოხმობით თუ დახმარების თხოვნით და სხვა შირქის(მრავალღმერთიანობის) ფორმებით. ისინი ვერ ხვდებოდნენ „ლაა ილაჰა ილლა ალლაჰ“-ის მნიშვნელობას ისე, როგორც გაიგეს არაბმა ურწმუნოებმა. ალლაჰია დამხმარე.
და ეს მრავალღმერთიანობა გავრცელდა ხალხში ჩვენი დროის ჩათვლით; უმეცრების გაბატონებისა და წინასწარმეტყველების ეპოქისგან დაშორების გამო.
ამ ბოლო დროინდელთა ეჭვები იგივეა, რაც პირვანდელებს ჰქონდათ, და ისინი ამბობენ: (... ისინი არიან ჩვენი შუამდგომლები ალლაჰის შინაშე...) [იუნუს: 18], და მათი სიტყვები: (...ჩვენ მხოლოდ იმისთვის ვეთაყვანებით მათ, რომ დაგვაახლოონ ალლაჰთან უფრო მეტად...) [აზ-ზუმარ: 3] ალლაჰმა ეს ეჭვები ცრუდ შერაცხა და განმარტა, რომ ვინც ეთაყვანება სხვას, ვინც არ უნდა იყოს ის, ალლაჰს თანაზიარად მიიჩნევს და ურწმუნო ხდება, როგორც უზენაესი ბრძანებს: (ეთაყვანებიან ალლაჰის გარდა სხვას, ვისაც არც ზარალის მოტანა შეუძლიათ და არც სარგებელის, და ამბობენ ესენია ჩვენი შუამდგომლები ალლაჰის წინაშე...) [იუნუს: 18] და უპასუხა ალლაჰმა მათ მისი სიტყვებით: (უთხარი განა ამცნობთ ალლაჰს რაც არ იცის მან ზეცაში და მიწაზე!? ყოვლადუნაკლო და უზენაესია იმისგან რასაც თანაუზიარებებ) [იუნუს: 18]
უწმინდესმა ალლაჰმა ამ აიათში განმარტა, რომ ნებისმიერი სხვა არსების თაყვანისცემა, იქნება ეს შუამავლები, წმინდანები თუ სხვანი წარმოადგენს დიდ შირქს (კერპთაყვანისცემლობას), მიუხედავად იმისა, რომ მას სხვა სახელით მოიხსენიებენ. ალლაჰმა ასევე თქვა: "...ხოლო რომელთაც მის გარდა მფარველნი გაიჩინეს (ამბობენ): «ჩვენ მათ მხოლოდ იმიტომ ვცემთ თაყვანს, რომ ღმერთთან დაგვაახლოვონო...» [აშ-შურა: 6]. შემდეგ უზენაესმა ალლაჰმა მათ უპასუხა თავისი სიტყვებით: (... ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმის თაობაზე რაშიც ჰქონდათ განხეთქილება, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ წაიყვანს სწორ გზაზე მას ვინც არის მატყუარა ურწმუნო) [აზ-ზუმარ: 3].
ამით წმინდა ალლაჰმა ცხადყო, რომ სხვა არსებების მიმართ თაყვანისცემა, იქნება ეს ვედრება, შიში, იმედი ან სხვა რამ, წარმოადგენს ურწმუნოებას მის მიმართ, წმინდაა ის. ასევე, მათი სიცრუე ამხილა მათი სიტყვებით, თითქოსდა მათი ღვთაებები აახლოვებდნენ მათ ალლაჰთან.
ურწმუნოობიდან და სწორი მრწამსის საწინააღმდეგო ასევე ისიც არის, რაც ეწინააღმდეგება ჭეშმარიტ სწავლებას და წინააღმდეგობაში მოდიან იმასთან, რაც მოციქულებმა (მშვიდობა მათ) მოიტანეს, თანამედროვე ათეისტების შეხედულებები, რომლებიც მისდევენ მარქსს, ლენინს და სხვა ათეიზმისა და ურწმუნოების მქადაგებლებს. მიუხედავად იმისა, უწოდებენ თუ არა ისინი ამას სოციალიზმს, კომუნიზმს, ბაასიზმს თუ სხვა სახელებს, ამ ათეისტების ძირითადი პრინციპი არის ალლაჰის (ღმერთის) არსებობის უარყოფა და მტკიცება, რომ ცხოვრება მხოლოდ მატერიაა.
მათ ძირითად შეხედულებებს ასევე მიეკუთვნება სიკვდილის შემდეგ ხელმეორედ გაცოცხლების უარყოფა, სამოთხისა და ჯოჯოხეთის არსებობის უარყოფა და ურწმუნოება ყველა რელიგიის მიმართ. ის, ვინც შეისწავლა მათი წიგნები და იცნობს მათ სწავლებებს, ამაში დარწმუნებულია. უდავოა, რომ ეს სწავლებები ეწინააღმდეგება ყველა ზეციურ რელიგიას და თავის მიმდევრები მიჰყავს ყველაზე მძიმე შედეგებისკენ, როგორც ამქვეყნად, ასევე მარადიულობაში.
ჭეშმარიტებასთან წინააღმდეგობაში მყოფ შეხედულებებს მიეკუთვნება ზოგიერთი სუფისტის რწმენა იმაში, რომ ზოგიერთ მათგანში, ვისაც ისინი «წმინდანებად» (ავლია) მოიხსენიებენ, მონაწილეობენ სამყაროს მართვაში და განაგებენ სამყაროს საქმეებს. ისინი მათ «ქუთაბებს», «აუტადებს», «აგუასებს» და სხვა სახელებს უწოდებენ, რომლებიც მათ თავიანთი ღვთაებებისთვის მოიგონეს. ეს რუბუუბიაში შირქია და ერთ-ერთი ყველაზე საზიზღარი შირქია ალლაჰზე.
ვინც ჩაუღრმავდება ჯაჰილიის დროინდელი მრავალღმერთიანების შირქს და შეადარებს მას თანამედროვე მრავალღმერთიანთა შორის გავრცელებულ შირქს, აღმოაჩენს, რომ თანამედროვე მრავალღმერთიანთა შირქი უფრო დიდი და საშიშია, და ამის განმარტება შემდეგნაირად არის: არაბი ქაფირები ჯაჰილიის (უმეცრების ეპოქის) დროს გამოირჩეოდნენ ორი თვისებით: პირველი საკითხი: ისინი არ იყვნენ რუბუუბიაში კერპთაყვანისმცემლები, არამედ მათი კერპთაყვანისმცემლობა თაყვანისცემაში იყო; რადგან ისინი აღიარებდნენ რუბუუბიას მხოლოდ ალლაჰის, დიდებულისა და უზენაესის, როგორც თქვა უწმინდესმა და უზენაესმა: (და თუ მათ კითხავ თუ ვინ გააჩინა ისინი, უსათუოდ იტყვიან ალლაჰმაო...) [აზ-ზუხრუფ: 87] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: (უთხარი ვინ გაძლევთ სარჩოს ზეციდან და მიწიდან, ან ვინ არის ვის მეუფებაშიცაა ცა და მიწა, ვის გამოჰყავს ცოცხალი მკვდარისგან, და მკვდარი ცოცხალისაგან, და ვის განკარგულებაშია ბრძანება!? იტყვიან ალლაჰიო... უთხარი! ნუთუ ჭკუას არ მოუხმობთ!? [იუნუს: 31]. ამ მნიშვნელობის აიათები ძალიან ბევრია.
მეორე: მათი თაყვანისცემაში შირქი მუდმივი არ იყო, არამედ ის ხდებოდა მხოლოდ მშვიდობის დროს, ხოლო გასაჭირში ისინი გულწრფელად ალლაჰს ეთაყვანებოდენ, როგორც უწმინდესმა ბრძანა: (როცა ჩაჯდებიან გემში ევედრებიან ალლაჰს წრფელი გულით, რელიგია მხოლოდ მას ეკუთვნის, ხოლო როცა გაიყვანს მათ ნაპირზე ისევ თანაუზიარებენ ეგენი) [ალ-'ანქაბუუთ: 65]
რაც შეეხება ბოლო დროინდელ მრავალღმერთიანებს, მათ წინა თაობებზე ორი რამ დაამატეს: პირველი მხარე: ზოგიერთი მათგანის კერპთაყვანისმცემლობა მეუფეობაში. მეორე: ისინი შირქს სჩადიან როგორც მშვიდობის, ისე გასაჭირის დროს. ეს ცხადი ხდება იმათთვის, ვინც მათთან ახლოს ყოფილა და მათ მდგომარეობას გაეცნო და, დაინახა თუ რას აკეთებენ ეგვიპტეში ჰუსეინისა და ალ-ბადავის, 'ადანში 'იიდრუუსის, იემენში ალ-ჰაადის, შამში იბნ არაბის, ერაყში შაიხ აბდულყადირ ჯაილანის და სხვა ცნობილი საფლავების წინაშე, რომელთაც მიაგეს ხალხმა დიდებული და ყოვლისშემძლე ღმერთის უფლებები. ცოტაა ისეთი, ვინც უარყოფს მათ ამ ქმედებას და მათ ჭეშმარიტი თავჰიდის მნიშვნელობა განუმარტავს, რისთვისაც ღმერთმა მისი შუამავალი მუჰამედი ﷺ წარმოგზავნა და მისი წინამორბედი მოციქულები عليهم الصلاة والسلام. ჭეშმარიტად, ღმერთს ვეკუთვნით და მასვე დავუბრუნდებით.
ჭეშმარიტების საწინააღმდეგო მრწამსებს შორის, რომელიც ეწინააღმდეგება სწორ მრწამსს ალლაჰის სახელებსა თუ თვისებებში, არიან ბიდ'ას მიმდევრების, ჯაჰმიებისა და მუთაზილიტების მრწამსები და ვინც გააგრძელა მათი გზა, რომლებმაც, დიდებულის და ყოვლისშემძლე ღმერთის – თვისებები უარყვეს და უწმინდესი ღმერთის სრულყოფილების თვისებები შელახეს. მათ ღმერთი აღწერეს, როგორც არარსებული, უსულო და შეუძლებელი. ღმერთი ძალიან შორს არის მათი სიტყვებისგან, და ძალიან მაღლა დგას ამგვარ ცრუ ბრალდებებისგან.
ამაში შედის: ის, ვინც ზოგი თვისება უარყო და ზოგიც აღიარა, როგორც ეს აშარიტების მრწამსშია. ისინი იმ თვისებებში, რომლებიც აღიარეს, იგივე შედეგებს აწყდებიან, რისგანაც ცდილობდნენ თავის არიდებას იმ თვისებებში, რომლებიც უარყვეს და მათი მტკიცებულებები განმარტეს. ამით ისინი წინააღმდეგობაში მოვიდნენ როგორც რელიგიურ, ისე გონებრივ მტკიცებულებებთან და აშკარა წინააღმდეგობებში ჩავარდნენ.
რაც შეეხება აჰლუ სუნნა ვალ ჯამაას, მათ დაადასტურეს ის, რაც დაადასტურა ალლაჰმა, უზენაესმა და დიდებულმა, თვითონ და დაადასტურა ის მისმა შუამავალმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მისი სახელებიდან და სრულყოფილი თვისებებიდან. ისინი გაშორდნენ ნებისმიერი ისეთი ქმედებისგან, რაც ალლაჰს მიამსგავსებს თავის ქმნილებებთან, გამორიცხეს ყოველგვარი ნაკლული აზრებისგან. მათ იმოქმედეს ყველა მტკიცებულების შესაბამისად, არ შეცვალეს და არ უარყვეს ისინი და ასე გადარჩნენ იმ წინააღმდეგობისგან, რომელშიც სხვები ჩავარდნენ, როგორც უკვე აღინიშნა.
ეს არის ხსნა და ბედნიერების გზა ამქვეყნად და საიქიოშიც. ეს არის სწორი გზა, რომელსაც გაყვნენ ამ თემის წინამორბედები და მათი იმამები. ამ უმმათის ხალხი ვერ გასწორდება, გარდა იმისა, რაზეც გასწორდა ამ უმმათის პირველმყოფნი, ეს არის ყურანსა და სუნნაზე მიყოლა და ყველაფერი იმის მიტოვება, რაც მათ ეწინააღმდეგება. ვთხოვთ ყოვლადწმინდა და ყოვლისშემძლე ალლაჰს, რომ დააბრუნოს მუსლიმები ჭეშმარიტ გზაზე, რომ მათ შორის მრავლად იყვნენ ჭეშმარიტი გზის მქადაგებელნი, წარმატება მისცეს მათ მმართველებსა და სწავლულებს შირქთან საბრძოლველად, მის აღმოსაფხვრელად და მისი საშუალებებისგან გასაფრთხილებლად... ჭეშმარიტად, ის ყოვლისმსმენი და ახლოს მყოფია. ალლაჰია წარმატების მომცემი, ის არის ჩვენი საკმარისი და საუკეთესო მფარველი, არ არსებობს ძალა და ძლევამოსილება გარდა მისი. ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მის მონასა და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახს და საჰაბებზე.
მეორე გზავნილი: შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიმართ ვედრების შესახებ
ქება-დიდება ალლაჰს, ლოცვა და მშვიდობა ალლაჰის შუამავალს, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და მას, ვინც გაჰყვა მის გზას;
შემდეგ: ქუვეითის გაზეთმა „ალ-მუჯთამა“ თავის 15-ე ნომერში, რომელიც გამოიცა 19/4/1390 ჰიჯრაში, გამოაქვეყნა ლექსები სათაურით: (მოციქულის დაბადების დღის ხსოვნა), ეს ლექსები შეიცავდა შუამავლის ﷺ მიმართ ვედრებას და მისგან დახმარების თხოვნას, რათა ერს მიეღო დახმარება და გადარჩენა იმ განხეთქილებისა და უთანხმოებისგან, რომელშიც აღმოჩნდა, ავტორის სახელით, რომელიც თავის თავს უწოდებდა: (აამინა), და ეს არის აღნიშნული ლექსების ტექსტი:
ო ალლაჰის შუამავალო, გადაარჩინე სამყარო... რომელიც ომს ანთებს და მისი ცეცხლით იწვება
ო ალლაჰის შუამავალო, გადაარჩინე ერი... ეჭვის სიბნელეში უკვე დიდხანს გრძელდება მათი ღამე
ო ალლაჰის შუამავალო, გადაარჩინე ერი... მწუხარების ლაბირინთებში დაიკარგა მათი ხედვა
შემდეგ თქვა:
დააჩქარე გამარჯვება, როგორც დააჩქარე იგი... ბადრის დღეს, როცა ღმერთს მოუხმე.
და ასე, დამცირება დიდებულ გამარჯვებად იქცა... მართლაც ალლაჰს ჰყავს ჯარები, რომლებიც არ ჩანს
(ასე მიმართავს ეს მწერალი შუამავალს ﷺ, სთხოვს მას, რომ მორწმუნეებს სწრაფად მიაწვდინოს შეწევნა, ავიწყდება - ან არ იცის - რომ შეწევნა მხოლოდ ალლაჰის ხელშია და არა შუამავალის ﷺ ან სხვა ქმნილებების, როგორც თქვა დიდებულმა ალლაჰმა თავის ნათელ წიგნში: არანაირი შეწევნა არ არსებობს, გარდა ბრძენი და ძლევამოსილი ალლაჰისმიერობისა. [ალი იმრან: 126] თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: ალლაჰი თუ დაგეხამრებათ, მაშინ ვერავინ დაგამარცხებთ; ხოლო თუკი დახმარებას შეგიწყვეტთ, მაშინ ვინაა ისეთი, ვინც ამის შემდეგ დაგეხმარებათ... [ალი იმრან: 160].
ეს მოქმედება, ვედრება და დახმარების თხოვნა არის: თაყვანისცემის სახეობის მიმართვა სხვისთვის, გარდა ყოვლისშემძლე ალლაჰისა; და ცნობილია ტექსტითა და კონსენსუსით: რომ ეს დაუშვებელია, და რომ ალლაჰმა - უზენაესმა - შექმნა ქმნილებები, რათა მისთვის ეცათ თაყვანი, წარმოგზავნა მოციქულები და გარდმოავლინა წიგნები, რათა განემარტათ ეს თაყვანისცემა და მოეწოდებინათ მისკენ, როგორც თვითონ ბრძანა უზენაესმა: (არ გამიჩენია ჯინებიდა ადამიანები, გარდა ჩემდამი თაყვანისცემისა) [აზ-ზაარიაათ: 56] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ჭეშმარიტად ჩვენ ყველა ერთან წავგზავნეთ შუამავალი, რათა ეთაყვანეთ ალლაჰს და განშორდით ტაღუთს...) [ან-ნაჰლ: 36] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (და არ წარგვიგზავნია შენამდე არცერთი შუამავალი, რომ არ შთაგვეგონებინა მისთვის, ჭეშმარიტად არ არსებობს ღვთაება გარდა ჩემი, მაშ მეთაყვანეთ მე) [ალ-ანბია: 25] თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: (ალიფ, ლაამ, რაა, წიგნი, რომლის აიათებიც განმტკიცდა შემდეგ განიმარტა ბრძენის და ყოვლისმცოდნის მიერ) (რომ არ ეთაყვანოთ არავის გარდა ალლაჰის, ჭეშმარიტად მე მისგან მოვლენილი შემგონებელი და მახარობელი ვარ თქვენთვის) [ჰუდ: 1, 2].
ამ მკაფიო აიათებში დიდებულმა ალლაჰმა განმარტა, რომ მან შექმნა ადამიანები და ჯინები მხოლოდ იმისთვის, რომ თაყვანი ეცათ მხოლოდ მისთვის, რომელსაც არ ჰყავს თანამოზიარე. მან განმარტა, რომ წარმოგზავნა შუამავლები, عليهم الصلاة والسلام, ამ თაყვანისცემის ბრძანებისთვის და მისი საწინააღმდეგოს აკრძალვისთვის. დიდებულმა და ყოვლისშემძლემ გვამცნო, რომ მან თავისი წიგნის აიათები გაამყარა და დაწვრილებით განმარტა, რათა არავის ეთაყვანათ მის გარდა,
ცნობილია, რომ თაყვანისცემა ნიშნავს: ალლაჰის ერთიანობის აღიარებას და მორჩილებას, მისი ბრძანებების შესრულებით და აკრძალვების მიტოვებით, და ალლაჰმა ბრძანა და ამაზე აცნობა მრავალ აიათში, მათ შორის: როგორც თავად უზენაესმა ბრძანა: (მათ არ ბრძანებიათ სხვა არაფერი გარდა ალლაჰზე წრფელი გულით თაყვენისცემისა, ერთღმერთიანობით...) [ალ-ბაინა: 5] დიდებული და ძლევამოსილი ალლაჰი ამბობს: (და დაადგინა შენმა ღმერთმა რომ არ ეთაყვანო არავის გარდა, მისი...) [ალ-ისრა: 23], დიდებული ალლაჰი ამბობს: (უეჭველად ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენზე წიგნი ჭეშმარიტებით, მაშ ეთაყვანე ალლაჰს წრფელი გულით, მას ეკუთვნის რელიგია) (ნუთუ ალლაჰს არ ეკუთვნის წრფელი რელიგია, ისინი რომელთაც დაიდგინეს მის გარდა მეგობრები, (ამბობენ) არ ვეთაყვანებით მათ თუ არა იმისთვის, რომ დაგვაახლოონ ალლაჰთან უფრო მეტად, ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმას რაშიც ჰქონდათ უთანხმოება, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე იმას, ვინც მატყუარა, ურწმუნოა) [აზ-ზუმარ: 2-3].
მსგავსი მნიშვნელობის აიათები უამრავია და ყველა მიუთითებს იმაზე, რომ თაყვანისცემა მხოლოდ ერთადერთ დიდებულ ალლაჰზე უნდა იყოს მიძღვნილი და უნდა მიატოვონ თაყვანისცემა მის გარდა სხვებზე, მათ შორის მოციქულებზე და სხვებზე.
და ეჭვი არ არის, რომ ვედრება არის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და ყოვლისმომცველი თაყვანისცემა, ამიტომაც უნდა იყოს ის მიმართული მხოლოდ ალლაჰისკენ, როგორც ბრძანა დიდებულმა და ყოვლისშემძლემ: (მაშ, შეევედრეთ ალლაჰს წრფელი რწმენით, თუნდაც არ მოსწონდნენ ურწმუნოებს) [ღააფირ: 14] ასევე, თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: (და ჭეშმარიტად სამლოცველოები ალლაჰს ეკუთვნის, და არავის შეევედრო ალლაჰთან ერთად) [ალ-ჯინნ: 18], ეს მითითება, რომ მხოლოდ ალლაჰს ევედროთ, ვრცელდება ყველა ქმნილებაზე, შუამავლებსა და სხვებზე; უზენაესი ალლაჰი ამბობს: (და არ შეევედრო ალლაჰის გარდა არავის, ვისაც არც სიკეთის მოტანა შეუძლია შენთვის და არც ზარალის, თუ ასე მოიქცევი, უთუოდ შენ იქნები უსამართლოთაგანი) [იუნუს: 106] ეს არის მიმართვა შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), და ცნობილია, რომ ალლაჰმა, უზენაესმა, დაიცვა იგი შირქისგან, მაგრამ აქ მიზანი არის სხვების გაფრთხილება, შემდეგ კი თქვა დიდებულმა და უზენაესმა: (და არ შეევედრო ალლაჰის გარდა არავის, ვისაც არც სიკეთის მოტანა შეუძლია შენთვის და არც ზარალის, თუ გააკეთებ, უთუოდ შენ იქნები უსამართლოთაგანი) [იუნუს: 106] ეს მიმართვა შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ეკუთვნის, მაგრამ მისი მიზანია სხვების გაფრთხილება; რადგან ცნობილია, რომ ალლაჰმა სუბჰანაჰუ ვა თა'ალა დაიცვა თავისი შუამავალი შირქისგან, შემდეგ ალლაჰმა თა'ალა გაამკაცრა აკრძალვა და გაფრთხილება; თქვა: (...თუ ასე მოიქცევი, უთუოდ შენ იქნები უსამართლოთაგანი) როდესაც უსამართლობა განიხილება, იგულისხმება დიდი შირქი, როგორც უზენაესი ალლაჰი ბრძანებს: ურწმუნოები არიან უსამართლონი. [ალ-ბაყარა: 254] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (...ჭეშმარიტად შირქი ყველაზე დიდი უსამართლობაა) [ლუყმან: 13]. თუ ადამის შვილთა ბატონი (მუჰამმადი ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ალლაჰის გარდა სხვას ევედრებოდა, ის უსამართლოთა შორის იქნებოდა, მაშ, როგორ შეიძლება სხვებისთვის?!
ამ აიათებით და სხვა აიათებით ცხადი ხდება, რომ ვედრება ალლაჰის გარდა სხვაზე - მკვდრებზე, ხეებზე, კერპებზე და სხვებზე - არის შირქი უზენაესი ალლაჰის მიმართ და ეწინააღმდეგება ალლაჰის თაყვანისცემის ერთიანობას, რაც არის მიზანი, რისთვისაც შექმნა ალლაჰმა ადამიანები და ჯინები, გააგზავნა შუამავლები და გამოავლინა წიგნები, და ეწინააღმდეგება მნიშვნელობას: არ არსებობს ღმერთი გარდა ალლაჰისა; რაც უარყოფს თაყვანისცემას ალლაჰის გარდა სხვაზე და ადასტურებს მას მხოლოდ ალლაჰისთვის, როგორც თქვა ალლაჰმა სუბჰანაჰუ ვა თა'ალა: (ასე რომ უთუოდ ალლაჰი იგია ჭეშმარიტება, და რასაც მოუხმობენ ალლაჰის გარდა იგია ბათილი, ჭეშმარიტად ალლაჰი უზენაესია უდიდესია) [ალ-ჰაჯჯ: 62].
ეს არის რელიგიის ფუძე და რწმენის საფუძველი, და ღვთისმსახურებები არ არის სწორი, თუ ეს ფუძე არ არის სწორი, როგორც ალლაჰი ამბობს: (ჭეშმარიტად ზეშთაგეგონა შენც და იმათაც ვინც იყო შენზე წინ, თუ ჩაიდენ მრავალღმერთიანობას გაცამტვერდება შენი საქმეები და უსათუოდ აღმოჩნდები წაგებულთაშორის) [აზ-ზუმარ: 65]. ყოვლადუნაკლო უზენაესი ალლჰი ამბობს: ხოლო თუ მაინც უთანაზიარებენ, მაშინ უსათუოდ გაცამტვერდება, რასაც ისინი აკეთებდნენ. [ ალ-ნ'ამ: 88].
ზემოთქმულიდან ჩანს, რომ ისლამის რელიგიას და დამოწმებას: (არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა) ორი დიდი საფუძველი აქვს:
პირველი: არავისზე მოხდეს თაყვანისცემა, გარდა ერთადერთი ალლაჰისა, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი; ვინც მიმართავს გარდაცვლილ წინასწარმეტყველებს ან სხვებს, ან მიმართავს კერპებს, ან ხეებს, ან ქვებს, ან სხვა ქმნილებებს, ან ითხოვს მათგან დახმარებას, ან მიაქვს მათთვის მსხვერპლი და აღთქმები, ან ლოცულობს მათთვის, ან თაყვანს სცემს მათ; მან დაიდგინა ისინი ღმერთებად ალლაჰის გარდა და გახადა ისინი მისი თანაზიარენი, დიდებულისა და ამაღლებულისა, და უარყო და დაარღვია მნიშვნელობა იმისა, რომ არ არსებობს სხვა ღვთაება ალლაჰის გარდა.
მეორე: არ ვეთაყვანოთ ალლაჰს უზენაესს, გარდა მისი შუამავლისა და მოციქულის შარიათით ﷺ, ვინც გამოიგონებს რელიგიაში იმას, რაც ალლაჰმა არ დაუშვა; ვერ შეასრულებს მოწმობის მნიშვნელობას, რომ მუჰამედი არის ალლაჰის შუამავალი, და მისი საქმე არ იქნება მისაღები და არ იქნება მიღებული, თქვა ალლაჰმა დიდებულმა: (და მივუდგებით მათ მიერ გაკეთებულ ყველა საქმეს, და ვქმნით მას გაცამტვერებულად განადგურებულად) (ალ-ფურყან: 23) და აიათში ნახსენები საქმეები გულისხმობს იმ ადამიანის საქმეებს, ვინც გარდაიცვალა ალლაჰთან თანაზიარობით.
და ასევე მოიცავს: იმ ბიდათურ საქმეებს, რომლებიც ალლაჰმა არ დაუშვა, რადგან ისინი განადგურდებიან განკითხვის დღეს, რადგან არ შეესაბამებიან მის წმინდა შარიათს, როგორც თქვა ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): ვინც შეიტანა ჩვენს ამ საქმეში რაიმე სიახლე, რაც მასში არ იყო - ის იქნება უარყოფილი". მის სანდოობაზე ერთსულოვანი თანხმობაა.
საბოლოო ჯამში, ეს მწერალი მიმართავს თავის ვედრებას და დახმარებას შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და განუდგება სამყაროთა უფალს, რომლის ხელშიც არის გამარჯვება, ზიანი და სარგებელი, და არავის სხვას არ აქვს ამაზე ძალაუფლება.
ეჭვგარეშეა, რომ ეს დიდი და მძიმე უსამართლობაა, და უზენაესმა ალლაჰმა ბრძანა რომ მას მოუხმონ, და შეჰპირდა მას, ვინც მას მიმართავს, პასუხს, და მუქარა გამოთქვა იმათ მიმართ, ვინც ამპარტავნობით უარს იტყვის მის ვედრებაზე, ჯოჯოხეთში შესვლით, როგორც თქვა უზენაესმა: (და თქვა თქვენმა უფალმა: შემევედრეთ მე და შევისმენ თქვენს ვედრებას, ჭეშმარიტად ისინი ვინც გაამაყდებიან ჩემი ღვთისმსახურებისაგან შევლენ ჯოჯოხეთში დამცირებულნი) (ღააფირ: 60) ანუ: დამცირებულნი და მორჩილნი, ამ წმინდა აიათმა აჩვენა, რომ ვედრება (დუა) არის თაყვანისცემა, და ვინც ამპარტავნობით უარს იტყვის მასზე, მისი ბედი ჯოჯოხეთია. თუ ეს არის იმათი მდგომარეობა, ვინც ალლაჰის მიმართ დუაზე ამპარტავნობით უარს იტყვის, როგორი იქნება იმათი მდგომარეობა, ვინც სხვას უხმობს და მას უგულებელყოფს, მაშინ როცა ის, ყოვლისშემძლე, ახლოა, ყველაფრის მფლობელი და ყველაფრის შემძლე, როგორც თქვა უწმინდესმა(ალლაჰმა): და თუ ჩემი მსახურნი ჩემს შესახებ გკითხავენ, (უთხარი, რომ) – ჭეშმარიტად, მე ახლოს ვარ, შევისმენ მავედრებლის ვედრებას, როცა შემთხოვს. მაშ, შეისმინონ ჩემი და სწამდეთ ჩემი, იქნებ სწორ გზას დაადგნენ. (ალ-ბაყარა: 186) მოციქულმა (ალლაჰმა დალოცოს და მიესალმოს მას) სანდო ჰადისში გვამცნო, რომ ვედრება არის თაყვანისცემა, და უთხრა თავის ბიძაშვილს, აბდულლაჰ იბნ აბასს (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მათით): გახსოვდეს ალლაჰი და ის დაგიცავს შენ, გახსოვდეს ალლაჰი და შენს წინ იპოვი მას, თუ რაიმეს ითხოვ სთხოვე ალლაჰს, თუ დახმარებას ითხოვ, სთხოვე ალლაჰს დახმარება. გადმოსცა თირმიზიმ.
და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): ვინც მოკვდა ისე, რომ ის ალლაჰთან ერთად სხვას ევედრებოდა - შევა ჯოჯოხეთში. გადმოცემულია ალ-ბუხარისგან, ალ-ბუხარში და მუსლიმში გადმოცემულია შუამავალისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მას ჰკითხეს: რომელი ცოდვაა ყველაზე დიდი? თქვა: «შენ ალლაჰის თანასწორად დაადგინე ვინმე, მაშინ როცა მან შეგქმნა». ალ-ნიდ: არის მსგავსი და თანასწორი, ამიტომ ვინც ალლაჰის გარდა სხვას უხმობს, ან მას სთხოვს დახმარებას, ან აღთქმას დებს მისთვის, ან მსხვერპლს სწირავს, ან თაყვანისცემის რაიმე ფორმას უძღვნის მას, გარდა ზემოთ აღნიშნულისა; მან ის ნიდდად აირჩია, იქნება ეს წინასწარმეტყველი, ალლაჰის დაახლოებული, ანგელოზი, ჯინი, კერპი, ან სხვა ქმნილება.
აქ შეიძლება ვინმემ თქვას: რა არის ცოცხალი და ახლო მყოფი ადამიანისგან თხოვნის წესი, რაც მას შეუძლია, და დახმარების თხოვნა იმ გრძნობით საქმეებში, რაც მას შეუძლია; პასუხი: ეს არ არის მრავალღმერთიანობა (შირქი), არამედ ჩვეულებრივი ნებადართული საქმე მუსლიმებს შორის, როგორც უზენაესმა ალლაჰმა თქვა მუსას ისტორიაში: (...და დახმარება სთხოვა მას(მუსას) იმან რომელიც იყო მისი ტომიდან, იმაზე ვინც იყო მისი მტერი...) [ალ-ყასას: 15], როგორც თქვა უზენაესმა მუსას ამბავში ასევე: (და წავიდა იქიდან შიშით უკან მომზერალი...) [ალ-ყასას: 21]. ისევე, როგორც ადამიანი ითხოვს დახმარებას თავის მეგობრებისგან ომში და სხვა საქმეებში, რომლებიც ადამიანებს ხვდებათ და მათ ერთმანეთის დახმარება სჭირდებათ.
ალლაჰმა უბრძანა თავის შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ აცნობოს თავის ერს, რომ ის არ ფლობს არავისთვის სარგებლობას, და არც ზიანს, და თქვა უზენაესმა და დიდებულმა ალლაჰმა: (უთხარი: ჭეშმარიტად მე ვევედრები ჩემს ღმერთს და არ თანავუზიარებ მას არავის უთხარი: ჭეშმარიტად მე არ შემიძლია თქვენთვის არც ზარალის და არც სიკეთის მოტანა) [ალ-ჯინნ: 21، 22] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (უთხარი: მე არ შემიძლია ჩემი თავისთვის სიკეთის ან ზიანის მოტანა, გარდა რასაც ინებებს ალლაჰი, მე რომ მქონდეს უხილავის ცოდნა უთუოდ გავიმრავლებდი სიკეთეს, და ვერ შემეხებოდა ვერავითარი ბოროტება, არამედ მე მხოლოდ შემგონებელი და მახარობელი ვარ იმ ხალხისთვის ვისაც სწამთ) [ალ-ა'რააფ: 188].
ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია.
ცნობილია, რომ მოციქული ﷺ მხოლოდ თავის უფალს ევედრებოდა, როგორც დადასტურებულია, რომ ბადრის დღეს ის ალლაჰს ევედრებოდა და მისგან მტრის წინააღმდეგ დახმარებას ითხოვდა, და ამაში დაჟინებით იყო, ამბობდა: «ო, უფალო! შემისრულე ის, რაც დამპირდი». მაშინ აბუ ბაქრ სიდიყმა, რადია ალლაჰუ ანჰუ, თქვა: საკმარისია, ო მოციქულო, ალლაჰი ნამდვილად შეგისრულებს იმას, რაც დაგპირდა, და ალლაჰმა სუბჰანაჰუ ვა თა'ალა ამაზე თავისი სიტყვა გარდამოავლინა: (აკი დახმარებას ითხოვდით თქვენი ღმერთისგან და გიპასუხათ თქვენ, ჭეშმარიტად მე შეგეწევით ათასი ანგელოზით ერთმანეთზე მიყოლებით ) [ალ-ანფალ: 9], უზენაესმა ამ აიათებში მათი შეწევნის თხოვნა მოიხსენია და აცნობა, რომ მათ შეწევნა გაუწია ანგელოზებით; გამარჯვების, სიმშვიდის მაცნობისთვის. უზენაესმა განმარტა, რომ გამარჯვება ანგელოზებისგან არ არის, არამედ ეს გამარჯვება მისგან მოდის. ალლაჰი ამბობს: არანაირი შეწევნა არ არსებობს, გარდა ალლაჰისმიერობისა... [ალი იმრან: 126] თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: დიახაც შეგეწიათ ალლაჰი ბადრში*, – როცა უძლურნი იყავით. მაშ, რიდი გქონდეთ ალლაჰისა, იქნებ მადლიერნი ყოფილიყავით თქვენ. (აალ იმრან: 123) უზენაესმა ამ აიათში განმარტა, რომ ბადრის დღეს შეწევნა მათთვის მხოლოდ მისგან იყო. ამით გაირკვა, რომ რაც მისცა მათ იარაღი და ძალა, და რა დახმარებაც გაუწია ანგელოზებით, ეს ყველაფერი იყო შეწევნის, სამახარობლოსა და დასამშვიდებელი მიზეზთაგანი, მაგრამ შეწევნა მათგან არ არის, არამედ მხოლოდ ალლაჰისგან მოდის. როგორ ბედავს ეს მწერალი ან სხვა ვინმე, რომ მიმართოს თავის ვედრებას და დახმარების თხოვნას ალლაჰის მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და უგულებელყოს სამყაროთა უფალი, რომელიც ყველაფრის მფლობელია და ყველაფრის შემძლეა?
ეჭვგარეშეა, რომ ეს არის უმძიმესი უმეცრება და უფრო მეტიც, უდიდესი შირქი. ამიტომ, ამ მწერალმა უნდა მოინანიოს ყოვლისშემძლე ალლაჰის წინაშე გულწრფელი მონანიებით. გულწრფელი მონანიება მოიცავს რამდენიმე საკითხს, რომლებიც არის: პირველი: მოინანიოს ის, რაც ჩაიდინა. მეორე: დატოვოს ის, რაც ჩაიდინა. მესამე: მტკიცე გადაწყვეტილება მასთან არ დაბრუნების შესახებ, ალლაჰის დიდებისათვის და მისდამი გულწრფელობისათვის, მისი ბრძანების შესრულებისათვის და იმისგან თავის არიდებისათვის, რაც მან აკრძალა, ეს არის ნამდვილი სინანული. და არსებობს მეოთხე საკითხი, რომელიც ეხება იმ შემთხვევაში, თუ ზიანი მიადგა ქმნილებებს და ეს არის: მეოთხე: უფლებების დაბრუნება იმას, ვისაც ზიანი მიაყენა, ან მისი პატიება.
ალლაჰმა თავის მონებს მონანიება უბრძანა და მათ მიღებას დაჰპირდა, როგორც თქვა უზენაესმა: (ო მორწმუნენო! მიონანიეთ ალლაჰის წინაშე ყველამ ერთად, იმედია წარმატებულნი იქნებით) [ან-ნურ: 31], და თქვა ქრისტიანების შესახებ: ნუთუ არ მოინანიებენ ალლაჰის წინაშე და არ შესთხოვენ პატიებას? ალლაჰი უსაზღვროდ მპატიებელია; მწყალობელია. [ალ-მაიდა: 74], დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (ისინი რომლებიც არ ევედრებიიან ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაებას, და არ კლავენ სულს რომლის მოკვლაც აკრძალა ალლაჰმა, გარდა სამართლიანობის აღსადგენად, და არ მრუშობენ, ვინც იქმს ამას გადაეყრება სასჯელს გაუორმაგდება მას ტანჯვა-წამება განკითხვის დღეს, და იქ დარჩება სამუდამოდ დამცირებული გარდა მისი ვინც, მოინანია, ირწმუნა და აკეთა კეთილი საქმე, სწორედ ეგენი არიან ვისაც შეუცვლის ალლაჰი მათ ცუდ საქმეებს სიკეთეებით, ალლაჰი მიმტევებელია მწყალობელია) (ალ-ფურყან: 68-70) დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (იგია რომელიც იღებს მონანიებას თავისი მსახურებისგან, პატიობს ცუდ ქმედებებს და უწყის იმას რასაც სჩადიხართ) [აშ-შურაა: 25].
და სანდოდ გადმოცემულია შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მან თქვა: ისლამი შლის ყველა ცოდვას, რაც ადამიანს ჰქონდა ისლამამდე, ასევე მონანიება შლის ყველა ცოდვას, რაც მის წინ იყო.
ამ მოკლე სიტყვების დაწერა განპირობებულია შირქის (მრავალღმერთიანობის) დიდი საფრთხით, მისი უდიდესი ცოდვად ყოფნით, და იმის შიშით, რომ არ მოხდეს შეცდომაში შეყვანა ამ მწერლის მიერ, ასევე ალლაჰისა და მისი მსახურების მიმართ რჩევის აუცილებლობით. ალლაჰს ვთხოვ, დიდებულია მისი დიდება, რომ ეს ნაშრომი სარგებლის მომტანი გახადოს, რომ გაასწოროს ჩვენი და ყველა მუსლიმის მდგომარეობა, რომ გვიწყალობოს ჩვენ ყველას რელიგიის გაგება და მასზე სიმტკიცე, დაგვიფაროს ჩვენ და ყველა მუსლიმი ჩვენი თავის ბოროტებისგან და ჩვენი ქმედებების ცუდი შედეგებისგან. ჭეშმარიტად, ის არის ამაზე პასუხისმგებელი და ყოვლისშემძლე.
ალლაჰის ლოცვა, მშვიდობა და კურთხევა მის მსახურს და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახს და მეგობრებს.
მესამე გზავნილი
ჯინებისა და სატანებისთვის შეწირულობის და მათზე მიკედლების განაჩენი
აბდულ აზიიზ ბინ აბდულლაჰ ბინ ბააზისგან ყველა მისლიმს, ვინც ამას წაიკითხავს: ალლაჰმა მომანიჭოს მე და მათ მისი რელიგიის დაცვა და მასზე მტკიცედ დგომა. ამინ!
ალლაჰის მშვიდობა, წყალობა და ბარაქა იყოს თქვენზე.
ხოლო შემდეგ: ზოგიერთმა ძმამ მკითხა იმაზე, რასაც აკეთებენ ზოგიერთი უმეცარი; ალლაჰის გარდა სხვაზე ვედრებით მიმართვა და მათგან დახმარების თხოვნა მნიშვნელოვან საქმეებში; მაგალითად: ჯინებზე ვედრება და მათგან დახმარების თხოვნა, მათთვის აღთქმის მიცემა და მსხვერპლის შეწირვა. ასევე, ზოგიერთი მათგანი ამბობს: (ო შვიდი), ანუ: შვიდი ჯინის მეთაური, წაიყვანეთ იგი, დაუმტვრიეთ ძვლები, დალიეთ მისი სისხლი, დასაჯეთ იგი, ო შვიდი, ასე მოექეცით მას, ან ზოგიერთი ამბობს: (დაიჭირეთ, შუადღის ჯინებო, საღამოს ჯინებო), ეს ხშირად გვხვდება სამხრეთის ზოგიერთ რეგიონში. ამ საკითხთან დაკავშირებულია: მიცვალებულებისადმი ვედრებით მიმართვა, იქნება ეს წინასწარმეტყველები, მართალნი თუ სხვები, ანგელოზებისადმი ვედრებით მიმართვა და მათგან დახმარების თხოვნა, ეს ყველაფერი და მის მსგავსი შემთხვევები ხშირია იმათგან, ვინც თავს ისლამს მიაკუთვნებს, მათი უმეცრებისა და წინამორბედების ბრმად მიბაძვის გამო, და შესაძლოა ზოგიერთმა მათგანმა ეს გაამარტივოს და იმით იმართლოს თავი, რომ ეს არის ის, რაც ენას მოადგება, მაგრამ მას არც ვგულისხმობთ და არც გვწამს მისიო.
მან ასევე მკითხა: რა არის დადგენილება იმ ადამიანებთან ქორწინებაზე, რომლებიც ცნობილია ამ ქმედებებით, მათი მსხვერპლშეწირვის შესახებ, ლოცვა მათზე და მათ უკან, და ჯადოქრებისა და მისნების რწმენაზე; მაგალითად, ვინც ამტკიცებს, რომ იცის ავადმყოფობა და მისი მიზეზები მხოლოდ იმით, რომ შეეხო ავადმყოფის სხეულს; მაგალითად, ჩალმა, შარვალი, თავშალი და მსგავსი.
პასუხი: ქება-დიდება ალლაჰს ერთადერთს, ლოცვა და მშვიდობა მას, რომლის შემდეგაც არ იქნება სხვა შუამავალი, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და ყველას, ვინც მიჰყვა მათ განკითხვის დღემდე.
რაც შეეხება შემდეგს: დიდებულმა ალლაჰმა შექმნა ადამიანები და ჯინები, რათა თაყვანი სცენ მას და არავის და არაფერს მის გარდა, რათა მხოლოდ მას მიმართონ ლოცვითა და დახმარების თხოვნით, მსხვერპლშეწირვითა და აღთქმით და ყველა სხვა თაყვანისცემით. მან ამისთვის გამოგზავნა შუამავლები და უბრძანა მათ ამის შესრულება, გარდმოავლინა ზეციური წიგნები, რომელთა შორის უდიდესია ყურანი, რათა განემარტათ ეს და მოეწოდებინათ მისკენ, და გაეფრთხილებინათ ადამიანები ალლაჰისადმი შირქის ჩადენისა და სხვა ღვთაებების თაყვანისცემისგან. ეს არის საფუძვლების საფუძველი და რელიგიისა და სარწმუნოების ბირთვი, რაც ნიშნავს დამოწმებას, რომ არ არსებობს ღვთაება გარდა ალლაჰისა, და ჭეშმარიტება: არ არსებობს ღვთაება ღირსეული თაყვანისცემისა, გარდა ალლაჰისა. ეს უარყოფს ღვთაებრიობასა და თაყვანისცემას ალლაჰის გარდა სხვა ყველაფრისთვის და ადასტურებს მას - ანუ თაყვანისცემას - მხოლოდ ალლაჰისთვის, მის გარდა ყველა სხვა ქმნილების გარეშე. მტკიცებულებები ამის შესახებ ალლაჰის წიგნიდან და მისი მოციქულის ﷺ სუნნეთიდან ძალიან ბევრია, მათ შორის არის: თქვა დიდებულმა და ყოვლისშემძლემ: (და არ გამიჩენია ჯინები და ადამიანები გარდა, იმისთვის რომ მეთაყვანონ მე) [აზ-ზაარიაათ: 56], დიდებული ალლაჰი ამბობს: (და დაადგინა შენმა ღმერთმა რომ არავის ეთაყვანოთ გარდა მისი...) [ალ-ისრა: 23], უზენაესი ალლაჰის სიტყვები: (და არ ბრძანებიათ მათ გარდა, ის რომ თაყვანი ეცად ალლაჰისთვის წრფელი რწმენით, ერთღმერთიანობით...) [ალ-ბაინა: 5] უზენაესი ალლაჰის სიტყვები: (და თქვა თქვენმა უფალმა: შემევედრეთ მე და შევისმენ თქვენს ვედრებას, ჭეშმარიტად ისინი ვინც თავს მედიდურად დაიჭერენ ჩემი თაყვანისცემისგან შევლენ ჯოჯოხეთში დამცირებულნი) (ღააფირ: 60) დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: და თუ ჩემი მონები ჩემს შესახებ გკითხავენ, (უთხარი, რომ) – ჭეშმარიტად, მე ახლოს ვარ, შევისმენ მავედრებლის ვედრებას, როცა შემთხოვს... [ალ-ბაყარა: 186].
ამ აიათებში დიდებულმა ალლაჰმა განმარტა, რომ მან შექმნა ადამიანები და ჯინები თაყვანისცემისთვის, და მან ბრძანა - ანუ უბრძანა და ურჩია - თავის მსახურებს წმინდა ყურანში და მოციქულის ენით (ალლაჰის ლოცვა და მისალმება მას), რომ არავინ არ უნდა თაყვანი ეცათ გარდა მათი უფლისა,
დიდებულმა და ამაღლებულმა ალლაჰმა განმარტა, რომ ვედრება (დუა) დიადი თაყვანისცემაა. ვინც ამპარტავნობს და არ სურს ვედრება, ის ცეცხლში შევა. მან უბრძანა თავის მონებს, რომ მხოლოდ მას უხმონ და აცნობა, რომ ის ახლოა და პასუხობს მათ ვედრებას. ამიტომ ყველა მონას ევალება, რომ მხოლოდ თავის უფალს მიმართოს ვედრებით, რადგან ეს არის თაყვანისცემის სახეობა, რისთვისაც ისინი შექმნილნი არიან და რაზეც მათ ებრძანათ. დიდებულმა და ყოვლისშემძლემ ბრძანა: (უთხარი: ჩემი ლოცვა, ჩემი შესაწირი, ჩემი სიცოცხლე და ჩემი სიკვდილი მხოლოდ ალლაჰისთვის არის სამყაროთა ღმერთისთვის მას არ ჰყავს მოზიარე, ასე მებრძანა მე, და მე ვარ პირველი მუსლიმთაგანი) [ალ-ან'აამ: 162، 163].
ალლაჰმა უბრძანა თავის მოციქულს ﷺ, რომ აცნობოს ხალხს, რომ მისი ლოცვა და მისი ნუსუქი - რაც არის: შესაწირი - და მისი სიცოცხლე და სიკვდილი; ალლაჰისთვის, სამყაროთა ღმერთისთვის, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი. ამ საფუძველზე: ვინც შესწირავს შესაწირს ალლაჰის გარდა, მან შეუქმნა ალლაჰს თანაზიარი, როგორც ის, ვინც ლოცულობს ალლაჰის გარდა; რადგან ალლაჰმა, დიდება მას, ლოცვა და შესაწირი შეაერთა და აცნობა, რომ ისინი მხოლოდ ალლაჰისთვისაა, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი. ვინც ალლაჰის გარდა, ჯინებისთვის, ანგელოზებისთვის, გარდაცვლილთათვის ან სხვებისთვის შესაწირის დაკვლას აკეთებს, რათა მათთან დაახლოება მოიპოვოს, ის ისეთივეა, როგორც ის, ვინც ალლაჰის გარდა სხვას ეთაყვანება. სანდო ჰადისში შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამბობს: «ალლაჰმა დაწყევლა ის, ვინც დაკლა ალლაჰის გარდა სხვას». გადმოსცა იმამმა აჰმადმა კარგი გადმოცემათა ჯაჭვით, ტაარიყ იბნ შიჰააბისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ორმა კაცმა გაუარა ხალხს, რომლებსაც ჰქონდათ კერპი, რომელსაც ვერავინ გადაუვლიდა, სანამ მას რაიმეს არ შესწირავდა. მათ ერთ-ერთს უთხრეს: შესწირე. მან თქვა: არაფერი მაქვს შესაწირად. მათ უთხრეს: შესწირე თუნდაც ბუზი. მან შესწირა ბუზი და გზა გაუთავისუფლეს, რის გამოც ჯოჯოხეთში შევიდა. მეორეს უთხრეს: შესწირე. მან თქვა: მე არავის არაფერს შევწირავ ალლაჰის გარდა, დიდება მას. მათ მას კისერი მოჰკვეთეს, რის გამოც სამოთხეში შევიდა».
თუ ვინმე კერპთან და მის მსგავსთან დაახლოებას ცდილობს ბუზის შეწირვით და მის მსგავსით, ის მუშრიქია და იმსახურებს ცეცხლში შესვლას, მაშინ როგორ უნდა იყოს ის, ვინც ჯინებს, ანგელოზებს და ღვთისმსახურებს ვედრებით მიმართავს, მათგან დახმარებას ითხოვს, მათთვის აღთქმას აძლევს და მსხვერპლს სწირავს, იმ იმედით, რომ დაიცავს თავის ქონებას, განკურნავს ავადმყოფს, ან დაიცავს თავის პირუტყვს და მოსავალს? და როგორ უნდა იყოს ის, ვინც ამას აკეთებს ჯინების ბოროტების შიშით, ან მსგავსი მიზეზებით?! ეჭვგარეშეა, რომ ვინც ამას და მის მსგავსს აკეთებს, უფრო მეტად მუშრიქია და იმსახურებს ცეცხლში შესვლას, ვიდრე ის კაცი, რომელმაც ბუზი კერპისთვის შესწირა.
ასევე, რაც ამის შესახებ მოვიდა, თქვა უზენაესმა: (უეჭველად ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენზე წიგნი ჭეშმარიტებით, მაშ ეთაყვანე ალლაჰს წრფელი გულით, მას ეკუთვნის რელიგია ნუთუ ალლაჰს არ ეკუთვნის წრფელი რელიგია, ისინი რომელთაც დაიდგინეს მის გარდა მეგობრები, (ამბობენ) არ ვეთაყვანებით მათ გარდა იმისთვის რომ დაგვაახლოონ ალლაჰთან უფრო მეტად, ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმას რაშიც ჰქონდათ უთანხმოება, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე იმას, ვინც მატყუარა ურწმუნა) [აზ-ზუმარ: 1-3], დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: (და ეთაყვანებიან ალლაჰის გარდა მას რასაც არც ზიანის მოტანა შეუძლია მათთვის და არც სარგებლის, ამბობენ ესენი ჩვენი შუამდგომლები არიან ალლაჰის წინაშეო, უთხარი: ნუთუ ამცნობთ ალლაჰს იმას რაც არ იცის ცაში და მიწაზე!? ყოვლადუნაკლო და უზენაესია იმაზე რასაც თანაუზიარებენ) [იუნუს: 18]
უზენაესმა ალლაჰმა ამ ორ აიათში აცნობა, რომ მუშრიქებმა მის გარდა მფარველები აირჩიეს ქმნილებებიდან, ეთაყვანებოდნენ მათ შიშით, იმედით, მსხვერპლშეწირვით, აღთქმით, ვედრებით და სხვა მსგავსით, ამტკიცებდნენ, რომ ეს მფარველები ალლაჰთან აახლოვებდნენ მათ, ვინც მათ ეთაყვანებოდა, და შუამდგომლობდნენ მათთვის. შემდეგ წმინდა ალლაჰმა ამხილა მათი სიცრუე, გაამჟღავნა მათი სიცრუე და უწოდა მათ მატყუარები, ურწმუნოები და კერპთაყვანისმცემლები, და წმინდაა ის მათი შირქისგან, ბრძანა დიადმა და მაღალმა: (...ის ყოვლადუნაკლო და დიდებულია იმისგან რასაც მას თანაუზიარებენ) [ან-ნაჰლ: 1]. ამით გაირკვა რომ, ვინც დაიდგენს ანგელოზს, ან წინასწარმეტყველს, ან ჯინს, ან ხეს, ან ქვას ევედრება მას ალლაჰთან ერთად, და სთხოვს მას დახმარებას, და უახლოვდება მას, აღთქმით და მსხვერპლშეწირვით, იმ იმედით, რომ ალლაჰთან შუამდგომლობა მიიღოს, ან ავადმყოფის განკურნება, ან ქონების დაცვა, ან დაკარგულის უსაფრთხოება, ან მსგავსი რამ; ის ჩავარდა ამ დიდ შირქში და მძიმე განსაცდელში, რაზეც ალლაჰმა თქვა: ჭეშმარიტად, არ აპატიებს ალლაჰი, როცა მას უთანაზიარებენ, და ამის გარდა ყველაფერს პატიობს მათ, ვისაც მოისურვებს. და ვინც ალლაჰს უთანაზიარა, მან მართლაც დიდი ცოდვა დასწამა. [ან-ნისა: 48] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: უეჭველად, ვინც უთანაზიარებს ალლაჰს, - აკრძალა ალლაჰმა მისთვის სამოთხე და ცეცხლია მისი თავშესაფარი... და არავინაა დამხმარე – უსამართლოთა. [ალ-მაიდა: 72].
შუამდგომლობა განკითხვის დღეს მხოლოდ ერთღმერთიანებისა და გულწრფელთათვის იქნება, არა მრავალღმერთიანთათვის, როგორც თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), როცა ჰკითხეს: "ო ალლაჰის მოციქულო, ვინ იქნება ყველაზე ბედნიერი შენი შუამდგომლობით?" მან უპასუხა: ვინც გულწრფელად თქვა: „არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა“. თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): ყოველ წინასწარმეტყველს აქვს მიღებული ლოცვა, რომელიც აუცილებლად შესრულდება. ყველა წინასწარმეტყველმა ისარგებლა თავისი ლოცვით, მაგრამ მე შევინახე ჩემი ლოცვა ჩემი თემისთვის შუამდგომლობისთვის განკითხვის დღეს. ეს მიაღწევს, ინშა'ალლაჰ, ჩემს თემიდან ვინც მოკვდება ისე, რომ არ გააკეთებს ალლაჰთან თანასწორობას.
პირველ კერპთაყვანისმცემლებს სწამდათ, რომ ალლაჰი მათი უფალი, გამჩენი და მარჩენალია, მაგრამ ისინი ეყრდნობოდნენ წინასწარმეტყველებს, წმინდანებს, ანგელოზებს, ხეებს, ქვებს და მსგავსს, იმედოვნებდნენ მათ შუამდგომლობას ალლაჰთან და მის სიახლოვეს, როგორც ეს უკვე იყო აღნიშნული აიათებში, ამით ალლაჰმა არ გაამართლა ისინი, არამედ თავის დიდებულ წიგნში ამხილა და უწოდა მათ ურწმუნოები და მრავალღმერთიანები, ასევე ამხილა მათი სიცრუე, თითქოსდა ეს ღვთაებები მათთვის შუამდგომლობდნენ და ალლაჰთან აახლოვებდნენ. შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ გაამართლა ისინი, არამედ ებრძოლა მათ ამ შირქის გამო, სანამ არ განწმენდდნენ თაყვანისცემას მხოლოდ ალლაჰისთვის, წმინდაა ის, მისი სიტყვების შესაბამისად: და მანამ ეომეთ მათ, ვიდრე არ აღმოიფხვრება ფითნა და მთლიანად ალლაჰს არ მიეძღვნება სარწმუნოება... [ალ-ბაყარა: 193]. და თქვა შუამავალმა ﷺ: «მე მებრძანა რომ ვებრძოლო ხალხს, სანამ არ დაამოწმებენ, რომ არ არსებობს ღმერთი, გარდა ალლაჰისა და რომ მუჰამმადი ალლაჰის მოციქულია. ასევე, რომ აღასრულონ ლოცვა და გადაიხადონ ზაქათი. თუ ისინი ამას გააკეთებენ, დაცულნი იქნებიან ჩემგან თავიანთი სიცოცხლითა და ქონებით, გარდა ისლამის მიერ დადგენილი უფლებებისა, ხოლო მათი ანგარიში ალლაჰთან დარჩება». შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვების მნიშვნელობა: სანამ არ დაამოწმებენ, რომ არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა ანუ: თაყვანისცემა მხოლოდ ალლაჰს მიეძღვნას, მის გარდა ყოველივეს გამორიცხვით.
მრავალღმერთიანები ჯინებისგან შიშობდნენ და მათთან თავშესაფარს ეძებდნენ. ამასთან დაკავშირებით უზენაესმა ალლაჰმა თავისი სიტყვა გარდმოავლინა: და ჭეშმარიტად იყვნენ ადამიანთაგან ისეთი მამაკაცები რომლებიც ეკედლებოდნენ ჯინთაგან მამაკაცებს, და შეჰმატეს მათ ამპარტავნობა [ალ-ჯინნ: 6]. ყურანის განმმარტებელთა სიტყვები წმინდა აიათზე: მისი სიტყვის მნიშვნელობა: ...და შეჰმატეს მათ ამპარტავნობა ანუ: შიში და ძრწოლა; რადგან ჯინები საკუთარ თავში დიდებას და ამპარტავნებას გრძნობენ, როდესაც ხედავენ, რომ ადამიანები მათგან თავშესაფარს ეძებენ, და ამ დროს ისინი უფრო მეტად აშინებენ და ძრწოლას აძლიერებენ, რათა ადამიანები უფრო მეტად თაყვანისცემდნენ და მათზე დამოკიდებულნი გახდნენ.
და ალლაჰმა მუსლიმებს ამის სანაცვლოდ მიანიჭა თავშესაფარი თავისთან, უზენაესთან, და მის სრულყოფილ სიტყვებთან, და გარდმოევლინა ამის თაობაზე მისი სიტყვები, უზენაესი და დიდებული ბრძანებს: და თუ შეგეხება რაიმე ცდუნება ეშმაკისაგან, მაშ მიეკედლე ალლაჰს, ჭეშმარიტად ის ყოვლისმსმენელი ყოვლისმცოდნეა) [ალ-ა'რაფ: 200]. და მისი დიდებულის (ალლაჰის) სიტყვა: თქვი: მივეკედლები გარიჟრაჟის ღმერთს და სანდოდ გადმოცემულია შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მან თქვა: «ვინც დაბინავდება რომელიმე ადგილას და იტყვის: "მივეკედლები ალლაჰს, მისი სრულყოფილი სიტყვებით, იმ სიავისგან, რაც მან შექმნა" /ა'უუზუ ბი ქალიმაათი ლლააჰი თაამმაათი მინ შარრი მაა ხალაყ/, მას ვერაფერი ავნებს მანამ, სანამ იმ ადგილს არ დატოვებს».
წინამდებარე აიათებიდან და ჰადისებიდან, ხსნის მაძიებელი და თავისი რელიგიის დაცვის მსურველი, შირქისგან დაცულობის მსურველი, სწავლობს მის წვრილმანებსა და აშკარას; რომ მიცვალებულებზე, ანგელოზებზე, ჯინებზე და სხვა ქმნილებებზე მიბმა, მათი ვედრება და მათზე მიკედლება და მსგავსი ქმედებები, ჯაჰილიას ეპოქის მრავალღმერთიანთა საქმეებიდანაა და უზენაესი ალლაჰის მიმართ ყველაზე მახინჯი შირქია. ამიტომ, აუცილებელია მისი მიტოვება, მისი თავიდან აცილება, მისი მიტოვებისკენ მოწოდება და მისი ჩამდენთა გაკიცხვა.
რაც შეეხება იმ ადამიანებს, რომლებიც ცნობილნი არიან ამ შირქის საქმეებით: მათთან ქორწინება არ შეიძლება, არც მათი დაკლულის ჭამა, არც მათზე ლოცვა და არც მათ უკან ლოცვა, სანამ არ გამოაცხადებენ მონანიებას ალლაჰის წინაშე და არ მიუძღვნიან ვედრებასა და ღვთისმსახურებას მხოლოდ ალლაჰს. ვედრება არის ღვთისმსახურება, უფრო სწორად მისი არსი, როგორც თქვა მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «ვედრება არის თაყვანისცემა». გადმოცემულია მისგან ﷺ სხვა გადმოცემაში, რომ მან თქვა: ვედრება არის თაყვანისცემის არსი. რაც შეეხება მუშრიქებთან ქორწინებას: თქვა უზენაესმა ალლაჰმა: არ შეირთოთ წარმართი ქალები, ვიდრე არ ირწმუნებენ*, – მორწმუნე მხევალი უმჯობესია, ვიდრე წარმართი ქალი, თუნდაც თქვენთვის მოსაწონი; და არც წარმართ კაცებს მიათხოვოთ, ვიდრე არ ირწმუნებენ, – მორწმუნე მონა უმჯობესია, ვიდრე წარმართი კაცი, თუნდაც თქვენთვის მოსაწონი. ისინი ცეცხლისკენ მოუწოდებენ, ხოლო ალლაჰი სამოთხისა და პატიებისკენ მოუწოდებს თავისი ნებით, და ცხადყოფს ხალხისთვის თავის აიათებს, რათა იქნებ შეიგნონ და არ დაივიწყონ. [ალ-ბაყარა: 221]. ალლაჰმა უზენაესმა აკრძალა მუსლიმებს წარმართ ქალებთან ქორწინება, რომლებიც თაყვანს სცემენ კერპებს, ჯინებს, ანგელოზებს და სხვას, ვიდრე არ ირწმუნებენ ალლაჰის ერთგულ თაყვანისცემას და მოციქულის ﷺ მიერ მოტანილი ჭეშმარიტების დამოწმებას და მის გზას მიჰყვებიან. ასევე აკრძალა წარმართ კაცებთან მუსლიმი ქალების გათხოვება, ვიდრე არ ირწმუნებენ ალლაჰის ერთგულ თაყვანისცემას, მოციქულის ﷺ დამოწმებას და მის მიყოლას.
და ალლაჰმა (უზენაესი) განაცხადა, რომ მორწმუნე მონა უკეთესია, ვიდრე თავისუფალი კერპთაყვანისმცემელი ქალი, თუნდაც მისი სილამაზე და სიტყვის სილამაზე მოეწონოს მას, ვინც მას უყურებს და უსმენს. ასევე, მორწმუნე მონა უკეთესია, ვიდრე თავისუფალი კერპთაყვანისმცემელი კაცი, თუნდაც მისი სილამაზე, ვაჟკაცობა და სხვა თვისებები მოეწონოს მას, ვინც მას უყურებს და უსმენს. შემდეგ ალლაჰმა (უზენაესი) განმარტა ამ უპირატესობის მიზეზები. ისინი ცეცხლისკენ მოუწოდებენ [ალ-ბაყარა: 221]. ეს ნიშნავს: მრავალღმერთიან კაცებსა და ქალებს; რადგან ისინი ჯოჯოხეთისკენ მქადაგებლები არიან თავიანთი სიტყვებით, საქმეებით, ქცევითა და ზნეობით, ხოლო მორწმუნე კაცები და ქალები სამოთხისკენ მქადაგებლები არიან თავიანთი ზნეობით, საქმეებითა და ქცევით, როგორ შეიძლება ესენი და ისინი თანაბრად იყვნენ!
რაც შეეხება ლოცვას მუშრიქებზე: უზენაესმა ალლაჰმა თქვა მონაფიქრების შესახებ: და არ ილოცო მათგან არცერთზე არასდროს როცა გარდაიცვლებიან და არ გაჩერდე მათ სასაფლაოზე, ჭეშმარიტად მათ უარყვეს ალლაჰი და მისი შუამავალი და აღესრულნენ ისე რომ იყვენენ ცოდვილნი [ათ-თავბა: 84] ამ წმინდა აიათში ალლაჰმა განმარტა, რომ თვალთმაქცსა და ურწმუნოს არ უნდა წაუკითხონ ლოცვა; რადგან ისინი ალლაჰისა და მისი შუამავლის უარმყოფელები არიან, ასევე არ უნდა წაუკითხონ ლოცვა მათ უკან, და არ უნდა დაინიშნონ მუსლიმების იმამებად; მათი ურწმუნოების და უნდობლობის გამო, და მუსლიმებთან არსებული დიდი მტრობის გამო, რადგან ისინი არ არიან ლოცვისა და თაყვანისცემის ღირსნი; რადგან ურწმუნოება და შირქი არ ტოვებს მათთან ერთად საქმეს, ვთხოვთ ალლაჰს, რომ დაგვიცვას ამისგან. რაც შეეხება მუშრიქთა მსხვერპლთა ჭამას: უზენაესი ალლაჰი ბრძანებს მკვდარი ცხოველისა და მუშრიქთა მსხვერპლთა აკრძალვის შესახებ: და არ მიირთვა მისგან რაზეც არ ხსენებულა ალლაჰის სახელი, რამეთუ ის არის სიბილწე, ჭეშმარიტად ეშმაკები ზეშთააგონებებ მათ მეგობრებს რათა გეკამათონ თქვენ და თუ მათ დაემორჩილებით, უთუოდ იქნებით წარმართთაგანი [ალ-ან'ამ: 121] უზენაესმა ალლაჰმა აკრძალა მუსლიმებისთვის მკვდარი ცხოველისა და მრავალღმერთიანის დაკლული ცხოველის ხორცის ჭამა; რადგან ის უწმინდურია, მისი დაკლული მკვდარი ცხოველის ტოლფასია, თუნდაც ალლაჰის სახელი დაესახელებინა მასზე; რადგან მისი დასახელება ბათილია და არანაირი ეფექტი არ აქვს; რადგან ეს არის თაყვანისცემა, ხოლო მრავალღმერთიანობა თაყვანისცემას ანადგურებს და აუქმებს, სანამ მრავალღმერთიანი არ მოინანიებს უზენაეს ალლაჰთან. და ნება დართო დიდებულმა ალლაჰმა წიგნის ხალხის საკვების მიღებაზე მისი სიტყვებით: და მათი საჭმელი, რომელთაც წიგნი ებოძათ, ჰალალია თქვენთვის და თქვენი საჭმელიც ჰალალია მათთვის [ალ-მაიდა: 5] რადგან ისინი მიეკუთვნებიან ზეციურ რელიგიას და აცხადებენ, რომ არიან მოსესა და იესოს მიმდევრები, თუმცა ამაში ცრუობენ. ალლაჰმა მათი რელიგია გააუქმა და გააბათილა, როდესაც მუჰამედი ﷺ გამოგზავნა ადამიანთა შორის საყოველთაოდ. მაგრამ უზენაესმა ალლაჰმა ნებადართული გახადა ჩვენთვის წიგნის ხალხის საკვები და მათი ქალები; ღრმა სიბრძნითა და დაფარული საიდუმლოებით, რაც განმარტეს მეცნიერებმა, განსხვავებით კერპთაყვანისმცემლებისგან, რომლებიც თაყვანს სცემენ კერპებსა და გარდაცვლილებს, მათ შორის წინასწარმეტყველებსა და წმინდანებს; რადგან მათი რელიგია არ აქვს საფუძველი და არც ეჭვი მასში, არამედ ის თავიდანვე მცდარია, ამიტომ მათი დაკლული ცხოველი მკვდარია და მისი ჭამა არ არის ნებადართული.
რაც შეეხება იმ პირის სიტყვებს, რომელიც მიმართავს სხვას: (ჯინმა შეგიპყრო), (ჯინმა წაგიყვანა), (შაიტანმა აგაფრინა), და მსგავსი გამონათქვამები, ეს ლანძღვისა და შეურაცხყოფის კატეგორიაში შედის, რაც მუსლიმებს შორის დაუშვებელია, როგორც სხვა სახის ლანძღვა და შეურაცხყოფა. ეს არ არის შირქის კატეგორია, თუ არ არის გამოთქმული რწმენა, რომ ჯინები ადამიანებზე მოქმედებენ ალლაჰის ნების გარეშე. ვინც ფიქრობს, რომ ჯინებს ან სხვა ქმნილებებს აქვთ ეს ძალა, ის ამ რწმენით ქააფირია; რადგან ალლაჰი დიდებული არის ყველაფრის მფლობელი და ყოვლისშემძლე, ის არის სარგებლის მომტანი და ზარალის მომტანი, და არაფერი არსებობს მის ნებართვისა და ნებისა და წინასწარი განსაზღვრის გარეშე, როგორც უბრძანა უზენაესმა, თავის წინასწარმეტყველს ﷺ, რომ აცნობოს ხალხს ამ დიდებულ საფუძველზე: უთხარი: მე არ შემიძლია ჩემი თავისთვის სიკეთის ან ზიანის მოტანა, გარდა რასაც ინებებს ალლაჰის, მე რომ მქონდეს დაფარულის ცოდნა უთუოდ გავიმრავლებდი სიკეთეს, და ვერ შემეხებოდა ვერავითარი ბოროტება, არამედ მე მხოლოდ შემგონებელი და მახარობელი ვარ იმ ხალხისთვის ვისაც სწამთ [ალ-ა'რაფ: 188]. თუ ქმნილებათა ბატონი და საუკეთესო მათ შორის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ ფლობს თავისთვის არც სარგებელს და არც ზიანს, გარდა იმისა, რასაც ინებებს ალლაჰი, მაშინ როგორ იქნება სხვები ქმნილებათა შორის?! ამ მნიშვნელობის აიათები მრავლადაა.
რაც შეეხება მისნებთან, ჯადოქრებთან, ასტროლოგებთან და მათ მსგავსებთან შეკითხვას, რომლებიც ირწმუნებიან დაფარულის ცოდნას, ეს მიუღებელია და დაუშვებელია, ხოლო მათი დაჯერება უფრო მძიმე და მიუღებელია, რადგან ეს ურწმუნოების ერთ-ერთი ნიშანია; როგორც შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც მივა მკითხავთან და ჰკითხავს რაიმეს, მისი ლოცვა არ მიიღება ორმოცი დღის განმავლობაში». გადმოსცა მუსლიმმა თავის სანდო კრებულში, ასევე "საჰიჰ"ში გადმოცემულია მუ'ავია იბნ ჰაქამ ას-სულამისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი): შუამავალმა ﷺ აკრძალა მკითხავებთან მისვლა და მათზე შეკითხვების დასმა.
და გადმოსცა სუნნის მიმდევრებმა შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მან თქვა: «ვინც მივიდა მკითხავთან და დაიჯერა ის, რასაც ის ამბობს, მან უარყო, რაც გარდმოევლინა მუჰამმადს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას)». ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია. მუსლიმებისთვის აუცილებელია სიფრთხილის გამოჩენა მკითხავებთან, მისნებთან და ყველა ჯადოქართან, რომლებიც დაკავებულნი არიან დაფარულის ცოდნის პრეტენზიით და მუსლიმების შეცდომაში შეყვანით, იქნება ეს მედიცინის სახელით თუ სხვა რამით, რადგან მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აკრძალა ეს და გააფრთხილა ამის შესახებ. ამაში შედის ის, რასაც ზოგიერთი ადამიანი ამტკიცებს მედიცინის სახელით, დაფარულ საკითხებზე, როდესაც ყნოსავს ავადმყოფის ჩალმას ან ავადმყოფი ქალის თავშალს, ან მსგავსს, და ამბობს: ამ ავადმყოფმა ან ამ ავადმყოფმა გააკეთა ესა და ეს, დაფარული საკითხებიდან, რომელთა შესახებაც ავადმყოფის ჩალმა ან მსგავსი არ მიუთითებს. მათი მიზანი არის ხალხის შეცდომაში შეყვანა, რათა თქვან: ის მედიცინაში მცოდნეა, ავადმყოფობის სახეობებსა და მიზეზებში. შესაძლოა, მათ მისცეს რაიმე წამალი, და შესაძლოა, ეს დაემთხვა ალლაჰის ნებით განკურნებას, და მათ იფიქრეს, რომ ეს მისი წამლის მიზეზით მოხდა. შესაძლოა ავადმყოფობა გამოწვეული იყოს ზოგიერთი ჯინისა და შაითანის მიერ, რომლებიც ემსახურებიან იმ მედიცინის პრეტენდენტს და აცნობებენ მას დაფარულის შესახებ, რაც მათთვის ცნობილია. ის ეყრდნობა ამ ინფორმაციას და აკმაყოფილებს ჯინებსა და შაითანებს იმ თაყვანისცემით, რაც მათთვის შესაფერისია, რის შედეგადაც ისინი ტოვებენ ავადმყოფს და წყვეტენ მასზე ზემოქმედებას. ეს არის ცნობილი ფაქტი ჯინებისა და შაითანების შესახებ და მათ შესახებ, ვინც მათ იყენებს.
ასევე, მუსლიმების ვალდებულებაა სიფრთხილის გამოჩენა ამ საკითხში და ერთმანეთისთვის მისი მიტოვების რჩევა, უზენაეს ალლაჰზე მინდობა და მასზე იმედის დამყარება ყველა საქმეში. არ არის პრობლემა რელიგიური შელოცვების, ნებადართული პრეპარატების მიღება და მკურნალობა ექიმებთან, რომლებიც ავადმყოფის გამოკვლევას და მისი დაავადების დადგენას გრძნობადი და გონივრული მიზეზებით ახორციელებენ. მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიერ დადასტურებულია, რომ მან თქვა: «ალლაჰს არ გარდმოუვლენია დაავადება ისე, რომ მასთან ერთად მისი წამალიც არ გარდმოევლინოს, იცის ეს მან, ვინც იცის და არ იცის მან, ვინც არ იცის». და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «ყოველ ავადმყოფობას აქვს წამალი, და როდესაც წამალი ავადმყოფობას შეხვდება, განკურნება ალლაჰის ნებით ხდება». და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «ალლაჰის მონებო, იმკურნალეთ და არ იმკურნალოთ აკრძალულით». ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია.
ვთხოვთ ალლაჰს, დიდებულს, რომ მოაწესრიგოს ყველა მუსლიმის მდგომარეობა, განკურნოს მათი გულები და სხეულები ყოველგვარი ბოროტებისგან, გააერთიანოს ისინი სწორ გზაზე, დაგვიცვას ჩვენ და მათ გზაამბნევი ფითნებისგან, ეშმაკისა და მისი მოკავშირეების მორჩილებისგან. ჭეშმარიტად, ის ყოვლისშემძლეა, და არ არსებობს ძალა და ძალაუფლება ალლაჰის, უზენაესისა და დიადის გარეშე.
ალლაჰის ლოცვა, მშვიდობა და კურთხევა მის მსახურს და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახს და მეგობრებს.
მეოთხე გზავნილი:
ბიდათური და შირქული ორადების თაყვანისცემის შესახებ
აბდუ ალ-აზიზ ბინ აბდულლაჰ ბინ ბაზისგან ძვირფას ძმას (.........), ალლაჰმა მიანიჭოს მას ყოველივე კარგი, ამინ.
ალლაჰის მშვიდობა იყოს თქვენზე, მისი წყალობა და ბარაქა!
ამის შემდეგ: მივიღე თქვენი კეთილშობილი წერილი, ალლაჰმა დაგაყენოთ მართალ გზაზე. წერილში აღნიშნულია, რომ თქვენს ქვეყანაში არიან ადამიანები, რომლებიც მისდევენ ისეთ ვედრებებს, რაც ალლაჰის მიერ არ არის დადგენილი, ზოგი მათგანი ბიდ'აა, ზოგი კი შირქია, და ამას მიაწერენ მორწმუნეთა ამირს: ალი იბნ აბი თალიბს, რადიალლაჰუ ანჰუ, და სხვებს, და კითხულობენ ამ ვედრებებს ზიქრის შეკრებებზე, ან მეჩეთებში მაღრიბის ლოცვის შემდეგ, ამტკიცებენ, რომ ეს ალლაჰთან მიახლოებაა, როგორც მათი სიტყვები: ალლაჰის სახელით, ალლაჰის კაცებო, დაგვეხმარეთ ალლაჰის დახმარებით, იყავით ჩვენი დახმარება ალლაჰით. როგორც ამბობენ: ო, ყუთბებო, ო, ბატონებო, გვიპასუხეთ, ო, დახმარების მომცემნო, და შუამდგომლეთ ალლაჰთან, ეს თქვენი მონა დგას, თქვენს კართან მყოფი, და თავისი ნაკლოვანების შიშით, გვიშველე, ო, ალლაჰის შუამავალო, და არ მყავს სხვა, ვისთანაც წავალ, თქვენგან მიიღება მოთხოვნა, თქვენ ხართ ალლაჰის ხალხი, ჰამზა, მოწამეების ბატონი, და თქვენგან არის ჩვენი დახმარება, გვიშველე, ო, ალლაჰის შუამავალო. როგორც მათ თქვეს: ალლაჰო, დალოცე ის, ვინც შენ გახადე შენი საიდუმლოებების გაყოფის მიზეზად და შენი მოწყალების ნათელთა გაბრწყინების მიზეზად, და ის გახდა ღვთაებრივი ყოფნის წარმომადგენელი და შენი შინაგანი საიდუმლოებების ხალიფა.
თქვენი სურვილი, განმარტებაში თუ რა არის ბიდ'ა და რა არის შირქი, და ლოცვა იმამთან, რომელიც ამ ვედრებას კითხულობს, სწორი იქნება თუ არა, ეს ყველაფერი უკვე ცნობილი იყო?
პასუხი: ქება-დიდება ალლაჰს ერთადერთს, ლოცვა და მშვიდობა მას, რომლის შემდეგაც არ იქნება სხვა შუამავალი, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და ყველას, ვინც მიჰყვა მის გზას განკითხვის დღემდე.
ამის შემდეგ: იცოდე — ალლაჰი დაგეხმაროს — რომ დიდებულმა ალლაჰმა შექმნა ქმნილებები და წარმოგზავნა შუამავლები (მშვიდობა მათ) რათა მხოლოდ მას ეცათ თაყვანი, რომელსაც არ ჰყავს თანამოზიარე, და უარყოფილიყო ყველაფერი, რაც მის გარდა არსებობს, როგორც ბრძანა უზენაესმა: მე არ გამიჩენია ჯინები და ადამიანები, თუ არა, ჩემდამი ტაყვანისცემისთვის [აზ-ზაარიაათ: 56].
და თაყვანისცემა - როგორც უკვე აღვნიშნეთ - არის: მორჩილება უზენაესი ალლაჰისა და მისი მოციქულის მუჰამმადის ﷺ; იმ მოქმედებებით, რაც ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა ბრძანეს, და იმ აკრძალვების მიტოვება, რაც ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა აკრძალეს, რწმენით ალლაჰისა და მისი მოციქულის მიმართ, გულწრფელობით ალლაჰისადმი მოქმედებაში, უზენაესი ალლაჰისადმი სიყვარულის უმაღლესი ხარისხით და მხოლოდ მის წინაშე სრული თავმდაბლობით; როგორც თავად უზენაესმა ბრძანა: და დაადგინა შენმა ღმერთმა რომ არავის ეთაყვანო, გარდა მისი... [ალ-ისრა: 23] ანუ: ბრძანა და უანდერძა, რომ თაყვანისცემა მოხდეს მხოლოდ მასზე, დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: დიდება ალლაჰს, ღმერთს სამყაროთა; მოწყალესა, მწყალობელსა; განკითხვის დღის განმგებს4 მხოლოდ შენ გეთაყვანებით და მხოლოდ შენ გთხოვთ დახმარებას. [ალ-ფაათიჰა: 2-5] უზენაესმა ალლაჰმა ამ აიათებით აჩვენა: რომ მხოლოდ ის იმსახურებს თაყვანისცემას და მხოლოდ მას უნდა ევედრებოდნენ. უზენაესი ამბობს: უეჭველად ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენზე წიგნი ჭეშმარიტებით, მაშ ეთაყვანე ალლაჰს წრფელი გულით, მას ეკუთვნის რელიგია ნუთუ ალლაჰს არ ეკუთვნის წრფელი რელიგია... [აზ-ზუმარ: 2-3]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: მაშ ეთაყვანეთ ალლაჰს წრფელი გულით, თუნდაც ეს არ მოსწონდეთ ურწმუნოებს [ღააფირ: 14] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ჭეშმარიტად სამლოცველოები ალლაჰს ეკუთვნის, და არ მოუხმოთ ალლაჰის გარდა არავის [ალ-ჯინნ: 18], ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია, ყველა მიუთითებს იმაზე, რომ თაყვანისცემა მხოლოდ ალლაჰისთვის უნდა იყოს მიძღვნილი.
ცნობილია, რომ ვედრება თავისი სახეობებით არის თაყვანისცემა, ამიტომ არავის არ შეუძლია მიმართოს ვედრებას, გარდა თავისი უფლისა, და არ უნდა ეძიოს დახმარება და შველა, გარდა მისგან, ამ წმინდა აიათების და მათი მნიშვნელობის შესაბამისად. ეს არ ეხება ჩვეულებრივ საქმეებს და გრძნობად მიზეზებს, რომელთა გაკეთება შეუძლია ცოცხალ და მყოფ არსებას, რადგან ეს არ არის ღვთისმსახურება, არამედ ტექსტით და კონსენსუსით ნებადართულია, რომ ადამიანი დაეხმაროს ცოცხალ და შეძლებულ ადამიანს, ჩვეულებრივ საქმეებში, რომელთა გაკეთება შეუძლია; მაგალითად, რომ დაეხმაროს მას ან სთხოვოს დახმარება შვილის, მსახურის ან ძაღლის ბოროტებისგან დაცვაში და მსგავს საქმეებში, როგორც ადამიანი ითხოვს დახმარებას ცოცხალი, ახლოსმყოფი და უნარიანი ადამიანისგან, ან შორსმყოფი, გრძნობადი საშუალებებით, როგორიცაა წერილობითი კომუნიკაცია და სხვა, სახლის აშენებაში, მანქანის შეკეთებაში, ან მსგავს საკითხებში, და ამაში შედის: ადამიანის დახმარების ძიება თანამებრძოლებისგან ბრძოლასა და ომში, და მსგავს სიტუაციებში. ამასთან დაკავშირებით ალლაჰმა მუსას ისტორიაში (მშვიდობა და ლოცვა მას) თქვა: ...და შველა სთხოვა მას(მუსას) იმან, რომელიც იყო მისი ტომიდან, იმის წინააღმდეგ ვინც იყო მისი მტერი... [ალ-ყასას: 15].
ხოლო მიცვალებულების, ჯინების, ანგელოზების, ხეების და ქვების მიმართ მიკედლება: ეს არის დიდი შირქი, და ეს არის მუშრიქების პირველების ქმედების მსგავსი მათი ღმერთებთან; როგორც ალ-უზზა, ალ-ლათ და სხვები, ასევე მიკედლება და დახმარების თხოვნა მათგან, ვისაც მიიჩნევენ ალლაჰის მეგობრებად ცოცხლებში იმაში, რაც მხოლოდ ალლაჰს შეუძლია; ავადმყოფების განკურნება, გულების გზაზე დაყენება, სამოთხეში შესვლა, ჯოჯოხეთისგან გადარჩენა და მსგავსი.
წინა აიათები და მათი მსგავსი აიათები და ჰადისები: ყველა მიუთითებს იმაზე, რომ აუცილებელია გულების ალლაჰისკენ მიმართვა ყველა საქმეში და თაყვანისცემა მხოლოდ ალლაჰისთვის, რადგან სწორედ ამისთვის შეიქმნენ მსახურები და ამისთვის ებრძანათ მათ - როგორც ეს უკვე იყო ნახსენები აიათებში - და როგორც ბრძანა დიდებულმა: მაშ, იყავით ალლაჰის მოთაყვანენი და არაფერი უთანაზიაროთ... [ან-ნისა: 36]. დიდებული ალლაჰი ამბობს: და არ ბრძანებიათ მათ, გარდა რომ თაყვანიეცათ ალლაჰისთვის წრფელი გულით... [ალ-ბაინა: 5] მიციქულის თქმით (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მუაზის ჰადისში (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი): «ალლაჰის უფლება მორწმუნეებზე არის ის, რომ მას თაყვანისცენ და არ დაუდგინონ მას რაიმე თანაზიარი». ერთსულოვნად აღიარებულია ამ ჰადისის სანდოობა. შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვები იბნ მას'უდის გადმოცემით, ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი: ვინც მოკვდა ისე, რომ ის ალლაჰთან ერთად სხვას ევედრებოდა - შევა ჯოჯოხეთში. გადმოცემულია ალ-ბუხარისგან. როგორც გადმოცემულია საჰიჰაინში (ბუხაარის და მუსლიმის ჰადისების კრებულში) იბნ აბასისგან (ალლაჰი იყოს მისით და მისი მამით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მუაზი იემენში გაგზავნა და უთხრა: «შენ მიდიხარ ხალხთან, რომლებიც წიგნის ხალხია. პირველი, რასაც მათ მოუწოდებ, იყოს: არ არსებობს ღმერთი, გარდა ალლაჰისა». სხვა გადმოცემით: მოუწოდე მათ, რომ დაემოწმონ: არ არსებობს ღმერთი, გარდა ალლაჰისა და რომ მე ალლაჰის მოციქული ვარ. ბუხარის სხვა გადმოცემაში: პირველ რიგში, მოუწოდე მათ ალლაჰის ერთღმერთიანობისკენ. მუსლიმის საჰიჰში გადმოცემულია ტაარიყ იბნ აშიამ ალ-აშჯა'ისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც თქვა: არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა და უარყო სხვა ყველაფერი, რასაც ალლაჰის გარდა ეთაყვანებიან, აკრძალულია მისი ქონება და სისხლი, მისი განკითხვა ალლაჰის ხელშია, დიდება მას» ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია.
ეს ერთღმერთიანობა არის ისლამის რელიგიის ფუძე, ის არის მრწამსის საფუძველი, ის არის საქმის თავი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ვალდებულება. ეს არის სიბრძნე ადამიანებისა და ჯინების შექმნაში, და სიბრძნე ყველა მოციქულის გაგზავნაში (ალლაჰის ლოვა და მშვიდობა მას), როგორც ეს წინასწარ აღნიშნული აიათებით დასტურდება, მათ შორის უზენაესი ამბობს: მე არ გამიჩენია ჯინები და ადამიანები, თუ არა, ჩემდამი ტაყვანისცემისთვის [აზ-ზაარიაათ: 56], მისი მტკიცებულებებიდან ასევე არის ალლაჰის დიდებული სიტყვები: ჭეშმარიტად ჩვენ წარვგზავნეთ ყველა ერთან შუამავალი, რათა თაყვანიეცით ალლაჰს და განშორდით ტაღუთს... [ან-ნაჰლ: 36] ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლჰი ამბობს: არ წარგვიგზავნია შენამდე შუამავალი ისე, რომ არ შთაგვეგონებინა მისთვის რომ, ჭეშმარიტად არ არსებობს ღვთაება გარდა ჩემი, მაშ მეთაყვანეთ მე [ალ-ანბია: 25] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა ნუჰის, ჰუდის, საალიჰის და შუაიბის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მათ) შესახებ, რომ მათ უთხრეს თავიანთ ხალხს: ...ეთაყვანეთ ალლაჰს! არ გყავთ თქვენ მის გარდა სხვა ღვთაება... [ალ-ა'რაფ: 59], და ეს არის ყველა შუამავლის მოწოდება, როგორც ამას ადასტურებენ წინა აიათები, და აღიარეს შუამავლის მტრებმა, რომ შუამავლებმა უბრძანეს მათ ალლაჰის თაყვანისცემა და სხვა ღვთაებების უარყოფა, როგორც დიდებულმა ალლაჰმა ბრძანა ადის ისტორიაში, რომ მათ ჰუდს (მშვიდობა მას) უთხრეს: ...მოხვედი ჩვენთან რათა ვეთაყვანოთ მხოლოდ ერთადერთ ალლაჰს!? და მივატოვოთ ის რასაც ეთაყვანებოდა ჩვენი მამები... [ალ-ა'რაფ: 70]. და თქვა წმინდა და უზენაესმა ალლაჰმა ყურეიშზე, როდესაც ჩვენი შუამავალი მუჰამედი ﷺ მოუწოდა მათ ალლაჰისადმი მხოლოდ თაყვანისცემას და დატოვებას იმისა, რასაც თაყვანს სცემდნენ მის გარდა, იქნება ეს ანგელოზები, ავლიები, კერპები, ხეები თუ სხვა რამ: ნუთუ მრავალი ღმერთი აქცია ერთ ღმერთად?! უთუოდ ეს ძალიან უცნაური რამ არის [საად: 5] ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლჰი ამბობს მათზე: უთუოდ როცა ეტყოდნენ მათ: არ არსებობს ღვთაება გარდა ალლაჰისა, ამპარტავნობდნენ და ამბობდნენ: ნუთუ ჩვენ უნდა მივატოვოთ ჩვენი ღვთაებები შეშლილი პოეტის გამო!? [ას-საფაათ: 35-36] ამ მნიშვნელობის მიმანიშნებელი აიათები მრავლადაა.
ჩვენ მიერ ნახსენები აიათებიდან და ჰადისებიდან: ნათლად ჩანს — ალლაჰმა ხელი შეგვიწყოს მეც და შენც რელიგიის გაგებაში და უფლის უფლებების გაცნობიერებაში — რომ ეს ვედრებები და დახმარების თხოვნის სახეობები, რომლებიც შენს კითხვაში იყო აღნიშნული, ყველა მიეკუთვნება დიდი შირქის სახეობებს; რადგან ეს არის ღვთისმსახურება ალლაჰის გარდა სხვაზე, და თხოვნა იმ საკითხებზე, რომელთა შესრულება მხოლოდ მას შეუძლია, მიცვალებულების და არამყოფებისგან, რაც უფრო ცუდია ვიდრე პირველების შირქი; რადგან პირველები მხოლოდ კეთილდღეობის დროს იყვნენ მოზიარენი, ხოლო გაჭირვების ჟამს ისინი გულწრფელად შესთხოვენ ალლაჰს, რადგან იციან, რომ მხოლოდ ის, უზენაესი, არის შემძლე მათი გაჭირვებისგან გათავისუფლებისა, როგორც ბრძანა უზენაესმა თავის წმინდა წიგნში იმ მრავალღმერთიანებზე: და როცა სხდებიან გემში ევედრებიან ალლაჰს წრფელი გულით, ხოლო როცა მათ გაიყვანს სანაპიროზე მშვიდობიანად, ისინი მას თანაუზიარებენ [ალ-'ანქაბუუთ: 65], ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლჰი მიმართავს მათ სხვა აიათში: ხოლო როცა შეგეხებათ უბედურება ზღვაში, არავის ევედრებით მის გარდა, ხოლო როცა მშვიდობიანად გამოგიყვანთ სანაპიროზე პირს იბრუნებთ, ადამიანი უმადური ურწმუნოა [ალ-ისრა: 67].
თუ ამ ბოლო დროინდელი მუშრიქებიდან ვინმე იტყვის: ჩვენ არ ვგულისხმობთ, რომ ისინი თავიანთით გვარგებენ, თავიანთით კურნავენ ჩვენს ავადმყოფებს, თავიანთით გვარგებენ ან თავიანთით გვაზარალებენ, არამედ ვგულისხმობთ მათ შუამდგომლობას ალლაჰთან ამ საკითხში?
პასუხი: უნდა ვუთხრათ მას: ეს არის პირველყოფილი ურწმუნოების მიზანი და მათი სურვილი, და არა მათი სურვილი, რომ მათი ღმერთები ქმნიან ან არჩენენ, ან სარგებელს ან ზიანს აყენებენ თავიანთით, რადგან ამას უარყოფს ის, რაც ალლაჰმა მათზე ყურანში თქვა, რომ მათ სურდათ მათი შუამდგომლობა და გავლენა, და მათი ალლაჰთან დაახლოება, როგორც წმინდა ალლაჰმა თქვა: და ევედრებიან ალლაჰის გარდა სხვარ, ვისაც არც ზარალის და არც სარგებელის მოტანა შეუძლია მათვის, და ამბობენ: ესენინ არიან ჩვენი შუამდგომლები ალლაჰთანო... [იუნუს: 18], და უპასუხა ალლაჰმა მათ მისი სიტყვებით: ...უთხარი: ნუთუ ამცნობთ ალლაჰს იმას რაც არ იცის ზეცაში და მიწაზე არსებული, ყოვლადუნაკლო და დიდებულია იგი იმისგან რასაც თანაუზიარებენ [იუნუს: 18], უზენაესმა განმარტა, რომ ზეცაში და მიწაზე არ არსებობს შუამდგომელი მის წინაშე იმ სახით, როგორც წარმართები ფიქრობენ, და რაც ალლაჰისთვის უცნობია, არ არსებობს; რადგან არაფერია დაფარული მისთვის. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ჩამოვლენილია წიგნი ალლაჰისგან დიდებულის და ბრძენის უეჭველი ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენზე წიგნი ჭეშმარიტებით, მაშ ეთაყვანე ალლაჰს წრფელი გულით ნუთუ ალლაჰს არ ეკუთვნის წრფელი რელიგია, იმათ რომელთაც აიყვანეს მის (ალლაჰის) გარდა მეგობრები, ამბობენ ჩვენ მათ არ ვეთაყვანებით გარდა იმისთვის რომ დაგვაახლოვონ ალლაჰთან, ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმის შესახებ რაშიც ცილობდენ ეგენი, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ წაიყვანს სწორ გზაზე იმას ვინც არის მატყუარა, ურწმუნო) [აზ-ზუმარ: 1-3].
და აქ რელიგიის მნიშვნელობა არის: თაყვანისცემა, რაც ნიშნავს ალლაჰისადმი მორჩილებას და მისი მოციქულის ﷺ მორჩილებას - როგორც უკვე აღვნიშნეთ - და მოიცავს: ლოცვას და შეწევნას, შიშს და იმედს, მსხვერპლშეწირვას და აღთქმას, ასევე მოიცავს: ლოცვას და მარხვას, და სხვა ყველაფერს, რაც ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა ბრძანეს. უზენაესმა განმარტა, რომ თაყვანისცემა მხოლოდ მისთვისაა, და რომ მსახურებს ევალებათ გულწრფელად მიუძღვნან ის მას, დიდებულს; რადგან მისი ბრძანება მოციქულისთვის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გულწრფელად მიუძღვნას თაყვანისცემა მას, არის ბრძანება ამ ერის ყველა შვილისთვის.
შემდეგ ალლაჰმა უზენაესმა განმარტა ურწმუნოეების შესახებ და თქვა: იმათ რომელთაც აიყვანეს მის (ალლაჰის) გარდა მეგობრები, ამბობენ ჩვენ მათ არ ვეთაყვანებით გარდა იმისთვის რომ დაგვაახლოვონ ალლაჰთან [აზ-ზუმარ: 3]. და უპასუხა ალლაჰმა უწმინდესმა მათ თავისი სიტყვებით: ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმის შესახებ რაშიც ცილობდენ ეგენი, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ წაიყვანს სწორ გზაზე იმას ვინც არის მატყუარა, ურწმუნო [აზ-ზუმარ: 3]. უწმინდესმა ალლაჰმა ამ წმინდა აიათში აცნობა, რომ ურწმუნოებმა არ თაყვანისცეს მფარველებს მის გარდა, თუ არა მხოლოდ იმიტომ, რომ ისინი ალლაჰთან სიახლოვით მიეახლონ; ეს არის ურწმუნოების მიზანი ძველად და ახლაც, რაც ალლაჰმა გააუქმა თავისი სიტყვებით: ჭეშმარიტად ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმის შესახებ რაშიც ცილობდენ ისინი, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ წაიყვანს სწორ გზაზე იმას ვინც არის მატყუარა, ურწმუნო) [აზ-ზუმარ: 3]. ალლაჰმა წმინდამ ცხადყო: მათი სიცრუე იმაში, რომ მათი ღვთაებები აახლოვებენ მათ ალლაჰთან, და მათი ურწმუნოება იმ თაყვანისცემით, რაც მათ მიუძღვნეს. ამით, ყველა, ვისაც აქვს მცირედი გონიერება, მიხვდება, რომ პირველ ურწმუნოებს მათი ურწმუნოება გამოიწვია იმით, რომ მათ დაიდგინეს წინასწარმეტყველები და წმინდანები, ხეები და ქვები, და სხვა ქმნილებები, შუამდგომლებად მათსა და ალლაჰს შორის. და მათი რწმენა, რომ ისინი ასრულებენ თავიანთ საჭიროებებს მის ნებართვისა და კმაყოფილების გარეშე, როგორც მინისტრები შუამდგომლობენ მეფეებთან, მათ შეადარეს ყოვლისშემძლე ალლაჰი მეფეებსა და ლიდერებს, და თქვეს: როგორც ის, ვისაც სჭირდება მეფესთან და ლიდერთან შუამდგომლობა, მიმართავს მის მრჩევლებსა და მინისტრებს, ასევე ჩვენ ვუახლოვდებით ალლაჰს მისი წინასწარმეტყველებისა და წმინდანების თაყვანისცემით, მაგრამ ეს არის ყველაზე ფუჭი, რადგან წმინდა ალლაჰს არ ჰყავს მსგავსი, არ შეედრება თავის ქმნილებას, და არავინ შუამდგომლობს მის წინაშე თუ არა მისი ნებართვით, და ის ნებას აძლევს მხოლოდ ერთღმერთიან მორწმუნეებს, და ის წმინდა და დიდებული ყოვლისშემძლეა ყველაფერზე, ყოვლისმცოდნეა ყველაფერზე, და ის არის ყველაზე მოწყალე, არ ეშინია არაფრის, რადგან წმინდა ის არის მბრძანებელი თავის მსახურებზე, და განაგებს მათ როგორც სურს. მეფეები და ლიდერები ვერ შეძლებენ ყველაფრის გაკეთებას, ამიტომ მათ სჭირდებათ დახმარება იმ საკითხებში, რომლებშიც შეიძლება ვერ შეძლონ წარმატების მიღწევა; მათი მინისტრების, ახლობლებისა და ჯარისკაცებისგან, ასევე სჭირდებათ მათთვის იმ საჭიროებების მიწოდება, რომელთა შესახებაც არ იციან, ამიტომ მათ(მეფეებს და ლიდერებს) სჭირდებათ, რომ მათი მინისტრები და ახლობლები მათი კეთილგანწყობას და კმაყოფილებას იჩენდნენ. რაც შეეხება ღმერთს, ის წმინდაა და არ ესაჭიროება მას მისი ქმნილებები, ის უფრო შემწყალებელია მათზე, ვიდრე მათი დედები. ის არის სამართლიანი მბრძანებელი, რომელიც ყველაფერს თავის ადგილზე აყენებს თავისი სიბრძნის, ცოდნისა და ძალის მიხედვით. არ შეიძლება, რომ მისი შედარება მოხდეს მის ქმნილებებთან რაიმე სახით. ამიტომ, უზენაესმა ალლაჰმა თავის წიგნში განმარტა, რომ მრავალღმერთიანები აღიარებენ, რომ ის არის შემქმნელი, სარჩოს მბოძებელი და მმართველი, ის არის, ვინც პასუხობს გაჭირვებულს, ხსნის უბედურებას, აცოცხლებს და კლავს, და სხვა მისი მოქმედებები. და მართლაც, დაპირისპირება მუშრიქებსა და შუამავლებს შორის იყო მხოლოდ ალლაჰის თაყვანისცემის გულმოდგინებაზე, როგორც თქვა დიდებულმა ალლაჰმა: მათ თუ ჰკითხავ ვინ არის მათი გამჩენი!? გეტყვიან: ალლაჰიო... [აზ-ზუხრუფ: 87], დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: უთხარი ვინ გაძლევთ სარჩოს ზეციდან და მიწიდან, ან ვინ არის ვის მეუფებაშიცაა ცა და მიწა, ვის გამოჰყავს ცოცხალი მკვდარისგან, და მკვდარი ციცხალისაგან, და ვის განკარგულებაშია ბრძანება!? იტყვიან ალლაჰიო... უთხარი! ნუთუ ჭკუას არ მოუხმობთ!? [იუნუს: 31], ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია.
უკვე აღინიშნა: აიათები, რომლებიც მიუთითებენ იმაზე, რომ დავა შუამავლებსა და ხალხებს შორის მხოლოდ ალლაჰისთვის თაყვანისცემის გულმოდგინებაზეა, როგორც ბრძანა დიდებულმა: ჭეშმარიტად ჩვენ წარვგზავნეთ ყველა ერთან შუამავალი, რომ ეთაყვანონ ალლაჰს და განშორდენ ტაღუთს... [ან-ნაჰლ: 36] და რაც ამ მნიშვნელობის აიათებში მოიპოვება. და განმარტა ალლაჰმა თავის წმინდა წიგნში მრავალ ადგილას შუამდგომლობის მნიშვნელობა, თქვა უზენაესმა: ვინ იშუამდგომლებს მისივე ნების გარეშე?! [ალ-ბაყარა: 255] ასევე, თქვა დიდებულმა და ძლევამოსილმა: და რამდენი ანგელოზია ზეცაში რომლის შუამდგომლობას არავითარი სარგებელი არ აქვს, გარდა მისი ვისაც მისცემს ალლაჰი ნებას, ვისთვისაც ინებებს და (ვისზეც) კმაყოფილია [ან-ნაჯმ: 26]
მან თქვა ანგელოზების აღწერაში: ...ვერავის უშუამდგომლებენ, გარდა ვისითაც კმაყოფილია, და ისინი მისი შიშით თრთიან [ალ-ანბია: 28]
უზენაესმა გვამცნო, რომ არ არის კმაყოფილი თავისი მონების ურწმუნოებით, არამედ კმაყოფილია მათი მადლიერებით, რაც არის მისი ერთიანობა და მორჩილება. თქვა უზენაესმა: თუ უარყობთ, ჭეშმარიტად ალლაჰს არ ესაჭიროებით თქვენ, და იგი არ არის კმაყოფილი მისი მსახურთა ურწმუნოებით, და თუ იქნებით მადლიერნი კამაყოფილი იქნება თქვენით... [აზ-ზუმარ: 7]
ბუხარიმ თავის საჰიჰში გადმოსცა, რომ აბუ ჰურაირა (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) თქვა: "ო ალლაჰის მოციქულო! ვინ იქნება ყველაზე ბედნიერი შენი შუამდგომლობით?" შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უპასუხა: «ვინც გულწრფელად იტყვის: არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა» ან თქვა: «თავისი სულიდან».
საჰიჰში ანასისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოცემულია, რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ყოველ წინასწარმეტყველს აქვს მიღებული თხოვნა, და ყველა წინასწარმეტყველმა ისარგებლა თავისი თხოვნით, ხოლო მე დავმალე ჩემი თხოვნა ჩემი თემისთვის შუამდგომლობის სახით განკითხვის დღეს, და მას მიიღებს, ინშა'ალლაჰ, ჩემს თემიდან ვინც მოკვდება და არ უთანაზიარებს ალლაჰს არაფერს.» ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია.
და ყველა აიათი და ჰადისი, რაც ვახსენეთ, მიუთითებს იმაზე, რომ თაყვანისცემა მხოლოდ ალლაჰის უფლებაა და არ შეიძლება მისი მიმართვა სხვისთვის, არც წინასწარმეტყველებისთვის და არც სხვებისთვის, და შუამდგომლობა არის ალლაჰის საკუთრება, როგორც თქვა უზენაესმა: თქვი: ყველა შუამდგომლობა მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის... [აზ-ზუმარ: 44] არავის აქვს უფლება მიიღოს რაიმე მისი ნებართვის გარეშე შუამდგომლისთვის და მისი კმაყოფილების გარეშე შუამდგომლობის ობიექტზე, და ის, უზენაესი, მხოლოდ ერთღმერთიანობით კმაყოფილდება - როგორც უკვე აღინიშნა. ამიტომ, მუშრიქებს არ აქვთ წილი შუამდგომლობაში, და ეს განმარტა ალლაჰმა თავის სიტყვაში: და მათ ვერაფერს არგებს შუამდგომელთა შუამდგომლობა (ალ-მუდასსირ: 48). დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ...უსამართლოთათვის არც მეგობარი იქნება და არც დამხმარე შუამდგომელი [ღააფირ: 18]
ცნობილია, რომ უსამართლობა, როდესაც ის განიხილება ზოგადად, არის უზენაესი ალლაჰისთვის მოზიარის დადგენა, როგორც უზენაესი ალლაჰი ბრძანებს: ურწმუნოები არიან უსამართლონი. [ალ-ბაყარა: 254]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ...ჭეშმარიტად შირქი ყველაზე დიდი უსამართლობაა [ლუყმან: 13].
რაც შეეხება თქვენს შეკითხვაში ნახსენებ საკითხს: ზოგიერთი სუფისტების მიერ მეჩეთებში და სხვაგან წარმოთქმული სიტყვები: ალლაჰო, დალოცე ის, ვინც შენი ჯაბარუთის საიდუმლოების გახსნის მიზეზად აქციე, და შენი რაჰმანის ნათელების გაბრწყინების მიზეზად, რომელიც გახდა რაბბანისი ყოფნის წარმომადგენელი და შენი ზათის საიდუმლოების ხალიფა.. და ა.შ.
პასუხი: უნდა ითქვას, რომ ეს სიტყვები და მსგავსი მათთან არის იძულებითი და გადაჭარბებული საუბრის ნაწილი; რისგანაც გაგვაფრთხილა ჩვენმა წინასწარმეტყველმა მუჰამედმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას); როგორც გადმოცემულია იმამ მუსლიმის მიერ სოჰიჰში აბდულლაჰ იბნ მასუდისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «დაიღუპებიან გადამეტებულნი*», და სამჯერ გაიმეორა ეს.
თქვა იმამმა ალ-ხატტააბიმ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის): მუთანატი': ის, ვინც ზედმეტად ღრმად იკვლევს საკითხს, ზედმეტად იტვირთავს მის კვლევას; ეს არის ქალამის მიმდევრების მიდგომა, რომლებიც ჩაერევიან იმაში, რაც მათ არ ეხებათ, და ჩაეფლვებიან იმაში, რაც მათ გონებას არ შეუძლია მიაღწიოს.
თქვა აბუ სა'ადაათ იბნ ალ-ასირმა: ესენი არიან ისინი, ვინც ზედმეტად ღრმად და გადაჭარბებულად ლაპარაკობენ, თავიანთი სიტყვებით მაქსიმალურად ცდილობენ გამოხატონ თავიანთი აზრები, რაც აღებულია სიტყვიდან "ნატა", რაც ნიშნავს პირის ზედა ნაწილს, შემდეგ ეს ტერმინი გამოყენებულ იქნა ყველა იმ ადამიანზე, ვინც ზედმეტად ღრმად მიდის სიტყვითა და ქმედებით.
და რაც ამ ორმა იმამმა ენის იმამთაგან მოიხსენია, ცხადი ხდება შენთვის და ყველასთვის, ვისაც მცირედი ხედვა აქვს, რომ ეს ფორმა ჩვენი წინასწარმეტყველისა და ბატონის, მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დალოცვისა და მისალმებისას; არის იმ გადაჭარბებისა და ზედმეტობის ნაწილი, რაც აკრძალულია. ამ საკითხში მუსლიმისთვის კანონიერია, რომ დააზუსტოს ის ფორმა, რომელიც მოციქულისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ლოცვისა და სალამის აღვლენის შესახებ გადმოცემულია, რაც საკმარისია სხვა ფორმების გარეშე.
ამასთან დაკავშირებით, „საჰიჰ ბუხარი“ და „საჰიჰ მუსლიმში“ გადმოცემულია ქა'ბ იბნ 'უჯრასგან (ალლაჰი იყოს მასით კმაყოფილი), რომ თანმხლებლებმა (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) უთხრეს: "ო, ალლაჰის მოციქულო! ალლაჰმა გვიბრძანა, რომ ვილოცოთ შენთვის; როგორ ვილოცოთ შენთვის?" მან თქვა: თქვით: ჩემო ღმერთო, დალოცე მუჰამმედი და მისი ოჯახი, ისე როგორც დალოცე იბრაჰიმი და მისი ოჯახი, ჭეშმარიტად მხოლოდ შენ გეკუთვნის ქება და დიდება. მოჰმადლე მუჰამმედს და მის ოჯახს ბარაქა, ისე როგორც მიჰმადლე იბრაჰიმს და მის ოჯახს, ჭეშმარიტად, შენ ხარ ქებული და დიდებული".
ალ-ბუხარიში და მუსლიმში გადმოცემულია აბუ ჰუმაიდ ას-საიდისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ მათ თქვეს: "ო, ალლაჰის მოციქულო! როგორ ვილოცოთ შენთვის?" მან თქვა: თქვენ თქვით: «ჩემო ღმერთო, დალოცე მუჰამმადი, მისი ცოლები და შთამომავლობა, ისე როგორც დალოცე იბრაჰიმის ოჯახი, და აკურთხე მუჰამმადი, მისი ცოლები და შთამომავლობა, ისე როგორც აკურთხე იბრაჰიმის ოჯახი, ჭეშმარიტად, შენ ხარ ქებული და დიდებული».
საჰიჰ მუსლიმში გადმოცემულია აბუ მას'უდ ალ-ანსარისაგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ ბაშირ იბნ სა'დმა თქვა: ო, ალლაჰის შუამავალო! ალლაჰმა გვიბრძანა, რომ ვილოცოთ შენთვის; როგორ ვილოცოთ შენთვის? ის გაჩუმდა, შემდეგ თქვა: თქვენ თქვით: «ჩემო ღმერთო, დალოცე მუჰამმედი და მისი ოჯახი, ისე როგორც დალოცე იბრაჰიმი და მისი ოჯახი, მოჰმადლე მუჰამმედს და მის ოჯახს ბარაქა, ისე როგორც მიჰმადლე იბრაჰიმს და მის ოჯახს სამყაროში, ჭეშმარიტად, შენ ხარ ქებული და დიდებული, და მშვიდობა ისე როგორც იცით». (ალლაჰუმმა სალლი 'ალაა მუჰამმად, ვა 'ალაა აალი მუჰამმად, ქამაა სალლაითა 'ალაა აალი იბრააჰიიმ, ვა ბაარიქ 'ალაა მუჰამმად ვა 'ალაა აალი მუჰამმად, ქამაა ბაარაქთა 'ალაა აალი იბრააჰიიმა ფი ალ-აალამინ, ინნაქა ჰამიიდუნ მაჯიიდ, ვა ალ-სალაამ ქამაა ალიმთუმ).
ეს სიტყვები, მათი მზგავსი და სხვები -რაც არის გადმოცემული შუამავალისგან ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას, ესენია ვედრებები რომელიც უნდა გამოიყენოს მუსლიმმა თავის ლოცვაში და ვედრებაში ალლაჰის შუამავალის მიმართ, ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას, რადგან შუამავალმა ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა ყველაზე უკეთ იცის თუ რა შეეფერება მას, ასევე მან ადამიანთა შორის ყველაზე კარგად იცის თუ რა სიტყვები უნდა იქნეს გამოყენებული ალლაჰის ხსენბის დროს.
რაც შეეხება ზედმეტად გადაჭარბებულ და გამოგონილ სიტყვებს, და სიტყვებს, რომლებიც შეიძლება არასწორად იქნას გაგებული; როგორც კითხვაში ნახსენები სიტყვები, მათი გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ისინი შეიცავენ გადაჭარბებას და შეიძლება არასწორად იქნას განმარტებული, ასევე ეწინააღმდეგებიან იმ სიტყვებს, რომლებიც შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აირჩია და თავის მიმდევრებს ურჩია. ის იყო ყველაზე მცოდნე და გულწრფელი ადამიანებს შორის და ყველაზე შორს გადაჭარბებისგან, მასზე იყოს მისი უფლის საუკეთესო ლოცვა და მშვიდობა.
ეს და ვიმედოვნებ, რაც ვახსენეთ მტკიცებულებებიდან ერთღმერთიანობის ჭეშმარიტების, შირქის ჭეშმარიტების, და განსხვავების შესახებ, რაც იყო პირველ მუშრიქებზე და მოგვიანო მუშრიქებზე ამ საკითხში, და ალლაჰის მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ლოცვის კანონიერების ახსნაში, იქნება საკმარისი და დამარწმუნებელი მისთვის, ვინც ეძებს ჭეშმარიტებას. ხოლო ვისაც არ აქვს სურვილი, რომ გაიგოს ჭეშმარიტება, ის მიჰყვება თავის სურვილს, თქვა ალლაჰმა, დიდებულმა და ძლევამოსილმა: და თუ არ გიპასუხებენ შენ, იცოდე რომ ისინი მიჰყვებიან თავიანთ სურვილებს, და ვინ არის იმაზე მეტად გზასაცდენილი ვინც მიჰყვება თავის სურვილებს ალლაჰიდან მოვლენილი ჭეშმარიტი გზის გარეშე, ჭეშმარიტად ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე უსამართლო ხალხს [ალ-ყასას: 50].
ამ წმინდა აიათში უზენაესმა განმარტა: რომ ხალხი, რაც ალლაჰმა წარმოგზავნა თავისი მოციქული მუჰამედი ﷺ ჭეშმარიტი გზითა და ჭეშმარიტი რელიგიით, ორ ნაწილად იყოფა:
პირველი: ალლაჰისა და მისი მოციქულის მიმართ მორჩილება.
მეორე: მიჰყვა თავის სურვილებს; შემდეგ გვამცნო უზენაესმა, რომ არ არსებობს უფრო გზააბნეული, ვიდრე ის, ვინც მიჰყვება თავის სურვილებს ალლაჰის ჭეშმარიტი გზის გარეშე.
ვთხოვთ ალლაჰს, დიდებულს, რომ დაგვიცვას ვნების მიყოლასგან, და გაგვხადოს ჩვენ, თქვენ და ყველა ჩვენი ძმები ალლაჰისა და მისი მოციქულის ﷺ მოწოდების მიმღებებად, მისი შარიათის პატივისმცემლებად და ყველა იმ საქმისგან გამაფრთხილებლებად, რაც ეწინააღმდეგება მის შარიათს, ინოვაციებისა და ვნებებისგან. ჭეშმარიტად, ის არის უხვი და გულმოწყალე.
ალლაჰის ლოცვა მის მსახურს და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და მასზე სიკეთით მიმყოლთ განკითხვის დღემდე.
მეხუთე გზავნილი:
შუამავლის დაბადების აღნიშვნისა და სხვა დაბადების დღეების დადგენილება
ქება-დიდება ალლაჰს, ლოცვა და მშვიდობა ალლაჰის შუამავალს, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და მას, ვინც გაჰყვა მის გზას;
ამის შემდეგ: ბევრმა ჰკითხა შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაბადების დღის აღნიშვნის, ამ დროს მისთვის წამოდგომის, მისალმების და სხვა იმ ქმედებების შესახებ, რაც ხდება მოვლიდებზე.
პასუხი: არ შეიძლება შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაბადების აღნიშვნა და არც სხვა რაიმე მსგავსი; რადგან ეს არის რელიგიური სიახლე (ბიდ'ა), რომელიც არ გაუკეთებია არც შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), არც მის მართალ ხალიფებს და არც მის საჰაბებს (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), და არც მათ, ვინც მათ კეთილად მიჰყვებოდა უპირატეს საუკუნეებში. ისინი იყვნენ სუნნის ყველაზე მცოდნე ადამიანები, ყველაზე სრულყოფილი სიყვარულით ალლაჰის შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიმართ და მისი შარიათის მიბაძვით. უზენაესი და ყოვლადუნაკლო ალლაჰი ამბობს თავის ნათელ წიგნში:
...და რაც მოგცათ შუამავალმა აიღეთ ის, და რაც აგიკრძალათ თავი დაანებეთ მას... [ალ-ჰაშრ: 7]. თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: ...მაშ, ფრთხილად იყვენ ისინი ვინც ეწინააღმდეგებიან მის ბრძანებას, რადგან არ დაატყდეთ თავს განსაცდელი ან არ დაატყდეთ თავს მტკივნეული წამება (ან-ნურ: 63) და თქვა დიდებულმა: ჭეშმარიტად თქვენთვის ალლაჰის შუამავალში საუკეთესო მაგალითი იყო, მისთვის ვისაც სურს ალლაჰი და უკანასქნელი დღე და ახსენებს ალლაჰს ბევრჯერ [ალ-აჰზაბ: 21]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: წინამორბედი, პირველი მუჰაჯირები, ანსარები და ისინი ვინც სიკეთით გაჰყვა მათ, ალლაჰი კმაყოფილია მათგან და ისინიც კმაყოფილი არიან მისგან (ალლაჰისგან), მოამზადა მათთვის სამოთხე რომლის დაბლაც მდინარეები მოედინება, ისინი იქ დარჩებიან სამუდამოდ, ესაა უდიდესი წარმატება. (ათ-თავბა: 100) დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: მე დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული, დავასრულე ჩემი წყალობა თქვენდამი და კმაყოფილი ვარ თქვენთვის ბოძებული ისლამის, როგორც რწმენა [ალ-მაიდა: 3]. ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია. და დადასტურდა შუამავალის ﷺ თქმით: ვინც შეიტანა ჩვენს ამ საქმეში რაიმე სიახლე, რაც მასში არ იყო - ის იქნება უარყოფილი". ანუ: უარყოფილი იქნება, და თქვა სხვა ჰადისში: «გაჰყევით ჩემს სუნნას და ჩემს შემდგომ მყოფი მართმორწმუნე სწორი გზის მაჩვენებელი ხალიფების სუნნას, ჩაეჭიდეთ მას და ჩაეჭიდეთ კბილებით, უფრთხილდით სიახლეებს, რადგან ყველა სიახლე ბიდათია, და ყველა ბიდათი (სიახლე) გზასაცდენილობაა». ამ ორ ჰადისში მკაცრად გაფრთხილებულია ბიდ'ას (რელიგიური ინოვაციების) შემოტანისა და იმით ქმედების შესახებ,
ასეთი მავლიდების გამოგონება ნიშნავს, რომ ალლაჰმა, სუბჰანაჰუ ვა თა'ალა, არ დაასრულა ეს რელიგია ამ უმმათისთვის, და შუამავალმა, ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას, არ გადასცა ის, რაც უმმათს უნდა გაეკეთებინა, სანამ არ მოვიდნენ ეს ბოლო დროინდელები და არ დაამატეს ალლაჰის კანონში ის, რაც მან არ დაუშვა; ამტკიცებენ, რომ ეს მათ ალლაჰთან დაახლოვებს. და ეს უდავოდ დიდი საფრთხეა, და წინააღმდეგობა ალლაჰის სუბჰანაჰუ და მის მოციქულს ﷺ, ალლაჰმა სუბჰანაჰუ სრულყო თავისი მონებისთვის რელიგია და დაასრულა მათზე მადლი, ხოლო მოციქულმა ﷺ გადასცა ნათელი გზავნილი და არ დატოვა გზა, რომელიც სამოთხეში მიიყვანს და ჯოჯოხეთისგან დაშორებს, გარდა იმისა, რომ ის განმარტა ერს, როგორც დადასტურებულია სანდო ჰადისში აბდულლაჰ იბნ ამრისგან, რადია ალლაჰუ ანჰუ, რომელმაც თქვა: მოციქულმა ﷺ თქვა: «ჭეშმარიტად, ყოველი წინასწარმეტყველი, რომელიც ალლაჰმა წარმოგზავნა, ვალდებული იყო ეჩვენებინა თავისი თემისთვის საუკეთესო, რაც იცოდა მათთვის, და გაეფრთხილებინა ისინი ცუდისგან, რაც იცოდა მათთვის». გადმოსცა მუსლიმმა თავის სანდო კრებულში.
ცნობილია, რომ ჩვენი შუამავალი ﷺ არის წინასწარმეტყველთა შორის საუკეთესო და მათი ბეჭედი, და ყველაზე სრულყოფილი გზავნილის გადაცემასა და რჩევაში. თუ დაბადების დღის აღნიშვნა იმ რელიგიის ნაწილი ყოფილიყო, რომელიც ალლაჰს სურს, შუამავალი ﷺ ამას თავის თემს აუხსნიდა, ან თავის სიცოცხლეში გააკეთებდა, ან მისი თანამგზავრები (ალლაჰი მათზე კმაყოფილი იყოს) ამას გააკეთებდნენ. მაგრამ, რადგან ეს არ მოხდა, ცნობილია, რომ ეს ისლამის ნაწილი არ არის, არამედ ის არის ახალი გამოგონება, რომლისგანაც შუამავალი ﷺ თავის თემს აფრთხილებდა, როგორც ეს ჰადისებშია აღნიშნული. ამ კარში(თემაში) აიათები და ჰადისები მრავლადაა.
მრავალმა სწავლულმა ღიად დაგმო მავლიდების აღნიშვნა და გააფრთხილა ამის შესახებ; იმ მტკიცებულებების და სხვა არგუმენტების საფუძველზე, რომლებიც აღნიშნულია. ზოგიერთი გვიანდელი სწავლული არ დაეთანხმა: მათ ნება დართეს, თუ ის არ შეიცავს რაიმე გასაკიცხს; როგორიცაა ალლაჰის მოციქულის ﷺ გადაჭარბებული ქება, ქალებისა და მამაკაცების შერევა, მუსიკალური ინსტრუმენტების გამოყენება და სხვა მსგავსი ქმედებები, რომლებიც წმინდა შარიათს ეწინააღმდეგება, და მათ მიაჩნდათ, რომ ეს კარგი ბიდაათია.
შარიათის საფუძველი: ის, რაც სადაოა ხალხში, უნდა მიმართოს ალლაჰის წიგნსა და მის შუამავალ მუჰამედის ﷺ სუნნას, როგორც თქვა ალლაჰმა, დიდებულია მისი დიდებულება: ეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! დაემორჩილეთ ალლაჰს, და დაემორჩილეთ შუამავალს და თქვენ შორის მყოფ მეთაურებს*, ხოლო თუ რომელიმე საკითხში უთანხმოება მოგივიდეთ, მაშინ ალლაჰთან და მის შუამავალთან მიიტანეთ იგი. თუკი გწამთ ალლაჰი და დღე უკანასკნელი, ეს უფრო ხეირიანი და უმშვენიერესი შედეგის მომტანი იქნება. [ან-ნისა: 59]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ნებისმიერ რამეში რაშიც მოგივათ უთანხმოება, მისი განსჯა ალლაჰთანაა [აშ-შურა: 10].
ჩვენ დავაბრუნეთ ეს საკითხი: ეს არის: მოლიდების აღნიშვნა ალლაჰის წიგნში, და ვიპოვეთ, რომ ის გვიბრძანებს მივბაძოთ შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იმაში, რითაც ის მოვიდა და გვაფრთხილებს იმაზე, რაც მან აგვიკრძალა, და გვამცნობს, რომ ალლაჰმა ამ ერს მისი რელიგია სრულყო, და ეს აღნიშვნა არ არის ის, რითაც შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მოვიდა; ამიტომ ეს არ არის ის რელიგია, რომელიც ალლაჰმა ჩვენთვის სრულყო და გვიბრძანა, რომ მივბაძოთ შუამავალს მასში.
და ჩვენ ეს დავაბრუნეთ შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სუნნაში; და ვერ ვიპოვეთ, რომ მან ეს გააკეთა, ან უბრძანა, ან მისი საჰაბებმა (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) გააკეთეს ეს; ამით გავიგეთ, რომ ეს არ არის რელიგიის ნაწილი, არამედ ეს არის ბიდ'ა (რელიგიური სიახლე) და იუდეველებისა და ქრისტიანების დღესასწაულებზე მიბაძვა.
ამით ცხადი ხდება ყველასთვის, ვისაც აქვს მცირედი ხედვა და სურვილი ჭეშმარიტებისკენ, და სამართლიანობა მის ძიებაში: რომ მოლიდების აღნიშვნა არ არის ისლამის რელიგიიდან, არამედ ის არის ბიდათი (სიახლე), რომელიც უზენაესმა ალლაჰმა და მისმა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უბრძანეს დატოვება და სიფრთხილე. და რომ არ არის გონიერი ადამიანისათვის დასაშვები, რომ მოტყუვდეს იმით, რომ ბევრ ადამიანს სჩვევია ეს საქციელი სხვადასხვა ქვეყნებში, რადგან სიმართლე არ განისაზღვრება მოქმედთა სიმრავლით, არამედ განისაზღვრება შარიათული მტკიცებულებებით, როგორც უზენაესმა ალლაჰმა ბრძანა იუდეველებისა და ქრისტიანების შესახებ: და თქვეს: ვერავინ შევა სამოთხეში, გარდა იმისა, ვინცაა იუდეველი ან ნაზარეველიო(ქრისტიანი). ეს მხოლოდ ოცნებაა მათი. უთხარი: ,, თუკი მართალნი ხართ, მაშ, მოიტანეთ ცხადი მტკიცებულებანი''. (ალ-ბაყარა: 111) დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: თუ დაემორჩილები ბევრს დედამიწაზე მყოფთაგან აგაცდენენ ალლაჰის გზიდან... (ალ-ან'ამ: 116),
მაშინ, როდესაც ეს დაბადების აღნიშვნები ბიდათია (სიახლე), ისინი ხშირად შეიცავენ სხვა აკრძალულ ქმედებებსაც; როგორიცაა ქალებისა და მამაკაცების შერევა, სიმღერებისა და მუსიკალური ინსტრუმენტების გამოყენება, ალკოჰოლური სასმელებისა და ნარკოტიკების მიღება და სხვა ბოროტებები, შეიძლება მოხდეს უფრო მძიმე რამ, რაც არის დიდი შირქი — ეს არის შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ან სხვა ვალიების მიმართ გადაჭარბებული თაყვანისცემა, მისი ვედრება და დახმარების თხოვნა, მისი დახმარების მოლოდინი, მისი ცოდნის უტოლება და სხვა მსგავსი ურწმუნო ქმედებები, რასაც ბევრი ადამიანი აკეთებს შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაბადების დღის აღნიშვნისას ან სხვა ვალიების მიმართ, როგორც მათ უწოდებენ. შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიერ დადასტურებულია, რომ მან თქვა: ერიდეთ გადაჭარბებას რელიგიაში, რადგან წარსულში მცხოვრები ხალხები სწორედ რელიგიაში გადაჭარბებამ დაღუპა. თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «არ განმადიდოთ ისე, როგორც ქრისტიანებმა განადიდეს მარიამის ძე, მე მხოლოდ ალლაჰის მონა ვარ და ამიტომ თქვით: ალლაჰის მონა და მისი შუამავალი». გადმოსცა ალ-ბუხარიმ თავის "საჰიჰ"-ში, ომარის (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მისით) ჰადისიდან.
საოცარი და უცნაური ის არის, რომ ბევრი ადამიანი აქტიურად და გულმოდგინედ ესწრება ამ გამოგონილ დღესასწაულებს, იცავს მათ, და უგულებელყოფს იმას, რაც ალლაჰმა დაავალა, როგორიცაა ჯუმა და კოლექტიური ლოცვების შესრულება, და ამით თავს არ იწუხებს, არც კი ფიქრობს, რომ დიდი ცოდვა ჩაიდინა. ეჭვგარეშეა, რომ ეს არის სარწმუნოების სისუსტის, სიბრძნის ნაკლებობის და გულებზე ცოდვებისა და ცოდვების სიმრავლის შედეგი. ვთხოვთ ალლაჰს, რომ გვიხსნას ჩვენ და ყველა მუსლიმი.
ზოგიერთი ფიქრობს, რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ესწრება მოლიდს; ამიტომ ისინი დგებიან მისთვის მისალმებით და მისასალმებლად, რაც არის უდიდესი სიცრუე და უმძიმესი უმეცრება, რადგან შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ გამოდის თავისი საფლავიდან განკითხვის დღემდე, არ უკავშირდება არავის და არ ესწრება მათ შეკრებებს, არამედ ის რჩება თავის საფლავში განკითხვის დღემდე, ხოლო მისი სული არის უმაღლეს ალ-იინში თავის ღმერთთან, ღირსების სახლში, როგორც თქვა ალლაჰმა: ამის შემდეგ თქვენ უთუოდ გარდაიცვლებით ამის შემდეგ კი უთუოდ აღსდგებით(საფლავებიდან) განკითხვის დღეს [ალ-მუ'მინუუნ: 15, 16].
და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «მე ვიქნები პირველი, ვინც აღდგომის დღეს საფლავიდან ამოვა, და მე ვიქნები პირველი შუამდგომელი და პირველი, ვისი შუამდგომლობაც მიღებული იქნება.» (მისი უფლისგან საუკეთესო ლოცვა და მშვიდობა მას)
ეს ორი კეთილშობილი აიათი, ძვირფასი ჰადისი და მათი მნიშვნელობის მქონე სხვა აიათები და ჰადისები მიუთითებენ იმაზე, რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და სხვა გარდაცვლილები, მხოლოდ განკითხვის დღეს ამოდიან საფლავებიდან, ეს არის საკითხი, რომელზეც მუსლიმ სწავლულთა შორის ერთხმად შეთანხმებაა; და ამაზე მათ შორის არ არის დავა. ყოველ მუსლიმს ევალება ყურადღებით მოეკიდოს ამ საკითხებს და მოერიდოს იმ სიახლეებსა და ცრურწმენებს, რომლებიც უვიცებმა და მათ მსგავსებმა შემოიღეს, რაც ალლაჰის მიერ არ არის დაშვებული. ალლაჰი არის ჩვენი დახმარება და მასზეა ჩვენი იმედი, და არ არსებობს ძალა და ძალაუფლება მის გარეშე.
რაც შეეხება მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დალოცვას და მშვიდობის წარმოთქმას: ეს არის ერთ-ერთი საუკეთესო თაყვანისცემის ფორმა და მართალი საქმე, როგორც ალლაჰმა თქვა: ჭეშმარიტად ალლაჰი და მისი ანგელოზები ლოცავენ შეუამავალს, ჰეი თქვენ რომელთაც ირწმუნეთ დალოცეთ და მიესალმეთ მას მხურვალედ [ალ-აჰზაბ: 56]. და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): ვინც დამლოცა მე ერთხელ, დალოცა ალლაჰმა ის ათჯერ". ეს შარიათით დადგენილია ყველა დროს, განსაკუთრებით ყოველი ლოცვის ბოლოს, და სწავლულთა ნაწილის აზრით, სავალდებულოა ყოველი ლოცვის ბოლო თეშეჰუდში. მისი სუნნა მრავალი შემთხვევისთვის დადასტურებულია; მათ შორისაა აზანის შემდეგ, შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ხსენებისას, პარასკევის დღესა და ღამეს, როგორც ამას მრავალი ჰადისი მიუთითებს.
ალლაჰს ვევედრებით, რომ შეგვეწიოს ჩვენ და ყველა მუსლიმს ღრმა გაგება მის რელიგიაში და სიმტკიცე მასზე, რომ მიანიჭოს ყველას სუნნას დაცვა და ბიდათისგან სიფრთხილე. წეშმარიტად ის გულუხვი და მწყალობელია.
ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა ჩვენს შუამავალ მუჰამმადს, მის ოჯახს და მეგობრებს.
მეექვსე გზავნილი:
ისრაას და მ'ირაჯის ღამის აღნიშვნის დადგენილება
ქება-დიდება ალლაჰს, ლოცვა და მშვიდობა ალლაჰის შუამავალს, მის ოჯახს და მის საჰაბებს.
ამას შემდეგ: ეჭვი არ არის, რომ შუამავლის მოგზაურობა ღამით ყუდსში (იერუსალიმში) და მისი ზეცაში ამაღლება ალლაჰის დიდი სასწაულთაგანია, რომელიც მოწმობს შუამავალ მუჰამმადის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჭეშმარიტებაზე და მის დიდებულ მდგომარეობაზე ალლაჰთან, როგორც ეს ასევე მოწმობს ალლაჰის დიდებულ ძალაზე და მის სიდიადეზე ყველა ქმნილებაზე. ალლაჰმა, დიდებულმა და მაღალმა, თქვა: ყოვლადუნაკლოა ის რომელმაც გადაიდაიყვანა თავისი მსახური ღამით(მექაში) მასჯიდი ჰარამიდან მასჯიდი აყსაში(იერუსალიმში), რომლის შემოგარენი ვაქციეთ ბარაქიანად, რათა გვეჩვენებიანა ჩვენი სასწაულები, ჭეშმარიტად იგი (ალლაჰი) ყოვლისმსმენელი ყოვლისმხედველია [ალ-ისრა: 1].
ალლაჰის შუამავალისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გადმოცემულია, რომ იგი ზეცაში აიყვანეს და მისთვის ზეცის კარიბჭეები გაიხსნა, სანამ მეშვიდე ცას არ გადააჭარბა. იქ მას ალლაჰმა, დიდებულმა და უზენაესმა, ესაუბრა, რაც სურდა, და ხუთი ლოცვა სავალდებულოდ დაუწესა. თავდაპირველად, ალლაჰმა, დიდებულმა და უზენაესმა, ორმოცდაათი ლოცვა დაუწესა, მაგრამ ჩვენი წინასწარმეტყველი მუჰამმადი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განაგრძობდა თხოვნას და შერბილებას, სანამ ხუთი არ გახდა. ეს ხუთია სავალდებულოდ, მაგრამ ორმოცდაათი ჯილდოში, რადგან ერთი კეთილი საქმე ათჯერ მეტია. ამიტომ, ალლაჰს მადლობა და შექება ყველა მისი წყალობისთვის.
ეს არის ის ღამე, როდესაც მოხდა ისრა და მი'რაჯი (მუჰამედის- მშვიდობა მას- ცათამაღლება), მაგრამ სანდო ჰადისებში არ არის მითითებული მისი ზუსტი თარიღი, არც რაჯაბში და არც სხვა დროს. რაც შეეხება მის განსაზღვრას, ეს არ არის მტკიცედ დადასტურებული შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჰადისის მცოდნე მეცნიერების მიერ. ალლაჰის სიბრძნეა იმაში, რომ ადამიანებს მისი დავიწყება მისცა. და რომ მისი განსაზღვრა მტკიცედ დადასტურებული ყოფილიყო, მუსლიმებს არ ექნებოდათ უფლება, რომ მას რაიმე განსაკუთრებული თაყვანისცემა მიეძღვნათ, და არც მისი აღნიშვნა იქნებოდა დაშვებული; რადგან შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისმა თანამგზავრებმა (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მათით) არ აღნიშნეს იგი და არ მიუძღვნეს მას რაიმე განსაკუთრებული. და რომ ამ ღამის აღნიშვნა დაშვებული ყოფილიყო, შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამას უმმასთვის ან სიტყვით ან ქმედებით განუმარტავდა; და რომ რაიმე მსგავსი მომხდარიყო, ეს ცნობილი და გავრცელებული იქნებოდა, და საჰაბები (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) ამას ჩვენამდე მოიტანდნენ, რადგან მათ თავიანთი შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ყველაფერი გადმოსცეს, რაც უმმას სჭირდება, და არ დაუშვეს რაიმე გამოტოვება რელიგიაში, არამედ ისინი იყვნენ პირველები ყოველ სიკეთეში, ასე რომ, ამ ღამის აღნიშვნა დაშვებული რომ ყოფილიყო, ისინი იქნებოდნენ პირველები ამაში. შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არის ყველაზე გულწრფელი ადამიანი ხალხისთვის, მან სრულად გადასცა გზავნილი და შეასრულა ნდობა. თუ ამ ღამის პატივისცემა და მისი აღნიშვნა ალლაჰის რელიგიის ნაწილი ყოფილიყო, შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამას არ გამოტოვებდა და არ დამალავდა. მაგრამ რადგან ეს არ მოხდა, ცნობილია, რომ მისი აღნიშვნა და პატივისცემა არ არის ისლამის ნაწილი. ალლაჰმა ამ ერს სრულყო თავისი რელიგია და დაასრულა მათზე მადლი, და უარყო ის, ვინც რელიგიაში დაამატა ის, რაც ალლაჰმა არ დაუშვა. უზენაესმა ალლაჰმა თავის ნათელ წიგნში თქვა: მე დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული, დავასრულე ჩემი წყალობა თქვენდამი, და თქვენთვის კმაყოფილი ვარ ისლამით როგორც რჯული [ალ-მაიდა: 3] თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: ან მათ ჰყავთ თანამოზიარენი რომლებმაც დაადგინეს მათვის რელიგია, ის რაზეც ალლაჰს არ მიუცემია უფლება, და რომ არა განმასხვავებელი სიტყვა(მათი სასამართლოს გადადება განკითხვის დღემდე), უსათუოდ გადაწყდებოდა მათ შორის არსებული, ჭეშმარიტად უსამართლოთათვისაა მწარე სასჯელი [აშ-შურაა: 21].
გადმოცემულია შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სანდო ჰადისებში: გაფრთხილება ბიდ’ათებისგან და მათი ცხადი გამოცხადება, როგორც გზააბნეულობა; რათა გააფრთხილოს ხალხი მათი დიდი საფრთხის შესახებ და დააფრთხოს ისინი მათი ჩადენისგან. ამის მაგალითია ის, რაც გადმოცემულია საჰიჰ ბუხარისა და საჰიჰ მუსლიმის მიერ აიშასგან (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მისით) შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შესახებ, რომ მან თქვა: ვინც შეიტანა ჩვენს ამ საქმეში რაიმე სიახლე, რაც მასში არ იყო - ის იქნება უარყოფილი". მუსლიმის გადმოცემით: «ვინც შეასრულებს ქმედებას, რაზეც არ იყო ჩვენი ბრძანება იქნება უარყოფილი». მუსლიმის საჰიჰში გადმოცემულია ჯააბირისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თავის ხუტბაზე პარასკევს ამბობდა: «ამის შემდეგ, საუკეთესო სიტყვა არის ალლაჰის წიგნი, და საუკეთესო გზა არის მუჰამმადის ﷺ გზა, და ყველაზე ცუდი ქმედებები სიახლეებია, და ყველა სიახლე გზააბნეულობაა». და დაამატა ან-ნასაიმ კარგი ჯაჭვით: «ყოველი გზააბნეულობა ცეცხლშია». სუნანებში გადმოცემულია ალ-ი'რბად იბნ საარიასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ მან თქვა: შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ისეთი რჩევა-დარიგება მოგვცა, რომ გულები ათრთოლდა და თვალებს ცრემლი მოგვადგა, ჩვენ ვუთხარით: ო ალლაჰის შუამავალო! თითქოს გვემშვიდობებოდე ამ დარიგებით, მაშ, დაგვიტოვე ანდერძად რაიმე, და მან თქვა: «გირჩევთ ალლაჰის შიშს, სმენას და მორჩილებას, თუნდაც მონა გახდეს თქვენი მმართველი, რადგან ვინც იცხოვრებს თქვენგან დიდხანს, ის ბევრ განხეთქილებას იხილავს. ამიტომ დაიცავით ჩემი სუნნა და სწორ გზაზე მდგომი მართალი ხალიფების სუნნა ჩემს შემდგომ, ჩაეჭიდეთ მას და ჩაეჭიდეთ კბილებით, უფრთხილდით სიახლეებს, რადგან ყველა სიახლე ბიდათია, და ყველა ბიდათი (სიახლე) გზასაცდენილობაა.» ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია.
დამტკიცებულია შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) საჰაბების და მათ შემდგომ სწორგზაზე მდგომი სალაფების (წინამორბედების) მიერ, რომ ისინი აფრთხილებდნენ ბიდ'ათისგან და აშინებდნენ მისგან; ეს იმიტომ, რომ ის რელიგიაში დამატებაა და შარიათია, რომელიც ალლაჰმა არ დაუშვა, და ეს არის ალლაჰის მტრების, იუდეველებისა და ქრისტიანების მიბაძვა, რომლებმაც თავიანთ რელიგიაში დაამატეს და გამოიგონეს ის, რაც ალლაჰმა არ დაუშვა. ეს ასევე გულისხმობს ისლამური რელიგიის დაკნინებას და მის არასრულყოფილებაში დადანაშაულებას, რაც ცნობილია, რომ ეს დიდი გაფუჭებაა, საშინელი დანაშაული და წინააღმდეგობა უზენაესი ალლაჰის სიტყვასთან: დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული [ალ-მაიდა: 3] ღიად ეწინააღმდეგება შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჰადისებს, რომლებიც ბიდ'ასგან აფრთხილებენ და მასზე უარყოფითად საუბრობენ.
ეს, და ვიმედოვნებ, რაც ვახსენეთ მტკიცებულებებიდან იქნება საკმარისი და დამარწმუნებელი მისთვის, ვინც ეძებს ჭეშმარიტებას ამ ბიდ'ათის უარყოფაში; ვგულისხმობ: ისრაას და მი'რაჯის ღამის აღნიშვნის ბიდ'ათს, და გაფრთხილებას მისგან, რომ ის არაფრით არ მიეკუთვნება ისლამის რელიგიას.
უზენაესმა ალლაჰმა დაავალა მუსლიმებისთვის რჩევის მიცემა და იმ დადგენილებების განმარტება, რაც ალლაჰმა მათ რელიგიაში დაუდგინა, და აკრძალა ცოდნის დამალვა; ამიტომ, ვხედავ, რომ აუცილებელია გავაფრთხილო ჩემი მუსლიმი ძმები ამ ბიდ'აზე, რომელიც გავრცელდა ბევრ ქვეყანაში, ისე რომ ზოგიერთმა ადამიანმა ის რელიგიის ნაწილად მიიჩნია.
ალლაჰს ვთხოვთ, რომ გაასწოროს ყველა მუსლიმის მდგომარეობა, მიანიჭოს მათ რელიგიური ცოდნა, შეგვეწიოს ჩვენ და მათ ჭეშმარიტებაზე მტკიცედ დგომაში და მისგან გადახვევისგან თავის არიდებაში. ნამდვილად, ის არის ამ საქმის მეუფე და ყოვლისშემძლე.
ალლაჰის ლოცვა, მშვიდობა და კურთხევა მის მონასა და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახსა და საჰაბებზე.
მეშვიდე გზავნილი
შა'ბანის შუაღამის აღნიშვნის დადგენილება
ქება-დიდება ალლაჰს, რომელმაც სრულყო ჩვენთვის რელიგია და მოგვმადლა მადლი, ლოცვა და მშვიდობა მის წინასწარმეტყველსა და მოციქულ მუჰამმადს, მონანიებისა და წყალობის წინასწარმეტყველს.
ამის შემდეგ: უზენაესი ალლაჰი ამბობს: მე დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული, დავასრულე ჩემი წყალობა თქვენდამი და კმაყოფილი ვარ თქვენთვის ბოძებული ისლამის რჯულით [ალ-მაიდა: 3] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ან მათ ჰყავთ თანამოზიარენი რომლებმაც დაადგინეს მათვის რელიგია, ის რაზეც ალლაჰს არ მიუცემია უფლება... [ აშ-შურაა: 21 ], საჰიჰ ალ-ბუხარი და მუსლიმში გადმოცემულია აიშასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: ვინც შეიტანა ჩვენს ამ საქმეში რაიმე სიახლე, რაც მასში არ იყო - ის იქნება უარყოფილი". საჰიიჰ მუსლიმში" ჯააბირისაგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოცემულია, რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჯუმას ქადაგებაში ამბობდა: «რაც შეეხება შემდეგს: საუკეთესო სიტყვა არის ალლაჰის წიგნი, და საუკეთესო გზა არის მუჰამმადის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გზა, ხოლო ყველაზე ცუდი ქმედებები სიახლეებია, და ყველა სიახლე გზასაცდენილობაა.» ამ მნიშვნელობით მრავალი აია და ჰადისი არსებობს, რომლებიც ცხადად მიუთითებენ, რომ ყოვლისშემძლე და უზენაესმა ალლაჰმა ამ ერს სრულყო თავისი რელიგია და სრულად მოიღო თავისი წყალობა მათზე. მისი წინასწარმეტყველი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ გარდაიცვალა მანამ, სანამ არ გადასცა ნათელი გზავნილი და არ განუმარტა ერს ყველაფერი, რაც ალლაჰმა მათთვის დააწესა სიტყვებითა და საქმეებით. და განმარტა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ ყველაფერი, რაც ხალხმა გამოიგონა მის შემდეგ და მიაწერა ისლამის რელიგიას სიტყვებით ან ქმედებებით, არის ბიდ'ათი და მიბრუნებული იქნება თავის პატრონთან (ჩამდენთან), თუნდაც მისი განზრახვა კარგი იყოს. ეს იცოდნენ შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) საჰაბებმა (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), და ასევე ისლამის სწავლულებმა მათ შემდეგ, ამიტომაც უარყვეს ბიდ'ათები და გააფრთხილეს მათზე, როგორც ეს აღწერილია ყველა იმაში, ვინც დაწერა სუნნის პატივისცემაზე და ბიდ'ათის უარყოფაზე, როგორიცაა იბნ ვადაჰი, ტარტუში, აბუ შამა და სხვები.
და ერთ-ერთი ბი'და, რომელიც ზოგიერთმა ადამიანმა შემოიღო, არის შუა შა'ბანის ღამის აღნიშვნის ბი'და და ამ დღის მარხვისთვის მიძღვნა, რაზეც არ არსებობს სანდო მტკიცებულება. ამ ღამის ღირსებაზე არსებობს სუსტი ჰადისები, რომელთა დაყრდნობაც არ შეიძლება.
რაც შეეხება ლოცვის მადლიანობას მასში; ყველაფერი გამოგონილია, როგორც ამას ბევრი სწავლული აღნიშნავს, და მათი ზოგიერთი სიტყვა შემდგომში იქნება ნახსენები, ინშა ალლაჰ.
ასევე გადმოცემულია შამიდან და სხვა ადგილებიდან ზოგიერთი სალაფისგან.
და რაც შეთანხმებულია უმრავლესობის მიერ სწავლულთა შორის, არის ის, რომ მისი აღნიშვნა სიახლეა, და რომ ჰადისები, რომლებიც მოაქვთ მის ღირსებაზე, ყველა სუსტია, ზოგი კი გამოგონილი, და ვინც გააფრთხილა ამაზე: ჰააფიზ იბნ რაჯაბი, თავის წიგნში: (ლატაიფ ალ-მაარიფ), და სხვები, და ცნობილია, რომ სუსტი ჰადისები გამოიყენება მხოლოდ იმ თაყვანისცემებში, რომელთა საფუძველი დადასტურებულია სწორი მტკიცებულებებით, რაც შეეხება შა'ბანის ღამის აღნიშვნას, მას არ აქვს სანდო საფუძველი, რომ მასზე დაყრდნობით სუსტი ჰადისები იყოს გამოყენებული. ეს დიდებული წესი ახსენა იმამმა აბუ ალ-აბბას შეიხულ ისლამ იბნ თაიმიამ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის).
მე შენ გადმოგცემ, ძვირფასო მკითხველო, სწავლულთა ზოგიერთი სიტყვას ამ საკითხზე, რათა იყო ინფორმირებული ამაში.
მეცნიერებმა - ალლაჰმა შეიწყალოს ისინი - ერთხმად დაადგინეს, რომ სავალდებულოა: ყველა საკითხი, რომელზეც ხალხი დაობს, უნდა დაბრუნდეს უზენაესი ალლაჰის წიგნზე და შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სუნნაზე. რაც მათგან ან ერთ-ერთმა დაადგინა, ის არის სავალდებულო შარიათი, რომელიც უნდა იქნეს დაცული, ხოლო რაც ეწინააღმდეგება მათ, უნდა უარყოფილ იქნეს. რაც არ არის მათში ნახსენები თაყვანისცემის საკითხებში, ის არის ბიდ'ა და არ შეიძლება მისი შესრულება, მით უმეტეს, რომ არ შეიძლება მისი მოწოდება და წახალისება. უზენაესი ალლაჰი ამბობს: ეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! დაემორჩილეთ ალლაჰს, და დაემორჩილეთ შუამავალს და თქვენ შორის მყოფ მეთაურებს*, ხოლო თუ რომელიმე საკითხში უთანხმოება მოგივიდეთ, მაშინ ალლაჰთან და მის შუამავალთან მიიტანეთ იგი. თუკი გწამთ ალლაჰი და დღე უკანასკნელი, ეს უფრო ხეირიანი და უმშვენიერესი შედეგის მომტანი იქნება. [ან-ნისა: 59]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ნებისმიერი რამ რაშიც მოგივათ განხეთქილება, მისი დადგენილება ალლაჰთანაა... [აშ-შურა: 10] დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: უთხარი*: ,,თუ გიყვართ თქვენ ალლაჰი, მაშინ მე გამომყევით, შეუყვარდებით ალლაჰს და მოგიტევებთ ცოდვებს... [ალი იმრან: 31] თქვა დიდებულმა და ყოვლადმაღალმა: – არა და არა! ვფიცავ შენს ღმერთს, რომ ისე ვერ ირწმუნებენ, სანამ არ აგირჩევენ მსაჯულად იმაში, რაშიც უთანხმოებაა მათ შორის, და სანამ სავსებით არ დამორჩილდებიან შენ მიერ მიღებულ განაჩენს ისე, რომ მცირედი საჭოჭმანოც ვერ ჰპოვონ თავიანთ გულებში. [ან-ნისა: 65] ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია, ისინი პირდაპირ მიუთითებენ, რომ უთანხმოების საკითხები უნდა დაბრუნდეს ყურანსა და სუნნაში, და მათი გადაწყვეტილების მიღება სავალდებულოა, რაც რწმენის მოთხოვნაა და უკეთესია ადამიანებისთვის როგორც ახლო, ასევე შორეულ მომავალში, და საუკეთესო განმარტებაა: ანუ შედეგი.
ამბობს ჰაფიზ იბნ რაჯაბი (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) თავის წიგნში: (ლატაიფ ალ-მაარიფ) ამ საკითხზე — წინა სიტყვების შემდეგ — შემდეგს:
«შა'ბანის შუა ღამე, შამის მკვიდრი თაბი'ინები, როგორებიც იყვნენ ხალიდ ბინ მა'დანი, მაქჰული, ლუყმან ბინ ამირი და სხვები, დიდ პატივს სცემდნენ და განსაკუთრებული გულმოდგინებით ეწეოდნენ თაყვანისცემას. მათგან ხალხმა ისწავლა ამ ღამის ღირსება და პატივისცემა, თქმულა, რომ მათამდე ისრაელის გადმოცემები მიაღწია ამ საკითხზე. როდესაც ეს ცნობად გახდა სხვადასხვა ქვეყნებში, ხალხი ამ საკითხზე გაიყო; ზოგი მათგანმა მიიღო ეს გადმოცემები და დაეთანხმა მათ პატივისცემას, მათ შორის იყვნენ ბასრას მლოცველთა ჯგუფი და სხვები. ამას უარყოფს ჰიჯაზის სწავლულთა უმრავლესობა, მათ შორის: ატა, იბნ აბი მულაიქა, და აბდურ-რაჰმან იბნ ზაიდ იბნ ასლამი, რომელიც გადმოსცემს მედინას ფუყაჰებისგან. ეს არის მაალიქის მიმდევრებისა და სხვების შეხედულება, და ამბობენ: ეს ყველაფერი ბიდ'ააა.
შაამის სწავლულებს შორის აზრთა სხვადასხვაობა მოხდა მისი აღნიშვნის ფორმასთან დაკავშირებით ორ მოსაზრებაზე:
პირველი: სასურველია მისი აღნიშვნა ჯამაათში მეჩეთებში, ხალიდ ბინ მა'დანი, ლუყმან ბინ ამერი და სხვები ამ დღეს საუკეთესო ტანსაცმელს იცვამდნენ, სურნელოვან საკმეველს იყენებდნენ და თვალებს იკეთებდნენ, და იმ ღამეს მეჩეთში ატარებდნენ, მათ შეუერთდა ისჰაყ ბინ რაჰუიე. მან თქვა მეჩეთებში ერთობლივი ლოცვის შესახებ (შა'ბანის თვის ნახევრის ღამეს) : ეს არ არის ბიდ'ა, ამის ციტირება გააკეთა ჰარბ ალ-ქარმანიმ თავის საკითხებში.
მეორე: არ არის სასურველი მეჩეთებში შეკრება ლოცვის, მოთხრობების ან ლოცვისთვის, მაგრამ არ არის აკრძალული, რომ კაცი თავისთვის ილოცოს. ეს არის ალ-აუზა'ის, შამის ხალხის იმამის, ფაქიჰისა და სწავლულის აზრი, და ეს არის ყველაზე ახლოს, ინშა'ალლაჰ. მან თქვა: „არ არის ცნობილი იმამ აჰმადის სიტყვები შუა შა'ბანის ღამეზე, და მისი ორი განსხვავებული გადმოცემიდან გამომდინარე, შეიძლება ითქვას, რომ მისი ღამის ლოცვა სასურველია, როგორც ორი ეიდის ღამის ლოცვა, რადგან (ერთ გადმოცემაში) ის არ მიიჩნევდა სასურველად მისი ერთობლივად შესრულებას; რადგან ეს არ არის გადმოცემული შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისი საჰაბებისგან (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), და სასურველია (ერთ-ერთ გადმოცემაში), რადგან აბდულრაჰმან იბნ იაზიდ იბნ ალ -ასვადი ამას აკეთებდა, რომელიც თაბიინებიდან იყო, ასევე შუა ღამის ლოცვა, არ არის დადასტურებული შუამავლისგან (ალლაჰმა დალოცოს და მიესალმოს) და არც მისი თანამგზავრებისგან, მაგრამ დადასტურებულია შამის ფუყაჰების გამოჩენილი თაბიინებისგან.
დასრულდა ჰაფიზ იბნ რაჯაბის (ალლაჰმა შეიწყალოს იგი) სიტყვების მიზანი, სადაც ის პირდაპირ აცხადებს, რომ შუა შა'ბანის ღამესთან დაკავშირებით არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება არც წინასწარმეტყველის ﷺ და არც მისი თანმხლებების (ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მათით) მხრიდან.
რაც შეეხება იმამ ალ-აუზაის (ალლაჰმა შეიწყალოს იგი) არჩევანს, რომ ეს ინდივიდუალურად უნდა შესრულდეს, და ჰაფიზ იბნ რაჯაბის ამ მოსაზრების მხარდაჭერას, ეს უცნაური და სუსტი მოსაზრებაა; რადგანაც ყველაფერი, რაც არ არის დადასტურებული შარიათის მტკიცებულებებით, როგორც ნებადართული, მუსლიმისთვის არ არის ნებადართული, რომ დაამატოს ის ალლაჰის რელიგიაში, იქნება ეს ინდივიდუალურად თუ ჯგუფურად, იქნება ეს ფარულად თუ საჯაროდ; შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ზოგადი სიტყვების გამო: «ვინც შეასრულებს ქმედებას, რაზეც არ იყო ჩვენი ბრძანება იქნება უარყოფილი». და სხვა მტკიცებულებები, რომლებიც მიუთითებენ ბიდ'ას დაგმობასა და მისგან გაფრთხილებაზე.
იმამ აბუ ბაქრ ატ-ტარტუში (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) თავის წიგნში «ალ-ჰავადის ვალ-ბიდ'ა» ამბობს:
და გადმოსცა იბნ ვადაჰმა ზაიდ იბნ ასლემისგან, რომელმაც თქვა: ჩვენ არ გვინახავს არცერთი ჩვენი უხუცესებიდან და არცერთი ჩვენი ფიქჰის მცოდნეთაგან, რომ ყურადღებას აქცევდნენ შუა შა'ბანს, არც მაქჰულის ჰადისს, და არც მიიჩნევდნენ მას რაიმე უპირატესობად სხვა ღამეებზე.
უთხრეს იბნ აბი მულაიქას: ზიად ან-ნუმაირი ამბობს: «შუა შაბანის ღამის ჯილდო ყადირის ღამის ჯილდოს ტოლფასია», და თქვა: „თუ მოვისმენდი და ხელში ჯოხი მექნებოდა, დავარტყამდი“ ზიადი იყო მქადაგებელი , აქ მთავრდება ჩვენთვის საინტერესო ნაწილი.
თქვა ალ-შოუქანიმ (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) წიგნში „ალ-ფავაიდ ალ-მაჯმუა“:
ჰადისი: „ო ალი, ვინც შუა შაბანის ღამეს ასი რაქათს ილოცებს, თითოეულ რაქათში წაიკითხავს ალ-ფათიჰას და „ყულ ჰუვალლაჰუ აჰად“-ს ათჯერ, ალლაჰი მას ყველა საჭიროებას შეუსრულებს“ და ა.შ. ეს მოგონილია, და მის სიტყვებში, რომლებიც აღწერს მის მოქმედზე მიღებულ ჯილდოს, არ არსებობს ეჭვი იმაში, რომ ის მოგონილია, და მისი გადმომცემები უცნობნი არიან. ის გადმოცემულია მეორე და მესამე გზითაც, რომლებიც ყველა მოგონილია და მათი გადმომცემებიც უცნობნი არიან. მან თქვა თავის წიგნში «ალ-მუხთასარ»: შუა შა'ბანის ღამის ლოცვის ჰადისი ბათილია, ხოლო იბნ ჰიბბანის გადმოცემით ალის ჰადისიდან: «როდესაც შუა შა'ბანის ღამე დადგება, ილოცეთ ღამით და იმარხულეთ დღისით», სუსტია. და თქვა «ალ-ლა აალიში»: «ასი რაქათი შუა შა'ბანში, ათჯერ გულწრფელობით» მისი დიდი ღირსების მიუხედავად, დეილმისა და სხვებისთვის ეს არის გამოგონილი, და სამი გზის მთხრობელთა უმრავლესობა უცნობი და სუსტია, თქვა: „თორმეტი რაქათი ილოცოს გულწრფელად ოცდაათჯერ“. ეს არის გამოგონილი, „და თოთხმეტი რაქათი“ გამოგონილია.
ამ ჰადისით მოტყუვდა ფიქჰის სწავლულთა ჯგუფი, როგორიცაა (ალ-იჰიას) ავტორი და სხვები, ასევე ზოგიერთი განმმარტებელი. გადმოცემულია, რომ შუა შა'ბანის ღამის ლოცვა სხვადასხვა ფორმით შესრულდა, რაც ყველა მცდარი და გამოგონილია. ეს არ ეწინააღმდეგება თირმიზის გადმოცემას აიშას (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მასით) ჰადისიდან შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ბაყიაში წასვლის შესახებ, და უფლის ჩამობრძანებას შუა შა'ბანის ღამეს დაბლითა ცაზე, და რომ ის მიუტევებს უფრო მეტს, ვიდრე ქალბის (ტომი) ცხვრის თმის რაოდენობა, რადგან საუბარი ეხება ამ ღამეს დადგენილ ლოცვას, აიშას ეს ჰადისი სუსტია და აქვს შეწყვეტა, ისევე როგორც ალის ჰადისი, რომელიც ადრე ვახსენეთ ღამის ლოცვის შესახებ, არ ეწინააღმდეგება იმ აზრს, რომ ეს ლოცვა დადგენილია, მიუხედავად მისი სისუსტისა, როგორც უკვე აღვნიშნეთ.
ჰააფიზი ალ-ირაყი ამბობს: „ღამის ლოცვის ჰადისი შუამავალზე (ალლაჰმა დალოცოს და მიესალმოს) შეთხზულია და სიცრუეა მის მიმართ“. იმამმა ან-ნავავიმ თავის წიგნში (ალ-მაჯმუ) თქვა: «ლოცვა, რომელიც ცნობილია როგორც სალათ არ-რაღაიბ, რომელიც შედგება თორმეტი რაქათისგან მაღრიბსა და იშას შორის, რაჯაბის პირველი პარასკევის ღამეს, და შუა შა'ბანის ღამის ლოცვა, რომელიც შედგება ასი რაქათისგან, ეს ორი ლოცვა არის ბიდ'ა (ახალი გამოგონება) და არ უნდა მოტყუვდეთ მათი ხსენებით წიგნებში: (ყუუთ ალ-ყულუუბ) და (იჰია ულუმ ად-დინ), და არც მათში ნახსენები ჰადისით, რადგან ეს ყველაფერი არის ბათილი, და არ უნდა მოვტყუვდეთ ზოგიერთი იმამით, რომელსაც მათი ჰუქმი (დადგენილება) გაურკვეველი დარჩა, და დაწერა ფურცლები მათი სასურველობის შესახებ, რადგან ის ამაში შეცდა».
შეიხმა იმამმა: აბუ მუჰამმად აბდურ-რაჰმან ბინ ისმაილ ალ-მაყდისიმ დაწერა ძვირფასი წიგნი ამ საკითხის უარყოფაზე, და მან შესანიშნავად და სრულყოფილად გააკეთა ეს. სწავლულთა საუბრები ამ საკითხზე ძალიან ბევრია, და თუ ჩვენ გადავწყვეტთ, რომ ყველა ის მოვიყვანოთ, რაც ამ საკითხზე ვიცით, საუბარი ძალიან გაიწელება. თუმცა, რაც უკვე ვახსენეთ, საკმარისი და დამაჯერებელია სიმართლის მაძიებლისთვის.
ზემოთ მოყვანილი აიათებისა და ჰადისების და სწავლულთა სიტყვების მიხედვით: ჭეშმარიტების მაძიებლისთვის ცხადი ხდება, რომ შუა შა'ბანის ღამის ლოცვით ან სხვა რამით აღნიშვნა, და მისი დღის მარხვით გამორჩეულობა; უმეტეს სწავლულთა აზრით, მიუღებელი ინოვაციაა და არ გააჩნია საფუძველი წმინდა შარიათში, არამედ ის ისლამში გაჩნდა საჰაბების დროის შემდეგ, ალლაჰი იყოს მათზე კმაყოფილი, და ჭეშმარიტების მაძიებლისთვის ამ საკითხში და სხვა საკითხებში საკმარისია ალლაჰის დიდებული სიტყვა: დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული [ალ-მაიდა: 3]. და რაც მის მნიშვნელობაშია აიათებიდან, და თქვა მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): ვინც შეიტანა ჩვენს ამ საქმეში რაიმე სიახლე, რაც მასში არ იყო - ის იქნება უარყოფილი". და რაც გადმოცემულია ამავე მნიშვნელობის ჰადისები.
მუსლიმის "საჰიჰ" კრებულში გადმოცემულია აბუ ჰურაირასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «არ გამოარჩიოთ პარასკევის ღამე ღამის ლოცვით სხვა ღამეებისგან და არ გამოარჩიოთ მისი დღე მარხვით სხვა დღეებისგან, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა რომელიმე თქვენგანი მარხულობს.» თუ ღამეების რომელიმე განსაკუთრებული თაყვანისცემით აღნიშვნა დასაშვები იქნებოდა, პარასკევის ღამე სხვებზე უპირატესი იქნებოდა; რადგან მისი დღე არის საუკეთესო დღე, რომელზეც მზე ამოდის, შუამავალის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სანდო ჰადისების მიხედვით, როდესაც შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გააფრთხილა, რომ არ უნდა გამოირჩეოდეს რომელიმე ღამე თაყვანისცემით, ეს მიუთითებს, რომ სხვა ღამეებიც იმავე პრინციპით უნდა განიხილებოდეს, და არ შეიძლება რომელიმე მათგანის განსაკუთრებულად გამორჩევა რამე ნაირი თაყვანისცემით, თუ არ არსებობს სწორი მტკიცებულება, რომელიც ამ გამორჩეულობას ადასტურებს.
როდესაც ყადირის ღამე და რამადანის ღამეები დგება, შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვაფრთხილებს ამაზე და მოუწოდებს საზოგადოებას, რომ გაატარონ ეს ღამეები ლოცვაში და გულმოდგინებით, და თავადაც ასე იქცეოდა, როგორც ეს გადმოცემულია სარწმუნო ჰადისებში შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შესახებ, რომ მან თქვა: ვინც რამადანში ღამის ლოცვებს რწმენითა და ჯილდოს მოლოდინით აღასრულებს, მას ეპატიება წარსული ცოდვები. და ვინც ღამის ლოცვებს აღავლენს ლაილათულ-ყადრის ღამეს რწმენითა და ჯილდოს მოლოდინით, მასაც ეპატიება წარსული ცოდვები. თუ კი შუა შააბანის ღამე, ან რაჯაბის პირველი პარასკევის ღამე, ან ისრა და მირაჯის ღამე ნებადართული ყოფილიყო რაიმე აღნიშვნით ან თაყვანისცემით, შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აუცილებლად ასწავლიდა თავის მიმდევრებს, ან თვითონ შეასრულებდა მას, და თუ რაიმე ასეთი მოხდებოდა, საჰაბები (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) აუცილებლად გადმოსცემდნენ მას უმმას, არ დაუმალავდნენ მათ, რადგან ისინი საუკეთესო ხალხი არიან შუამავლების შემდეგ, და ყველაზე მეტად ღვთისმოშიშები. ალლაჰი იყოს კმაყოფილი შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თანამგზავრებით და დააკმაყოფილოს ისინი.
და უკვე გაეცანი ახლახან სწავლულთა სიტყვებს, რომ შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და არც მისი საჰაბებისგან (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) არ არის დადასტურებული რაიმე რაჯაბის პირველი პარასკევის ღამის ან შუა შაბანის ღამის უპირატესობაზე, ამიტომ ცნობილია, რომ მათი აღნიშვნა არის ბიდათი (სიახლე) ისლამში, და ასევე მათი რაიმე თაყვანისცემით გამორჩეულობა არის ბიდათი (მიუღებელი სიახლე). ასევე რაჯაბის თვის ოცდამეშვიდე ღამე, რომელსაც ზოგიერთი ადამიანი მიიჩნევს ისრა და მირაჯის ღამედ, არ შეიძლება მისი განსაკუთრებული თაყვანისცემით გამორჩევა, ისევე როგორც მისი აღნიშვნა არ არის ნებადართული; წინა მტკიცებულებების გამო, ეს მაშინაც კი, თუ ის ცნობილი იქნებოდა, როგორ შეიძლება, როცა მეცნიერების სწორი აზრით ის არ არის ცნობილი, და ვინც ამბობს, რომ ეს რაჯაბის ოცდამეშვიდე ღამეა, ეს მცდარი აზრია და არანაირი საფუძველი არ აქვს სანდო ჰადისებში, და კარგად თქვა იმან, ვინც თქვა:
და საუკეთესო ქმედებები წარსულშია სწორ გზაზე... და ყველაზე ცუდი ქმედებები სიახლეებია, რომლებიც გზასაცდენილობას იწვევს
ალლაჰს ვთხოვთ, რომ ჩვენ და ყველა მუსლიმს მიანიჭოს სუნნის დაცვა და სიმტკიცე მასში, და დაგვიფაროს ისეთი ქმედებებისგან, რაც მას ეწინააღმდეგება, ჭეშმარიტად ის გულუხვია და ხელგაშლილი.
ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მის მსახურს და შუამავალს, ჩვენს მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახს და მის ყველა საჰაბებს.
მერვე გზავნილი:
მნიშვნელოვანი გაფრთხილება მემკვიდრეობის ცრუ წარმოშობის შესახებ.
შეიხ აჰმად, წმინდა მეჩეთ ნაბავის მსახური.
აბდულ აზიიზ ბინ აბდულლაჰ ბინ ბააზისგან ყველა მისლიმს, ვინც ამას წაიკითხავს: ალლაჰმა დაიცვას ისინი ისლამით და დაგვიცვას ჩვენ და მათ უმეცართა ცილისწამების ბოროტებისგან. ამინ!
ალლაჰის მშვიდობა იყოს თქვენზე, მისი წყალობა და ბარაქა!
ამის შემდეგ: შევიტყვე სიტყვა, რომელიც მიეწერება შეიხ აჰმადს, მედინას წმინდა მეჩეთის მსახურს, სათაურით: „ეს არის ანდერძი მედინადან შეიხ აჰმადისგან, მედინას წმინდა მეჩეთის მსახურისგან“, რომელშიც მან თქვა:
«პარასკევის ღამეს ვფხიზლობდი და ვკითხულობდი ყურანს, და შემდეგ ვკითხულობდი ალლაჰის მშვენიერ სახელებს. როდესაც ეს დავასრულე, ძილისთვის მოვემზადე და ვიხილე ბრწყინვალე სახის მქონე ალლაჰის მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომელმაც მოიტანა ყურანის აიათები და წმინდა კანონები; სამყაროთა წყალობა, ჩვენი ბატონი მუჰამედი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), მან მითხრა: ო, შეიხ აჰმედ, ვუპასუხე: აქ ვარ, ო, ალლაჰის მოციქულო, ალლაჰის მიერ შექმნილთა ყველაზე ღირსეულო,» მითხრა: მე მრცხვენია ადამიანების ცუდი ქმედებების გამო, და ვერ შევძელი რომ შევხვედრილვიყავი ჩემს ღმერთს და ანგელოზებს; რადგან პარასკევიდან პარასკევამდე ას სამოცდაათი ათასი ადამიანი გარდაიცვალა ისლამის გარეშე - შემდეგ ახსენა ზოგიერთი ცოდვა, რომელშიც ადამიანები ჩავარდნენ, შემდეგ თქვა: - ეს ანდერძი მოწყალებაა მათ მიმართ ყოვლისშემძლე და ძლევამოსილი ალლაჰისგან. შემდეგ მან ახსენა განსჯის დღის ზოგიერთი ნიშნები, სანამ თქვა: - აცნობე მათ, შეიხ აჰმედ, ეს ანდერძი; რადგან ეს გადმოცემულია ბედისწერის კალმით დაცული დაფიდან, და ვინც დაწერს და გააგზავნის მას ერთი ქვეყნიდან მეორეში, ერთი ადგილიდან მეორეში, მას სამოთხეში სასახლე აუშენდება, ხოლო ვინც არ დაწერს და არ გააგზავნის, მას ჩემი შუამდგომლობა განკითხვის დღეს არ მიეცემა. ვინც დაწერა ეს, თუ იყო ღარიბი, ალლაჰი გაამდიდრებს, თუ იყო ვალმოუხდილი, ალლაჰი ვალს გადაუხდის მას, თუ ჰქონდა ცოდვა, ალლაჰი მას და მის მშობლებს აპატიბს ამ ანდერძის მადლით, ვინც არ დაწერა იგი ალლაჰის მონებიდან, გაშავდება მისი სახე ამ დუნიაში და აახირეთშიც, და თქვა: ალლაჰის სახელით სამჯერ ვფიცავ, ეს ჭეშმარიტებაა, და თუ ვტყუი, გავიდე ამ ქვეყნიდან ისლამის გარეშე, ვინც ამას დაიჯერებს, გადარჩება ცეცხლის ტანჯვისგან, ხოლო ვინც უარყოფს, ის ურწმუნოა».
ეს არის მოკლე შინაარსი იმ ყალბი ანდერძისა, რომელიც მიაწერეს ალლაჰის შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას). ჩვენ არაერთხელ მოგვისმენია ეს ყალბი ანდერძი მრავალი წლის განმავლობაში, რომელიც პერიოდულად ვრცელდება ხალხში და პოპულარიზდება ბევრ უბრალო ადამიანში, და მის სიტყვებში განსხვავებებია. და მატყუარა ამბობს: მან სიზმარში შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ნახა და მას ეს ანდერძი გადასცა. ამ ბოლო გამოცემაში, რომელიც ჩვენ შენთვის, მკითხველო, აღვნიშნეთ, ცილისმწამებელი ამტკიცებს, რომ მან შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ნახა, როდესაც ძილისთვის ემზადებოდა, რაც ნიშნავს, რომ მან ის ცხადად ნახა!
ამ ცილისმწამებელმა ამ ანდერძში ბევრი რამ თქვა; ეს არის ყველაზე აშკარა სიცრუე და ყველაზე ნათელი უსამართლობა, რასაც მალე ამ სიტყვაში გაჩვენებ, ინშა'ალლაჰ. წინა წლებში უკვე მივუთითე ამაზე და ხალხს ავუხსენი, რომ ეს არის ყველაზე აშკარა სიცრუე და ყველაზე ნათელი უსამართლობა. როდესაც ამ ბოლო გამოცემას გადავხედე, დავფიქრდი, ღირს თუ არა ამის შესახებ წერა, რადგან მისი უსამართლობა აშკარაა და ცილისმწამებლის დიდი სითამამე სიცრუეში. არ მეგონა, რომ მისი უსამართლობა გავრცელდებოდა იმათზე, ვისაც აქვს თუნდაც მცირედი გონიერება ან სუფთა ბუნება. თუმცა, ბევრმა ძმამ მაცნობა, რომ ეს გავრცელდა ბევრ ადამიანში, და მათ შორის გავრცელდა და ზოგიერთმა მათგანმა დაიჯერა; ამიტომ, ვხედავ, რომ ჩემნაირებისთვის აუცილებელია ამაზე წერა, რათა ავხსნა მისი სიცრუე და რომ ეს არის ალლაჰის მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გამოგონილი, რათა არავინ მოტყუვდეს. ვინც მას სწავლულობითა და რწმენით, ან ჯანსაღი ბუნებითა და საღი გონებით განიხილავს, მიხვდება, რომ ეს მრავალი თვალსაზრისით სიცრუე და ცილისწამებაა.
მე ვკითხე შეიხ აჰმედის რამდენიმე ნათესავს, ვისაც მიაწერეს ეს ცილისწამება, ამ ანდერძის შესახებ, და მიპასუხეს: რომ ეს არის სიცრუე შეიხ აჰმედზე, და რომ მას ეს საერთოდ არ უთქვამს. ხსენებული შიეხი აჰმადიც გარდაიცვალა გარკვეული დროის წინ, და თუკი წარმოვიდგენთ, რომ ხსენებულმა შიეხმა აჰმადმა, ან მასზე უფროსმა, განაცხადა, რომ ნახა შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ძილში ან სიფხიზლეში და მიიღო მისგან ეს რჩევა, ჩვენ დარწმუნებით ვიცით, რომ ის მატყუარაა, ან ის, ვინც მას ეს უთხრა, იყო შაითანი და არა შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მრავალი მიზეზის გამო:
პირველ რიგში: შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ ჩანს ცხადად მისი გარდაცვალების შემდეგ, და ვინც უმეცარი სუფიებიდან ამტკიცებს, რომ შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ხედავს ცხადად, ან რომ ის ესწრება მავლიდს, ან მსგავს ღონისძიებებს; ის უშვებს ყველაზე დიდ შეცდომას და იმყოფება უდიდეს შეცდომაში, და ეწინააღმდეგება წიგნს, სუნნას და სწავლულთა კონსენსუსს; რადგან გარდაცვლილები თავიანთი საფლავებიდან მხოლოდ განკითხვის დღეს გამოდიან და არა ამქვეყნად. ვინც ამის საწინააღმდეგოს ამბობს, ის აშკარად მატყუარაა, ან შეცდომაში შეყვანილი, რომელმაც არ იცის ის ჭეშმარიტება, რაც იცოდნენ წინაპრებმა და რასაც მიყვებოდნენ ალლაჰის მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თანამგზავრები და მათი მიმდევრები კეთილშობილებით. უზენაესი ალლაჰი ამბობს: ამის შემდეგ უთუოდ გარდაიცვლებით შემდეგ უთუოდ წარსდგებით განკითხვის დღეს [ალ-მუ'მინუუნ: 15, 16] და თქვა შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «აღდგომის დღეს, მე ვიქნები პირველი, ვისაც მიწა გაეხსნება, და მე ვიქნები პირველი შუამდგომი და პირველი, ვისი შუამდგომლობაც მიღებული იქნება.» მსგავსი მნიშვნელობის აიათები და ჰადისები უამრავია.
მეორე: შუამავალი ﷺ არ ამბობს სიმართლის საწინააღმდეგოს, არც სიცოცხლეში და არც სიკვდილის შემდეგ, და ეს ანდერძი აშკარად ეწინააღმდეგება მის შარიათს, რაც მრავალი თვალსაზრისით ჩანს — როგორც შემდგომში იქნება ნაჩვენები — და ის ﷺ შეიძლება სიზმარში გამოჩნდეს, ვისაც შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაესიზმრა თავისი წმინდა სახით, მან ნამდვილად ნახა იგი, რადგან შაიტანი ვერ მიიღებს მის სახეს, როგორც ეს წმინდა ჰადისშია ნათქვამი. თუმცა, მთავარი საკითხი არის მნახველის რწმენა, სიმართლე, სამართლიანობა, სიზუსტე, რელიგიურობა და სანდოობა, და თუ მან შუამავალი ნახა თავისი სახით თუ სხვა სახით.
და თუ მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჰადისი მოვიდა მისი ცხოვრების განმავლობაში ნათქვამი, მაგრამ არა სანდო და სამართლიანი მაცნეების მეშვეობით, მასზე არ უნდა დაეყრდნოს და არ უნდა გამოიყენოს იგი. ან თუ მოვიდა სანდო მაცნეების მეშვეობით, მაგრამ ეწინააღმდეგება იმათ, ვინც უფრო მეხსიერებით და სანდოობით გამოირჩევა, და შეუძლებელია მათი შერიგება, მაშინ ერთ-ერთი მათგანი გაუქმებულია და არ უნდა გამოიყენოს, ხოლო მეორე: გაუქმებელი, რომელიც უნდა გამოიყენოს, თუ ეს შესაძლებელია მისი პირობებით. თუ შერიგება და გაუქმება შეუძლებელია, მაშინ უნდა უარყოს ის, ვინც ნაკლებად მეხსიერებით და სამართლიანობით გამოირჩევა, და განაჩენი უნდა იყოს, რომ ის არის შერყეული და არ უნდა იყოს გამოყენებული.
მაშ, როგორ უნდა მივიღოთ ანდერძი, რომლის ავტორიც უცნობია და არ ვიცით მისი სამართლიანობა და სანდოობა, ამიტომ ის უნდა უარვყოთ და არ მივაქციოთ ყურადღება, თუნდაც მასში არაფერი იყოს, რაც ეწინააღმდეგება შარიათს. მით უმეტეს, თუ ანდერძი შეიცავს მრავალ საკითხს, რაც მიუთითებს მის სიცრუეზე და იმაზე, რომ ის არის გამოგონილი ალლაჰის შუამავლის ﷺ სახელით და შეიცავს რელიგიის კანონმდებლობას, რომელიც ალლაჰმა არ დაუშვა.
და თქვა შუამავალმა ﷺ: «ვინც ჩემზე იმას ამბობს, რაც მე არ მითქვამს; მოამზადოს თავისი ადგილი ცეცხლში». ამ ანდერძის გამომგონებელმა შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა ის, რაც არ უთქვამს, და მასზე აშკარად და საშიშად მოიტყუა, ამიტომ ის იმსახურებს ამ დიდ მუქარას, და ნამდვილად იმსახურებს მას, თუ არ იჩქარებს მონანიებას და არ გაავრცელებს ხალხში ამ შეგონებას ტყუილს შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას); რადგან ვინც ავრცელებს სიცრუეს ხალხში და მიაწერს მას რელიგიას, მისი მონანიება არ იქნება სწორი, თუ არ გამოაცხადებს და არ გამოაჩენს მას; რათა ხალხმა იცოდეს მისი ტყუილისგან დაბრუნება და საკუთარი თავის ტყუილის უარყოფა; როგორც ამბობს ალლაჰი, დიდება მას: უეჭველად, მათ, ვინც ჩვენ მიერ ჩამოვლენილ ცხად მტკიცებულებებსა და ჭეშმარიტ გზას მალავენ მას შემდეგ, რაც ხალხს წიგნში განვუმარტეთ იგი, – სწორედ მათ სწყევლის ალლაჰი და სწყევლიან მაწყევარნი. – იმათ გარდა, ვინც მოინანიეს (შეცდომები), გამოასწორეს და გამოააშკარავეს (რასაც მალავდნენ). აი, იმათ მივუტევებ, რადგანაც მე ვარ მიმტევებელი და მწყალობელი. [ალ-ბაყარა: 159-160]. უზენაესმა და ყოვლადმაღალმა ღმერთმა ამ წმინდა აიათში განმარტა: ვინც სიმართლის ნაწილი დამალა, მისი მონანიება არ იქნება სწორი, თუ არა გამოსწორებისა და განმარტების შემდეგ. ღმერთმა სრულყო თავისი რელიგია თავის მსახურებზე და სრულად მოიღო თავისი წყალობა შუამავალი მუჰამმედის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) წარმოგზავნით და რაც მას შთაგონებული ჰქონდა სრულყოფილი კანონით. იგი არ წაიყვანა თავისთან, სანამ არ დასრულდა და არ განმარტა, როგორც თქვა დიდებულმა: მე დღეს სრულვყავი თქვენი რჯული, დავასრულე ჩემი წყალობა თქვენდამი და კმაყოფილი ვარ თქვენთვის ბოძებული ისლამის რჯულით [ალ-მაიდა: 3]
ამ ანდერძის გამოგონება მეთოთხმეტე საუკუნეში მოხდა, როდესაც ვიღაც ცდილობდა ხალხს ახალი რელიგია შეეყვანა, რომელიც გულისხმობდა სამოთხეში შესვლას მათთვის, ვინც მის წესდებას მიიღებდა, და სამოთხის დაკარგვასა და ჯოჯოხეთში შესვლას მათთვის, ვინც მის წესდებას არ მიიღებდა. მას სურს, რომ ეს გამოგონილი ანდერძი უფრო დიდად და უკეთესად წარმოაჩინოს, ვიდრე ყურანი, სადაც მან გამოგონილი: ვინც დაწერს და გააგზავნის მას ერთი ქვეყნიდან მეორეში, ან ერთი ადგილიდან მეორეში; მას სამოთხეში სასახლე აუშენდება, ხოლო ვინც არ დაწერს და არ გააგზავნის, მას მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შუამდგომლობა არ მიეცემა აღდგომის დღეს, ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე მახინჯი სიცრუე და ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი მტკიცებულება ამ ანდერძის სიცრუეზე, მისი შემთხზველის უტიფრობაზე და მის დიდ სითამამეზე სიცრუის მიმართ; რადგან ვინც დაწერა ყურანი და გააგზავნა ერთი ქვეყნიდან მეორეში, ან ერთი ადგილიდან მეორეში, არ მიაღწია ამ ღირსებას, თუ არ იმოქმედა ყურანის მიხედვით, როგორ მიაღწევს ამ ღირსებას ამ სიცრუის მწერალი და მისი გამავრცელებელი ერთი ქვეყნიდან მეორეში. ვისაც არ დაუწერია ყურანი და არ გაუგზავნია იგი ერთი ქვეყნიდან მეორეში, არ მოაკლდება შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შუამდგომლობა, თუ მას სწამს იგი და მიჰყვება მის შარიათს, ეს ერთი ცილისწამება ამ ანდერძში საკმარისია იმის დასამტკიცებლად, რომ ის მცდარია და მისი გამავრცელებელი მატყუარაა, თავხედი და უგუნური, და შორსაა იმ ცოდნისგან, რაც შუამავალმა ﷺ მოიტანა როგორც გზამკვლევი.
ამ ანდერძში, გარდა უკვე ნახსენები საკითხებისა, არის სხვა საკითხებიც, რომლებიც ყველა მიუთითებს მის უსამართლობასა და სიცრუეზე. თუნდაც მისმა გამომგონებელმა ათასჯერ ან მეტჯერ დაფიცოს მისი სისწორეზე, ან თუნდაც საკუთარ თავს ყველაზე დიდ სასჯელსა და უმძიმეს დასჯას უწოდოს, რომ ის მართალია; ის არ იქნება მართალი და არ იქნება სწორი. ეს არის, ღმერთის სახელით, ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და საზიზღარი სიცრუე. ჩვენ ვიდგენთ მოწმედ უზენაეს ალლაჰს და ჩვენს წინაშე მყოფ ანგელოზებს. და ვინც ამ წერილს გაეცნობა მუსლიმთაგან - ეს არის მოწმობა, რომლითაც შევხვდებით ჩვენს უფალს, დიდებულს და დიადს -: რომ ეს ანდერძი არის სიცრუე და ცილისწამება ალლაჰის შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მასზე), ალლაჰმა დაამციროს ის, ვინც მას სიცრუეს აბრალებს და მოექცეს მას ისე, როგორც იმსახურებს.
ამ ანდერძის სიცრუესა და გაუქმებას მიუთითებს მრავალი ფაქტი, მათ შორის მისი ტექსტი, რომელიც უკვე აღინიშნა, მათგან:
პირველი საკითხი: მისი სიტყვები: (რადგან პარასკევიდან პარასკევამდე ას სამოცი ათასზე მეტი ადამიანი გარდაიცვალა ისლამის სარწმუნოების გარეშე); რადგან ეს არის დაფარული ცოდნა, და შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ზეშთაგონება შეწყდა მისი გარდაცვალების შემდეგ, ხოლო სიცოცხლეში ის დაფარულ ცოდნას არ ფლობდა, მით უმეტეს გარდაცვალების შემდეგ; როგორც ალლაჰი სუბჰანაჰუ ვა თა'ალა ამბობს: უთხარი: მე თქვენ არ გეუბნებით, რომ ჩემთანაა ალლაჰის საუნჯენი, არც უხილავის შესახებ ვიცი... [ალ-ან'აამ: 50] უზენაესი ალლაჰის სიტყვები: უთხარი: არავინ იცის ზეცაში და მიწაზე არსებული დაფარულის ცოდნა, გარდა ალლაჰისა... [ან-ნამლ: 65]. ჰადისში, რომელიც სანდოა, შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «აღდგომის დღეს ჩემი წყლის აუზიდან გარკვეულ ადამიანებს განდევნიან, და მე ვიტყვი: 'ო, უფალო! ჩემი თანამგზავრები, ჩემი თანამგზავრები!' მეტყვიან: 'ჭეშმარიტად, შენ არ იცი, რა ჩაიდინეს მათ შენს შემდეგ.' მაშინ ვიტყვი, როგორც თქვა კეთილმა მონამ: 'მათი მოწმე ვიყავი, ვიდრე მათ შორის ვიყავი. ხოლო როცა მიმიბარე, შენ იყავი მათი მეთვალყურე. და შენ ხარ მოწმე ყოველივესი.' [ალ-მაიდა: 117]»
მეორე საკითხი: - იმ საკითხებიდან, რომლებიც მიუთითებენ ამ რჩევის გაუქმებაზე და მის სიცრუეზე -: მისი სიტყვები: (ვინც დაწერს მას და იქნება ღარიბი, ალლაჰი გაამდიდრებს მას, ან იქნება ვალში, ალლაჰი გადაიხდის მის ვალს, ან თუ მას აქვს ცოდვა, ალლაჰი მიუტევებს მას და მის მშობლებს ამ რჩევის ბარაქით) და ასე შემდეგ. და ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ტყუილი და ყველაზე ნათელი მტკიცებულება მისი გამოგონილის სიცრუეზე და მისი სირცხვილის ნაკლებობაზე ალლაჰის და მისი მსახურების წინაშე; რადგან ეს სამი რამ არ მიიღწევა მხოლოდ ყურანის დაწერით, როგორ შეიძლება მიიღწეს მათთვის, ვინც დაწერა ეს ცრუ ანდერძი?! ეს ბოროტი ცდილობს ხალხის შეცდომაში შეყვანას და მათ ამ ანდერძზე მიბმას; რათა დაწერონ და მიეჯაჭვონ ამ მოჩვენებით ღირსებას, და მიატოვონ ის მიზეზები, რომლებიც უზენაესმა ალლაჰმა თავის მსახურებს დაუდგინა, რაც მათ სიმდიდრისა და ვალის გასტუმრებისკენ, ცოდვების მიტევებისკენ მიიყვანს. ვთხოვთ ალლაჰს, დაგვიცვას მარცხის მიზეზებისგან და ვნებისა და ეშმაკის მორჩილებისგან.
მესამე საკითხი: -ამ ანდერძის გაუქმების მაჩვენებელი საკითხებიდან- მისი სიტყვებია: (და ვინც არ დაწერს მას ალლაჰის მსახურთაგან; გაშავდება მისი სახე ამქვეყნად და მომავალ ცხოვრებაში). ეს ასევე ერთ-ერთი ყველაზე უხამსი სიცრუეა და ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი მტკიცებულებაა ამ ანდერძის სიცრუეზე და მისი გამოგონებლის ტყუილზე. როგორ შეიძლება გონიერ ადამიანს სჯეროდეს, რომ დაწეროს ეს ანდერძი, რომელიც მოიტანა უცნობმა კაცმა მეთოთხმეტე საუკუნეში, დააბრალა შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და ამტკიცებს, რომ ვინც არ დაწერს მას, გაშავდება მისი სახე ამ ცხოვრებაში და მომავალში, ხოლო ვინც დაწერს, გამდიდრდება სიღარიბის შემდეგ, გათავისუფლდება ვალებისგან და მიეტევება ყველა ცოდვა, რაც ჩაუდენია!!
ეს არის დიადი ცილისწამება!! მტკიცებულებები და რეალობა მოწმობენ ამ ცილისმწამებლის სიცრუეზე, მის დიდ სითამამეზე ალლაჰის მიმართ, და მის ნაკლებ სირცხვილზე ალლაჰისა და ადამიანების წინაშე. არსებობს მრავალი საზოგადოება, რომლებმაც არ დაწერეს ეს, ამიტომ მათი სახეები არ გაშავებულა, და აქ არის ხალხთა დიდი კრებული, რომლის რიცხვს მხოლოდ ალლაჰი უწყის, რომლებმაც ეს ანდერძი მრავალჯერ დაწერეს, მაგრამ მათი ვალი არ გადახდილა, და მათი სიღარიბე არ გამქრალა. ამიტომ ვთხოვთ ალლაჰს, დაგვიცვას გულების გადახრისგან და ცოდვების სიბინძურისაგან. ეს თვისებები და საზღაურები არ მოუტანია წმინდა შარიათს მათთვის, ვინც დაწერა საუკეთესო და უდიდესი წიგნი, რომელიც არის ყურანი, მაშ, როგორ შეიძლება მიეცეს მათ, ვინც დაწერა სიცრუით სავსე ანდერძი, რომელიც შეიცავს სხვადასხვა სახის სიცრუეს და მრავალი სახის ურწმუნოებას. დიდება ალლაჰს!! რა დიდსულოვანია ის მათ მიმართ, ვინც გაბედა და სიცრუე შეთხზა მის შესახებ.
მეოთხე საკითხი: - იმ საკითხებიდან, რომლებიც მიუთითებენ, რომ ეს რჩევა არის ყველაზე მცდარი და აშკარა სიცრუე -: მისი სიტყვები: (ვინც მას დაიჯერებს, გადარჩება ცეცხლის ტანჯვისგან, ხოლო ვინც მას უარყოფს, ის ურწმუნო იქნება), ეს ასევე ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სითამამეა ტყუილის მიმართ და ყველაზე მახინჯი სიცრუეა. ეს ცილისმწამებელი მოუწოდებს ყველას, რომ დაიჯერონ მისი მოგონილი, და ამტკიცებს, რომ ამით ისინი ცეცხლის სასჯელისგან გადარჩებიან, ხოლო ვინც მას უარყოფს, ურწმუნო ხდება. ვფიცავ ალლაჰს რომ ამ მატყუარამ, ღმერთის სახელით, უზენაეს ალლაჰზე დიდი სიცრუე მოიგონა და ღმერთის სახელით არასწორი თქვა. ვინც მას დაიჯერებს, ის იმსახურებს, რომ იყოს ურწმუნო, და არა ის, ვინც მას უარყოფს; რადგან ეს არის სიცრუე, უსაფუძვლო და ტყუილი, რომელსაც არ აქვს სიმართლის საფუძველი. ჩვენ ვამოწმებთ უზენაეს ალლაჰს, რომ ეს არის სიცრუე და მისი გამომგონებელი მატყუარაა, რომელიც ცდილობს ხალხისთვის დააწესოს ის, რაც ალლაჰმა არ დაუშვა, და მათ რელიგიაში შეიტანოს ის, რაც მას არ ეკუთვნის. უზენაესმა ალლაჰმა ეს რელიგია სრულყოფილად დაასრულა ამ უმმეთისთვის ამ სიცრუემდე თოთხმეტი საუკუნის წინ. გაითვალისწინეთ: მკითხველებო და ძმებო, და ერიდეთ მსგავსი ცილისწამებების დაჯერებას და მათ გავრცელებას თქვენს შორის, რადგან ჭეშმარიტებას აქვს სინათლე, რომელიც არ ეშლება მის მაძიებელს. ეძიეთ ჭეშმარიტება მისი მტკიცებულებით და ჰკითხეთ ცოდნის მქონეთ, რაც თქვენთვის გაუგებარია, და ნუ მოტყუვდებით მატყუარების ფიცით, რადგან ეშმაკმა, წყეულმა დაუფიცა თქვენს მშობლებს, ადამსა და ჰავას, რომ ის იყო მათი კეთილისმრჩეველი, მაგრამ ის არის უდიდესი მოღალატე და მატყუარებზე უფრო მატყუარა, როგორც ალლაჰმა მასზე თქვა, დიდებულმა და მაღალმა: და დაუფიცა იმ ორს, რომ მე თქვენთვის კეთილისმრჩეველი ვარო [ალ-ა'რაფ: 21]. ფრთხილად იყავით მისგან და მისი მიმდევრებისგან, რომლებიც ცრუობენ, რამდენი ყალბი ფიცი, მოღალატური შეთანხმება და მაცდური სიტყვები აქვთ მათ, რათა შეცდომაში შეგიყვანონ და გზააბნეულობა მოგიტანონ! რაც შეეხება ამ ცილისმწამებლის მიერ ნახსენებ აშკარად მოუწონარ ქმედებებს, ეს რეალობაა, და წმინდა ყურანი და წმინდა სუნნა მაქსიმალურად აფრთხილებენ მათგან, მათშია სწორი გზა და საკმარისი.
რაც შეეხება ბოლო საათის პირობებს, ჰადისებმა ნათლად განმარტეს, რა იქნება ბოლო საათის პირობები, და ყურანმა მიუთითა ზოგიერთი მათგანზე. ვისაც სურს ამის ცოდნა, ის იპოვის მას სუნნის წიგნებში და სწავლულებისა და მორწმუნეების ნაშრომებში. ხალხს არ სჭირდება ამგვარი ცილისმწამებლის განმარტება და მისი მცდარი შეხედულებების შერევა სიმართლესთან. დაგვიფაროს ალლაჰმა მე, თქვენ და ყველა მუსლიმი ეშმაკების ბოროტებისგან, გზააბნეულთა ცდუნებებისგან, გზიდან გადახვეულთა გადახვევებისგან და ალლაჰის მტრების სიცრუისაგან, რომლებიც ცდილობენ ალლაჰის ნათელი ჩააქრონ თავიანთი პირებით და ხალხს თავიანთი რელიგია აურიონ. მაგრამ ალლაჰი სრულყოფს თავის ნათელს და იცავს თავის რელიგიას, თუნდაც ეშმაკების მტრებს და მათ მიმდევრებს ურწმუნოებსა და ათეისტებს არ სურდეთ ეს. ვთხოვთ ალლაჰს, გამოასწოროს მუსლიმთა მდგომარეობა, რომ ისინი ჭეშმარიტების გზას მიჰყვნენ, მასზე მტკიცედ იდგნენდა დიდებული ალლაჰის წინაშე ყველა ცოდვა მოინანიონ, ჭეშმარიტად, ის არის მიმტევებელი, მოწყალე და ყოვლისშემძლე. საკმარისია ჩვენთვის ალლაჰი და ის საუკეთესო მფარველია, არ არსებობს ძალა და ძლევამოსილება გარდა ალლაჰისა, უზენაესისა და დიადისა.
ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა ღმერთს, ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მის მონასა და მოციქულს, ჭეშმარიტსა და სანდო მუჰამმადს, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და მათ, ვინც სიკეთით გაჰყვა მათ განკითხვის დღემდე.
მეცხრე გზავნილი: ჯადოქრობის, მკითხაობისა და მათთან დაკავშირებული საკითხების განაჩენი [1]
[1] აღნიშნული ანდერძი გამოქვეყნდა ბროშურაში ნომრით 17 რელიგიური ადმინისტრაციის მიერ სამეცნიერო კვლევების, ფატვას, მოწოდებისა და ხელმძღვანელობის განყოფილებებისთვის 1402 ჰიჯრით.
ქება-დიდება ალლაჰს ერთადერთს, ლოცვა და მშვიდობა მას, რომლის შემდეგაც არ იქნება სხვა შუამავალი, ამის შემდეგ:
ბოლო დროს ჯადოქრებისა და მკითხავების მომრავლების გამო, რომლებიც აცხადებენ, რომ ექიმები არიან და მკურნალობენ ჯადოს ან მკითხაობის საშუალებით, და მათი გავრცელების გამო ზოგიერთ ქვეყანაში, ისინი ხშირად იყენებენ უმეცარი და გულუბრყვილო ადამიანების მდგომარეობას. ამიტომ, ვხედავ, რომ ალლაჰისა და მისი მონებისადმი რჩევის გათვალისწინებით აუცილებელია ავხსნა, რა დიდ საფრთხეს წარმოადგენს ეს ისლამისა და მუსლიმებისთვის. ეს დაკავშირებულია ალლაჰის გარდა სხვა ძალებზე დამოკიდებულებასთან, და პირდაპირ ეწინააღმდეგება ალლაჰისა და მისი მოციქულის ბრძანებას.
უზენაესი ალლაჰის დახმარებით ვამბობ, რომ ერთსულოვნად ნებადართულია მკურნალობა, მუსლიმს შეუძლია მივიდეს ექიმთან შინაგანი, ქირურგიული, ნერვული და სხვა მსგავსი დაავადებების გამო. პიროვნებას რომელსაც აქვს დაავადება მას შეუძლია იმკურნალოს მისთვის შესაფერისი რელიგიურად ნებადართული პრეპარატებით, იმის შესაბამისად, როგორც არის სამედიცინო სფეროში ცნობილი. რადგან ეს არის ზოგადი მიზეზბების შექმნის მხრივ მოქმედება და არ გამორიცხავს ალლაჰზე იმედის დამყარებას. უეჭველად, უზენაესმა ალლაჰმა მოავლინა ავადმყოფობა და მასთან ერთად მოავლინა მისი წამალიც, ამის ცოდნა აქვს ზოგიერთს, ზოგს კი არა. თუმცა, ალლაჰმა არ დაუშვა თავისი მსახურების განკურნება იმით, რაც მათთვის აკრძალულია.
არ არის ნებადართული ავადმყოფისთვის მივიდეს მკითხავებთან, რომლებიც ამტკიცებენ დაფარულის ცოდნას, რათა გაიგოს მათგან თავისი ავადმყოფობა. ასევე არ შეიძლება დაადასტუროს ის, რასაც ისინი ეუბნებიან, რადგან ისინი საუბრობენ დაფარულ ცოდნაზე, ან ისინი მოუხმობენ ჯინებს დასახმარებლად იმ ყველაფერში რაც მათ სურთ, ამ პიროვნებების დადგენილება ურწმუნოება და გზასაცდენილობაა თუ ისინი ამტკიცებენ, რომ მათ აქვთ დაფარულის ცოდნა.
გადმოსცა მუსლიმმა თავის საჰიჰში, რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც მივა მკითხავთან და ჰკითხავს რაიმეს, მისი ლოცვა არ მიიღება ორმოცი დღის განმავლობაში».
გადმოცემულია აბუ ჰურაირასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც მივიდა მკითხავთან და დაიჯერა ის, რასაც ის ამბობს, მან უარყო, რაც გარდმოევლინა მუჰამმადს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას)». ეს ჰადისი გადმოცემულია აბუ დაუდის მიერ, და ჩაწერილია ოთხი სუნანის ავტორების მიერ. ალ-ჰააქიმმა ამ ჰადისს სანდოობის ხარისხი მიანიჭა და ის მოციქულისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გადმოცემულია შემდეგი სიტყვებით: «ვინც მივიდა მკითხავთან ან ჯადოქართან და დაიჯერა ის, რასაც ის ამბობს, მან უარყო, რაც გარდმოევლინა მუჰამმადს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას)».
იმრაან ბინ ჰუსაინი (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოსცემს, რომ ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ჩვენგან არ არის ის, ვინც ჩიტების ფრენით იმკითხავა ან ის, ვისაც უმკითხავეს (ჩიტების აფრენით), ვინც იმკითხავა ან ვისაც უმკითხავეს, ვინც ჯადო გააკეთა ან მივიდა ჯადოქართან, ვინც მივიდა მკითხავთან და დაიჯერა ის, რასაც ის ამბობს, მან უარყო ის, რაც გარდმოევლინა მუჰამმადს ﷺ». გადმოსცა ალ-ბაზზაარიმ კარგი გადმოცემათა ჯაჭვით.
ამ კეთილშობილ ჰადისებში მკაცრად აკრძალულია მკითხავებთან, მისნებთან, ჯადოქრებთან და მათ მსგავსებთან მისვლა, მათი შეკითხვა და მათი სიტყვების დაჯერება, რაც სერიოზულ სასჯელს იმსახურებს.
დასაშვები არ არის, რომ მოგვატყუოს მათი ზოგიერთი სიტყვის გამართლებამ ზოგიერთ საკითხში და არც იმით მოვტყუვდეთ, რომ ბევრი ადამიანი მიდის მათთან, რადგან ეს ადამიანები უმეცრები არიან. მათი სიმართლის საფუძველზე ხალხის მოტყუება დაუშვებელია, რადგან მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მკაცრად აკრძალა მათთან მისვლა, მათზე შეკითხვა და მათი დაჯერება. ეს ყველაფერი მძიმე ცოდვად ითვლება, დიდ საფრთხეს შეიცავს და ცუდ შედეგებს იწვევს, რადგან ისინი მატყუარები და უწმინდურები არიან.
ეს ჰადისები მოწმობენ მკითხავისა და ჯადოქრის ურწმუნოებაზე, რადგან ისინი ამტკიცებენ დაფარულის ცოდნას, რაც ურწმუნოებაა. ისინი თავიანთ მიზანს აღწევენ მხოლოდ ჯინების სამსახურითა და ალლაჰის ნაცვლად მათი თაყვანისცემით, რაც ალლაჰისადმი ურწმუნოება და შირქია. ის, ვინც იჯერებს მათ განცხადებას დაფარულის ცოდნის შესახებ, მათი მსგავსი ხდება. ხოლო ვინც ამ საქმეებს იღებს იმ ადამიანისგან, ვინც მაგ საქმიანობას ეწევა, ალლაჰის შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შორს არიან.
მუსლიმს არ აქვს უფლება, დაეთანხმოს იმ მეთოდებს, რომლებსაც ისინი მკურნალობისთვის სთავაზობენ, მაგალითად, შელოცვების წარმოთქმას, ტყვიის ჩამოსხმასა და სხვა ცრურწმენებს, რომლებსაც ისინი პრაქტიკაში იყენებენ. ეს მიეკუთვნება ჯადოქრობას და ადამიანების შეცდომაში შეყვანას. ვინც ამას ეთანხმება, ეხმარება მათ სიცრუეში და ურწმუნოებაში.
ასევე დაუშვებელია, რომ რომელიმე მუსლიმი მათთან მივიდეს და სთხოვოს ინფორმაცია, ვისზე დაქორწინდება მისი შვილი ან ახლობელი, ან რა ურთიერთობა იქნება მეუღლეებსა და მათ ოჯახებს შორის, მათ შორის იქნება სიყვარული, ურთიერთპატივისცემა თუ იქნება მტრობა და განხეთქილება და მსგავსი. რადგან ეს არის დაფარული ცოდნიდან, რომელიც ყოვლადუნაკლო და უზენაესი ალლაჰის გარდა არავინ უწყის.
მმართველებს, პატრონაჟის მქონე პირებსა და ყველა იმ ადამიანს, ვისაც რაიმე ძალაუფლება ან შესაძლებლობა აქვს, ევალება მკითხავებთან და ჯადოქრებთან მისვლის აკრძალვა, მათზე მკაცრი უარყოფითი დამოკიდებულების გამოხატვა, ბაზრებში და სხვა ადგილებში მათი საქმიანობის შეზღუდვა და მათთან მისულთა მკაცრი გაკიცხვა.
ასევე ჯადოქრობა: ეს არის აკრძალული ურწმუნოება, როგორც თქვა უზენაესმა ალლაჰმა ორი ანგელოზის ამბავთან დაკავშირებით: ეს ორნი არ ასწავლიდნენ ისე არავის, თუ არ ეტყოდნენ, რომ ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ საცდურად და (ჯადოსნობის შესწავლით) ნუ იქცევით ურწმუნოებადო. ხალხი მათგან იმას სწავლობდა, რაც გააშორებდა კაცს თავისი ცოლისგან. – ვერავის ავნებდნენ ამით ისინი, რომ არა – ნება ალლაჰისა. ისინი სწავლობდნენ იმას, რაც მავნე იყო მათთვის და არ ყოფილა სარგებლის მომტანი. სინამდვილეში მათ იცოდნენ, რომ ამას* ვინც შეიძენდა, არანაირი ხვედრი არ ერგებოდა მას იმქვეყნად. ნეტა სცოდნოდათ, თუ რა ცუდია ის, რის სანაცვლოდაც გაყიდეს სულები, თავიანთი; [ალ-ბაყარა: 102].
ეს წმინდა აიათები მიუთითებს, რომ ჯადოსნობა არის ქუფრი (ურწმუნოება) და რომ ჯადოქრები მეუღლეებს აშორებენ ერთმანეთს. ასევე, აიათები აჩვენებს, რომ ჯადოსნობა თავისთავად არ ახდენს გავლენას არც სასარგებლოდ და არც საზიანოდ, არამედ მოქმედებს მხოლოდ ალლაჰის ნებართვით და მისი ბედისწერით, რადგან უზენაესმა ალლაჰმა შექმნა როგორც სიკეთე, ასევე ბოროტება.
ასევე, ეს წმინდა აიათი მიუთითებს, რომ ისინი, ვინც ჯადოსნობას სწავლობენ, სწავლობენ იმას, რაც მათ ავნებს და არ არგებს. მათ ალლაჰთან არ აქვთ ხვედრი (ანუ არ აქვთ ბედნიერებისა და სიმშვიდის წილი). ეს არის დიდი გაფრთხილება, რომელიც მიუთითებს მათ მძიმე დანაკარგზე ამქვეყნად და მომავალ ცხოვრებაში. მათ საკუთარი თავი ყველაზე იაფად გაყიდეს. ამიტომ უზენაესმა ალლაჰმა გაკიცხა ისინი და თქვა: ნეტა სცოდნოდათ, თუ რა ცუდია ის, რის სანაცვლოდაც გაყიდეს სულები, თავიანთი; [ალ-ბაყარა: 102], აიათში მოცემული სიტყვა "ყიდვა" - გაყიდვის მნიშვნელობითაა.
ჭეშმარიტად, დიდი ზიანი და მძიმე მდგომარეობა გამოიწვიეს ამ ცილისმწამებლებმა, რომლებმაც მემკვიდრეობით მიიღეს ეს ცოდნა მრავალღმერთიანებისგან და შეცდომაში შეიყვანეს სუსტი გონების ადამიანები. ჭეშმარიტად, ალლაჰს ვეკუთვნით და ალლაჰს დავუბრუნდებით, ალლაჰი კმარა ჩვენთვის რა კარგი შემწეა ის.
ალლაჰს ვთხოვთ მშვიდობას და დაცვას ჯადოქრებისგან, მკითხავებისგან და სხვა მარჩიელებისგან. ასევე ვთხოვთ ყოვლადუნაკლოს დაიფაროს მუსლიმები მათი ბოროტებისგან, წარმატება მისცეს მუსლიმთა მმართველებს მათგან სიფრთხილეში და მათზე ალლაჰის დადგენილების სისრულეში მოყვანაში, რათა დაისვენონ მორწმუნეებმა მათი ბოროტებისგან და მათი ბინძური ქმედებებისგან. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ხელგაშლია და დიდსულოვანი.
ალლაჰმა თავისი მონებისთვის დაადგინა საშუალებები, რომლითაც მათ შეუძლიათ დაიცვან თავი ჯადოს ბოროტებისგან, სანამ ის მოხდება. ასევე, ალლაჰმა განმარტა, როგორ განიკურნონ მისგან, თუ ის უკვე განხორციელდა. ეს ყველაფერი მისი წყალობისა და სიკეთის გამოხატულებაა თავისი მონების მიმართ და იმისთვის, რომ მისი წყალობა სრულიად გაეღო მათზე.
მომდევნო ნაწილში ვნახავთ ჯადოქრობის საფრთხისგან თავის დაცვის საშუალებებს მანამ, სანამ ის განხორციელდება და იმას, თუ როგორ ვიმკურნალოთ მისი განხორციელების შემდეგ რელიგიურად ნებადართული საშუალებებით, და ამის განმარტება შემდეგნაირია:
პირველ რიგში: რაც შეეხება ჯადოქრობისგან თავის დაცვას მანამ, სანამ ის მოხდება, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი და სასარგებლო არის: თავის დაცვა რელიგიური ლოცვებით, ვედრებებით და ღმერთზე მიკედლება გადმოცემული ისლამური ტექსტებით, ესენია: აიათულ-ქურსის კითხვა - რომელიც ყველაზე ძვირფასი აიათია ძვირფას ყურანში - ყველა სავალდებულო ლოცვის შემდეგ, სალამის მიცემის შემდეგ არსებული ლოცვების წაკითხვის ბოლოს, ის არის უზენაესის სიტყვები: ალლაჰი... – არ არსებობს ღვთაება, გარდა მისი – მარად ცოცხლისა და მსუფევისა; მას არც ჩასთვლემს, არც ჩაეძინება; მის კუთვნილებაშია, რაცაა ცათა შინა და ქვეყანასა ზედა; მის წინაშე ვინ იშუამდგომლებს მისივე ნების გარეშე?! მან იცის, რაც იყო მათ უწინ და რაც იქნება მათ შემდგომ; მის ცოდნაში ვერაფერს შესწვდებიან, გარდა იმისა, რასაც თვითონ ინებებს; მისი ქურსი* ცათა და ქვეყანას გარემოიცავს და მას არ უმძიმს დაცვა მათი; ისაა ყოვლად მაღალი და ყოვლად დიდებული. [ალ-ბაყარა: 255] ასევე წაიკითხავს ძილის დროს, რადგან სანდო გზით არის გადმოცემული ალლაჰის მოციქულისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მან თქვა: «ვინც ღამით წაიკითხავს აიათულ-ქურსის, მას ალლაჰი გამოუგზავნის დამცველს და ვერ მიუახლოვდება მას ეშმაკი დილამდე».
ასევე წაიკითხება: თქვი: იგი, ალლაჰი ერთადერთია [ალ-იხლაას: 1], და თქვი: მივეკედლები გარიჟრაჟის ღმერთს, [ალ-ფალაყ: 1], და თქვი: მივეკედლები ადამიანთა ღმერთს, [ან-ნაას: 1], ყოველი სავალდებულო ლოცვის შემდეგ, და ამ სამი სურის სამ-სამჯერ გამეორება, დილით დილის ლოცვის შემდეგ, საღამოს სამხრობის ლოცვის შემდეგ.
ასევე: ბოლო ორი აიათის წაკითხვა სურა ალ-ბაყარადან საღამოს, ეს ორი აიათია უზენაესის სიტყვები: შუამავალმა ირწმუნა ის, რაც მას თავისი ღმერთისგან ჩამოევლინა, – ასევე მორწმუნეებმაც (ირწმუნეს). ირწმუნა ყველამ ალლაჰი, მისი ანგელოზები, მისი წიგნები და მის მიერ წარმოგზავნილი შუამავლები. არ განვასხვავებთ მის მიერ წარმოგზავნილ შუამავალთაგან არცერთს. მათ თქვეს: ,,შევისმინეთ და დავემორჩილეთ*, ღმერთო ჩვენო, შეგვიწყალე, შენთანაა საბოლოო მისაქციელი". სურის ბოლომდე [ალ-ბაყარა: 285].
ეს სანდოდ გადმოცემულია შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ მან თქვა: «ვინც სურა ალ-ბაყარას ბოლო ორ აიათს წაიკითხავს, მისთვის საკმარისი იქნება ღამის განმავლობაში». ამის მნიშვნელობა არის, ალლაჰმა უკეთ უწყის: საკმარისი იქნება მისთვის ყველა ცუდისგან დასაცავად, აქედან გამომდინარეობს ხშირად მიკედლება ღმერთზე(ალლაჰის ყველა სიტყვებით მისი გაჩენილის სიავისაგან) დღისით და ღამით ნებისმიერ ადგილას გაჩერებისას სახლში, უდაბნოში, ტყეში, თუ ზღვაში. შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვებიდან გამომდინარე: «ვინც დაბინავდება რომელიმე ადგილას და იტყვის: "მივეკედლები ალლაჰს, მისი სრულყოფილი სიტყვებით, იმ სიავისგან, რაც მან შექმნა" /ა'უუზუ ბი ქალიმაათი ლლააჰი თაამმაათი მინ შარრი მაა ხალაყ/, მას ვერაფერი ავნებს მანამ, სანამ იმ ადგილს არ დატოვებს».
აქედან გამომდინარე, ეს სიტყვები მუსლიმმა უნდა გაიმეოროს დილით და საღამოს სამ-სამჯერ. «ალლაჰის სახელით, რომლის სახელთან ერთად ვერავინ მიაყენებს ზიანს ვერც მიწაზე და ვერც ცაში, და ის ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა». [ბისმილლაჰი ლლაზიი ლაა იადურრუ მა'ა სმიჰიი შაიუნ ფილ არდი, ვა ლაა ფი სსამააი, ვა ჰუვა სსამიი'ულ 'ალიიმ]
შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მართლაც მოუწოდა ამ ვედრების გამეორება, რადგან მასში არის დაცვა ყოველგვარი ცუდისგან.
მეორე: ჯადოსგან განკურნების საშუალებები მისი განხორციელების შემდეგ, რაც ასევე მოიცავს რამდენიმე ქმედებას:
პირველი: ალლაჰზე ბევრი ვედრება და თხოვნა, რომ მან, უზენაესმა, მოაშოროს ზიანი და გააქროს უბედურება.
მეორე: ძალისხმევა იმის გასაგებად, თუ სად იმყოფება ჯადოს ნივთი – მიწაში, მთაზე ან სხვაგან; როდესაც მისი ადგილმდებარეობა ირკვევა და იგი ამოღებული და განადგურებულია, ჯადოს ზემოქმედება უქმდება, და ეს არის ჯადოსგან განკურნების ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური მეთოდი.
მესამე: შარიათული ზიქრებისა და სხვადასხვა ვედრებებისგან შემდგარი რუყია, რომლებიც მრავლადაა; აქედან:
რაც დადასტურდა შუამავლის ﷺ სიტყვაში: «ღმერთო ჩემო, ადამიანთა ღმერთო, გააქრე განსაცდელი და განკურნე, შენ ხარ განმკურნებელი, არ არსებობს განკურნება გარდა შენი განკურნებისა - განკურნება, რომლის შემდეგაც არ რჩება ავადმყოფობის კვალიც». იმეორებდა სამჯერ,
აქედან არის: შელოცვა, რომელიც შეულოცა ჯიბრილ ანგელოზმა შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შემდეგი სიტყვებით: «ალლაჰის სახელით გიკითხავ შენ ყველაფრისგან, რაც შენ გაწუხებს, ყოველი სულის სიავისაგან, ან შურიანი თვალისგან, ალლაჰმა გაგაჯანსაღოს, ალლაჰის სახელით გიკითხავ შენ» ეს გაიმეოროს სამჯერ.
და ეს არის გამოსადეგი მეთოდი მამაკაცისთვის, რომელსაც აქვს სირთულე ცოლთან სიახლოვეში: უნდა აიღოს შვიდი მწვანე ფოთოლი ლოტოსის ხის (სიდრის), დააქუცმაცოს ისინი ქვით ან რაიმე მსგავსით და ჩაყაროს ჭურჭელში. შემდეგ ჩაასხას წყალი, რაც საკმარისია სხეულის დაბანვისთვის, და წაიკითხოს მასში:
აიათ ალ-ქურსი და უთხარი: ჰეი! ურწმუნოებო ალ-ქააფირუნ: [1], და თქვი: იგი, ალლაჰი ერთადერთია, [ალ-იხლაას: 1], და თქვი: მივეკედლები გარიჟრაჟის ღმერთს, [ალ-ფალაყ: 1], და თქვი: მივეკედლები ადამიანთა ღმერთს, [ან-ნაას: 1],
ასევე, ჯადოს აიათები სურა ალ-ა'რაფში, ეს არის უზენაესის სიტყვები: და ზეშთავაგონეთ მუსას, რომ ისროლე შენი კვერთხი, და ის შთანთქავს მას რასაც ისინი ჯადოსნობენ ამგვარად გაცხადა ჭეშმარიტება და მოიშთო იგი რასაც სჩადიოდნენ დამარცხდენ ის, და გაბრუნდნენ დამცირებულნი [ალ-ა'რაფ: 117-119].
ასევე, აიათები სურა იუნუსში, ეს არის უზენაესის სიტყვები: და თქვა ფარაონმა: მომიყვანეთ ყველა განსწავლული ჯადოქარი და როდესაც შეიკრიბნენ ჯადოქრები, მუსამ თქვა: ისროლეთ ის რაც უნდა ისროლოთ როდესაც ისროლეს, თქვა მუსამ: რაც თქვენ ჩაიდინეთ უთუო ჯადოქრობაა, უთუოდ ალლაჰი გაანადგურებს მას, უთუოდ ალლაჰი არ გამოასწორებს უკეთურების მთესველთა საქმეს ალლაჰი განაცხადებს ჭეშმარიტებას თავისი სიტყვებით, თუნდაც ეს არ მოსწონდეთ ცოდვილებს [იუნუს: 79-82]
აიათები, რომლებიც სურა ტაჰაში: მათ თქვეს: ო მუსა! ან შენ ისროლე ან ან ჩვენ ვისვრით პირველები თქვა: პირიქით თქვენ ისროლეთ, როცა გადააგდეს მათი თოკები და ჯოხები, მას მოეჩვენა ჯადოსნობის გამო ისინი როგორც მუცელზე მცოცავი, და ამგვარად მუსამ თავის თავში იგრძნო შიში, ვუთხარით მას: ნუ გეშინია! უთუოდ შენ ამაღლებული იქნები, მაშ, გადააგდე რაც გაქვს მარჯვენაში შთანთქავს რაც მათ ქმნეს, უთუოდ მათი ნამოქმედარი ჯადოქრის ხრიკებია, ვერ იქნება ჯადოქარი წარმატებული რაცარუნდა ქნას, [ტაჰა: 65-69].
იმის შემდეგ, რაც წაიკითხავს წყალზე ზემოთ მოცემულ აიათებს, უნდა დალიოს მისგან სამი კლუპი წყალი, დარჩენილი წყლით კი უნდა დაიბანოს ტანი. ამის შედეგად ალლაჰის ნებით მისი დაავადება გაქრება. თუ საჭიროა ამ პროცედურის ორჯერ ან მეტჯერ გამეორება, ეს პრობლემა არ არის, სანამ დაავადება სრულად არ გაქრება.
ეს ვედრებები, ღმერთზე მიკედლებები და გზები არის ყველაზე დიდი მიზეზთაგანი ჯადოქრობისგან და მსგავსი საზიანო რამეებისგან თავდასაცავად, ეს არის ასევე ყველაზე დიდი საბრძოლო იარაღი ჯადოს გასაქრობად მისი განხორციელების შემდეგ; ვინც იცავს მათ ჭეშმარიტად და რწმენით, ალლაჰზე მინდობილი და მიკედლებული წრფელი გულით, რაზეც იყო მითითებული ამ ვედრებებში.
ეს იყო რისი განმარტებაც იყო შესაძლებელი ჯადოსგან თავდასაცავ საშუალებებთან დაკავშირებით და მისგან სამკურნალოდ, ხოლო წარმატების მომცემი ალლაჰია.
აქ ჩნდება მნიშვნელოვანი საკითხი, რომელიც არის ჯადოქრების დახმარებით მკურნალობა, რომელიც ხდება ჯინებთან დაახლოების საშუალებით, მათთვის მსხვერპლის შეწირვით ან სხვა რაიმე დაახლოების საშუალებით - ეს არ შეიძლება, რადგან ეს არის ეშმაკისეული საქმე, და უფრო მეტიც ეს არის - დიდი შირქი(დიდი ურწმუნოება); ასევე დაუშვებელია ჯადოს მკურნალობა ჯადოქრებთან, მისნებთან და თაღლითებთან კონსულტაციით ან მათი მითითებების შესრულებით, რადგან ისინი არ არიან სანდონი. ისინი მატყუარები და ცოდვილები არიან, რომლებიც თავს დაფარულის მცოდნეებად წარმოაჩენენ და ადამიანებს ატყუებენ. მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გააფრთხილა იმაზე, რომ არ უნდა მიხვიდეთ მათთან, არ უნდა სთხოვოთ რჩევა და არ უნდა ირწმუნოთ მათი ნათქვამი, როგორც ეს ამ წიგნის დასაწყისში იქნა განმარტებული. ამიტომ სავალდებულოა სიფრთხილე ამ საკითხში, და შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვაქვს გადმოცემული სწორი გზით; მას ჰკითხეს ან-ნუშრას (ჯადოს მოხსნა ჯადოს გამოყენებით) შესახებ და მან თქვა: «ის ეშმაკის საქმეთაგანია». გადმოსცემს იმამ აჰმადი და აბუ დაუდი კარგი გადმოცემათა ჯაჭვით.
ან-ნუშრა" გულისხმობს ჯადოსგან მოჯადოებულის განთავისუფლებას. მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამ სიტყვებით იგულისხმება "ან-ნუშრა", რომელსაც ჯაჰილიას ეპოქის ადამიანები იყენებდნენ. ეს არის ჯადოქარს რომ სთხოვონ ჯადოს მოხსნა, ან მისი მოხსნა სხვა ჯადოქრის მიერ, იგივე ჯადოს გამოყენებით.
მაგრამ რელიგიური შელოცვით, ალლაჰზე მიკედლებით, რელიგიურად ნებადართული ლოცვებით ჯადოს მოხსნა შეიძლება და არ არის პრობლემა, როგორც ზემოთ ავღნიშნეთ. ამ ყველაფერზე დაწერა სწავლულმა იბნ ალ-ყაიმმა და შეიხ აბდურრაჰმან იბნ ჰასანმა წიგნში "ფათჰულ - მაჯიიდ" (ალლაჰმა შეიწყალოს ისინი), ასევე, ამ თემაზე დაწერეს ამ ორის გარდა სხვა სწავლულებმაც.
ალლაჰს ვთხოვთ, რომ მუსლიმებს მისცეს შვება ყოველივე ცუდისგან, და დაიცვას მათზე თავიანთი რელიგია, და უწყალობოს მათ მისი გაგება, და მისცეს მათ გამოსავალი ყველაფრისგან, რაც ეწინააღმდეგება მის შარიათს.
ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მის მონასა და შუამავალ მუჰამმადზე, მის ოჯახსა და საჰაბებზე.
მეათე გზავნილი: საფლავებზე მეჩეთების აგებისგან გაფრთხილება
ალლაჰის სახელით, ქება-დიდება ალლაჰს და ლოცვა და მშვიდობა ალლაჰის შუამავალს.
ამის შემდეგ: მე გავეცანი ისლამური მეცნიერების ასოციაციის ჟურნალის მესამე გამომცემლობას, სათაურით: (ამ თვეში მუსლიმთა ამბები). იორდანიის ჰაშიმიტური სამეფოს ისლამური მეცნიერებების ასოციაცია აპირებს რომ ააშენოს გამოქვაბულზე მეჩეთი, რომელიც აღმოჩენილი იქნა ახლახანს სოფელ ალ-რუჰაიბში, ეს არის გამოქვაბული რომელზეც ამბობებნ: ის არის გამოქვაბული რომელიც არის ნახსენები წმინდა ყურანში სადაც არიან ''ასჰაბუ ალ-ქაჰფი''. დასასრული.
და რადგან ალლაჰისა და მისი მსახურებისადმი რჩევის ვალდებულება არსებობს, გადავწყვიტე, რომ ამავე ჟურნალში სიტყვა მივმართო იორდანიის ჰაშიმიტური სამეფოს ისლამური მეცნიერებების ასოციაციას; მისი შინაარსი: რჩევა ასოციაციას იმ გადაწყვეტილების შესრულების შესახებ, რაც მათ მიიღეს აღნიშნულ მღვიმეზე მეჩეთის აშენების თაობაზე; რადგან წინასწარმეტყველებისა და კეთილმორწმუნეთა საფლავებზე და მათ კვალზე მეჩეთების აშენება ისლამური შარიათით აკრძალულია და ამისგან გაფრთხილებაა მოცემული, და ვინც ამას აკეთებს, ის დაწყევლილია, რადგან ეს მრავალღმერთიანობის საშუალებაა და წინასწარმეტყველებისა და კეთილმორწმუნეთა მიმართ გადაჭარბებულობისკენ მიდის, რეალობა მოწმობს შარიათის ჭეშმარიტებაზე და ამტკიცებს, რომ ის ალლაჰისგან (დიდება მას) მომდინარეობს. ეს არის ნათელი მტკიცებულება და უტყუარი არგუმენტი ალლაჰის შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიმართლეზე იმაში, რაც მან ალლაჰისგან მიიღო და თავის მიმდევრებს გადასცა. ვინც კი დააკვირდება ისლამური სამყაროს მდგომარეობას და მასში მომხდარ შირქსა და გადაჭარბებულობას, რომელიც გამოწვეულია საფლავებზე მეჩეთების აშენებით, მათი ჭარბი პატივისცემით, ხალიჩების დაგებით და მორთვით, და მათთვის მსახურების დანიშვნით, დარწმუნდება, რომ ეს ყველაფერი მრავალღმერთიანობის საშუალებებია. ისლამური შარიათის ერთ-ერთი სილამაზეა მათი აკრძალვა და მათი აშენებისგან გაფრთხილება.
და რაც ამაზე გადმოცემულია, რაც გადმოსცეს შეიხებმა ბუხარიმ და მუსლიმმა (ალლაჰის წყალობა მათზე) აიშასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომელმაც თქვა: ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ალლაჰმა დაწყევლოს იუდეველები და ქრისტიანები! მათ თავიანთი წინასწარმეტყველების საფლავები მეჩეთებად გაიხადეს», აიშა (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ამბობს: «იგი აფრთხილებდა მათ საქციელს», ამბობს აიშა : «ეს რომ არ ყოფილიყო, მისი (მოციქულის) საფლავი ყველასთვის გამორჩეულ ადგილზე განთავსდებოდა, მაგრამ შეშინდნენ, რომ ისიც მეჩეთად არ ექციათ». ასევე ორივე "საჰიჰ"-ში არის, რომ უმმ სალამამ და უმმ ჰაბიბამ (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) ახსენეს შუამავალთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ეკლესია, რომელიც ნახეს ჰაბაშას ტერიტორიაზე (ეთიოპიაში) და ის სურათები, რაც მასში იყო. შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «როდესაც მართალი ადამიანი მათ შორის გარდაიცვლება, მის საფლავზე აშენებენ მეჩეთს და მასში გამოსახავენ სურათებს, ისინი უზენაესი ალლაჰის წინაშე ყველაზე უარესი ქმნილებები არიან.»
მუსლიმის საჰიჰში გადმოცემულია ჯუნდუბ იბნ აბდულლაჰისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ მან თქვა: გავიგონე, რომ ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიკვდილამდე ხუთი დღით ადრე ამბობდა: «ჭეშმარიტად, მე უარს ვამბობ ალლაჰის წინაშე, რომ ავიყვანო რომელიმე თქვენგან ხალილად (სულიერი მეგობარი, დაახლოებული, საყვარელი მეგობარი). უზენაესმა ალლაჰმა ამირჩია მის ხალილად (მეგობრად) ისევე, როგორც იბრაჰიმი აირჩია ხალილად (მეგობრად). და რომ შემეძლოს ჩემი უმმათიდან ხალილის არჩევა, ავირჩევდი აბუ ბაქარს. იცოდეთ, რომ თქვენამდე მყოფი ხალხი თავიანთი წინასწარმეტყველებისა და წმინდა ადამიანების საფლავებს მეჩეთებად აქცევდნენ. ამიტომ არ გადააქციოთ საფლავები მეჩეთებად, მე გიკრძალავთ ამას». ამ კარში ჰადისები უამრავია.
მუსლიმი სწავლულების იმამებმა ოთხივე მაზჰაბიდან და სხვებმა მკაცრად აკრძალეს საფლავებზე მეჩეთების აღმართვა და გააფრთხილეს ამის შესახებ; შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სუნნის შესაბამისად, და ურჩიეს უმმას, რომ არ ჩავარდეს იმავე შეცდომებში, რაც წინა ერების, ებრაელებისა, ქრისტიანების და მათი მსგავსი ხალხების ცდომილების მსგავსთა მიერ იყო დაშვებული.
ამიტომ, იორდანიის ისლამური მეცნიერებების ასოციაციისა და სხვა მუსლიმების ვალია, მიჰყვნენ სუნნას, იმამების გზას და მოერიდონ იმას, რისგანაც ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა გააფრთხილეს. ამაშია მორწმუნეთა კეთილდღეობა, ბედნიერება და ხსნა ამქვეყნად და მომავალ ცხოვრებაში. ზოგიერთი ადამიანი ამ საკითხში ეყრდნობა ალლაჰის დიდებულ სიტყვებს ალ-ქაჰფის ხალხის ისტორიაში: ...იმათ რომლებმაც ზღვარს გადააჭარბეს მათ საკითხში (გამოქვაბულის ხალხის) თქვეს: უთუოდ დავიდგენთ მათ ადგილას სამლოცველოს [სურა ალ-ქაფ: 21]
და პასუხი ამაზე: უნდა ითქვას, რომ ყოვლისშემძლე და უზენაესმა ალლაჰმა გვამცნო იმ დროის მმართველებისა და ძალაუფლების მქონეთა შესახებ, რომ მათ თქვეს ეს სიტყვები, მაგრამ ეს არ არის მათი ქმედებების მოწონების ან დადასტურების მიზნით, არამედ მათი გაკიცხვის, გაკრიტიკების და მათი საქციელისგან განრიდების მიზნით. ამაზე მიუთითებს ის, რომ მოციქული ﷺ, რომელსაც ეს აიათი გამოეცხადა და რომელიც ყველაზე უკეთ იცნობს მის განმარტებას; თავის ერს საფლავებზე მეჩეთების აშენება აუკრძალა და გააფრთხილა ამის შესახებ, დაწყევლა და გაკიცხა ის, ვინც ამას აკეთებს.
და თუ ეს ნებადართული იქნებოდა, შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არ გაამკაცრებდა ამ საკითხზე ამგვარად, და არ გადაჭარბებდა ამაში, რომ დაწყევლოს ის, ვინც ამას აკეთებს, და გვამცნო, რომ ის ალლაჰის წინაშე ყველაზე ბოროტი ქმნილებაა. ეს საკმარისი და დამაჯერებელია მათთვის, ვინც ეძებს ჭეშმარიტებას. და თუკი ვივარაუდებთ, რომ საფლავებზე მეჩეთების აშენება დასაშვები იყო ჩვენამდე მყოფთათვის; ჩვენთვის არ შეიძლება მათი მიბაძვა ამაში; რადგან ჩვენი შარიათი აუქმებს წინათ არსებულ შარიათებს, და ჩვენი შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არის ბოლო შუამავალი, და მისი შარიათი სრულყოფილი და საყოველთაოა, და მან აგვიკრძალა საფლავებზე მეჩეთების აშენება; ამიტომ არ შეიძლება მისი წინააღმდეგობა, და გვმართებს მისი მიბაძვა, და იმის დაცვა, რითაც მოვიდა, და იმ ძველი შარიათებისა, და მათთვის სასურველად მიჩნეული ჩვეულებების მიტოვება; რადგან არ არსებობს ალლაჰის შარიათზე სრულყოფილი, და შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გზაზე უკეთესი.
ალლაჰს ვევედრებით, რომ შეგვეწიოს ჩვენ და ყველა მუსლიმს მის რელიგიაზე მტკიცედ დგომაში, და მისი შუამავალის მუჰამმადის შარიათის დაცვაში, სიტყვებში და საქმეებში, გარეგნულად და შინაგანად, და ყველა საქმეში, სანამ შევხვდებით ალლაჰს, დიდებულს. ის მსმენელია და ახლოს მყოფი.
ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მის მონასა და შუამავალ მუჰამმადზე, მის ოჯახსა და საჰაბებზე და მასზე, ვინც მის გზას მიჰყვა განკითხვის დღემდე.
მეთერთმეტე წერილი: მიცვალებულთა დაკრძალვა მეჩეთებში
ბისმილლაჰ, ქება-დიდება ალლაჰს, ლოცვა და მშვიდობა ალლაჰის შუამავალს, მის ოჯახს და მას ვინც გაჰყვა მის გზას; ამის შემდეგ:
მე გავეცანი გაზეთ «ხარტუმ»-ს, რომელიც გამოქვეყნდა 1415/4/17 წელს, ჰიჯრით; და აღმოვაჩინე, რომ მასში გამოქვეყნდა განცხადება, რომ ბატონი მუჰამმად ალ-ჰასან ალ-იდრისი დაკრძალეს მამის გვერდით მათ მეჩეთში, ქალაქ უმ დურმანში... და ა.შ.
ალლაჰმა მორწმუნეთა მიმართ რჩევის მიცემა და ბოროტების უარყოფა სავალდებულოდ დააწესა; ამიტომ ვხედავ, რომ საჭიროა აღვნიშნო, რომ მეჩეთებში დაკრძალვა დაუშვებელია, არამედ ეს შირქისკენ მიმავალი გზაა და იუდეველებისა და ქრისტიანების საქმეა, რისთვისაც ალლაჰმა ისინი გაკიცხა და მოციქულმა ﷺ დაწყევლა, როგორც ეს აიშას (ალლაჰი იყოს მისგან კმაყოფილი) მიერ გადმოცემულ საჰიჰ ჰადისშია ნათქვამი, სადაც მოციქული ﷺ ამბობს: «ალლაჰმა დაწყევლოს იუდეველები და ქრისტიანები! მათ თავიანთი წინასწარმეტყველების საფლავები მეჩეთებად გაიხადეს» საჰიჰ მუსლიმში გადმოცემულია ჯუნდუბ იბნ აბდულლაჰისგან, რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც თქვენამდე იყვნენ, თავიანთი წინასწარმეტყველებისა და მართალთა საფლავებს სალოცავებად აქცევდნენ. მაშ, არ აქციოთ საფლავები სალოცავებად; რადგან მე ამას გიკრძალავთ». ამ მნიშვნელობის ჰადისები ბევრია.
ამიტომ, ყველა მუსლიმს, ყველგან - მთავრობებსა და ხალხს - ევალება, რომ ალლაჰის შიში ჰქონდეთ, მოერიდონ იმას, რაც აკრძალულია, და მიცვალებულები მეჩეთების გარეთ დაკრძალონ, როგორც შუამავალი ﷺ და მისი თანამგზავრები (ალლაჰი იყოს მათგან კმაყოფილი) მიცვალებულებს მეჩეთების გარეთ კრძალავდნენ, და ასევე მათი კეთილშობილური მიმდევრები.
რაც შეეხება შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისი ორი მეგობრის, აბუ ბაქრის და უმარის (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) საფლავების არსებობას მის მეჩეთში; ეს არ წარმოადგენს არგუმენტს მეჩეთებში მიცვალებულთა დაკრძალვისთვის; რადგან შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაკრძალული იყო თავის სახლში - აიშას (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) სახლში - შემდეგ მისი ორი მეგობარი იქვე დაკრძალეს, როდესაც ვალიდ იბნ აბდულმალიქმა მეჩეთი გააფართოვა, მან ოთახი მეჩეთში შეიყვანა ჰიჯრის პირველი საუკუნის დასაწყისში, რაც ნასწავლებმა გააკრიტიკეს, თუმცა მან ჩათვალა, რომ ეს გაფართოებას არ უშლის ხელს და საკითხი ნათელია და არ იწვევს გაუგებრობას.
მუსლიმისთვის ცხადი ხდება: რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისი ორი მეგობარი (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) არ არიან დაკრძალულნი მეჩეთში, და მათი მეჩეთში შეყვანა გაფართოების გამო არ წარმოადგენს არგუმენტს მეჩეთში დაკრძალვის ნებადართულობაზე; რადგან ისინი არ არიან მეჩეთში, არამედ შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სახლში, და ვალიდის ქმედება არ წარმოადგენს არგუმენტს ამისთვის, არამედ არგუმენტი არის წიგნში და სუნნაში, და წინამორბედთა შეთანხმებაში, (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), და გაგვხადოს მათი მიმდევრები კეთილშობილებით.
რჩევისა და ვალდებულებისგან გათავისუფლების მიზნით, გამოცემულია ჰიჯრით 1415 წლის 14/5.
ხოლო ყოველგვარი წარმატება ალლაჰისგანაა. ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა ჩვენს შუამავალს მუჰამმადს, მის ოჯახს, მის საჰაბებს და მათ მიმდევრებს სიკეთით.
მესამე წერილი: იმ პირის ურწმუნოებისა და ცდომილების განმარტება, ვინც ამტკიცებს, რომ ვინმესთვის ნებადართულია მუჰამედის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შარიათიდან გამოსვლა.
ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა ღმერთს, ლოცვა და მშვიდობა შუამავალთა და მოციქულთა ბეჭედს, ჩვენს შუამავალ მუჰამმადს, მის ოჯახსა და ყველა მის მეგობარს.
ამის შემდეგ: გავეცანი სტატიას, რომელიც გამოქვეყნდა გაზეთში "აშ,შარყ ალ-ავსატ''ის ნომერში (5824), 1415 წლის 5/6, ავტორი, რომელმაც თავის თავს უწოდა: აბდულ ფათტაჰ ჰაიქი, სათაურით: (არასწორი გაგება).
სტატიის შეჯამება: ის უარყოფს ისლამის რელიგიის აუცილებელ ცოდნას, ტექსტისა და კონსენსუსის მიხედვით; რაც არის მუჰამმადის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გზავნილის ზოგადობა ყველა ადამიანისთვის, და ამტკიცებს, რომ ვინც არ გაჰყვება მუჰამმადს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და არ დაემორჩილება მას, არამედ დარჩება იუდეველი ან ქრისტიანი, ის არის ჭეშმარიტ რელიგიაზე, შემდეგ კი გაბედა, რომ ალლაჰის სიბრძნეს ურწმუნოთა და ურჩთა დასჯაში უწოდა უაზრობა.
მან შარიათის ტექსტები დაამახინჯა, არასწორ ადგილებში მოათავსა და თავისი სურვილისამებრ განმარტა, უგულებელყო შარიათის მტკიცებულებები და ცხადი ტექსტები, რომლებიც მოწმობენ მუჰამადის ﷺ გზავნილის სიდიადეზე და იმაზე, რომ ვინც მის შესახებ მოისმინა და არ გაჰყვა, ურწმუნოა, და რომ ალლაჰი არ მიიღებს სხვა რელიგიას ისლამის გარდა. ამ ცხადი ტექსტების უგულებელყოფით, რათა მოატყუოს უმეცარნი თავისი სიტყვებით. ეს რაც მან ჩაიდინა, წარმოადგენს აშკარა ქუფრს (ურწმუნოებას), ისლამისგან განდგომას და უზენაესი ალლაჰისა და მისი მოციქულის ﷺ უარყოფას, როგორც ეს იციან მათ, ვინც წაიკითხა ეს სტატია ცოდნისა და რწმენის მქონე ადამიანებიდან.
ვალდებულია მმართველი: მისი სასამართლოში გადაცემა; რათა მოინანიოს და მასზე გამოტანილი იყოს განაჩენი, როგორც ამას მოითხოვს წმინდა შარიათი.
დიდებულმა ალლაჰმა განმარტა მუჰამმედის ﷺ გზავნილის საყოველთაო ხასიათი და მისი მორჩილება სავალდებულოა ორივე სამყაროს ყველა არსებისთვის (ადამიანებისთვის და ჯინებისთვის). ეს არ შეიძლება არ იცოდეს იმან, ვისაც მუსლიმთაგან მცირედი ცოდნაც კი გააჩნია.
თქვა უზენაესმა ალლაჰმა: უთხარი: ჰეი ადამიანებო! ჭეშმარიტად მე ყველა თქვენგანისთვის ალლაჰის შუამავალი ვარ, რომლის (ალლაჰის) ხელშია მეუფება ცანის დას მიწის, არ არსებობს ღვთაება გარდა მისი, აცოცხლებს და აკვდინებს, მაშ, ირწმუნეთ ალლაჰის და მისი შუამავალის, წერაკითხვის უცოდინარი მოციქულის რომელსაც სწამს ალლაჰის და მისი სიტყვების, გაჰყევით მას იმედია დაადგებით სწორ გზას, [ალ-ა'რააფ: 158]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: ...და ეს ყურანი ზეშთამეგონა, რათა მისით გაგაფრთხილოთ თქვენ და ისინი, ვისთანაც მიაღწევს... [ალ-ან'აამ: 19]. დიდებულმა ალლაჰმა თქვა: უთხარი*: ,,თუ გიყვართ თქვენ ალლაჰი, მაშინ მე გამომყევით, რათა უყვარდეთ ალლაჰსაც და მოგიტევოთ ცოდვები. ალლაჰი უსაზღვროდ მპატიებელია, მწყალობელი**". [აალი იმრაან: 31]. უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ხოლო ვინც ისლამის გარდა სხვა რჯული ეძიოს, – არ მიიღება იგი მისგან და განკითხვის დღეს ის იქნება წაგებულთაგან. [სურა აალ 'იმრაან: 85] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: და არ წარგვიგზავნიხარ შენ, თუ არა, მთელი კაცობრიობისათვის მახარობლად და შემგონებლად... [საბა: 28]. უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: და არ წარგვიგზავნიხარ შენ, თუ არა, წყალობად სამყაროთა [ალ-ანბია: 107]. უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: და უთხარი მათ, ვისაც წიგნი ებოძათ, ასევე, უწიგნურებს (წარმართებს): ,,თქვენც დაემორჩილეთ?" – და თუ დაემორჩილნენ, მაშინ ცხადია, ჭეშმარიტ გზაზე დამდგარან*, ხოლო თუ პირი იბრუნეს, ჭეშმარიტად, შენი მოვალეობა მხოლოდ მიწვდენაა. ალლაჰი მსახურთა მხედველია. [ალი იმრან: 20]. და თქვა დიდებულმა: დიდებულია იგი რომელმაც გარდმოავლინა ფურყანი თავის მსახურზე, რათა ყოფილიყო სამყაროთათვის შეგონება [ალ-ფურყაან: 1].
მოიყვანეს ბუხარიმ და მუსლიმმა, ჯააბირისაგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «მე მომეცა ხუთი რამ, რაც არავის არ მიეცა ჩემამდე: მომეცა გამარჯვება მტრების გულებში შიშის დანერგით ერთი თვის სავალ მანძილზე, ჩემთვის დედამიწა იქცა მეჩეთად და განწმენდის საშუალებად, ჩემი თემის რომელიმე კაციც მიუსწრებს ლოცვას დაე ილოცოს, ჩემთვის ნებადართული გახდა ნადავლის აღება, რაც არავისთვის ყოფილა ნებადართული ჩემს წინ, მომეცა შუამდგომლობა, შუამავლები იგზავნებოდნენ კონკრეტულად თავიანთი ხალხისთვის, მე კი წარმოვიგზავნე მთლიანი კაცობრიობისთვის».
ეს არის მკაფიო განმარტება ჩვენი შუამავლის მუჰამმედის ﷺ გზავნილის საყოველთაო ხასიათისა მთელი კაცობრიობისთვის, რომ მან აუქმებს ყველა წინათ არსებულ შარიათს, და ვინც არ გაჰყვება მუჰამმედს ﷺ და არ დაემორჩილება მას, ის არის ურწმუნო და ურჩი, რომელიც იმსახურებს სასჯელს. უზენაესი ალლაჰი ბრძანებს: ...და ვინც უარყოფს მას, ნებისმიერი ჯგუფიდან, ცეცხლია მისი აღსასრული... [ჰუდ: 17] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ...მაშ გაფრთხილდენ ისინი ვინც ეწინააღმდეგება მის ბრძანებას, რომ არ დაატყდეთ განსაცდელი ან არ დაატყდეთ მწარე სასჯელი (ან-ნურ: 63) უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ხოლო ვინც ეურჩება ალლაჰსა და მის შუამავალს და სცდება მის (ალლაჰის) საზღვრებს, – ცეცხლში შეიყვანს (ალლაჰი) მას, იქ იქნება მარადჟამს და მისთვისაა – სასჯელი დამამცირებელი. [სურა ან-ნისა: 14] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: უთუოდ, სწორ გზას ასცილდეს იგი, ვინც რწმენა გაცვალოს ურწმუნოებაში. (ალ-ბაყარა: 108) ამ მნიშვნელობის აიათები უამრავია.
წმინდა და დიდებულმა ალლაჰმა შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მასზე) მორჩილება თავის მორჩილებასთან დააკავშირა და განმარტა, რომ ვინც ისლამის გარდა სხვა სარწმუნოებას მიიღებს, ის წაგებული იქნება და მისგან არ იქნება მიღებული არცერთი საქმე. თქვა დიდებულმა ღმერთმა: ხოლო ვინც ისლამის გარდა სხვა რჯული ეძიოს, – არ მიიღება იგი მისგან და განკითხვის დღეს ის იქნება წაგებულთაგან. [სურა აალ 'იმრაან: 85] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ვინც ჰმორჩილებს შუამავალს, ის უთუოდ, მორჩილია ალლაჰისა [ან-ნისა: 80]. უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: უთხარი: დაემორჩილეთ ალლაჰს და დაემორჩილეთ შუამავალს, და თუ იბრუნებენ პირს, უთუოდ მასზეა რაც მან იტვირთა, და თქვენზეა რაც თქვენ იტვირთეთ, თუ მას დაემორჩილებიან დაადგებიან სწორ გზას [ან-ნურ: 54] უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: ჭეშმარიტად რომელთაც უარყვეს წიგნის ხალხთაგან და წარმართთაგან, ისინი იქნებია ჯოჯოხეთის ცეცხლში სამუდამოდ, ეგენი არის ყველაზე უკეთურნი [სურა ალ-ბაინათ: 6]
გადმოსცა მუსლიმმა თავის საჰიჰში, რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: ვფიცავ იმას, ვის ხელშიც არის ჩემი სული, ამ თემიდან არც ერთი ადამიანი, იქნება ეს იუდეველი ან ქრისტიანი, რომელიც გაიგონებს ჩემზე, მაგრამ შემდეგ გარდაიცვლება ისე, რომ არ იწამებს იმას, რისთვისაც მოვლინებული ვარ, ნამდვილად იქნება ცეცხლის მობინადრე.
მოციქულმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თავისი ქმედებებითა და სიტყვებით განმარტა იმ რელიგიის გაუქმებულობა, ვინც ისლამის რელიგიაში არ შევიდა. ის ებრძოლა იუდეველებსა და ქრისტიანებს, ისევე როგორც სხვა ურწმუნოებს, და აიღო მათგან ჯიზია, რათა არ შეეშალათ ხელი დანარჩენებისთვის მოწოდების მიღებაში და რათა მათგან ვისაც სურდა, შიშის გარეშე შესულიყო ისლამში, რომ მისი ხალხი არ შეაჩერებდა, არ დაუშლიდა ან არ მოკლავდა.
ბუხარი და მუსლიმი გადმოსცემენ, აბუ ჰურაირა (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოგვცემს, რომ ჩვენ მეჩეთში ვიყავით, როდესაც შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გამოვიდა და თქვა: «წადით იუდეველებთან, და ჩვენ მასთან ერთად გავედით, სანამ მივედით ბეით ალ-მიდრასში. მაშინ მოციქული ﷺ წამოდგა და მათ მიმართა: "ო, იუდეველთა საზოგადოებავ, მიიღეთ ისლამი და უსაფრთხოდ იქნებით". მათ უპასუხეს: "შენ უკვე შეაგონე, ო, აბუ ალ-ყასიმ". მაშინ ალლაჰის მოციქულმა ﷺ უთხრა მათ: "ეს მინდა, მიიღეთ ისლამი და უსაფრთხოდ იქნებით". მათ კვლავ უპასუხეს: "შენ უკვე შეაგონე, ო, აბუ ალ-ყასიმ". მაშინ ალლაჰის მოციქულმა ﷺ უთხრა მათ: "ეს მინდა", და შემდეგ მესამედაც იგივე თქვა...». ჰადისი.
და მიზანი ის არის, რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ეწვია იუდეველთა რელიგიურ ლიდერებს მათ სასწავლებელში, მოუწოდა მათ ისლამისკენ და უთხრა: „მიიღეთ ისლამი და უსაფრთხოდ იქნებით“, და ეს რამდენჯერმე გაიმეორა.
ასევე: მან წერილი გაუგზავნა ჰერაკლეს, რომ მოეწვია ის ისლამში და შეატყობინა, რომ თუ უარს იტყოდა, მასზე იქნებოდა იმათი ცოდვა, ვინც ისლამში არ შევიდა მისი უარის გამო. ბუხარი და მუსლიმი თავიანთ საჰიჰებში გადმოსცემენ, რომ ჰერაკლემ მოითხოვა ალლაჰის მოციქულის ﷺ წერილი და წაიკითხა, და მასში ეწერა: ''მოწყალე და მწყალობელი ალლაჰის წყალობით, ალლაჰის შუამავალის მუჰამმდისაგან, ჰერეკლეს რომაელთა დიდებულს (მმართველს), მშვიდობა მას ვინც გაჰყვა ჭეშმარიტებას, ამის შემდეგ: ჭეშმარიტად მე მოგიწოდებთ შენ ისლამური მოწოდებით, მიიღე ისლამი და მიიღებ მშვიდობას! მიიღე ისლამი და ალლაჰი მოგმადლებს ორმაგ მადლს, და თუ პირს იბრუნებ შენ გაწევს ცოდვა არიანელთა. ეი, წიგნბოძებულნო! მოდით შევთანხმდეთ სიტყვაზე, რომელიც საერთოა ჩვენსა და თქვენს შორის, – რომ არავის ვეთაყვანოთ, გარდა ალლაჰისა; არაფერი ვუთანაზიაროთ და არ გავაღმერთოთ – ვინმემ ვინმე, – ნაცვლად ალლაჰისა". ხოლო თუ პირი იბრუნეს, მაშინ უთხარით: დაამოწმეთ, რომ ჩვენ ვართ მუსლიმები/მორჩილებიო*. [ სურა აალ 'იმრაან: 64]
შემდეგ, როდესაც მათ ისლამში შესვლა უარყვეს და ზურგი აქციეს, შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისმა თანამგზავრებმა (ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მათით) მათ ებრძოლეს და ჯიზია (გადასახადი) დააკისრეს.
და იმის დასტურად, რომ ისინი ცდომილებაში არიან და მათი სარწმუნოება მცდარია, მას შემდეგ რაც ის შეიცვალა მუჰამედის ﷺ სარწმუნოებით; ალლაჰმა უბრძანა მუსლიმს, რომ ყოველდღე, ყოველ ლოცვაში და ყოველ რაქათში სთხოვოს ალლაჰს, წარმართოს ის სწორ, მისაღებ გზაზე, რაც არის: ისლამი, და რომ განარიდოს მას განრისხებულთა გზა, ისინი არიან: ებრაელები და მათი მსგავსი, რომლებმაც იციან, რომ ცდებიან და მაინც ჯიუტად მიჰყვებიან. და აარიდოს მას გზა გზააბნეულთა, რომლებიც ცოდნის გარეშე თაყვანისცემენ და ამტკიცებენ, რომ სწორ გზაზე არიან, თუმცა ისინი გზააბნეულობის გზაზე არიან, ესენი არიან: ქრისტიანები და სხვა ერების წარმომადგენლები, რომლებიც გზააბნეულობითა და უმეცრებით თაყვანისცემენ, და ყოველივე ეს: რათა მუსლიმმა მტკიცე რწმენით იცოდეს, რომ ყველა რელიგია, გარდა ისლამისა, არის ამაო და ფუჭი, და რომ ყველა, ვინც თაყვანს სცემს ალლაჰს ისლამის გარეშე, არის გზააბნეული, ხოლო ვინც ამას არ მიიჩნევს, არ არის მუსლიმი. ამ თავში მტკიცებულებები უამრავია წიგნიდან და სუნნიდან.
ამიტომ, აბდულ ფათთაჰს, როგორც ამ სტატიის ავტორს, სავალდებულოა დაუყოვნებლივ მოინანიოს გულწრფელად და დაწეროს სტატია, სადაც გამოაცხადებს თავის მონანიებას. ვინც გულწრფელად მოინანიებს ალლაჰის წინაშე, ალლაჰი მიიღებს მის მონანიებას; უზენაესი ალლაჰის სიტყვებიდან: ...ო მორწმუნენო მოინანიეთ ალლაჰის წინაშე ყველამ ერთად! იმედია გადარჩენილი იქნებით [ან-ნურ: 31], დიდებული ალლაჰი ამბობს: ისინი რომლებიც არ მოუხმობენ ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაებას, არ კლავენ სულს რომლის მოკვლა აკრძალა ალლაჰმა, გარდა სამართლიანობის აღსადგენად და არ მრუშობენ, ხოლო ვინც ამას იქმს გადაეყრება სასჯელს გაუორმაგდება მას სასჯელი განკითხვის დღეს და დარჩება იქ სამუდამოდ დამცირებული, გარდა მისი, ვინც მოინანია და აკეთა კეთილი საქმე, აი მათ შეუცვლის ალლაჰი ცუდ საქმეებს სიკეთით, ალლაჰი მიმტევებელი მწყალობელია [ალ-ფურყაან: 68-70] და ასევე მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვების საფუძველზე: ისლამი შლის ყველა ცოდვას, რაც ადამიანს ჰქონდა ისლამამდე, ასევე მონანიება შლის ყველა ცოდვას, რაც მის წინ იყო. შუამავლის სიტყვები (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას): «მონანიე ცოდვისაგან ისეთია, თითქოს მას არ ჩაუდენია ცოდვა».
მსგავსი მნიშვნელობის აიათები და ჰადისები უამრავია.
ვთხოვ ყოვლისშემძლე ალლაჰს, გვაჩვენოს ჭეშმარიტება ჭეშმარიტებად და მოგვმადლოს მისი მიყოლა, გვაჩვენოს სიცრუე სიცრუედ და მოგვმადლოს მისი თავიდან აცილება, რომ გვიწყალობოს ჩვენ, ავტორ აბდულ ფათთაჰს და ყველა მუსლიმს გულწრფელი მონანიება, და დაგვიფაროს ყველა საცდურისგან, ვნებებისა და ეშმაკის მორჩილებისგან. ჭეშმარიტად, ის არის ამაზე პასუხისმგებელი და ყოვლისშემძლე.
ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა ჩვენს შუამავალ მუჰამმადს, მის ოჯახს, მის მეგობრებს და მათზე სიკეთით მიმყოლთ, განკითხვის დღემდე.
Related books
All books
ერთღმერთიანობის მრწამსი და იმის განმარტება, რაც მას ეწინააღმდეგება ან ნაკლოვანს ხდის: დიდი და მცირე მრავალღმერთიანობა (შირქი), უარყოფა (თა'ტიილ), სიახლეები (ბიდ'ათ) და სხვა.8 languagesერთღმერთიანობის მრწამსი და იმის განმარტება, რაც მას ეწინააღმდეგება ან ნაკლოვანს ხდის: დიდი და მცირე მრავალღმერთიანობა (შირქი), უარყოფა (თა'ტიილ), სიახლეები (ბიდ'ათ) და სხვა.
პატივცემული შეიხ საალიჰ ალ-ფაუზანის წიგნი "აყიიდათ ათ-თაუჰიდ" რელიგიის საფუძვლის შესახებ დაწერილი ყოვლისმომცველი ნაშრომია, რომელიც მარტივი ენითაა გადმოცემული და მტკიცებულებებითაა გამყარებული. იგი განმარტავს ერთღმერთიანობას თავისი სამი სახეობით, ორი მოწმობის (შაჰადის) მნიშვნელობასა და თაყვანისცემის არსს, შემდეგ კი ააშკარავებს მის საპირისპიროებს, როგორიცაა მრავალღმერთიანობა (შირქი), ურწმუნოება (ქუფრი), თვალთმაქცობა (ნიფაყი) და რელიგიური სიახლეები (ბიდა'ა), და ასევე ყველაფერს, რაც ეწინააღმდეგება ერთღმერთიანობას ან ამცირებს მას, და რაშიც ადამიანები ვარდებიან. წიგნი სრულდება იმის აღნიშვნით, თუ რა…
სამი საფუძველი და მათი მტკიცებულებები73 languagesსამი საფუძველი და მათი მტკიცებულებები
წიგნი განიხილავს იმ ძირითად საფუძვლებს, რომელთა შესწავლაც ევალება მუსლიმს: ალლაჰის შეცნობა, ისლამის რელიგიის შეცნობა და შუამავალ მუჰამმადის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა იყოს მასზე) შეცნობა. მასში ყურადღება გამახვილებულია ამ პრინციპების მნიშვნელობაზე რწმენისა და სათნო საქმეების ჩამოყალიბებაში, ყურანისა და სუნნეთის მტკიცებულებებზე დაყრდნობით.
الدروس المهمة لعامة الأمة78 languagesالدروس المهمة لعامة الأمة
يهدف الكتاب إلى تعليم المسلمين أساسيات دينهم بطريقة مبسطة وشاملة. يتناول مجموعة من الدروس المهمة مثل قراءة الفاتحة وقصار السور، وأركان الإسلام والإيمان، وأقسام التوحيد والشرك، وشروط وأركان وواجبات الصلاة، بالإضافة إلى مبطلاتها، مع بيان مختصر لشروط الوضوء وفروضه ونواقضه. كما يسلط الضوء على التحلي بالأخلاق الإسلامية والآداب الشرعية، ويقدم إرشادات لطيفة حول تجهيز الميت والصلاة عليه ودفنه.
نبذة في العقيدة الإسلامية (شرح أصول الإيمان)75 languagesنبذة في العقيدة الإسلامية (شرح أصول الإيمان)
رسالة لطيفة تتناول أصول العقيدة الإسلامية بأسلوب مبسط وميسر. تبدأ بمقدمة حول أهمية علم التوحيد، كونه أشرف العلوم وأجلّها، ثم تتناول مفهوم الدين الإسلامي وأركانه الخمسة: الشهادتان، والصلاة، والزكاة، والصوم، والحج. كما يشرح الإيمان بالله، وملائكته، وكتبه، ورسله، واليوم الآخر، ويؤكد على أهمية التوحيد في بناء دين المسلم بشكل سليم. الكتاب يهدف إلى تعزيز الفهم الصحيح للعقيدة الإسلامية وتطبيقها في حياة المسلم اليومية.