Skip to content

หากผู้หญิงสะอาดจากเลือดประจำเดือนหรือเลือดนิฟาสก่อนศุบฮิ และเธอยังไม่อาบน้ำชำระร่างกายเว้นแต่มาอาบหลังศุบฮิ การถือศีลอดของเธอจะถูกต้องหรือไม่?

السؤال

คำถามที่1:

หากผู้หญิงสะอาดจากเลือดประจำเดือนหรือเลือดนิฟาสก่อนศุบฮิ และเธอยังไม่อาบน้ำชำระร่างกายเว้นแต่มาอาบหลังศุบฮิ การถือศีลอดของเธอจะถูกต้องหรือไม่?

س7: إذا طهرت الحائض أو النّفساء قبل الفجر، ولم تغتسل إلا بعد الفجر، فهل يصحّ صومها، أو لا؟

الجواب

คำตอบที่ 1:

ใช่ การถือศีลอดของผู้หญิงที่มีประจำเดือนจะถือว่าถูกต้องหากเธอสะอาดก่อนศุบฮิ แม้ว่าเธอจะยังไม่อาบน้ำชำระร่างกายเว้นแต่อาบหลังศุบฮ์ก็ตาม และเช่นเดียวกันกับผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาส เพราะในกรณีนี้เธออยู่ในกลุ่มบรรดาผู้ที่ต้องถือศีลอด และเธอคล้ายกับผู้ที่มีญูนุบ หากเวลาศุบฮิมาถึงในขณะที่เขาอยู่ในญูนุบ การถือศีลอดของเขาถือว่าถูกต้อง

เนื่องจากอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า: "ดังนั้น บัดนี้พวกเจ้าจงสมสู่กับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจงกินและจงดื่มจนกว่าเส้นด้ายสีขาว (แสงแห่งรุ่งอรุณ) และเส้นด้ายสีดำ (ความมืดแห่งราตรี) จะประจักษ์แก่พวกเจ้า อันเนื่องจากแสงแห่งรุ่งอรุณ" [อัลบะกอเราะฮ์ :187]

เมื่ออัลลออ์ ตะอาลา ทรงอนุญาตให้มีเพศสัมพันธ์จนถึงรุ่งอรุณ ก็แสดงว่าการอาบน้ำต้องเกิดขึ้นหลังจากรุ่งอรุณ และตามฮะดีษที่รายงานโดยท่านหญิงอาอิชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เล่าว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เคยตื่นขึ้นมาในสภาพที่มีญูนุบจากการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยา และโดยที่ท่านถือศีลอด

กล่าวคือ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ได้อาบน้ำญูนุบจนกระทั่งหลังจากแสงแห่งรุ่งอรุณได้ปรากฎ

ﺟ7: نعم، يصحّ صوم المرأة الحائض إذا طهرت قبل الفجر، ولم تغتسل إلا بعد طلوع الفجر، وكذلك النّفساء؛ لأنها حينئذٍ من أهل الصوم، وهي شبيهةٌ بمن عليه جنابةٌ، إذا طلع الفجر وهو جنبٌ فإن صومه يصحّ؛ لقوله تعالى:

﴿...فَٱلۡـَٰٔنَ بَٰشِرُوهُنَّ وَٱبۡتَغُواْ مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلۡخَيۡطُ ٱلۡأَبۡيَضُ مِنَ ٱلۡخَيۡطِ ٱلۡأَسۡوَدِ مِنَ ٱلۡفَجۡرِ...﴾

[البقرة:187]،

وإذا أذن الله تعالى بالجماع إلى أن يتبين الفجر لزم من ذلك ألّا يكون الاغتسال إلا بعد طلوع الفجر، ولحديث عائشة رضي الله عنها

«أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ جِمَاعِ أَهْلِهِ وَهُوَ صَائِمٌ» [1].

أي: أنه عليه الصلاة والسلام لا يغتسل عن الجنابة إلا بعد طلوع الصّبح.

[1] البخاري، كتاب الصوم، باب اغتسال الصائم (1931)، ومسلم، كتاب الصوم، باب صحة صوم من طلع عليه الفجر وهو جنب (75) (1109).