Мо назди Умар будем ва ӯ гуфт: мо аз такаллуф наҳй шудаем.
Аз Анас (Худованд аз ӯ розӣ бод) ривоят аст, ки гуфт:
Мо назди Умар будем ва ӯ гуфт: мо аз такаллуф наҳй шудаем.
كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ: «نُهِينَا عَنِ التَّكَلُّفِ».
Умар (Худованд аз ӯ розӣ бод) хабар медиҳад, ки Расули Худо (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ононро аз ҳар ончи такаллуф (машаққат ва сахтӣ) меорад, бидуни онки ниёзе ба он бошад, чи дар гуфтор ва чи дар амал, наҳй фармуданд.
...:
Аз ҷумлаи такаллуфот, ки наҳй шудааст иборатанд аз:, пурсишҳои зиёд, дар ончи илм ва огоҳӣ надорад худро ба таклиф андохтан ва ё сахтгир будан дар коре, ки Худо барояш осон кардааст.
Мусалмон бояд худро ба мудоро ва адами машақатоварӣ дар амалу кирдор, яъне дар хӯрдану ошомидан, дар гуфтор ва дар тамоми ҳолатҳои зиндагӣ, одат диҳад.
Ислом дини осонӣ аст.
Саҳеҳ Бухорӣ (9/ 95) (7293).
Бештар (10)
نزهة المتقين.
لمصطفى الخن وغيره (2/ 1136).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (6/ 391).
فتح الباري شرح صحيح البخاري.
لابن حجر (13/ 270).
النهاية في غريب الحديث والأثر.
لابن الأثير (4/ 196).
تطريز رياض الصالحين.
لفيصل آل مبارك (ص930).