«Ned ka be sẽn na n tʋm zũnuuba, rẽ poorẽ n yik n yɩlge, rẽ poorẽ n pʋʋse, rẽ poorẽ t'a kos Wẽnd yaafa, rẽndame tɩ Wẽnd yaaf-a
Yii a ʿAli nengẽ, a yeelame, mam rag n yaa ned tɩ mam sã n wʋm Wẽnd Tẽn-tʋʋmã nengẽ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) hadiisa, Wẽnd nafda maam sẽn yi hadiisã pʋgẽ, a sẽn tʋll bũmb ninga, maa A naf maam ne-a, la ned sã n yẽs maam sẽn yi a sahaabsẽ wã, m kɩtedame t'a wẽene, t'a sã n wẽen tɩ Nabiyaamã n yeele, m kõt-a-la sɩda. La ad a Abuu Bakr togsa maam, la a Abuu Bakr yeel sɩda, a yeelame: m wʋma Wẽnd Tẽn-tʋʋmã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) t'a yetẽ:
«Ned ka be sẽn na n tʋm zũnuuba, rẽ poorẽ n yik n yɩlge, rẽ poorẽ n pʋʋse, rẽ poorẽ t'a kos Wẽnd yaafa, rẽndame tɩ Wẽnd yaaf-a», rẽ poorẽ t'a karem Aayar-kãngã {Lɑ neb nins tɩ b sã n tʋm wẽngɑ mɑɑ b wẽgɑ b mense, b tẽegdɑ Wẽnd yelle n kos b zũnuubã yɑɑfɑ} [Aalʋ ʿɭmraane: 135].
«مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا، ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ، ثُمَّ يُصَلِّي، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللهَ، إِلَّا غَفَرَ اللهُ لَهُ»، ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].
Nɑbiyɑɑmã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) kõo kibare, tɩ yamb ka be sẽn na n maan zũnuuba, n maneg n yõk koom sõma, rẽ poorẽ n yik n pʋʋs rakaar a yiibu, t'a Anniy wã yaa sẽn na n tuub n yi zũnuub-kãngã, rẽ poorẽ t'a kos Wẽnd yaafa, rẽndame tɩ Wẽnd yaaf-a. Rẽ poorẽ tɩ Nabiyaamã, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga), karem Wẽnd koεεg sẽn yeele, (A Naam zẽkame): {Lɑ neb-nins tɩ b sã n tʋm wẽngɑ mɑɑ b wẽgɑ b mense, b tẽegdɑ Wẽnd yelle n kos b zũnuubã yɑɑfɑ, lɑ yɑɑ ãnd n yɑɑfd zũnuub zẽng sẽn pa Wẽnde? Lɑ b pa nɑdgd ne b sẽn tʋm-ɑ lɑ b mi t'ɑ yɑɑ yook ye} [Aalʋ ʿɭmraane: 135].
استحلفته: جعلته يقسم بأنه سمعه من النبي عليه الصلاة والسلام.
Hadiisã pirisdɑ ne Pʋʋsgã, rẽ poorẽ zũnuub yaafa kosgo, ned sẽn wat n tudgi.
Hadiisã wilgda Wẽnd yaafgã sẽn yɑɑ yalengã, (A Naam yɩ wagell n zẽke), la A sẽn reegd tuubgã la zũnuubã yaafgo.
Sunan Abɩɩ Daawʋʋd (2/ 630) (1521).
Sunan At-tirmiiziy (1/ 431) (406).
An-Sunan Al-kʋbraa lɩn-nasaa'ɩy (A An-nasaa'ɩy Sunnah gaf bedrã) (10/ 51) (11012).
Sunan ɭbn Maaǧa (2/ 403) (1395).
Musnad Ahmad (1/ 179) (2).
Pɑɑgã (2)
فتح الباري لابن حجر (11/ 99).
النهاية في غريب الحديث والأثر (ص 674).