Skip to content

((نینه‌ زه‌لامه‌ك هه‌بیت گونه‌هه‌كێ بكه‌ت، پاشی ڕابیت و ده‌ستنڤێژێ بگریت، پاشی نڤێژێ بكه‌ت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونه‌هێ ژ خودێ بكه‌ت؛ خودێ دێ گونه‌ها وی بۆ وی ژێبه‌ت

عه‌لی دبێژیت: ئه‌ز زه‌لامه‌ك بووم ئه‌گه‌ر من فه‌رمووده‌یه‌ك ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گوهلێ ببا؛ خودێ ب وێ چه‌ندێ هند مفا دگه‌هانده‌ من هندی وی ڤیابا، به‌لێ ئه‌گه‌ر زه‌لامه‌كی ژ صه‌حابییان فه‌رمووده‌یه‌ك بۆ من گوتبا؛ من ئه‌و ددا سویندێ، ڤێجا ئه‌گه‌ر بۆ من سویند خواربا؛ هنگی من باوه‌ر ژێ دكر، و جاره‌كێ ئه‌بو به‌كری فه‌رمووده‌یه‌ك بۆ من گۆت -و ئه‌بو به‌كر ڕاست دبێژیت - گۆت: من گوهـ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ بوو (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دگۆت:

((نینه‌ زه‌لامه‌ك هه‌بیت گونه‌هه‌كێ بكه‌ت، پاشی ڕابیت و ده‌ستنڤێژێ بگریت، پاشی نڤێژێ بكه‌ت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونه‌هێ ژ خودێ بكه‌ت؛ خودێ دێ گونه‌ها وی بۆ وی ژێبه‌ت))، پاشی ئه‌ڤ ئایه‌ته‌ خواند: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135]. ئانكو: ((و ئه‌وێن هه‌ر ده‌مێ كاره‌كێ پیس ئه‌نجام دده‌ن یان زۆرداریێ ل نه‌فسا خۆ دكه‌ن، بیرا وان ل خودێ دئێته‌ڤه‌ و داخوازا لێبوورینێ بۆ گونه‌هێن خۆ دكه‌ن)).

«مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا، ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ، ثُمَّ يُصَلِّي، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللهَ، إِلَّا غَفَرَ اللهُ لَهُ»، ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].

ئه‌بو داوود و تیرمیزی و نه‌سائی د په‌ڕتووكا (سنن الکبری)ـدا و ئبن ماجه و ئه‌حمه‌د ڤێ فه‌رمووده‌یێ ڤه‌دگوهێزن
فه‌رمووده‌یه‌كا دروسته‌
شرۆڤه‌كرن

پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ هندێ دكه‌ت كو نینه‌ عه‌بده‌ك هه‌بیت گونه‌هه‌كێ بكه‌ت، پاشی ده‌ستنڤێژه‌كا جوان و تازه‌ بگریت، پاشی ڕابیت ب ئنیه‌تا ته‌وبه‌كرنێ ژ وێ گونه‌ها وی كری دوو ڕكاعه‌تان بكه‌ت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونه‌هێ ژ خودێ بكه‌ت؛ خودێ دێ گونه‌ها وی بۆ وی ژێبه‌ت. پاشی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئه‌ڤ ئایه‌ته‌ خواند: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} ئانكو: ((و ئه‌وێن هه‌ر ده‌مێ كاره‌كێ پیس ئه‌نجام دده‌ن یان زۆرداریێ ل نه‌فسا خۆ دكه‌ن، بیرا وان ل خودێ دئێته‌ڤه‌ و داخوازا لێبوورینێ بۆ گونه‌هێن خۆ دكه‌ن)). [آل عمران: 135].

ڕامانا په‌یڤان

استحلفته: جعلته يقسم بأنه سمعه من النبي عليه الصلاة والسلام.

ژ مفایێن فه‌رمووده‌یێ

هاندان ل سه‌ر نڤێژكرنێ و پاشی داخوازا ژێبرنا گونه‌هان پشتی هه‌ر گونه‌ھ و خه‌له‌تییه‌كێ.

به‌رفره‌هییا لێبوورینا خودایێ مه‌زن و ئه‌و ته‌وبه‌ و ئیستیغفاران قه‌بویل دكه‌ت.

ژێده‌ر
زێده‌تر (7)

سونه‌نا ئه‌بو داوودی (2/ 630) (1521).

سونه‌نا تیرمیزی (1/ 431) (406).

په‌ڕتووكا (السنن الكبرى) یا نه‌سائی (10/ 51) (11012).

سونەنا ئبن ماجه (2/ 403) (1395).

موسنه‌دا ئه‌حمه‌دی (1/ 179) (2).

فتح الباري لابن حجر (11/ 99).

النهاية في غريب الحديث والأثر (ص 674).