حكم السحر والكهانة
Студија за прописот на маѓијата и гатањето Напишано од шejхот Абдулазиз бин Абдулах бин Баз Аллах нека му се смилува Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот Прописот за маѓијата, гатањето и сè што е поврзано со нив (1) (1) Дел од оваа статија беше објавена во третиот том од книгата „Збирка на фетви и разновидни статии“ (позната како „Меџмуул фетава“ на Бин Баз) под наслов: „Прописот за маѓијата и гатањето и сè што е поврзано со нив.“ Целата статија, исто така, беше објавена како брошура од страна на Раководството под наслов: „Студија за прописот за маѓијата и гатањето,“ а истовремено беше…
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
Студија за прописот на маѓијата и гатањето
Напишано од шejхот Абдулазиз бин Абдулах бин Баз
Аллах нека му се смилува
Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот
Прописот за маѓијата, гатањето и сè што е поврзано со нив (1)
(1) Дел од оваа статија беше објавена во третиот том од книгата „Збирка на фетви и разновидни статии“ (позната како „Меџмуул фетава“ на Бин Баз) под наслов: „Прописот за маѓијата и гатањето и сè што е поврзано со нив.“ Целата статија, исто така, беше објавена како брошура од страна на Раководството под наслов: „Студија за прописот за маѓијата и гатањето,“ а истовремено беше објавена и во списанието „Ел-Јемаме“ и списанието „Исламски истражувања“.
Благодарноста му припаѓа единствено на Аллах. Нека се салаватот и селамот на последниот пратеник. А потоа:
Во последно време се забележува значителен пораст на бројот на маѓепсници кои се претставуваат како лекари и нудат лекување преку маѓија или гатање. Нивната појава во одредени земји, злоупотребата на наивните луѓе, особено на оние кај кои преовладува незнаењето, претставува сериозна закана. Од чувство на должност кон Аллах и Неговите робови, сметав дека е неопходно да предупредам на опасностите што овие дела ги носат за исламот и за муслиманите, бидејќи тие водат кон потпирање на нешто друго наместо на Аллах и кон непочитување на Неговите наредби и на наредбите на Неговиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем.
Потпирајќи се на Аллах, велам: третирањето на болеста/лекувањето е дозволено со согласност на исламските алими. Муслиманот кој има потреба од лекување треба да се обрати на стручен лекар – специјалист за внатрешни болести, хирургија, неврологија или друга соодветна гранка – за да му се дијагностицира болеста и да биде лекуван со дозволени средства согласно исламското право, почитувајќи ја медицинската наука. Ова претставува користење на вообичаените причини и не го поништува тевекулот, односно потпирањето на Аллах. Семоќниот Аллах ја создал болеста, но истовремено создал и лек за неа – го знае тој што учел, а го игнорира тој што не учел. Сепак, Возвишениот Аллах не дал лекот, за Своите робови, да биде во нешто што Тој го забранил.
На болниот не му е дозволено да оди кај гатачи кои тврдат дека го знаат скриеното за да дознае нешто за својата болест, ниту, пак, да им верува на нивните зборови. Тие зборуваат нагаѓајќи за скриеното или повикувајќи џини за да им помогнат во нивните намери. Прописот за ваквите луѓе е неверство и заблуда, особено ако тврдат дека го знаат скриеното. Муслим во својот „Сахих“ пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Кој ќе посети гатач и ќе го праша за нешто, намазот нема да му се прими четириесет дена.“ И од Ебу Хурејре, Аллах нека е задоволен со него, се пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Тој што ќе посети гатач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед.“ Ова го бележи Ебу Давуд, додека четворицата автори на Сунените бележат верзија која Хаким ја оценил како веродостојна: „Тој што ќе посети гатач или предвидувач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед - салаллаху алејхи ве селем.“ Пренесува и Имран бин Хусејн, Аллах нека е задоволен со него, дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Не е наш тој што коби за зло преку летот на птиците, или, пак, некој друг му претскажува, тој што гата и на кого му се гата, и тој што прави маѓија и за кого се прави маѓија. Тој што ќе посети гатач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед." Хадисот го запишал Безар со добар (хасен) синџир на пренесувачи.
Во овие хадиси е забрането одењето кај предвидувачите, гатачите, маѓепсниците и сличните луѓе. Забрането е да им се поставуваат прашања и да се верува во она што го кажуваат. Притоа, хадисите предупредуваат на сериозната казна за оние луѓе што го прават ова. Затоа, властите, одговорните за јавниот ред и мир, како и сите кои имаат моќ и влијание, се должни да го спречат одењето кај овие луѓе, да го забранат нивното делување на пазарите и другите места и да укажат на грешката на оние кои ги посетуваат. Луѓето не треба да се заведуваат од тоа што некои од нивните зборови изгледаат како точни, ниту од фактот што има многу луѓе кои ги посетуваат. Обично, тие што одат кај нив се неуки. Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, јасно го забранил одењето кај нив, поставувањето прашања и верувањето во нивните зборови, бидејќи таквите дела се голем грев, носат сериозни опасности и водат до катастрофални последици. Овие луѓе се лажливци и измамници. Хадисите исто така укажуваат дека гатачите и маѓепсниците се неверници поради тоа што тврдат дека го знаат скриеното, а тоа е јасно неверие. Тие своите намери ги остваруваат само преку служење на џините и нивното обожување наместо на Аллах, што е голем ширк и неверување. Оној што ќе им поверува дека го знаат скриеното, се изедначува со нив. Секој што ќе прифати вакви практики од овие луѓе, Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, јасно се оградил од него. На муслиманот не му е дозволено да го прифаќа она што тие го нарекуваат „лекување,“ како талисмани, маѓиски формули, истурање стопено олово или други суеверија. Сето ова спаѓа во категоријата на гатање и измама. Оној што ќе го прифати ова, станува соучесник во нивната заблуда и неверие. Не е дозволено на ниту еден муслиман да оди кај нив и да ги прашува за тоа со кого ќе се ожени неговиот син или роднина, ниту за тоа какви ќе бидат односите меѓу сопружниците и нивните семејства – дали ќе има љубов, верност, непријателство, разделба или нешто слично.
Ова спаѓа во гајбот (скриеното), што само Возвишениот Аллах го знае.
Сихрот (маѓијата) исто така спаѓа во забранетите дела што водат до неверство, како што Возвишениот Аллах известува за двајцата мелеци во сурата Ел Бекаре: „Тие двајца никого не поучуваа сè додека не му кажеа: ,Ние само искушуваме, а ти немој да бидеш неверник!' И луѓето од нив двајца учеа како мажот од жената да го разведат, но тие не можеа на никого без одобрение од Аллаховата волја да му наштетат. Го учеа тоа што ќе им наштети и од што нема да имаат корист, иако знаеја дека тој што таа вештина ќе ја стекне, на другиот свет никаква среќа нема да има. А навистина е бедно тоа за што се продадоа, само кога тие би знаеле.“ (2) (2) Ел Бекаре, 102.
Овие благородни ајети јасно укажуваат дека маѓијата е неверство и дека маѓепсниците предизвикуваат раздор меѓу човекот и неговата сопруга. Тие исто така потврдуваат дека маѓијата сама по себе нема никаква моќ, ниту може да донесе некаква корист, ниту, пак, да предизвика некаква штета, туку нејзиното влијание се случува единствено со Аллахова дозвола, согласно Неговата космичка одредба, бидејќи Возвишениот Аллах е Создателот и на доброто и на злото и ништо не се случува без Негова волја. Штетата што ја нанесуваат овие измамници, кои ги наследиле овие знаења од многубошците и со нив ги заведуваат луѓето со слаба вера и разум, е голема и сериозна. Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме, доволен ни е Аллах и Тој е прекрасен Заштитник! Овие ајети исто така укажуваат дека оние кои ја изучуваат маѓијата, всушност, изучуваат нешто што им носи само штета, а никаква корист. Тие немаат никаква среќа, удел или награда кај Аллах. Ова е сериозно предупредување кое ја истакнува нивната огромна загуба на овој и на идниот свет. Тие ги продале своите души за најниска цена, па затоа Возвишениот Аллах ги укорува со зборовите: „А навистина е бедно тоа за што се продадоа, само кога тие би знаеле.“ (3) Во овој контекст, арапскиот збор „шираун“ што значи „купување“ во овој ајет има значење на „продавање“. (3) Ел Бекаре, 102.
Го молиме Аллах да нè заштити од злото на маѓепсниците, гатачите и сите други измамници. Исто така, Го молиме Возвишениот да ги заштити муслиманите од нивното зло и да ги упати владетелите на муслиманите да бидат внимателни и да ја спроведат Аллаховата пресуда над нив, за да се заштитат луѓето од нивната штета и од нивните злобни дела. Навистина, Аллах е Дарежлив и Милостив.
Возвишениот Аллах им пропишал на своите робови средства со кои можат да се заштитат од злото на маѓијата пред да се случи, а исто така им појаснил како да се справат со неа откако ќе се случи, како израз на Неговата милост и добрина, и знак на Неговата целосна благодат кон нив.
Во продолжение следи објаснување на шеријатски дозволените начини за заштита од маѓијата пред нејзиното случување, како и на методите за лекување откако ќе се појави.
Што се однесува до тоа како да се заштитиме од опасноста на сихрот или маѓијата пред да се случи, најважниот и најкорисниот начин е заштитата преку шеријатскте зикрови, дови и потврдените заштитни дови, од кој е рецитирањето на Ајетул-Курсиј по секој задолжителен намаз, по пропишаните зикрови што се изговараат по селамот. Исто така, рецитирањето на Ајетул-Курсиј пред спиење е многу значајно. Ајетул-Курсиј е највеличествениот ајет во Куранот, и тој е Аллаховиот говор кој гласи: „Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!“ (4) (4) Ел Бекаре, 255.
Меѓу нив е и рецитирањето на сурите: ,,Кажи: ,Тој е Аллах, Еден е! (5) (5) Ел Ихлас, 1.
И: ,,Кажи: ,Барам заштита кај Господарот на мугрите.‘“ (6) (6) Ел Фелек, 1.
И: ,,Кажи: „Барам заштита кај Господарот на луѓето.‘“ (7) по секој пропишан намаз. Овие три сури, исто така, се рецитираат трипати на почетокот од секој ден, после сабахскиот намаз, и на почетокот од секоја ноќ, после акшамскиот намаз, како и пред спиење. Дополнително, на почетокот на секоја ноќ се рецитираат и последните два ајета од сурата Ел Бекаре, кои гласат: „Пратеникот верува во тоа што му се објавува од Господарот негов, и верниците, секој од нив верува во Аллах, и во мелеците Негови, и во Книгите Негови, и во Пратениците Негови: ,Ние не правиме поделба меѓу Пратениците Негови'. И велат: ,Слушаме и се покоруваме. Те молиме за прошка, Господару наш, Тебе ќе Ти се вратиме.'“ До крај на сурата. (8) Ел Бекаре, 285. (7) Ен Нас, 1.
Веродостојно е пренесено дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Кој ќе ги прочита последните два ајета од сурата Ел Бекаре во текот на ноќта, тие ќе му бидат доволни.“ Значењето на ова, а Аллах најдобро знае, е дека тие ќе му бидат доволни како заштита од секакво зло. Дополнително, препорачливо е често да се бара заштита со зборовите: „Барам заштита со потполните Аллахови зборови од злото кое го создал.“ Овие зборови треба да се изговараат во текот на денот и ноќта, како и при престој на кое било место – било да е тоа зграда, пустина, воздух или море, бидејќи Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Кога ќе отседнете на некое место кажете: ,Е’узу би келиметиллахит-таммати мин шерри ма халека.' (Барам заштита, со потполните Аллахови зборови од злото кое го создал.) Ништо лошо нема да ви се случи сè додека не заминете од тоа место.“ Меѓу препорачаните работи е муслиманот на почетокот на денот и ноќта трипати да ги изговори следниве зборови: „Бисмиллахил-лези ла једурру ме'асмихи шеј'ун фил-ерди ве ла фис-сема'и ве Хувес-Семи'ул-'Алим.“ (Во името на Аллах, со чиј спомен ништо не може да наштети ни на Земјата ни на небото. Тој сè слуша и сè знае.) Оваа препорака е веродостојно пренесена од Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, и служи како заштита од секакво зло.
Овие заштитни дови и зикрови се меѓу најсилните средства за заштита од злото на маѓијата и другите штети, за оние кои ги практикуваат со искреност, верување, верба во Аллах и потпирање врз Него, со смиреност и убеденост во нивното значење. Тие, исто така, се едно од најмоќните оружја за отстранувањето на маѓијата по нејзиното случување, кога понизното молење кон Аллах и барањето од Него, Славен и Возвишен нека е Тој, ќе се зголеми, со надеж дека ќе го спречи злото и ќе ја отстрани несреќата. Меѓу потврдените дови на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, за лекување на болести предизвикани од сихрот - маѓијата и другите штети, е следната дова со која тој, салаллаху алејхи ве селем, ги лечел своите асхаби: „Аллаху, Господару на луѓето, оддалечи ја болката, излечи, Ти си исцелителот, нема излекување без Твојот лек, излекување по кое нема веќе болест.“ Оваа дова се изговара трипати. Исто така и рукјата со која Џибрил го лечел Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, која гласи: „Со името на Аллах, ти правам рукја од сè што ти нанесува штета, и од злото на секоја душа и завидливо око. Аллах нека те излечи. Со името на Аллах, рукја ти правам.“ И ова се повторува трипати.
И како еден од начините за лекување од сихрот – маѓијата откако ќе се случи, особено во случај кога мажот е спречен да има интимни односи со својата сопруга, е следниот: да се земат седум зелени листови од сидр (лотос). Потоа листовите се толчат со камен или слично, потоа се ставаат во сад со доволно количина вода за капење. Над таа вода се рецитираат следниве ајети од Куранот: Ајетул-Курси, потоа: „Кажи: ,О, вие неверници.‘“ (9) И: „Кажи: ,Тој е Аллах, Еден е!‘“ (10) „Кажи: ,Барам заштита кај Господарот на мугрите.‘“ (11) И: „Кажи: ,Барам заштита кај Господарот на луѓето.‘“ (12) И ајетите од сурата „Ел-Араф“, во кои се спомнува маѓијата, каде што Возвишениот Аллах вели: „И Ние му наредивме на Муса: ,Фрли го стапот свој!' – и тој одеднаш го проголта сето тоа со кое тие измамата ја изведоа. И така вистината изби на виделина и се покажа дека беше лажно тоа што тие го приредија, и тука тие беа победени и останаа понижени.“ (13) И ајетите од сурата Јунус кои гласат: „И фараонот рече: ,Донесете ми ги сите вешти маѓепсници!' И кога маѓепсниците дојдоа, Муса им рече: ,Фрлете што имате да фрлите!' И кога тие фрлија, Муса извика: ,Тоа што го приредивте е маѓија! Аллах ќе ја уништи, затоа што Аллах не допушта делото на расипаните да успее! Аллах со Своите зборови ќе ја утврди вистината, иако за тоа на неверниците ќе им биде криво!“ (14) И ајетите во сурата Та Ха: „,О, Муса,' - рекоа тие - ,сакаш ли ти, или ние да фрламе?' ,Фрлете вие!' - рече тој, и одеднаш му се пристори дека јажињата нивни и стаповите нивни, поради маѓијата нивна, се движат. И Муса во себе почувствува страв. ,Не плаши се!' - рековме Ние. ,Ти навистина ќе победиш. Само фрли го тоа што ти е во десната рака, ќе го проголта тоа што тие го направија, бидејќи тоа што тие го направија е само маѓија од маѓепсниците, а маѓепсникот нема да успее каде и да оди'“. (15) (9) Ел Кафирун, 1. (10) Ел Ихлас, 1. (11) Ел Фелек, 1. (12) Ен Нас, 1. (13) Ел Араф, 117-119. (14) Јунус, 79-82. (15) Та Ха, 65-69.
Откако ќе се рецитираат споменатите ајети над водата, се пијат три голтки, а со преостанатата вода се капе. Со Аллахова дозвола, болеста ќе исчезне. Доколку е потребно, постапката може да се повтори два или повеќепати, сè додека болеста целосно не исчезне.
Што се однесува, пак, до лекувањето на сихрот, маѓијата, преку методите на маѓепсниците, што подразбира приближување кон џините преку принесување жртва или други облици на покорност кон нив, тоа е строго забрането. Таквите дела се од шејтанот и спаѓаат во големиот ширк. Поради тоа, задолжително е избегнување на ваквите методи. Исто така, не е дозволено барање помош од гатачи, врачари или претскажувачи, ниту користење на она што тие го нудат, бидејќи тие се неверници и измамници кои тврдат дека го знаат гајбот (скриеното) и ги заведуваат луѓето. Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, предупредил да не се оди кај нив, да не се бара помош од нив и да не им се верува, како што веќе беше објаснето на почетокот на оваа студија. Веродостојно е пренесено дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, кога бил прашан за „нушра“ (практика за отстранување на маѓијата), одговорил: „Тоа е дело на шејтанот.“ Ова го бележат имамите Ахмед и Ебу Давуд со добар синџир на пренесувачи. Нушра претставува постапка за отстранување на маѓијата од оној кој е погоден од неа. Намерата на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, со неговите зборови е да предупреди на нушрата што ја практикувале луѓето во периодот на џахилиетот, а тоа е барање од маѓепсникот да ја отстрани маѓијата, или отстранување на маѓијата со примена на друга маѓија од друг маѓепсник.
Што се однесува, пак, до отстранувањето на маѓијата преку шеријатската рукја, заштитните дови и дозволените лекови, тоа е дозволено, како што беше објаснето претходно. На ова укажале големите исламски алими, како што се имамот Ибн Кајим и шејхот Абдурахман бин Хасан во неговото познато дело „Фетх ел Меџид“, Аллах нека им се смилува. Истото го потврдиле и други истакнати алими.
Го молиме Аллах да ги заштити муслиманите од секое зло, да им ја зачува нивната вера, да им подари разбирање на верата и да ги заштити од сè што е спротивно на Неговиот шеријат. Божјите благослови и мир нека бидат над Неговиот роб и пратеник Мухамед, над неговото семејство и асхаби.
Маѓија направена од сопругата против сопругот [16]
(16) Одговорот беше издаден од неговата канцеларија на датум: 9/11/1387 според хиџретскиот календар.
Откако го примив вашето писмо, кое не беше датирано, Аллах нека го зацврсти вашето упатство, внимателно го разгледав она што го опишавте за проблемот со кој сте се соочиле кога сте сакале да стапите во интимен однос со вашата нова сопруга. Исто така, го забележав вашиот опис за одењето кај шејхот и тоа што ви го рекол, како и она што вашата поранешна сопруга го направила, што било причина за спречување на вашиот однос со новата сопруга. Прашањето што го поставивте во врска со прописот за таквото дело е јасно. „Кој ќе го рецитира Ајетул-Курсиј во текот на ноќта, над него ќе има постојан заштитник од Аллах и шејтанот нема да му се доближи сè до утрото.“ Исто така, веродостојно е пренесено од него, салаллаху алејхи ве селем, дека рекол:
Одговор: Ако поранешната сопруга признала дека го направила тоа дело, или ако тоа се потврди со јасни докази, тогаш таа извршила тежок престап, што дури претставува неверство и голема заблуда. Тоа дело спаѓа во забранетата маѓија, а маѓепсникот е неверник, како што Возвишениот Аллах вели: ,,И го следат тоа што шејтаните за владеењето на Сулејман го кажуваа. А Сулејман не беше неверник, туку неверници се шејтаните кои ги подучуваат луѓето за маѓиите во Вавилон, на Харут и Марут, а тоа не им беше објавено на двајцата мелеци. Тие двајца никого не поучуваа сè додека не му кажеа: ,Ние само искушуваме, а ти немој да бидеш неверник!' И луѓето од нив двајца учеа како мажот од жената да го разведат, но тие не можеа на никого без одобрение од Аллаховата волја да му наштетат. Го учеа тоа што ќе им наштети и од што нема да имаат корист, иако знаеја дека тој што таа вештина ќе ја стекне, на другиот свет никаква среќа нема да има. А навистина е бедно тоа за што се продадоа, само кога тие би знаеле." (17) Овој благословен ајет јасно укажува дека маѓијата е неверство, дека маѓепсникот е неверник и дека тие учат нешта што им носат штета, а не корист. Една од нивните цели е да создадат раздор меѓу сопругот и сопругата. На Судниот ден, тие нема да имаат никаква корист, што значи дека нема да имаат никаков удел во спасението. Во веродостоен хадис од Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, се пренесува дека рекол: „Избегнувајте ги седумте гревови кои предизвикуваат пропаст.* Прашале: ,Кои се тие, о, Божји пратенику?‘ Тој одговорил: ,Многубоштвото (ширкот), маѓијата (сихрот), неправедното убиство, каматата, бесправното користење на имотот на сиракот, дезертирањето од бојното поле и клеветењето на чесните и чедните вернички.‘“ (17) Ел Бекаре, 102.
Што се однесува до шејхот кој ти го дал лекот, очигледно е дека и тој е маѓепсник, исто како жената, бидејќи само маѓепсниците имаат знаење за таквите дела. Тој, исто така, спаѓа во групата на гатачи и врачеви, кои се познати по тоа што тврдат дека го знаат гајбот (скриеното) во многу случаи. Муслиманот е должен да се пази од ваквите луѓе и да не им верува во нивните тврдења за знаењето на гајбот, поради зборовите на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем: „Кој ќе посети гатач и ќе го праша за нешто, намазот нема да му се прими четириесет ноќи.“
Хадисот го бележи Муслим во неговиот „Сахих“. Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, исто така рекол: „Тој што ќе посети гатач или претскажувач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед - салаллаху алејхи ве селем.“
Исто така од методите за лекувањето на сихрот, маѓијата – и таа е една од најкорисните методи – е да се вложат напори во пронаоѓањето на местото каде што може да биде скриена, без разлика дали е закопана во земја, скриена некаде во планина или на некое друго место. Кога местото ќе се пронајде, маѓијата треба да се извади и уништи, со што нејзиното дејство ќе престане. Твоја должност е искрено да се покаеш и да зажалиш за она што си го сторил. Исто така, треба да го известиш раководството на верската полиција и судот за споменатиот шејх и за твојата поранешна сопруга, за да можат судот и верската полиција да преземат соодветни мерки за спречување на нивните злодела. Ако повторно се соочиш со нешто слично, побарај совет од исламските алими за да ти дадат шеријатско решение за проблемот. Го молиме Аллах да ни подари и нам и на тебе правилно разбирање во верата, истрајност во неа и заштита од сè што е спротивно на Неговиот шеријат. Аллах е Дарежлив и Благороден.
Ова е краток преглед на методите за заштита од маѓијата и нејзиното лекување, а Аллах е Оној кој дарува успех. Ес селаму алејкум ве рахметуллахи ве берекатуху.
Прописот за барање помош од маѓепсници и врачеви (18)
(18) Овие прашања и одговори се од програмата „Нур ала ед-дерб“ (Светлина на патот).
Прашање: Братот С.А.Б. од Ријад прашува: Во некои делови на Јемен постојат луѓе познати како „садех“, кои практикуваат дела спротивни на исламот, како што се маѓијата и слично. Тие тврдат дека можат да ги излекуваат луѓето од неизлечиви болести, а како доказ за своите способности покажуваат трикови, како што се прободување со ножеви или сечење на јазикот, по што истиот го враќаат без никаква штетна последица. Некои од нив го извршуваат намазот, додека другите не го извршуваат. Покрај тоа, тие го дозволуваат бракот само внатре во нивната заедница и забрануваат другите луѓе да стапуваат во брак со нив. Кога молат за излекување на болните, тие велат: „О, Аллах, о тој и тој“, - повикувајќи го името на некој од нивните предци.
Во минатото, луѓето ги почитувале и ги сметале за посебни личности блиски до Аллах, па дури ги нарекувале како „Божји луѓе“. Денес мислењата за нив се поделени: младите и образованите обично им се спротивставуваат, додека постарите и необразованите продолжуваат да ги поддржуваат. Ве молиме за објаснување на вистината околу ова прашање.
Одговор: Овие луѓе и сличните на нив се дел од суфиските групи кои извршуваат грди и погрешни дела. Тие, исто така, се вбројуваат меѓу гатачите за кои Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Кој ќе посети гатач и ќе го праша за нешто, намазот нема да му се прими четириесет дена.“ Ова е поради нивното тврдење дека го знаат гајбот (скриеното), нивната соработка со џините, нивното обожување на џините, и измамата на луѓето преку различни облици на маѓија, за која Возвишениот Аллах во случката со Муса и фараонот, вели: „И кога фрлија тие, очите на луѓето им ги маѓепсаа и многу ги преплашија, и големо волшепство приредија.“ (19) Затоа, не е дозволено да се оди кај нив ниту да се прашуваат, според наведениот хадис. Исто така, Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Тој што ќе посети гатач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед.“ Во друго предание се вели: „Тој што ќе посети гатач или предвидувач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед - салаллаху алејхи ве селем.“ (19) Ел Араф, 116.
Од Абдулазиз бин Абдулах бин Баз до почитуваниот брат... Ес селаму алејкум ве рахметуллахи ве берекатуху. А што се однесува до нивното повикување на други покрај Аллах, барањето помош од други покрај Аллах, или тврдењето дека нивните татковци и предци управуваат со универзумот, лекуваат болни или ги примаат молитвите – и покрај тоа што тие се мртви или отсутни – сето ова претставува неверие во Возвишениот Аллах и форма на голем ширк. Затоа, должност е ваквото однесување да се осуди, да не се оди кај нив, да не се прашуваат и да не им се верува. Ова е затоа што тие со ваквите дела ги комбинираат постапките на врачевите и гатачите со делата на многубошците кои обожуваат други освен Аллах, бараат помош од други освен Него и се потпираат на џините, мртвите луѓе или на други личности за кои тврдат дека се нивни предци и дека се евлии (Аллахови штитеници) со посебен керамет (чудесни способности). Сето ова спаѓа во дела на измама, маѓепсништво и врачарење кои исламскиот шеријат строго ги осудува.
А што се однесува до нивните грешни постапки, како што е бодењето самите себеси со ножеви или сечењето на јазикот, сето тоа е само измама за луѓето. Овие дела спаѓаат во категоријата на забранета маѓија, која според јасните текстови од Куранот и Сунетот е строго забранета, а муслиманите се предупредени за нејзината опасност, како што беше претходно спомнато. Затоа разумниот човек не смее да биде измамен од ваквите дела. Ова е истото што Возвишениот Аллах го спомнал за маѓијата на фараоновите маѓепсници, кога рекол: „...и одеднаш му се пристори дека јажињата нивни и стаповите нивни, поради маѓијата нивна, се движат.“ (20) Овие луѓе направиле спој помеѓу маѓијата, измамата, врачарењето и гатањето со големиот ширк, барајќи помош од други покрај Аллах и тврдејќи дека го знаат гајбот (скриеното) и дека управуваат со универзумот. Сето тоа претставува голем ширк, отворено неверство и дела на врачарство кои Возвишениот Аллах строго ги забранил. Нивните тврдења за познавањето на гајбот се лажни, бидејќи само Аллах го знае скриеното, како што Возвишениот вели: „Кажи: Никој, освен Аллах, ни на небото ни на Земјата, не го знае гајбот.“ (21) Затоа, должност на сите муслимани кои ги познаваат нивните состојби е да ги осудат ваквите дела, да го разјаснат нивното зло и да укажат дека тие се строго забранети. Дополнително на тоа, нивниот случај треба да се пријави до надлежните органи ако овие луѓе се наоѓаат во некои од исламски земји, за да бидат казнети според шеријатот, да се стави крај на нивното зло и да се заштитат муслиманите од нивните лаги и измами. (21) Ен Немл, 65. (20) Та Ха, 66.
А Аллах е Заштитник и Тој дава успех.
Лекување кај народен лекар кој користи џини (40)
(40) Меџму‘у фетава ве мекалатун мутеневви‘атун том петти, страни (418-420).
Прашање: „Некои луѓе тврдат дека лекуваат со традиционална медицина. Кога отидов кај еден од нив, ми рече: ,Напиши го своето име и името на мајка ти и врати се утре.‘ Па откога човекот се враќа, тие му велат: ,Ти имаш таква и таква болест, а лекувањето ти е такво и такво.‘ Еден од нив тврди дека го користи Аллаховиот говор во лекувањето. Какво е вашето мислење за таквите луѓе и дали е дозволено да се оди кај нив?“ (Потпис: С.А.Г. од Хаил)
Одговор: „Оној што ја применува оваа метода во лекувањето покажува дека користи џини и тврди дека има знаење за гајбот. Затоа, не е дозволено да се бара лек од таквите луѓе, ниту да се оди кај нив, ниту да им се поставуваат прашања, поради зборовите на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, кој рекол во врска со таквиот тип на луѓе“: „Кој ќе посети гатач и ќе го праша за нешто, намазот нема да му се прими четириесет ноќи.“ Хадисот го бележи Муслим во неговиот Сахих.
Од Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, во повеќе хадиси, е потврдено дека е забрането да се оди кај гатачи, врачеви и маѓепсници, како и да им се поставуваат прашања или да им се верува. Тој, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Тој што ќе посети гатач и ќе му поверува во тоа што го вели, го негирал она што му е објавено на Мухамед.“ Секој што тврди дека има знаење за гајбот користејќи методи како фрлање камчиња, гатање со школки, цртање линии на земјата, или барање од пациентот да го каже своето име, името на неговата мајка или имињата на неговите блиски, е доказ дека тој припаѓа на гатачите и врачевите за кои Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, строго забранил да им се поставуваат прашања и да им се верува.
Ваџиб (обврска) е да се биде претпазлив од ваквите луѓе, да не им се поставуваат прашања и да не се бара лекување кај нив, дури и ако тврдат дека лекуваат со Куранот. Тоа е затоа што за измамниците е својствено да се користат со измама и манипулации. Ниту е дозволено да им се верува на нивните тврдења. Ваџиб е секој што ќе дознае за таква личност да го пријави до надлежните органи, како што се судиите, управниците или релевантните институции во секоја земја, за да се постапи против нив според шеријатските прописи. На овој начин муслиманите ќе бидат заштитени од нивното зло, расипаност и незаконско присвојување на туѓиот имот.
Аллах е доволен заштитник, нема сила ниту моќ освен од Аллах.
Шеријатски лек против маѓијата (22)
(22) Од програмата „Нур ала ед-дерб“ (Светлина на патот), касета бр. 53.
Прашање: „Слушнав од еден учен човек дека оној кој мисли дека му е направена маѓија треба да земе седум лисја од лотос, да ги стави во кофа со вода и врз нив да рецитира одредени делови од Куранот. Овие делови се: ,Ел Муавизат‘ (трите заштитнички сури: Ел-Ихлас, Ел-Фелек и Ен-Нас), ајетул курси, потоа сурата: ,Кул ја ејјухел-кафирун‘ Аллаховите зборови: ,...туку неверници се шејтаните кои ги подучуваа луѓето за маѓиите во Вавилон, на Харут и Марут, а тоа не им беше објавено на двајцата мелеци...‘(23), како и сурата Ел Фатиха. Ме интересира дали ова е исправно и што треба да направи оној кој смета дека му е направена маѓија? Ве молиме за совет, Аллах да ве награди со сè најдобро.“ (23) Ел Бекаре, 102.
Одговор: Нема сомнение дека маѓијата постои. Некои нејзини форми се засновани на илузија, а нејзиното влијание се случува само со дозвола на Семоќниот Аллах, како што Возвишениот Аллах вели во врска со маѓепсниците: „И го следат тоа што шејтаните за владеењето на Сулејман го кажуваа. А Сулејман не беше неверник, туку неверници се шејтаните кои ги подучуваат луѓето за маѓиите во Вавилон, на Харут и Марут, а тоа не им беше објавено на двајцата мелеци. Тие двајца никого не поучуваа...“ Т.е тие двајца мелеци. „...сè додека не му кажеа: ,Ние само искушуваме, а ти немој да бидеш неверник!' И луѓето од нив двајца учеа како мажот од жената да го разведат, но тие не можеа на никого без одобрение од Аллаховата волја да му наштетат.“ (24) Маѓијата има влијание, но тоа се случува исклучиво со Аллахова дозвола, според Неговата космичка одредба, бидејќи ништо не се случува во овој свет без Аллахова одредба. Иако маѓијата постои, таа исто така има свој лек и начин на излекување. Дури и на Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, му беше направена маѓија, но Аллах го заштити од нејзиното зло, го ослободи и му го врати здравјето. Она што го направил маѓепсникот беше откриено и уништено, по што Возвишениот Аллах, го излечи Својот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем. Ако се пронајдат предмети што ги користел маѓепсникот – како заплеткани конци, врзани клинци или слични работи – тие треба веднаш да се уништат. Маѓепсниците обично изговараат зли зборови над овие предмети за да ги остварат своите намери, но нивната маѓија може да има ефект само со Аллахова дозвола, исто така и со Негова дозвола се уништува, бидејќи Аллах е Семоќен и може сè. Лекот за маѓијата често се наоѓа во рецитирањето на Куранот, без разлика дали погоденото лице ќе си рецитира самостојно, доколку е свесно и со здрав ум, или некој друг ќе му рецитира така што ќе дува врз неговите гради или други делови од телото и ќе му ги рецитира следниве делови од Куранот: сурата Ел Фатиха, Ајетул-Курсиј, сурата Ел Ихлас, двете заштитнички сури (Ел Фелек и Ен Нас), како и ајетите за маѓијата од сурите Ел Араф, Јунус и Та Ха. Ајетот од сурата Ел Араф гласи: „И Ние му наредивме на Муса: ,Фрли го стапот свој!' – и тој одеднаш го проголта сето тоа со кое тие измамата ја изведоа. И така вистината изби на виделина и се покажа дека беше лажно тоа што тие го приредија, и тука тие беа победени и останаа понижени.“ (25) Ајетите од сурaта Јунус: „И фараонот рече: ,Донесете ми ги сите вешти маѓепсници!' И кога маѓепсниците дојдоа, Муса им рече: ,Фрлете што имате да фрлите!' И кога тие фрлија, Муса извика: ,Тоа што го приредивте е маѓија! Аллах ќе ја уништи, затоа што Аллах не допушта делото на расипаните да успее! Аллах со Своите зборови ќе ја утврди вистината, иако за тоа на неверниците ќе им биде криво!'“ (26) Ајети од сурата Та Ха: „,О, Муса,' - рекоа тие - ,сакаш ли ти, или ние да фрламе?' ,Фрлете вие!' - рече тој, и одеднаш му се пристори дека јажињата нивни и стаповите нивни, поради маѓијата нивна, се движат. И Муса во себе почувствува страв. ,Не плаши се!' - рековме Ние. ,Ти навистина ќе победиш. Само фрли го тоа што ти е во десната рака, ќе го проголта тоа што тие го направија, бидејќи тоа што тие го направија е само маѓија од маѓепсниците, а маѓепсникот нема да успее каде и да оди'“. (27) Исто така треба да се рецитира сурата: ,,Кажи: ,О, вие неверници.‘“ (Ел Кафирун) До крај на сурата. И сурата: „Кажи: ,Тој е Аллах, Еден е!‘“(Ел Ихлас) И: „Кажи: ,Барам заштита кај Господарот на мугрите.‘“ (Ел Фелек) И: „Кажи: ,Барам заштита кај Господарот на луѓето.‘“ (Ен Нас) Најдобро е сурата „Кул хуваллаху ехад“ и двете заштитнички сури да се повторат трипати, а потоа да се упати довата за лекување која гласи: „Аллаху, Господару на луѓето, оддалечи ја болката, излечи, Ти си исцелителот, нема излекување без Твојот лек, излекување по кое нема веќе болест.“ - Исто и ова се повторува трипати. Исто така, може да се рецитира следново: „Со името на Аллах, рукја ти правам од сè што ти нанесува штета, и од злото на секоја душа и завидливо око. Аллах нека те излечи. Со името на Аллах, рукја ти правам.“ Ова се повторува трипати, а потоа се упатува довата за лекување и здравје. Доколку во текот на рецитацијата се изговори и: „Преку совршените зборови на Аллах барам заштита од злото на она што е создадено“, и тоа се повтори трипати, тоа е исто така добро. (27) Та Ха, 65-69. (26) Јунус, 79-82. (25) Ел Араф, 117-119. (24) Ел Бекаре, 102.
Сите овие методи на лекување се корисни. Доколку рукјата и довите се рецитираат врз вода, а потоа лицето кое е погодено од маѓија пие од таа вода и се бања со преостанатото од водата, тоа може да биде една од причините за целосно излекување и враќање на здравјето, со Аллахова дозвола. Ако во водата се додадат седум зелени листови од лотос, претходно истолчени, тоа исто така може да биде причина за излекување. Оваа метода е проверена многупати и, со Аллахова дозвола, донела голема корист. Ја применивме кај многу луѓе, и Аллах ги излечи преку неа. Тоа е ефикасен и корисен лек за оние кои се погодени од маѓија. Дополнително, помага и кај оние кои се соочуваат со пречки во интимните односи со своите сопруги. Некои луѓе се соочиле со такви проблеми, но со примена на оваа рукја и овие дови, проблемот се решил, со Аллахова дозвола. Без разлика дали лицето самостојно ќе ги рецитира довите, или ќе му ги рецитира некој друг, или ќе ги рецитира врз вода која потоа ќе ја пие и ќе се избања со неа – сето тоа, со Аллахова дозвола, може да биде корисно за оние погодени од маѓија или соочени со пречки во односите со своите сопруги. Важно е да се истакне дека сето ова се само причини за лекување, додека само Аллах е Оној кој целосно лекува и Кој има моќ над сè. Лекот и болеста се во Неговите раце, и сè се случува според Неговата волја и одредба. Потврдено е од Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, дека рекол: „Аллах не спуштил (на Земјата) болест, а да не спуштил и лек за неа – го знае оној што знае, и не го знае оној што не знае.“
Ова е благодат од Него, Возвишениот и Севишниот. Аллах е Оној кој дава успех и упатува на вистинскиот пат.
Објаснување на вистината за влегувањето на џинот во човекот и одговор на оние што го негираат тоа (28)
(28) Одговор испратен до шејх Али Тантави на датум 3.11.1408 година според хиџретскиот календар.
Благодарноста му припаѓа на Аллах, Божјиот мир и спас нека се со Божјиот пратеник, со неговото семејство, неговите верни другари, асхаби, и сите што го следат неговото упатство.
Во месецот шабан оваа година (1407. по хиџра), неколку локални и други весници објавија кратки и подолги статии, за еден необичен настан во Ријад, поврзан со објавувањето на исламот од страна на џин кој се наоѓал во телото на муслиманка. Џинот го обзнани своето прифаќање на исламот во мое присуство, откако претходно го објавил истото пред братот Абдулах бин Мушриф ел Амри, кој живее во Ријад. Откога Абдулах рецитирал Куран врз жената што била под влијание на џинот, започнал разговор со него, го потсетил на Аллах, го советувал и му објаснил дека неправдата е забранета и дека е голем грев. Истовремено, го повикал џинот да го прифати исламот, откако џинот признал дека е неверник и припадник на будизмот. На крајот, џинот се согласил, го напуштил телото на жената и го обзнанил својот ислам пред Абдулах. Потоа, Абдулах и роднините на жената побараа да дојдат кај мене за да го посведочам прифаќањето на исламот од страна на џинот. Тие дојдоа заедно со жената, а јас го прашав џинот за причините за неговото влегување во нејзиното тело. Џинот, зборувајќи преку нејзиниот јазик, ми ги објасни причините, но неговиот глас и начинот на говор беа како на маж, а не како на жена. Жената седеше на стол до мене, заедно со нејзиниот брат, сестра, Абдулах бин Мушриф и неколку шејхови, кои беа присутни како сведоци и го слушаа разговорот со џинот. Тој јасно го обзнани својот ислам и изјави дека е Индиец и припадник на будизмот. Го советував да се плаши од Аллах, да го напушти телото на жената и да се оддалечи од неправдата кон неа. Тој се согласи и рече: „Јас сум уверен во исламот.“ Потоа го посоветував да ги повика своите блиски кон исламот, откако Аллах го упати на вистинскиот пат. Тој вети дека ќе се потруди во тоа, ја напушти жената, а неговите последни зборови беа: „Селам алејкум.“ Потоа жената проговори со својот вообичаен глас и почувствува спокојство и олеснување од неговото влијание. По еден месец или малку повеќе, повторно дојде кај мене заедно со своите двајца браќа, чичко и сестра, и ми раскажа дека се чувствува добро, дека е во здрава состојба и дека тој повеќе не ѝ се вратил, благодарејќи Му на Аллах. Ја прашав како се чувствувала додека бил во неа, а таа ми одговори дека имала лоши мисли спротивни на шеријатот, како и склоност кон будистичката религија и желба да чита книги поврзани со неа. Откако Аллах ја избави од неговото влијание, овие мисли целосно исчезнале, и таа се вратила на својата природна состојба, далеку од таквите изопачени идеи.
Известен сум дека почитуваниот шејх Али Тантави ги негирал ваквите настани, нарекувајќи ги измама и лага, и тврдел дека можеби станува збор за снимени зборови што ѝ биле пуштени на жената, а не за нешто што таа навистина го изговорила. Побарав да го добијам снимениот материјал што ја содржи неговата изјава и дознав што точно рекол. Бев изненаден од неговото прифаќање на можноста дека се работи за снимка, иако јас лично му поставував на џинот неколку прашања, на кои тој одговараше директно. Ова претставува сериозна грешка и поддржување на неосновани тврдења. Во својата изјава, шејхот исто така тврдеше дека прифаќањето на исламот од страна на џин преку човек е спротивно на зборовите на Аллах во случката на Сулејман: „И подари ми власт каква никој, освен мене, нема да има!“ (29) Без сомнение, ова е грешка од негова страна – Аллах нека го упати – и погрешно разбирање, бидејќи прифаќањето на исламот од страна на џин преку човек не е во спротивност со довата/молитвата на Сулејман. Освен тоа, голем број џини го прифатиле исламот преку повикот на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем. (29) Сад, 35.
Аллах тоа го појаснил во сурите Ел Ахкаф и Ел Џин, додека во двата „Сахиха“ (Сахих Бухари и Сахих Муслим) е пренесено од хадисот на Ебу Хурејре, Аллах нека е задоволен со него, дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Шејтанот се обиде да ми се приближи за да ме спречи во намазот, но Аллах ми даде сила над него. Го фатив и сакав да го врзам за еден од столбовите на џамијата за да можете да го видите утрото. Но тогаш се сетив на зборовите на мојот брат Сулејман, алејхи селам: ,Господару мој‘ – рече – ,прости ми и подари ми власт каква никој, освен мене, нема да има!‘“ (30) Ова е верзијата на имамот Бухари, додека во верзијата на Муслим се вели: „Минатата ноќ, еден џин од џиновите се обиде да ме спречи во намазот, но Аллах ми даде сила над него, па го фатив. Сакав да го врзам за еден од столбовите на џамијата за да можете сите да го видите утрото. Но тогаш се сетив на зборовите на мојот брат Сулејман: ,Господару мој‘ – рече – ,прости ми и подари ми власт каква никој, освен мене, нема да има!‘“ (31) Имамот Несаи пренесува хадис кој е според условите што ги поставил Бухари за прифаќање на хадисите, од Аиша, Аллах нека е задоволен со неа, во кој се вели дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, еднаш додека клањал намаз, бил вознемирен од шејтанот. Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, го фатил, го соборил на земја и го давел. Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Додека го држев, ја почувствував студеноста на неговиот јазик на мојата рака. Да не беше довата на Сулејман, ќе го врзав и луѓето ќе можеа да го видат.“ Овој хадис го пренесуваат и имамот Ахмед и Ебу Давуд преку Ебу Сеид, каде што се наведува: „Посегнав со раката и продолжив да го давам сè додека не ја почувствував студеноста на неговата плунка меѓу овие два прста – палецот и показалецот.“ Имамот Бухари, во својот „Сахих“ (4. том, стр. 487 од Фетх ел Бари), пренесува од Ебу Хурејре, Аллах нека е задоволен со него, кој рекол: „Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ме задолжи да го чувам рамазанскиот зекат. Во текот на ноќта, дојде еден човек и почна да зема храна од зекатот. Го фатив и му реков: ,Се колнам во Аллах, ќе те однесам кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем!' Тој рече: ,Јас сум во голема потреба, имам семејство и навистина сум во тешка состојба.' Му се сожалив и го пуштив. Наутро, Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ме праша: ,О Ебу Хурејре, што направи твојот заробеник синоќа?' Одговорив: ,О Божји Пратенику, тој се пожали на својата голема потреба и семејството, па се сожалив и го пуштив.' Тој рече: ,Тој те излажал и ќе се врати.' Знаев дека ќе се врати поради зборовите на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, па го чекав. И повторно дојде и почна да зема храна. Го фатив и му реков: ,Се колнам дека овојпат ќе те однесам кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем!' Тој рече: ,Остави ме, навистина сум во голема потреба, имам семејство и ветувам дека нема повеќе да се враќам.' Се сожалив и повторно го пуштив. Наутро, Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, пак ме праша: ,О Ебу Хурејре, што направи твојот заробеник синоќа?' Одговорив: ,О Божји Пратенику, повторно се пожали на својата потреба и семејството, па се сожалив и го пуштив.' Тој рече: ,Тој те излажал и пак ќе се врати.' Третата ноќ повторно го чекав, и како што очекував, дојде и почна да зема храна. Го фатив и му реков: ,Ова е трет пат! Ветуваше дека нема да се вратиш, а пак се враќаш. Овојпат сигурно ќе те однесам кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем!' Тој рече: ,Остави ме, ќе те научам на нешто што ќе ти користи од Аллах.' Го прашав: ,Што е тоа?' Тој одговори: ,Кога ќе легнеш во својата постела, рецитирај ја ајетул курсиј (Аллах е нема друг бог освен Него...), и ќе бидеш под Аллахова заштита, а шејтанот нема да ти се приближи до утрото.' Го пуштив, и наутро Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ме праша: ,О Ебу Хурејре, што направи твојот заробеник синоќа?' Одговорив: ,О Божји Пратенику, ми рече дека ќе ме научи на нешто корисно од Аллах, па го пуштив.' Тој праша: ,Што е тоа?' Реков: ,Ми рече дека ако ја рецитирам ајетул курсиј пред спиење, ќе бидам под Аллахова заштита, а шејтанот нема да ми се приближи до утрото.' Тогаш Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рече: ,Ти ја кажал вистината, иако е голем лажливец. Знаеш ли со кого разговараше трите ноќи, о Ебу Хурејре?' Одговорив: ,Не.' Тој рече: ,Тоа беше шејтанот.'“ (31) Сад, 35. (32) Ел Бекаре, 255. (30) Сад, 35.
Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, исто така во веродостоен хадис што го забележале двајцата имами, пренесен од Сафија, Аллах нека е задоволен со неа, рекол: „Навистина, шејтанот кружи низ човекот како што крвта кружи низ неговите вени.“
Имамот Ахмед, во својата збирка „Муснед“ (том 4, стр. 216), со веродостоен синџир пренесува дека Осман бин Ебу ел Ас, Аллах нека е задоволен со него, рекол: „,О Божји Пратенику, шејтанот ми се испречува меѓу мене, мојот намаз и мојата рецитација (на Куранот).‘ Па му одговорил: ,Тоа е шејтанот кој се нарекува Хинзеб. Кога ќе го почувствуваш неговото присуство, побарај заштита од Аллах и (лесно) плукни налево трипати.' Осман продолжува: ,Го направив тоа, и Возвишениот Аллах, го отстрани од мене.'“ Исто така, во веродостојни хадиси на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, се потврдува дека секој човек има „карин“ (близнак или придружник) од мелеците и „карин“ од шејтаните. Дури и Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, имал карин од шејтаните, но Аллах му помогнал така што неговиот карин го примил исламот и го советувал само за добро. Книгата на Возвишениот Аллах, Сунетот на Неговиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како и консензусот на уметот јасно потврдуваат дека џинот може да влезе во човекот и да го опседне. Па како тогаш може некој што се претставува како учен да го негира ова без знаење и упатство, туку следејќи ги некои од следбениците на новотариите кои им се спротивставуваат на следбениците на Сунетот и џематот? Аллах е доволен заштитник, нема сила ниту моќ освен со Аллах. А јас, почитуван читателу, ќе ти пренесам онолку што можам од изјавите на исламските алими во врска со оваа тема, иншаллах.
Објаснување на зборовите на муфесирите (толкувачите на Куранот), Аллах нека им се смилува, околу зборовите на Семоќниот каде што вели: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (33) (33) Ел Бекаре, 275.
Ебу Џафер ибн Џерир, Аллах да му се смилува, во толкувањето на зборовите на Возвишениот: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (34) рекол: „Со тоа се мисли на човекот кого шејтанот го избезумува на овој свет. Тоа е оној кого шејтанот го дави и го фрла во несвест, со ,допирот' што значи – со лудило.“ (34) Ел Бекаре, 275.
Исто така, Ел Бегави, Аллах да му се смилува, во толкувањето на споменатиот ајет рекол: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (34) „Тоа значи – лудило. Се вели: ,Човекот е погоден со допир (мес), па затоа е опседнат (мемсус)’ кога е луд.“ (35) Ел Бекаре, 275.
Ибн Кесир, Аллах да му се смилува, во толкувањето на споменатиот ајет рекол: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (36) Тоа значи дека тие нема да станат од своите гробови на Судниот ден освен како што станува оној кого шејтанот го избезумил, така што ќе станат на невообичаен начин. Ибн Абас, Аллах нека е задоволен со него, рекол: Оној што се храни од каматата ќе биде оживеан на Судниот ден како луд и давен.“ Го бележи Ибн ебу Хатим (36) Ел Бекаре, 275.
Од Ауф бин Малик, Сеид бин Џубејр, Суди, Ер Реби бин Енес, Катаде и Мукатил бин Хајан исто така се пренесува нешто слично. Со тоа се завршува она што беше потребно да се укаже од неговите зборови, Аллах да му се смилува.
И Ел Куртуби, Аллах да му се смилува, во неговиот тефсир околу зборовите на Возвишениот: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (37) рекол: „Овој ајет е доказ за неоснованоста на тврдењата на оние кои го негираат опседнувањето од страна на џините и тврдат дека тоа е резултат на природните процеси и дека шејтанот не може да влезе во човекот ниту да го допре.“ Толкувачите на Куранот зборувале опширно за оваа тема, па оној што бара повеќе детали ќе ги најде. (37) Ел Бекаре, 275.
Шејхул ислам Ибн Тејмије, Аллах да му се смилува, во својата книга „Идах ед далала фи умум ер рисала лиссекалејн“ (која се наоѓа во „Меџмуул-Фетава“, том 19, стр. 9-65), по претходен говор, рекол: „Затоа, некои групи од мутезилиите, како Џубаи, Ебу Бекр ер Рази и други, го негирале влегувањето на џинот во телото на опседнатиот, но не го негирале самото постоење на џините. Ова се должи на тоа што (опседнувањето) не било толку јасно во она што е пренесено од Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како што било јасно потврдено постоењето на џините, иако таквото негирање е погрешно. Оваа е причината поради која, Ешари во својата книга за верувањата на ехли сунетот и џематот, спомнува дека тие тврдат дека џинот влегува во телото на опседнатиот, како што Возвишениот Аллах вели: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“ (38) Абдула бин Ахмед бин Ханбел рекол: „Му реков на татко ми: ,Некои луѓе тврдат дека џинот не може да влезе во телото на човекот.‘ Тој ми одговори: ,Синко мој, тие лажат. Напротив, тој може да зборува преку неговиот јазик.‘ Ова прашање е детално обработено на свое место.“ Исто така, тој, Аллах да му се смилува, во „Фетава“, том 24, стр. 276-277, рекол: „Постоењето на џините е потврдено преку Аллаховата Книга, Сунетот на Неговиот Пратеник и консензусот на претходните генерации на уметот и нивните имами. Исто така, влегувањето на џинот во телото на човекот е потврдено со консензусот на имамите на ехли сунетот и џематот.“ Аллах Возвишениот вели: „Тие што се хранат од каматата нема да се кренат, освен како тој кого допирот на шејтанот го избезумил.“(39) Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, во веродостоен хадис рекол: „Навистина, шејтанот кружи низ човекот како што крвта кружи низ неговите вени.“ (39) Ел Бекаре, 275. (38) Ел Бекаре, 275.
Абдула бин Ахмед бин Ханбел рекол: „Му реков на татко ми: ,Некои луѓе тврдат дека џинот не може да влезе во телото на човекот.‘ Татко ми одговори: ,Синко мој, тие лажат. Напротив, тој може дури и да зборува преку неговиот јазик.‘“ Ова што го кажал е добро познато, бидејќи опседнатиот човек може да падне во несвест, а потоа да зборува на јазик кој самиот не го разбира. Неговото тело претрпува силни удари што би оставиле сериозни последици дури и на камила, но опседнатиот и покрај тоа не чувствува ниту болка од ударите ниту е свесен за зборовите што ги изговара.
Меѓу имамите на муслиманите нема никој што го негира влегувањето на џинот во телото на опседнатиот. А оној што го негира тоа и тврди дека шеријатот го побива тоа, таквиот изнесува лаги против шеријатот, бидејќи нема докази од исламските текстови кои го негираат ова.“
Имамот Ибн Кајим, Аллах да му се смилува, во својата книга „Задул-Меад“ (том 4, стр. 66-69) рекол: „Опседнувањето е од два вида: опседнување од злобните овоземни духови и опседнување поради штетни телесни течности. Второто е она што го објаснуваат лекарите во врска со неговите причини и начинот на лекување.
Што се однесува до опседнувањето од духови, тоа го признаваат нивните имами и разумните луѓе и не го негираат. Тие се согласуваат дека лекувањето се состои во соочување на добрите небесни духови со злите и нечисти духови. Добрите духови ги неутрализираат нивните влијанија, им се спротивставуваат на нивните дејства и ги елиминираат. Хипократ, во некои од своите книги, го споменал ова и опишал одредени методи за лекување на опседнувањето. Тој рекол:
,Овој третман е корисен само за опседнувањето предизвикано од телесните течности и материи. Но, за опседнувањето предизвикано од духови, овој третман не е ефикасен.‘
Што се однесува до неуките лекари, тие што се отфрлени и одбиени од струката, како и до оние кои го сметаат неверието за доблест, тие го негираат опседнувањето од духови и одбиваат да признаат дека тие можат да влијаат врз телото на опседнатиот. Нивното негирање е засновано само врз незнаењето, бидејќи медицината нема докази кои го исклучуваат тоа, додека пак искуството и стварноста, од друга страна, го потврдуваат тоа. Тврдењето дека опседнувањето е предизвикано само од нарушувањето на телесните течности може да биде точно во некои случаи, но не и во сите." Понатаму, тој рекол: „Потоа се појавија неверниците меѓу лекарите, кои негираа сѐ освен заболувањето предизвикано од нарушени телесни течности. Но, оној што има разум и познавање за овие духови и нивните влијанија ќе се насмее на нивното незнаење и на слабоста на нивното разбирање.
Лекувањето на овој вид опседнување се состои од две главни работи: едната зависи од самиот опседнат, а другата од оној што лекува. Од страна на опседнатиот, тоа подразбира внатрешна сила, искрено обраќање кон Создателот на овие духови и нивниот Творец, како и правилно прибегнување кон заштитата потврдена со срцето и со јазикот. Ова е вид на борба, а борецот не може да го совлада својот непријател со оружје ако не се исполнат два основни услова: прво, оружјето мора да биде исправно и квалитетно, и второ, раката што го користи и насочува мора да биде силна. Ако недостасува еден од овие услови, оружјето ќе биде речиси бескорисно. А што ли ќе се случи ако недостасуваат и двата? Во таков случај, срцето останува лишено од тевхидот, потпирањето на Аллах, богобојазливоста и искреното обраќање Нему, што го остава целосно без никакво оружје.
Второто се однесува на оној што лекува, кој исто така мора да ги поседува овие две особини. Некои од нив постигнуваат успех со едноставно изговарање: ,Излези од него’, или ,Бисмиллах’ или ,Ла хавла ве ла куввете илла биллах.' А Божјиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, велел: ,Излези, о Аллахов непријателу! Јас сум Божјиот Пратеник!'
Сведочев како нашиот шејх испраќа некого до опседнатиот за да му се обрати на духот што е во него па му рекол: ,Шејхот ти кажува: излези, бидејќи ова не ти е дозволено.‘ После тоа, опседнатиот се освестуваше. Понекогаш шејхот лично му се обраќаше на духот, а ако стануваше збор за тврдоглав дух, шејхот го истеруваше со удари. Потоа, опседнатиот доаѓаше при свест без да почувствува никаква болка од ударите. Ова го сведочевме ние и многу други луѓе повеќепати.“ Потоа продолжува и вели: „Во кратки црти, овој вид опседнување и неговото лекување го негираат само оние што имаат слабо знаење, разбирање и искуство. Најчесто, злите духови добиваат моќ над луѓето поради нивната слабост во верата, запуштеноста на нивните срца и јазици од искреното спомнување на Аллах, изговарањето на заштитните дови и следењето на упатствата на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем. Таквите луѓе, кога се соочуваат со овие духови, се како да се обезоружени, а можеби и ќе бидат затекнати како голи, по што духовите лесно влијаат врз нив.“ Со ова завршува неговиот цитат, Аллах да му се смилува.
Со изнесените докази од шеријатските текстови, како и со консензусот на алимите на ехли сунетот и џематот во врска со дозволеноста/можноста на влегувањето на џинот во човекот, станува јасно за читателите неоснованоста на тврдењата на оние што го негираат тоа, како и грешката на почитуваниот шејх Али Тантави во неговото негирање на ова прашање.
Тој во своето излагање вети дека ќе се врати на вистината кога ќе му биде укажано на неа. Се надеваме дека, по читањето на тоа што го изнесовме, ќе се врати на исправниот пат. Го молиме Аллах да нѐ упати и нас и него и да ни даде успех. Исто така, од она што го споменавме станува јасно дека тоа што весникот „Ен-Недва“ го пренесе во својот број издаден на 14.10.1407 според хиџретскиот календар (стр. 8), каде што доктор Мухамед Ирфан тврди дека зборот „лудило“ исчезнал од медицинскиот речник и дека, според него, влегувањето на џинот во човекот и неговото зборување преку неговиот јазик е сто проценти научно погрешна претпоставка. Сето тоа е погрешно и произлегува од недоволното познавање на шеријатските прашања и од она што го утврдиле алимите на ехли сунетот и џематот. Ако оваа тема е нејасна за многу лекари, тоа не може да се смета за доказ за нејзиното непостоење. Напротив, тоа покажува големо незнаење од нивна страна за она што го знаат другите учени, познати по својата искреност, доверливост и проникливост во верските прашања. Ваквиот став е консензус на ехли сунетот и џематот, како што го пренесува шејхул ислам Ибн Тејмије од сите алими. Тој исто така пренесува од Ебу Хасен ел Ешари дека ова е ставот на ехли сунетот и џематот. Исто така, ова го пренесува и познатиот алим, Ебу Абдулах Мухамед бин Абдулах ел Шибли ел Ханафи, кој починал во 799-та хиџретска година, во неговата книга „Акам ел мерџан фи гараиб ел ахбар ве ехкам ел џан,“ во педесет и првото поглавје од споменатото дело.
Претходно, во зборовите на Ибн Кајим, Аллах да му се смилува, беше спомнато дека имамите и разумните лекари го признаваат ова и не го негираат. Тоа го негираат само неуките лекари, отфрлените и неверниците меѓу нив. Затоа, почитуван читателу, знај го ова и цврсто држи се до вистината што ја споменавме. Не дозволувај да те заведат неуките лекари или други што зборуваат за оваа тема без знаење и проникливост, туку само слепо ги следат неуките лекари или некои новотари од мутезилите и слични групи. Аллах е доволен заштитник.
Напомена
Исто така, опседнатиот може да повлече килим врз кој седи, да премести предмети или да ги пренесе од едно место на друго. Овие и слични појави, кога некој ги гледа од страна, со сигурност му станува јасно дека оној што зборува преку јазикот на опседнатиот и ги движи овие предмети е суштество различно од човекот.
Од она што го споменавме од веродостојните хадиси пренесени од Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како и од изјавите на исламските алими, јасно е дека обраќањето на џинот, неговото советување, потсетување, повикување во ислам и прифаќањето на неговото покајание не се спротивни на она што го наведува Возвишениот Аллах во случката со Сулејман, алејхи селам, во сурaта „Сад,“ каде што рекол: „,Господару мој' – рече –,прости ми и подари ми власт каква никој, освен мене, нема да има! Ти Си навистина Тој што богато дарува!'“ Истото важи и за наредбата на џинот да прави добро, одвраќањето од злото, па дури и неговото удирање доколку одбие да излезе од опседнатиот. Сето ова не е спротивно на споменатиот ајет, туку претставува должност во рамките на спречувањето на напаѓачот, помагање на угнетениот и исполнување на обврската за наредбата на добро и одвраќање од злото, исто како што тоа се прави и со луѓето. Како што претходно спомнавме, во веродостоен хадис се пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Го држев шејтанот сè додека не му потече плунката.“ - На неговата благородна рака, салаллаху алејхи ве селем, потоа додал: „Да не беше довата на Сулејман, ќе го врзав и луѓето ќе можеа да го видат.“ Во друга верзија, која ја бележи Муслим од Ебу Дерда, се вели дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Навистина, Аллаховиот непријател, Иблис, дојде со пламен од оган за да го фрли во моето лице, па реков: ,Се засолнувам кај Аллах од тебе,‘ трипати. Потоа реков: ,Те проколнувам со целосно проклетство од Аллах,‘ трипати. Сакав да го фатам, но се колнам во Аллах, да не беше довата на нашиот брат Сулејман, тој ќе беше врзан така што децата од Медина ќе си играа со него.“ Постојат многу хадиси на оваа тема, како и бројни изјави од исламските алими што го потврдуваат ова.
Се надевам дека изнесеното е доволно и убедливо за оној што искрено трага по вистината. Го молам Аллах со Неговите најубави имиња и возвишени својства да нè упати нас и сите муслимани кон исправното разбирање на Неговата вера и истрајноста во неа. Го молам да нè обдари со исправност во зборовите и делата, и да нè заштити нас и сите муслимани од зборување за Него без знаење и од негирање на она што не го познаваме доволно. Навистина, Тој е нашиот заштитник и Семоќен.
Божјите благослови и мир нека се над нашиот пратеник Мухамед, над неговото семејство и одбраните следбеници.
(Сад, 35)
Related books
All books
Корисни совети за среќен живот85 јазициКорисни совети за среќен живот
Книгата „Корисни совети за среќен живот“ од шејхот Абдурахман бин Насир ес-Саʿдиј ги обработува причините што водат до вистинската среќа низ призмата на верата, упатувајќи го читателот кон душевен мир и внатрешна спокојност преку верата и добрите дела, спомнувањето на Аллах, задоволството, размислувањето за благодатите, доброчинството, потпирањето врз Аллах, трпеливоста и правилното согледување на околностите. Напишана со убав и јасен стил, книгата пред читателот поставува јасен патоказ кон спокоен, урамнотежен и среќен живот, и покрај животните промени и предизвици.
Концизна и суштествена презентација на исламот според Благородниот Куран и Пророчката традиција – Сунетот71 јазициКонцизна и суштествена презентација на исламот според Благородниот Куран и Пророчката традиција – Сунетот
Исламот Важна книга која содржи концизна дефиниција на исламот, ги објаснува главните основи, учења и одлики на истиот, според автентичните извори, Благородниот Куран и Пророчката традиција – Сунетот. Оваа книга им се обраќа на сите оние кои се обврзани да го следат исламот, во секое време и простор, на муслиманите и на немуслиманите на јазик кој го разбираат. Истата ги зема предвид нивните специфични услови и особености. (верзија која содржи докази од Благородниот Куран и Пророчката традиција – Сунетот) Исламот е Божја порака до сите луѓе, тој е божествена порака, последна и вечна, со неа се…
كيفية صلاة النبي - صلى الله عليه وسلم -82 јазициالنبيصلىكيفية صلاة النبي - صلى الله عليه وسلم -
Кликнете за да ги видите деталите за книгата.
حقوق دعت إليها الفطرة26 јазициحقوق دعت إليها الفطرة
رسالة لطيفة تقدم شرحًا مفصلًا لعشرة حقوق أساسية تشمل حقوق الله تعالى، وحقوق النبي صلى الله عليه وسلم، وحقوق الوالدين، والأولاد، والأقارب، والجيران، والزّوجين، والرّعية والولاة، والمسلمين عمومًا، وغير المسلمين. يهدف الكتاب إلى تعزيز الفهم الصحيح للعلاقات الاجتماعية والواجبات الفردية تجاه الآخرين، مستندًا إلى نصوص الوحي من القرآن الكريم والسنة النبوية، مما يجعله مرجعًا مهمًا لكل مسلم يسعى لتطبيق الشريعة في حياته اليومية مع ربه ومع الآخرين.