ถ้าผู้หญิงได้มีประจำเดือนหลังจากถึงเวลาละหมาดไปแล้ว จะมีฮุกุมว่าอย่างไร? หลังจากเธอสะอาดแล้ว เธอจำเป็นต้องละหมาดชดหรือไม่? และเช่นเดียวกัน ถ้าเธอสะอาดจากประจำเดือนก่อนเวลาละหมาดจะสิ้นสุดลง เธอควรปฎิบัติตัวอย่างไร?
السؤال
คำถามที่1:
ถ้าผู้หญิงได้มีประจำเดือนหลังจากถึงเวลาละหมาดไปแล้ว จะมีฮุกุมว่าอย่างไร? หลังจากเธอสะอาดแล้ว เธอจำเป็นต้องละหมาดชดหรือไม่? และเช่นเดียวกัน ถ้าเธอสะอาดจากประจำเดือนก่อนเวลาละหมาดจะสิ้นสุดลง เธอควรปฎิบัติตัวอย่างไร?
س31: ما الحكم إذا حاضت المرأة بعد دخول وقت الصلاة؟ وهل يجب عليها أن تقضيها إذا طهرت؟ وكذلك إذا طهرت قبل خروج وقت الصلاة؟
الجواب
คำตอบที่ 1:
ประการแรก : หากเธอมีประจำเดือนหลังจากเข้าเวลาละหมาดแล้วในกรณีนี้จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการละหมาดหลังจากสะอาดจากประจำเดือน ซึ่งเป็นการละหมาดที่เธอได้ทิ้งไปในช่วงที่เธอมีประจำเดือน หากเธอยังไม่ละหมาดก่อนที่ประจำเดือนจะมา
ทังนี้เพราะท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
"ผู้ใดที่ทันละหมาดเพียงหนึ่งรอกะอะฮ์ ถือว่าเขาทันละหมาด"
ดังนั้นหากผู้หญิงทันกับเวลาละหมาดในเวลาที่พอกับหนึ่งรอกาอะฮ์ของเวลาใดก็ตาม แล้วเธอก็มีประจำเดือนก่อนที่จะทำการละหมาด ในกรณีนี้ เมื่อเธอสะอาดก็จำเป็นที่จะต้องทำการชดการละหมาดนั้น
ประการที่สอง: หากเธอสะอาดจากการมีประจำเดือนก่อนเวลาละหมาดจะหมดไป จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการละหมาดชดของเวลานั้น หากเธอสะอาดก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ในกรณีนี้เธอจำเป็นต้องชดละหมาดเวลาศุบฮ์นั้น
และหากเธอสะอาดก่อนดวงอาทิตย์ตกดินในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ก็จำเป็นสำหรับเธอต้องทำการชดละหมาดอัสรินั้น
และหากเธอสะอาดก่อนเที่ยงคืนในกรอบเวลาหนึ่งรอกะอะฮ์ ก็จำเป็นสำหรับเธอจะต้องละหมาดชดของเวลาอิชาอ์นั้น
และหากเธอสะอาดหลังเที่ยงคืนไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นสำหรับเธอที่จะต้องละหมาดชดของเวลาอิชาอ์นั้น แต่จำเป็นต้องละหมาดศุบฮิเมื่อถึงเวลาของมัน
อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสว่า: "ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงดํารงการละหมาด (ตามปกติ) แท้จริงการละหมาดนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ศรัทธาที่ต้องปฏิบัติในเวลาที่ถูกบัญญัติไว้" [อัน-นิซาอ์ 103]
คือ: การละหมาดฟัรฎที่ถูกกำหนดไว้ด้วยเวลาที่จำกัด ไม่อนุญาตให้ผู้ใดทำการละหมาดหลังจากเวลาที่กำหนดแล้ว และไม่อนุญาตให้ทำการละหมาดก่อนเวลาที่กำหนดด้วย
ﺟ31: أولًا: المرأة إذا حاضت بعد دخول الوقت -أي: بعد دخول وقت الصلاة- فإنه يجب عليها إذا طهرت أن تقضي تلك الصلاة الّتي حاضت في وقتها، إذا لم تصلّها قبل أن يأتيها الحيض،
وذلك لقول الرسول ﷺ:
«مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ» [1]،
فإذا أدركت المرأة من وقت الصلاة مقدار ركعةٍ، ثم حاضت قبل أن تصلّي، فإنها إذا طهرت يلزمها القضاء.
[11] تقدم تخريجه.
ثانيًا: إذا طهرت من الحيض قبل خروج وقت الصلاة فإنه يجب عليها قضاء تلك الصلاة، فلو طهرت قبل أن تطلع الشمس بمقدار ركعةٍ وجب عليها قضاء صلاة الفجر،
ولو طهرت قبل غروب الشمس بمقدار ركعةٍ وجبت عليها صلاة العصر،
ولو طهرت قبل منتصف الليل بمقدار ركعةٍ وجب عليها قضاء صلاة العشاء،
فإن طهرت بعد منتصف الليل لم يجب عليها صلاة العشاء، وعليها أن تصلّي الفجر إذا جاء وقتها، قال الله سبحانه وتعالى:
﴿...فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا﴾
[النساء:103]،
أي: فرضًا مؤقتًا بوقتٍ محدودٍ، لا يجوز للإنسان أن يخرج الصلاة عن وقتها، ولا أن يبدأ بها قبل وقتها.