Паёмбари Худо (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ҷудоӣ миёни сураҳоро намедонист магар дар ҳоле, ки (Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим) нозил мешуд.
Аз ибни Аббос (Худованд аз он ду розӣ бод) ривоят аст, ки гуфт:
Паёмбари Худо (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ҷудоӣ миёни сураҳоро намедонист магар дар ҳоле, ки (Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим) нозил мешуд.
كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَليهِ وَسَلَّمَ لا يَعْرِفُ فَصْلَ السُّورةِ حَتَّى تَنْزِلَ عَليْهِ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}.
Ибни Аббос (Худованд аз он ду розӣ бод) баён мекунад, ки сураҳои Қуръони карим бар Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) нозил мешуд ва фосила байни сураҳо ва поёни онҳоро намедонист, то инки (Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим) нозил мешуд ва онгоҳ медонист, ки поёни сураи қаблӣ ва оғози сураи нав аст.
...:
"Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим" сураҳоро аз ҳам ҷудо мекунад, магар байни сураи Анфол ва Тавба.
Сунани Абудовуд (2/ 91) (788).
Бештар (3)
شرح سنن أبي داود للعباد (102/ 15).
التنوير شرح الجامع الصغير (8/503).
عون المعبود (2/353).