نزا گشتگیرەكان [1]

نزا گشتگیرەكان [1]

ئەم نزا گشتگیرانە؛ لە قورئانی پیرۆز یان بە سەحیحی لە پێغەمبەرەوە هاتوون -صلى اللە علیە وسلم-، ڕێگەپێدراوە نزایان پێ بكرێت لە هەموو كات وشوێنێكدا؛ لەوانەیش لە كاتی تەواف وسەعی ولە عەرەفە وموزدەلیفە، بەڵام تایبەت نین بە ئەو كات وشوێنانە.

یەكەم: نزاكان لە قورئاندا.

په‌روه‌ردگارا کار وکردەوەکانمان لێ وه‌ربگره‌ و له ڕیزی چاكه‌كانماندا تۆماری بكه‌، چونكه به‌ڕاستی تۆ خوایه‌كی بیسه‌رو زانایت * وته‌وبه و په‌شیمانیمان لێ وه‌ربگره‌، بێگومان تۆ خوایه‌كی بەخشندە ومیهرەبانی.

پەروەردگار لە دونیادا چاكەمان پێ ببەخشە وە لە دوا ڕۆژدا چاكەمان پێ ببەخشە وە لە سزای ئاگر بمانپارێزە.

په‌روه‌ردگارا؛ لێمان مه‌گره ئه‌گه‌ر فه‌رامۆشیمان به‌سه‌ردا هات یان گوناهـ و هه‌ڵه‌یه‌کمان ئەنجامدا

په‌روه‌ردگارا؛ ئه‌رکی سه‌خت و کاری گران مه‌ده به‌سه‌رماندا وه‌کو ئه‌وه‌ی داوته به‌سه‌ر ئه‌وانه‌ی پێش ئێمه‌دا.

ئەی پەروەردگارمان بەڵای وامان بەسەردا مەهێنە کە بۆمان ھەڵنەگیرێت وە گوناھەکانمان بسڕەوە، وە لێمان خۆشبە وە میھرەبانیمان لەگەڵدا بکە ھەر تۆی یاریدەدەر و پشتیوانمان کەواتە سەرمان بخە بەسەر گەلی بێ بڕوایاندا.

ئەی پەروەردگارمان لای مەدە (لە ڕێی ڕاست) دڵەکانمان دوای ئەوەی کە ڕێنمونیت کردین وە پێمان ببەخشە لە لای خۆتەوە بەزەییەک (میھرەبانیەک) بەڕاستی ھەر تۆی بەخشندە.

په‌روه‌ردگارا، به‌ڕاستی ئێمه ئیمان و باوه‌ڕمان هێناوه‌، ده له گوناهه‌کانمان خۆش ببه و له ئاگری دۆزه‌خ بمانپارێزه‌.

په‌روه‌ردگارا نه‌وه‌ی چاک و پاکم پێ ببه‌خشه‌، به‌ڕاستی تۆ بیسه‌ری دوعا و نزایت.

ئەی پەروەردگارمان ئێمە باوەڕمان ھێنا بەوەی کە ناردووتەتە خوارەوە، وە پەیڕەوی پێغەمبەری تۆمان کرد دەی خوایە ناومان تۆمار بکە لە لیستی بڕواداراندا.

په‌روه‌ردگارا له گوناهـ و هه‌ڵه‌کانمان ببوره‌ و له زیاده‌ڕه‌وی کاروبارمان خۆش ببه‌، دامه‌زراومان بکه‌، سه‌رمان بخه به‌سه‌ر گه‌لی بێباوه‌ڕدا.

په‌روه‌ردگارا تۆ ئه‌م هه‌موو دروست کراوانه‌ت بێ هوده و بێ ئامانج نەخوڵقاندووە، پاکیی و بێگه‌ردیی شایسته‌ی تۆیه‌، ده تۆش بمانپارێزه له سزای ئاگری دۆزه‌خ.

ئەی پەروەردگارمان ھەرکەس تۆ بیخەیتە ئاگری دۆزەخەوە ئەوە بێگومان ڕیسوات کردووە، وە ھیچ پشتیوانێک نیە بۆ ستەمکاران.

ئەی پەروەردگارمان بەڕاستی ئێمە گوێمان لە بانگخوازێک بوو (مەبەست پێ پێغەمەمبەری خودایە) بانگی ئەکرد بۆ بڕواھێنان (دەی ووت) بڕوا بێنن بە پەروەردگارتان دەست بەجێ بڕوامان ھێنا؛ ئەی پەروەردگارمان دەی لە گوناھەکانمان خۆش ببە وبیسڕەوە بۆمان خراپەکانمان و بمان مرێنە لەگەڵ کەسانی چاکەکاردا.

ئەی پەروەردگارمان پێمان ببەخشە (لە پاش مردن) ئەوەی بەڵێنت پێ داین لەسەر زوبانی پێغەمبەرەکانت و ڕیسوامان مەکە لە ڕۆژی دوایی دا بێگومان تۆ بەڵێن ناشکێنیت.

په‌روه‌ردگارا ئێمه سته‌ممان له خۆمان کرد، خۆ ئه‌گه‌ر لێمان خۆش نه‌بیت و به‌زه‌ییت پیاماندا نه‌یه‌ته‌وه‌، ئه‌وه به‌ڕاستی ئێمه سوێند به خوا له خه‌ساره‌تمه‌ند و زه‌ره‌رمه‌ندانین.

په‌روه‌دگارا مه‌مانگێڕه له‌گه‌ڵ ده‌سته‌ی سته‌مکاراندا.

خودام بەسە لەھەموو کاروبارێکمدا، و ھیچ پەرستراوێکیش نییە کە شایستەی پەرستن بێت بە هەق وڕاست جگە لە ئەو، و پشت و تەوەکولم بە ئەو بەستووە و ئەو پەروەردگاری عەرشی گەورەیە.

په‌روه‌ردگارا مه‌مانگێڕه به‌ هۆکاری سه‌رگه‌ردانی قه‌ومی سته‌مکاران، وە ڕزگارمان بکە بە بەزەیی خۆت لە دەست کۆمەڵی بێ بڕوایان.

په‌روه‌ردگارا، هێمنی و ئاسایش بکێشه به‌سه‌ر ئه‌م شار و وڵاته‌دا و خۆم و نه‌وه‌کانیشم بپارێزه له‌وه‌ی که بته‌کان بپه‌رستین.

ئەی پەروەردگارم من و رۆڵەکانم وا لێ بکەیت بە چاکی نوێژەکان ئەنجام بدەین، ئەی پەروەردگارمان پاڕانەوە و نزاکەم وەرگرە.

ئەی پەروەردگارمان لە من و باوکم و دایکم و ھەموو بڕواداران ببورە و خۆش ببە لە ڕۆژێکدا کە لێپرسینەوە دەکرێت و بەرپا ئەبێت.

په‌روه‌ردگارا له‌لایه‌ن خۆته‌وه ڕه‌حمه‌ت و میهره‌بانی تایبه‌تیمان پێ ببه‌خشه و له سۆزی خۆت به‌هره‌وه‌رمان بکه‌و ڕێگه‌ی ڕزگاری و سه‌رفرازیمان بۆ بسازێنه له‌م کاره‌ماندا.

په‌روه‌ردگارا سینه و دڵ و ده‌روونم ئاسووده وشاد بکه‌، وە ئیش و کارم بۆ ئاسان بکە.

په‌روه‌ردگارا، به‌رده‌وام زانست و زانیاری زۆرترو زیاترم پێ ببه‌خشه‌.

هیچ پەرستراوێك شایستەی پەرستن نییە بە هەق جگە لە تۆ، پاكی وبێگەردی بۆ تۆیە ئەی خوایە، وه بێگومان من لە ستەمكاران بووم.

په‌روه‌ردگارا؛ من به ته‌نها مه‌هێڵه‌ره‌وه (نه‌وه‌یه‌کی چاک و پاکم پێ ببه‌خشه‌) تۆیش چاکترین زاتێکی له پاش من و هه‌موو مردوویه‌ک ده‌مێنیته‌وه‌.

په‌روه‌ردگارا من په‌نا ده‌گرم به تۆ له‌هه‌موو خه‌ته‌ره‌ و خه‌یاڵ و وه‌سوه‌سه‌ی شه‌یتانه‌کان، وە پەنات پێ دەگرم لەوەی (شەیتانەکان) ئامادەبن لام (سەرم لێ بشێوێنن).

په‌روه‌ردگارا ئێمه ئیمان و باوه‌ڕی دامه‌زراومان به زاتی تۆ هێناوه‌، ده‌ لێمان خۆش ببه‌ و ڕه‌حممان پێ بکه چونکه تۆ چاکترین زاتێکی که له هه‌موو خاوه‌ن ڕه‌حم و سۆزه‌کان میهره‌بانتریت.

په‌روه‌ردگارا؛ له گوناهو هه‌ڵه‌کانم خۆش ببه‌ و ڕه‌حمم پێ بکه چونکه تۆ له هه‌موو میهره‌بانان میهره‌بانتریت.

ئەی پەروەردگارمان سزای دۆزەخمان لێ دوور بخەرەوە بەڕاستی سزای ئەو (دۆزەخە) لانەچووی بەردەوامە. به‌ڕاستی ئه‌و دۆزه‌خه شوێن و نیشته‌جێیه‌کی زۆر ناخۆش و ناسازه (ئاهو ناڵه‌ و په‌شیمانی بێ سنووره تیایدا).

په‌روه‌ردگارا له هاوسه‌ران و نه‌وه‌کانمان که‌سانێکمان پێ ببه‌خشه که ببنه مایه‌ی ڕووناکی دیده‌مان و شادی دڵمان و بمان که به پێشه‌وا بۆ خواناسان.

په‌روه‌ردگارا، یارمه‌تیم بده دڵ و ده‌روون و ڕۆح وگیانم کۆ بکه‌ره‌وه‌، تا سوپاسگوزاری نازو نیعمه‌ته‌کانت بم که به‌سه‌ر من و دایک وباوکمدا ڕژاندووته‌، هه‌روه‌ها کۆمه‌کیم بکه تا کار وکرده‌وه‌ی چاکه ئه‌نجام بده‌م که تۆ پێی ڕازیی بیت و به ڕه‌حمه‌ت و میهره‌بانی خۆت بمخه‌ره ڕیزی به‌نده چاکه‌کانه‌وه‌.

په‌روه‌ردگارم به‌ڕاستی سته‌مم له خۆم كرد لێم ببووره و بمبه‌خشه‌.

په‌روه‌ردگارا له ده‌ست قه‌ومی سته‌مكار ڕزگارم بكه‌.

ئومێده‌وارم كه په‌روه‌ردگارم ڕێنموویم بكات بۆ شوێن و جێگه‌یه‌كی ڕاست و دروست (دوور له كێشه و ناخۆشی).

په‌روه‌ردگارا به‌ڕاستی تۆ خێر و بێری زۆرت به‌سه‌ردا ڕژاندووم، به‌ڵام هێشتا هه‌ژاری به‌خششی زیاترم.

ئەی پەروەردگارم مناڵێکی چاکم پێببەخشە.

په‌روه‌ردگار کۆمه‌کیم بکه‌ و یارمه‌تیم بده‌ تا شوکرانه‌ بژێر و سوپاسگوزاری ئه‌و ناز و نیعمه‌تانه بم که‌ به‌ من و دایک و باوکمت به‌خشیووه‌، هه‌روه‌ها یارمه‌تیم بده‌ له‌و جۆره کار وکرده‌وه‌ چاکانه‌ ئه‌نجام بده‌م، که‌ تۆ پێی ڕازیت، داواکاریشم چاکه‌ بڕوێنیت له‌ ناو نه‌وه‌کانمدا له‌به‌ر قازانجی خۆم (چاکه‌ی هه‌رکه‌س به‌شی دایک و باوکی تیادایه) به‌ڕاستی من گه‌ڕاومه‌ته‌وه بۆ لای تۆ، تا له‌ گوناهه‌کانم خۆش بیت و من له‌ موسڵمانانی گوێڕایه‌ڵ و فه‌رمانبه‌ردارم.

په‌روه‌ردگارا، هه‌ر پشتمان به تۆ به‌ستووه و هه‌ر بۆ لای تۆش گه‌ڕاوینه‌ته‌وه‌، سه‌ره‌‌نجامیش هه‌ر بۆ لای تۆیه‌.

په‌روه‌ردگارا له ئێمه و لەو برایانه‌شمان خۆش ببه که پێش ئێمه ڕێبازی ئیمانیان گرته‌به‌ر و له دڵه‌کانماندا هیچ جۆره بوغز و کینه‌یه‌ک مه‌خه‌ره دڵمانه‌وه له ئاستی ئه‌وانه‌ی ئیمانیان هێناوه‌، په‌روه‌ردگارا تۆ به‌ڕاستی به‌سۆز و به‌خشنده و میهره‌بانیت.

ئەی پەروەردگار نەمان کەیت بە هۆكاری گومڕایی ئەوانەی بێ باوەڕ بوون وە لێمان خۆشبە ئەی پەروەردگارمان بەڕاستی ھەر تۆیت زاڵ وباڵادەست وکاربەجێ.

په‌روه‌ردگارا ئه‌م نوور و ڕوناکیه‌مان بۆ زیاد بکه‌ و لێمان خۆش ببه‌، چونکه به‌ڕاستی تۆ ده‌سه‌ڵاتت به‌سه‌ر هه‌موو شتێکدا هه‌یه‌.

دووەم: نزاكان لە سوننەتی نەبەوی:

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ، وَعَذَابِ الْقَبْر، ِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ» واتە: «خودایە؛ پەنا بە تۆ دەگرم لە فیتنە وتاقیکردنەوەى ئاگری دۆزەخ، ولە سزای ئاگری دۆزەخ، ولە تاقیكردنەوەی نێو گۆڕ، ولە سزای نێو گۆڕ، ولە شەڕ وخراپەی تاقیكردنەوە بە دەوڵەمەندی، ولە شەڕ وخراپەی تاقیكردنەوە بە هەژاری».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ» واتە: «خودایە من پەنات پێدەگرم لە فیتنە وتاقیكردنەوەی مەسیحی دەجال».

«اللَّهمَّ اغْسِلْ قَلْبِي بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقّيتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ» واتە: «خودایە دڵم بشۆرەوە (لە گوناهەکانم) بە ئاو وبەفر وتەرزە، ودڵم پاك بكەرەوە لە گوناهەكان هەروەکو چۆن جلی سپی لە چڵک و پیسی پاک دەکرێتەوە، ودووری بخەرە نێوان من وگوناهەکانم وەکو دووری نێوان ڕۆژهەڵات وڕۆژئاوا».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ» واتە: «خودایە پەنات پێدەگرم لە تەمەڵی وپیربوون وتاوان وقەرزداری».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ، وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ، وَالْهَرَمِ، والْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ» واتە: «خودایە؛ پەنا بە تۆ دەگرم لە بێدەسەڵاتی وتەمبەڵی وترسنۆكی وپیری وڕەزیلی، وپەنا بە تۆ دەگرم لە سزای نێو گۆڕ، وپەنا بە تۆ دەگرم لە فیتنە وتاقیکرنەوەى ژیان و مردن -كاتی سەرەمەرگ وپرسیارەكانی ناو گۆڕ-».

«اللهمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ مِنْ جَهْدِ الْبَلَاءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَسُوءِ الْقَضَاءِ، وَشَمَاتَةِ الْأَعْدَاءِ» واتە: «خودایە پەنات پێدەگرم لە بەڵا وتاقیکردنەوەى سەخت وناڕەحەت، ولە قووڵی لێقەومان ومەینەتی، ولەقەزای خراپ، ولە دڵخۆشبوونی دوژمنان -بەهۆی ناخۆشیەکانمەوە-».

«اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعـَاشِي، وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي الَّتِي فِيهَا مَعَادِي، وَاجْعَلِ الْحَيَاةَ زِيَادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْرٍ، وَاجْـعَلِ الْمَوْتَ رَاحَةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ» واتە: «خودایە ئایینەكەم چاك بكە كە بڕبڕەی پشتی كارەكانمە، ودونیاشم بۆ چاک بکە کە ژیانـمی تێدایە، وقیامەتیشم بۆ چاک بکە و گەڕانەوەم هەر بۆ ئەوێیە، وژیانم بۆ بکە بە هۆکاری زیادبوونی هەموو خێر وچاکەیەک، ومردنم بۆ بکە بە هۆکاری حەسانەوە لە هەموو شەڕ وخراپەیەک».

«اللهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى» واتە: «خودایە، من داواى هیدایەت، وتەقواداری، وداوێن پاکی، ودەوڵەمەندیت لێدەکەم».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ والْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ» واتە: «خودایە؛ پەنا بە تۆ دەگرم لە بێدەسەڵاتی وتەمبەڵی، ولە ترسنۆكی وڕەزیلی، ولە پیری وسزای نێو گۆڕ».

«اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا» واتە: «خودایە؛ ویستی خۆپاراستن لە تاوان ببەخشە بە ناخ ودەروونم، وپاك وخاوێنی بكەرەوە لە ویستی تاوان وخراپە كردن چونكە تۆ باشترین كەسیت کە خاوێنی بكەیتەوە، خوایە؛ تۆ سەرپەشتیار وخاوەنی ناخ ودەروونمی».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا» واتە: «خودایە؛ من پەنات پێدەگرم لە زانستێك كە سوودی نەبێت، ولە دڵێك كە لە تۆ نەترسێت، و لە نەفس ودەروونێك كە تێر نەبێت، ولە پاڕانەوەیەك كە وەڵام نەدرێتەوە».

«اللَّهمَّ اهْدِنِي وَسَدِّدْنِي» واتە: «خودایە داواى هیدایەت وجێگربوون وبەردەوامی لە تۆ دەکەم لەسەر ڕێگای ڕاست -لەسەر ئیستیقامەت-».

«اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ، وَتَحَوُّلِ عَافِيَتِكَ، وَفُجَاءَةِ نِقْمَتِكَ، وَجَمِيعِ سَخَطِكَ» واتە: «خودایە پەنات پێدەگرم: لە نەمانى نیعمەتەکانت لەسەرم، ولە نەمانی لەش ساغی، و لەناکاوى سزاکانت، ولە هەموو توڕەییەکت».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ، وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ» واتە: «خوایە؛ من پەنات پێدەگرم لە خراپەی ئەو كردەوانەی كردوومە، وە لە خراپەی ئەو كردەوانەیش کە نەمكردووە».

«لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ، وَرَبُّ الْأَرْضِ، وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ» واتە: «هیچ پەرستراوێک شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە اللە ی مەزن وبەخشندە، هیچ پەرستراوێک شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە اللە؛ پەروەردگاری مەزن وخاوەنی عەرشی گەورە، هیچ پەرستراوێک شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە اللە؛ پەروەردگاری ئاسمانەکان وزەوی و خاوەنی عەرش گەورە ».

«اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسـِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» واتە: «خودایە ئومێـدم بە ڕەحم و بەزەیی تۆ ھەیە، و بە ئەندازەی چاو تروکاندنێکیش خۆم نەدەیتە دەستی خۆم و کار و باریشم بە چاکە بگێڕە، ھیچ پەرستراوێک نییە کە شایستەی پەرستن بێت بە هەق وڕاستی جگە لە تۆ».

«اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي» واتە: «خوایە؛ من بەندەی تۆم ، و كوڕی پیاوێكم كە بەندەی تۆیە ، وە كوڕی ئافرەتێكم كە بەندەی تۆیە ، نێوچاوانم لە دەستی تۆدایە ، حوكمی تۆ بەسەرمدا پەیڕەوكراوە ، بڕیاری تۆ بەسەرمدا ڕاست و دادپەروەرانەیە ، داوات لێدەكەم بە هەموو ناوێك كە ناوی خۆتت پێ‌ناوە ، یان فێری كەسێكت كردووە لە دروستكراوەكانت ، یان داتبـەزانـدووە لە كـتـێبەكـەتدا ، یان تایـبەتـت كردووە بە خـۆتەوە لە زانسـتی غەیـبدا لای خۆت ، كەوا قورئان بكەیـت بە بوژانەوەی دڵم و رووناكی سینگم و هەڵگری پەژارەم و لابەری غەمم».

«اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ القُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ» واتە: «ئەی ئەو خودایەی کە دڵەکان لە ژێر ڕکێفی تۆدان؛ دڵمان جێگیر بکە وهەڵیبگێڕەوە بەرەو گوێڕایەڵی کردنی خۆت».

«يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» واتە: «ئەی ئەو زاتەی کە دڵەکان هەڵدەگێڕیتەوە دڵم جێگیر بکە لە سەر ئاینەکەت».

«اللَّهمَّ إني أسألُكَ العَافِيَةَ في الدنيا والآخِرةِ» واتە: «خودایە من داواى سەلامەتبوون وڕزگاربوون -عافیەت- لە تۆ دەکەم لە دونیا وقیامەت».

«اللهمّ أحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الأُمُورِ كُلِّهَا، وَأجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الآخِرَةِ» واتە: «خودایە عاقیبەت خێرمان کەیت لە هەموو شتێکدا، وبمانپارێزیت لە ئابڕووچوونی دونیا وسزای قیامەت».

«رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الهُدَى إِلَيَّ، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ» واتە: «خوایە یارمەتیم بدە و یارمەتی كەسیش مەدە لە سـەرم ، وە سەرم بخە و كەسیش سەر مەخە بە سەرمدا ، پلانم بۆ داڕێژە و پلانیش دامەڕێژە لە سەرم ، وە ڕێنماییم بكە و ڕێنمایی كردنیشم بۆ ئاسان بكە ، وە سەرم بخە بە سەر ئەو كەسەی كە دەست درێژ دەكاتە سەرم».

«رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، إِلَيْكَ مُخْبِتًا أَوَّاهاً مُنِيبًا» واتە: «خوایە وام لێبكە شوكرانەبژێری تۆ بم ، زیكری تۆ بكەم ، لە تۆ بترسم ، گوێڕایەڵی تۆ بكەم ، بۆ لای تۆ بگەڕێمەوە ، پەروەردگارم تەوبەم لـێ‌ قبوڵ بكە».

«رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي، وَاغْسِلْ حَوْبَتِي، وَأَجِبْ دَعْوَتِي، وَثَبِّتْ حُجَّتِي، وَاهْدِ قَلْبِي، وَسَدِّدْ لِسَانِي، وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ قَلْبِي» واتە: «پەروەردگارم تەوبەم لـێ‌ قبوڵ بكە ، وە تاوانەكانم بشۆرەوە ، وە وەڵامی دوعاكانم بدەرەوە ، وە بەڵگەكانم جێگیر بكە ، وە ڕێنمایی دڵم بكە ، وە زمانم ڕاست كەرەوە ، وە خراپی نێو دڵم دەربێنە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِي، وَمِنْ شَرِّ بَصَرِي، وَمِنْ شَرِّ لِسَانِي، وَمِنْ شَرِّ قَلْبِي، وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي[2]» واتە: «خوایە من پەنات پێدەگرم لە خراپەی بیستنم ، وە لە خراپەی بینینم ، وە لە خراپەی زمانم ، وە لە خراپەی دڵم ، وە لە خراپەی مەنیم -شەهوەتم-[2]». موزهەری دەڵێت: (واتا -پەنات پێدەگرم- لە شەڕ وخراپەی زاڵبوونی مەنی وشەهوەتم بۆ ئەوەی تووشی زینا وسەیر كردنی حەرام نەبم). [قوت المغتذي على جامع الترمذي (2/ 860)].

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبَرَصِ، وَالْجُنُونِ، وَالْجُذَامِ[3]، وَمِنْ سَيِّئِ الأَسْقَامِ» واتە: «خوایە من پەنات پێدەگرم لە گولی، و شێتی، و گەڕی[3] ، وە لە خراپترینی دەرد و نەخۆشیەكان». نەخۆشییەكی ناسراوە گۆشت دەخوات وبڵاو دەبێتەوە، والله بمان پارێزێت لەم نەخۆشیە. [شرح سنن أبي داود لابن رسلان (7/ 411)].

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ مُنْكَرَاتِ الأَخْلاَقِ وَالأَعْمَالِ وَالأَهْوَاءِ». واتە: «خودایە؛ پەنات پێدەگرم لە هەموو ڕەوشت وکردەوە وئارەزوویەكی ناپەسەند وخراپ».

«اللَّهُمَّ إِنَّكَ عُفُوٌّ كَرِيمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي» واتە: «خودایە تۆ لێبووردە وبەخشندەیت ولێبووردنت پێ خۆشە بۆیە لێم خۆشبە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ، وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ، وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِي، وَتَرْحَمَنِي، وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةَ قَوْمٍ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ، وَأَسْأَلُكَ حُبَّكَ، وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ، وَحُبَّ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَى حُبِّكَ» واتە: «خودایە؛ من داوای: ئەنجامدانى کردەوە خێر وچاکەکان، ودووربوون لە کردەوە شەڕ وخراپەکان، وخۆشویستنی هەژارەکان لە تۆ دەکەم، وداوا لە تۆ دەکەم لێم خۆش بیت وڕەحمم پێبکەیت، وئەگەر ویستت خەڵکانێک تاقی بکەیتەوە -لە بیروباوەڕیاندا- من بمرێنە وبەو فیتنەیە تاقیم مەکەرەوە، وداوات لێ دەکەم کە یارمەتیم بدەیت تۆم خۆش بوێت، وئەوانەشم خۆش بوێت کە تۆیان خۆش دەوێت، وئەو کردەوانەشم خۆش بوێت کە لە خۆشەویستی تۆ زیاتر نزیکم دەکەنەوە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ» واتە: «خوایە؛ من داوای هەموو خێرێکت لـێ‌ دەكەم لە ئێستا و داهاتوودا ئەوەی كە دەیزانم و ئەوەشی كە نایزانم ، وە پەنات پێ دەگرم لە هەموو خراپەیەک لە ئێستا و داهاتوودا ئەوەی كە دەیزانم و ئەوەشی كە نایزانم».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ» واتە: «خوایە من داوای ئەو خێرەت لـێ‌ دەكەم كە بەندە و پێغەمبەرەكەت داوای لـێ‌ كردوویت ، وە پەنات پی دەگرم لەو خراپەیەی كە بەندە و پێغەمبەرەكەت پەنای پێت گرتووە لێی».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ، وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا» واتە: «خوایە؛ من داوای بەهەشتت لـێدەكەم و ئەوەشی كە نزیك كەرەوەیە لێی لە هەر گوفتار و كردارێك ، وە پەنات پێ‌دەگرم لە ئاگر و ئەوەشی كە نزیك كەرەوەیە لێی لە هەر گوفتار و كردارێك ، وە داواشت لـێدەكەم هەر بڕیارێك كە بڕیارت لە سەر داوە بۆم بە خێر بگێڕیت».

«اللَّهُمَّ احْفَظنِي بالإِسْلاَمِ قائِماً، واحْفَظْنِي بالإِسْلاَمِ قاعِداً، واحْفَظنِي بالإِسْلاَمِ راقِداً، ولا تُشْمِتْ بِي عَدُوّاً ولا حاسِداً» واتە: «خوایە یارمەتیم بدە دەست گرتوبم بە ئیسلامەوە لەکاتێکدا بە پێوەم ، خوایە یارمەتیم بدە دەست گرتوبم بە ئیسلامەوە لەکاتێکدا کە دانیشتووم ، خوایە یارمەتیم بدە دەست گرتوبم بە ئیسلامەوە لەکاتێکدا كە ڕاكشاوم ، وە بە گرفت و غەمی من دوژمن و چاولەسەربووانم خۆشحاڵ مەكە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أسْألُكَ مِنْ كُلِّ خَيْر خزائِنُهُ بِيَدِكَ، وأعُوذُ بِكَ مِنْ كُلِّ شَرٍّ خَزَائِنُهُ بِيَدِكَ» واتە: «خوایە من داوای هەموو خێرێكت لێدەكەم كە خەزێنەكەی لە دەستی تۆ دایە ، وە پەنات پێ‌ دەگرم لە هەموو خراپەیەك كە خەزێنەكەی لە دەستی تۆ دایە».

«اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا تَحُولُ بِهِ بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَعَاصِيكَ، وَمِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ جَنَّتَكَ، وَمِنَ الْيَقِينِ مَا تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيْنَا مَصَائِبَ الدُّنْيَا» واتە: «خوایە ئەوەندە ترسان لە خۆتمان پێببەخشە كە ببێتە بەربەست لە نێوان ئێمە و سەرپێچی كردنتدا ، وە ئەوەندەش لە گوێڕایەڵی كردنت ببەخشە پێمان كە بمانگەیەنێتە بەهەشتەكەت ، وە ئەوەندەیش لە دڵنیایمان پێببەخشەكە ناهەموارییەكانی دونیامان لە سەر ئاسان بکات».

«اللَّهُمَّ مَتِّعْنَا بِأَسْمَاعِنَا، وَأَبْصَارِنَا، وَقُوَّاتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا، وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا[4]، وَاجْعَلْ ثَأْرَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا، وَلَا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا، وَلَا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا، وَلَا مَبْلَغَ عِلْمِنَا، وَلَا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لَا يَرْحَمُنَا» واتە: «خوایە خۆشگوزرانمان بكە بە بیستنمان و بینینمان و توانامان ئەوەندەی كە لەژیانداین، وە ئەوانەیش بكە بە میراتگری ئێمە[4] ، وە تۆڵە سەندنەوەمان بخەرە سەر ئەوانەی كە ستەممان لـێدەكەن ، وە سەرمان بخە بە سەر ئەوانەی دژایەتیمان دەكەن ، وە ناهەموارییەكانمان نەخەیتە نێو ئاینەكەمانەوە ، وە دونیا مەكەرە گەورەترین مەبەستمان و ئامانجی زانستمان ، وە كەسێك زاڵ مەكە بە سەرماندا كە بەزەیی پێماندا نەیەتەوە». واتا: هێزی بیستن وبینینمان بەردەوام بێت هەتاوەكو دەمرین لە پاش لاوازبوونی ئەندامەكانی تری لاشەمان. [المفاتيح في شرح المصابيح (3/ 248)].

«اللَّهُمَّ إنِّي أَعوذُ بِكَ مِنَ الجُبْنِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنَ البُخْلِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنْ أنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ العُمُرِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ القَبْرِ» واتە: «خودایە پەنات پێدەگرم لە ترسنۆكی، پەنات پێدەگرم لە ڕەزیلی، پەنات پێدەگرم لەوەی کە بکەومە تەمەنی پیری و پەککەوتەییەوە، پەنات پێدەگرم لە ئاشوبەی دونیا و سزای ناو گۆڕ».

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي، وَجَهْلِي، وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي هَزْلِي، وَجِدِّي، وَخَطَئي، وَعَمْدِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي» واتە: «خوایە لە تاوانەکانم خۆشبە، و لە نەزانینم، و ڕۆچوونم لە كارەكانمدا، و لەوەیش كە تۆ زانا تری پێی لە من، خوایە لێم خۆشبە لەوەی كە بە جدی و لەوەی كە بە گاڵتە كردوومە، و لەوەی كە بە هەڵە ولەوەیش كە بە ئەنقەست كردوومە، وە هەموو ئەوانەیشم هەیە».

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَاهْدِنِي، وَعَافِنِي، وَارْزُقْنِي» واتە: «خودایە لێم خۆش بە، وڕەحمم پێبکە، وهیدایەتم بدە، وعافیەت -سەلامەتم- بکە، وڕزقم پێببەخشە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ. فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» واتە: «واتە: خودایە بەڕاستی ستەمێکی زۆر و گەورەم لە خۆم کردووە و ھیچ کەسێکیش لە تاوانەکان خۆش نابێت، جگە لە تۆ نەبێت، لێم خۆشبە بە لێخۆشبوونێک لە لایەن خۆتەوە، ڕەحمم پێ بکە بەڕاستی تۆ لێخۆشبوو و میھرەبانیت».

«اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ» واتە: «خودایە ملکەچی تۆبووم ، وباوەڕم بە تۆ هێنا ، و پشتم بە تۆ بەست و باوەڕم پێت ھێنا ، و بۆ لای تۆ گەڕامەوە و بە پشتیوانی تۆ بەرپەرچی دوژمنانم دەدەمەوە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ، وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ» واتە: «خودایە؛ پەنا تەنها بە شكۆمەندی تۆ دەگرم كە ھیچ پەرسراوێکیش نییە کە شایستەی پەرستن بێت بە هەق وڕاستی جگە لە تۆ لەوەی گومڕام بکەیت، تۆ زیندوویت کە هەرگیز نامریت، وجنۆکە ومرۆڤەکان دەمرن».

«اللَّهُمَّ إنَّا نَسْألُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ[5]، وَعَزائِمَ مَغْفِرَتِكَ[6]، والسَّلامَةَ مِنْ كُلِّ إثمٍ، والغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ، والفَوْزَ بالجَنَّةِ، والنَّجاةَ مِنَ النَّارِ» واتە: «خودایە داواى -وتن وکردنی- ئەو شتانەت لێدەکەم کە دەبنە هۆی ڕەحم کردنت -بە بەندە-[5]، وهۆکارەکانى لێخۆشبوونت[6]، وسەلامەتبوون لە هەموو گوناهێک، و بەدەستهێنانى وسوودمەند بوون لە هەموو چاکە وخێرێک، وبردنەوە بە چوونە بەهەشت، وڕزگاربوون لە دۆزەخ». واتا: ئەو كردەوە وقسە وسیفەتانەی كە بە ئەنجامدانیان هۆكارن بۆ ئەوەی ڕەحمم پێبكەیت. [المفاتيح في شرح المصابيح (2/ 304)] (العزائم:): كۆی وشەی (عزيمة)یە، واتا ئەو سیفەت وتایبەتمەندیانەی مرۆڤ پێداگیر دەبێت لەسەری ومەبەستیەتی، واتا: داوات لێدەكەم ئەو سیفەت وڕەوشتانەم پێببەخشیت كە هۆكارن بۆ ئەوەی لێم خۆش بیت. [المفاتيح في شرح المصابيح (2/ 304)]

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، وَوَسِّعْ لِي فِي دَارِي، وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي» واتە: «خودایە لەگوناهەکانم خۆش بە، وماڵەکەم بۆ فراوان بکە، وئەو ڕزقەى پێم دەبەخشیت بەرەکەتداری بکە».

«اللَّهُمَّ إنِّي أَسْأَلُك مِنْ فَضْلِكَ وَرَحْمَتِكَ؛ فَإِنَّهُ لاَ يَمْلِكُهَا إِلاَّ أَنْتَ» واتە: «خودایە داواى فەزڵ وڕەحم لە تۆ دەکەم؛ چونکە تەنها تۆ خاوەنداری ئەوانەیت».

«االلَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ التَّرَدِّي، وَالْهَدْمِ، وَالْغَرَقِ، وَالْحَرقِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِي الشَّيْطَانُ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِرًا، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغًا» واتە: «خوایە من پەنات پێدەگرم لە كەوتنە خوارەوە ، وە لە داڕووخانی شتێك بە سەرمدا ، وە لە خنكان و سووتان ، وە پەنات پێدەگرم لەوەی كە شەیتان تێكەڵم ببێت و تێكمبدات لە كاتی مردندا ، وە پەنات پێدەگرم لەوەی كە بمرم لە كاتێكدا كە پشتم هەڵكردبێت لە تێكۆشان لە پێناوی تۆدا ، وە پەنات پێدەگرم لەوەی كە بمرم بە پێوەدراوی».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُوعِ؛ فَإِنَّهُ بِئْسَ الضَّجِيعُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ؛ فَإِنَّهَا بِئْسَتِ الْبِطَانَةُ» واتە: «خوایە پەنات پێدەگرم لە برسێتی چونكە بەڕاستی برسێتی خراپترین هاوڕێی سەر جێگایە ، وە پەنات پێدەگرم لە خیانەت و ناپاكی چونكە بەڕاستی خیانەت و ناپاكی خراپترین پەنهانەکانن».

«اللَّهُمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ، والكَسَلِ، والجُبْنِ، والبُخْلِ، والهَرَمِ، والقَسْوَةِ، والغَفْلَةِ، والعَيْلَةِ[7]، والذِّلَّةِ، والمَسْكَنَةِ، وأعُوذُ بِكَ مِنَ الفَقْرِ، والكُفْرِ، والفُسُوقِ، والشِّقاقِ، والنِّفاقِ، والسُّمْعَةِ، والرِّياءِ، وأعُوذُ بِكَ مِنَ الصَّمَمِ، والبَكَمِ، والجُنُونِ، والجُذامِ، والبَرَصِ، وَسَيِّىءِ الأَسْقامِ» واتە: «خوایە من پەنات پێدەگرم لە لاوازى -بێ توانایی-، وتەمەڵی، وترسنۆکی، وچرووکی -ڕەزیلی-، وپیربوون، ودڵ ڕەقی، وبێ ئاگایی، وهەژاری[7]، وسوکبوون، وبێ دارایی وخراپی حاڵ، وپەنا بەتۆ دەگرم لە فەقیری، ولە کوفر ، وفاسقێتی، وناکۆکی وپەرتەوازەیی، ودووڕوویی، وهەوڵدان بۆ دەرکەوتن، وڕیابازی، وپەنا بەتۆ دەگرم لە کەڕ بوون، وڵاڵ بوون، وشێتی، وگولی، وبەڵەکی، ونەخۆشیە کوشندەکان». (العیلة)؛ واتا فەقیری وهەژاری. [المعلم بفوائد مسلم (1/ 279)].

«اللَّهمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ، وَالْقِلَّةِ، وَالذِّلَّةِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ» واتە: «خوایە من پەنات پێدەگرم لە هەژاری ، وە پەنات پێدەگرم لە كەمێتی و سەرشۆڕی ، وە پەنات پێدەگرم لەوەی ستەم بكەم و لەوەیش كە ستەمم لـێ‌ بكرێت».

«اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَارِ السُّوءِ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ؛ فَإِنَّ جَارَ الْبَادِيَةِ يَتَحَوَّلُ» واتە: «خودایە پەنا بە تۆ دەگرم لە دراوسێی خراپ لە شوێنی نیشتەجێبوونی بەردەوام، ودراوسێی دەشتایی ودوور لە شار بەردەوام نابێت».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمن نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمن دُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ، وَمن عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ هُؤُلَاءِ الأَرْبَعِ» واتە: «خودایە؛ من پەنات پێدەگرم لە دڵێك كە لە تۆ نەترسێت، و لە نەفس ودەروونێك كە تێر نەبێت، و لە پاڕانەوەیەك كە وەڵام نەدرێتەوە، ولە زانستێك كە سوودی نەبێت، خودایە پەنا بە تۆ دەگرم لەم چوار شتە».

«اللَّهُمَّ إنّي أعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمِ السُّوءِ، وَمِنْ لَيْلَةِ السُّوءِ، وَمِنْ سَاعَةِ السُّوءِ، وَمِنْ صَاحِبِ السُّوءِ، وَمِنْ جَارِ السُّوءِ في دَارِ الْمُقامَةِ» واتە: «خودایە پەنا بە تۆ دەگرم لە ڕۆژێکی خراپ، ولە شەوێکی خراپ، ولە کاتێکی خراپ، ولە هاوڕێی خراپ، ولە دراوسێی خراپ لە شوێنی نیشتەجێبوون».

«اللَّهُمَّ إنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَسْتَجِيْرُ بِكَ مِنَ النَّارِ» واتە: «خودایە داواى -چوونە- بەهەشت لە تۆ دەکەم وپەنا بە تۆ دەگرم لە -چوونە نێو- دۆزەخ».

«اللَّهُمَّ فَقِّهْنِي فِي الدِّينِ» واتە: «خودایە لە ئاین تێگەیشتنووم بکەیت، وزانستم پێ ببەخشیت».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُشْرِكَ بِكَ وَأَنَا أَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لاَ أَعْلَمُ» واتە: «خودایە پەنا بە تۆ دەگرم کە هاوبەشت بۆ بڕیار بدەم لە شتێکدا کە دەیزانم، وداواى لێخۆشبوونت لێدەکەم لەوەى کە نایزانم».

«اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي، وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي، وَزِدْنِي عِلْمًا» واتە: «خوایە سوودم پێ بگەیەنە بەوەی كە فێرت كردووم ، وە ئەوەم فێر بكە كە سوودم پێ‌ دەگەیەنێت ، وە زانستم زیاد بكە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْمًا نَافِعًا، وَرِزْقًا طَيِّبًا، وَعَمَلًا مُتَقَبَّلًا» واتە: «خودایە داواى زانستێکی بەسوود، وڕزقێکی پاک، وکردەوەى قبوڵکراو لە تۆ دەکەم».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا أَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ، الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ، أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» واتە: «خودایە من داوات لێدەکەم ئەی خودایە بەوەی کە تۆ تاک و تەنیا و جێی نیازیت، کەست لێ نەبووە و لە کەسیش نەبوویت و ھیچ کەسێکیش ھاوشێوە و ھاوتای تۆ نییە؛ کە لە تاوانەکانم خۆش بیت، بە ڕاستی تۆ لێبووردە و میھرەبانیت».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ الْمَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، يَا ذَا الْجَلالِ وَالإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ» واتە: «خودایە داوات لێدەکەم بەوەی کە بە ڕاستی ستاییش بۆ تۆیە و ھیچ پەرستراوێك شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە تۆ، تاک و تەنیایت و بێ ھاوەڵی ھەر بۆ تۆیە، تۆیت خاوەنی بەخشین، ئەی بەدیھێنەری ئاسمانەکان و زەوی، ئەی خاوەنی شکۆ و ڕێز، ئەی زیندووی ھەڵسوورێنەری بوونەوەر، من داوای بەھەشتت لێ دەکەم و پەنات پێدەگرم لە دۆزەخ».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، الأَحَدُ، الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ، وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ» واتە: «خودایە داوات لێدەکەم بەوەی کە من شاهێدی دەدەم، کە تۆ پەرستراوی بە هەقیت، ھیچ پەرستراوێک شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە تۆی تاک و تەنیا، جێی نیازی خەڵکیت، کەست لێ نەبووە و لە کەسیش نەبویت، و ھیچ یەکێکیش ھاوشێوە و ھاوتای تۆ نییە».

«رَبِّ اغْفِرْ لِي، وَتُبْ عَلَيَّ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الْغَفُورُ» واتە: «پەروەردگارم لێم خۆشبە، وتەوبەم قبوڵ بکە، تۆ قبوڵکاری تەوبەیت -التواب-یت و لە گوناهەکان خۆشدەبیت -الغفور-یت».

«اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ، وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ، أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْرًا لِي» واتە: «خودایە داوات لێ دەکەم بەزانیاریت بە نھێنیەکان و بە توانایی خۆت بە سەر دروست کراوەکانتدا؛ بمژييەنە تا ئەو کاتەی دەزانیت ژیان باشە بۆم، و بم مرێنە ئەو کاتەی دەزانیت مردن باشە بۆم».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ، وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْغِنَى وَالْفَقْرِ، وَأَسْأَلُكَ نَعِيمَاً لاَ يَنْفَدُ، وأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعْ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَا بَعَدَ الْقَضَاءِ، وَأَسْأَلُكَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأْلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ، فِي غَيْرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ، وَلاَ فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ» واتە: «خودایە من داوای ترسانت لێدەکەم لە نھێنی و ئاشکرادا (لە ھەموو کاتێکدا)، داوای وشەی ڕاست و ڕەوات لێدەکەم لە کاتی ڕازی بوون و توڕەییمدا، وداوای مامناوەندیت لێدەكەم لە دەوڵەمەندی و ھەژاریدا، داوای بەخششی نەبڕاوەی -بەھەشتت- لێدەکەم، داوای ناز ونیعمەتی درەوشێنەرەوەی نەپچڕاو و نەبڕاوەت لێدەکەم (خۆشحاڵی و بەختەوەری)، داوای ڕازیبوونت لێدەکەم لە دوای ڕوودانی ھەر شتێک، داوای ژیانێکی ساڕێژکار و خۆشت لێدەکەم لە دوای مردن، داوای چێژی سەیر کردنی ڕووی پیرۆزت لێ دەکەم لە بەهەشتدا و تامەزرۆیی گەیشتنم پێت بە بێ ئەوەی تووشی زیانێكی سەخت وفیتنەیەكی گومڕاكەر ببم».

«اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الإِيمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ» واتە: «خودایە بمان ڕازێنەرەوە بە جوانی ئیمان و ڕێنموێنیمان بكە و بمانکە بە ڕێنمونیکار».

«اللَّهُمَّ ارزُقني حُبَّكَ، وحُبَّ مَنْ يَنْفَعُني حُبُّهُ عندَك» واتە: «خودایە ڕزقی خۆشویستنت بە من ببەخشە، وخۆشویستنی ئەو کەسەی کە خۆشویستنم بۆی سوودی دەبێت لای تۆ بۆم».

«اللَّهُمَّ مَا رَزَقْتَني مِمَّا أُحِبُّ فَاجْعَلْهُ قُوَّةً لِي فِيمَا تُحِبُّ» واتە: «خودایە ئەو ڕزقەى پێمت بەخشیووە لەو شتەى پێم خۆشە بیکە بەهێز بۆم -بۆ کردنی- ئەو شتەی تۆ پێت خۆشە».

«اللَّهُمَ مَا زَوَيْتَ عَنِّي مِمَّا أُحِبُّ فَاجْعَلْهُ فَرَاغاً لِي فِيمَا تُحِبُّ» واتە: «خودایە ئەوەى لێمت دوورخستوەتەوە کە پێم خۆشە، بیکە هۆکارێک بۆئەوەى خۆم تەرخان بکەم بۆ -کردنی- ئەو شتەی تۆ پێت خۆشە».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَالْبُخْلِ، وَسُوءِ الْعُمُرِ، وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ، وَعَذَابِ الْقَبْرِ.» واتە: «خودایە پەنا بە تۆ دەگرم لە ترسنۆكی، ولە ڕەزیلی، ولە شەڕ ولە خراپەى پیربوون، ولە شەڕ وخراپەی دڵ، ولە سزای گۆڕ».

«اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرَائِيلَ، وَمِيكَائِيلَ، وَرَبَّ إِسْرَافِيلَ، أَعُوذُ بِكَ مِنَ حَرِّ النَّارِ، وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ» واتە: «خودایە پەروەردگاری جبرائیل، ومیکائیل، وپەروەردگاری ئیسرافیل، پەنا بە تۆ دەگرم لە گەرمی دۆزەخ، ولە سزای گۆڕ».

«اللَّهُمَّ أَلْهِمْنِي رُشْدِي، وَأَعِذْنِي مِنْ شَرِّ نَفْسِي» واتە: «خودایە ئیلهامی هیدایەتدانم پێببەخشە، وبمپارێزە لە شەڕ وخراپەى نەفسم».

«اللَّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْمًا نَافِعًا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ» واتە: «خودایە داواى زانستێکی بەسوودت لێدەكەم، وپەنا بە تۆ دەگرم لە زانستێك كە سوودی نەبێت».

«اللَّهمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السبع، وَرَبَّ الْأَرْضِ، وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى[8]، وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ، وَأَغْنِنَا مِنْ الْفَقْرِ» واتە: «ئەی خودای پەروەردگاری حەوت ئاسمانەکان وپەروەردگاری زەوی، وپەروەردگاری عەرشی مەزن، پەروەردگاری ئێمە وپەروەردگاری هەموو شتێک، پروێنەری هەمو دانەوێڵەیەک[8]، دابەزێنەری تەورات وئینجیل وقورئان، پەنا بە تۆ دەگرم لە زیانی هەرشتێک کە جڵەو ودەسەڵاتی بە دەستی تۆیە. خودایە، هەر تۆ یەکەمینیت هیچ شتێکت لە پێش تۆوە نییە وهەر تۆیش کۆتایەمینی هیچ شتێک لە دوای تۆوە نییە، هەر تۆ بەرز ومەزن وبڵندترینیت، هیچ شتێک لە سەرووی تۆوە نییە، هەر تۆ نزیکترینیت وهیچ شتێک لە تۆ زیاتر نزیک نییە لە بوونەوەرەکان، هەر پەنهانیت تەنها تۆ ئاگاداری نهێنیەکانی خەڵکیت، هیچ شتێک لە تۆ شاراوە نییە، قەرزاریمان لەسەر هەڵگرە و لە هەژاری ڕزگارمان بکە». واتا: تۆوەكان دەپروێنێت؛ وگوڵەکان سەردەردەکەن، وناوكی خورمان دەپروێنێت؛ وخورمای لێوە دەردەچێت. [المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (7/ 41)]

«اللَّهُمَّ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِنَا، وَأَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا، وَاهْدِنَا سُبُلَ السَّلَامِ، وَنَجِّنَا مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، وَجَنِّبْنَا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَبَارِكْ لَنَا فِي أَسْمَاعِنَا، وَأَبْصَارِنَا، وَقُلُوبِنَا، وَأَزْوَاجِنَا، وَذُرِّيَّاتِنَا، وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ، وَاجْعَلْنَا شَاكِرِينَ لِنِعَمِكَ مُثْنِينَ بِهَا عَلَيْكَ، قَابِلِينَ لَهَا، وَأَتِمِمْهَا عَلَيْنَا» واتە: «خوایە ئاشنایی بخەرە نێوان دڵەكانمانەوە و نێوانمانیش چاك بكە ، وە ڕێنماییمان بكە بۆ ڕێگاكانی ئاشتی و سەلامەتی و ئیسلامەتی، وە ڕزگارمان بكە لە تاریكاییەكانەوە بۆ ڕووناكی، وە بە دوورمان گرە لە خراپەكان ئەوەی كە ئاشكرایە و ئەوەیشی كە شاراوەیە، وە بەرەكەت بخەرە نێو بیستنمان و بینینمان و دڵەكانمان و خێزان و نەوەكانمانەوە، وە تەوبەمان لـێ‌ وەربگرە بەڕاستی تۆ زۆر تەوبە وەرگر و بە بەزەییت، وە بمانگێرە لەو كەسانەی كە شوكرانەبژێری نیعمەتەكانی تۆن، ستایشت بكەین لە سەری و قبوڵی بكەین و تەواو و كامڵیشی بكە بە سەرماندا».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ الْمَسْأَلَةِ،وَخَيْرَ الدُّعَاءِ، وَخَيْرَ النَّجَاحِ، وَخَيْرَ الْعَمَلِ،وَخَيْرَ الثَّوَابِ،وَخَيْرَ الْحَيَاةِ، وَخَيْرَ الْمَمَاتِ، وَثَبِّتْنِي،وَثَقِّل مَوَازِينِي،وَحَقِّقْ إِيمَانِي، وَارْفَعْ دَرَجَاتِي، وَتَقَبَّلْ صَلاَتِي، وَاغْفِرْ خَطِيئَتِي، وَأَسْأَلُكَ الدَّرَجَاتِ العُلاَ مِنَ الْجَنَّةِ» واتە: «خودایە داوای خێرترین وچاکترین داوات لێ دەکەم، وخێرترین وچاکترین نزا، وخێرترین وکامڵترین سەرکەوتن، وخێرترین وکامڵترین کردەوە، وخێرترین وکامڵترین پاداشت، وخێرترین وکامڵترین ژیان، وخێرترین وکامڵترین مردنت لێ دەکەم، وجێگیر ودامەزراوم بکە، وتەرازووی-چاکەکانم- قورس بکە، وئیمانم بەهێز بکە، وپلەکانم بەرز بکەرەوە، ونوێژەکانم قبوڵ بکە، ولە گوناهەکانم خۆش بە، وداواى پلە بەرزەکانت لێدەکەم لە بەهەشتدا».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فَوَاتِحَ الْخَيْرِ، وَخَوَاتِمَهُ، وَجَوَامِعَهُ، وَأَوَّلَهُ، وَظَاهِرَهُ، وَبَاطِنَهُ، وَالدَّرَجَاتِ الْعُلَا مِنَ الْجَنَّةِ» واتە: «خودایە داوات لێدەكەم پێم ببەخشی -ئەنجامدانى- سەرەتای کردەوە چاکەکان وکۆتاییان وکۆی هەموویان ویەکەم وکۆتایان وئاشکرا وشاراوەیان وپلە بەرزەکان لە بەهەشتدا».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا آتِي، وَخَيْرَ مَا أَفْعَلُ، وَخَيْرَ مَا أَعْمَلُ، وَخَيْرَ مَا بَطَنَ، وَخَيْرَ مَا ظَهَرَ، وَالدَّرَجَاتِ العُلَا مِنَ الْجَنَّةِ» واتە: «خودایە داواى خێرترین وکامڵترینت لێدەکەم لەوەى ئەنجامی دەدەم -لە هەموو شتێکدا-، وخێرترین لەوەى دەیکەم، وخێرترین لەوەى شاراوەیە ونهێنیە، وداواى پلە بەرزەکانت لێدەکەم لە بەهەشتدا».

«اللَّهُمَّ إنِّي أَسْأَلُكَ أنْ تَرْفَعَ ذِكْرِي، وَتَضَعَ وِزْرِي، وَتُصْلِحَ أمْرِي، وَتُطَهِّرَ قَلْبِي، وَتُحَصِّنَ فَرْجِي، وَتُنَوِّرَ قَلْبِي، وَتَغْفِرَ لِي ذَنْبِي، وَأَسْأَلُكَ الدَّرَجَاتِ الْعُلَا مِنَ الْجَنَّةِ» واتە: «خودایە داوات لێدەکەم ناوم بەرز بکەیتەوە، ولە گوناهەکانم خۆش بیت، وکاروبارم چاک بکەیت، ودڵم پاک بکەیتەوە، ودامێنم بپارێزیت، ودڵم نور وڕۆشندار بکەیت، ولە گوناهەکانم خۆش بیت، وداواى پلە بەرزەکانت لێدەکەم لەبەهەشتدا».

«اللَّهُمَّ إنِّي أَسْأَلُكَ أنْ تُبَارِكَ فِي نَفْسِي، وَفِي سَمْعِي، وَفِي بَصَرِي، وَفِي رُوحِي، وَفِي خَلْقِي، وَفِي خُلُقِي، وَفِي أَهْلِي، وَفِي مَحْيَايَ، وَفِي مَمَاتِي، وَفِي عَمَلِي، فَتَقَبَّلْ حَسَنَاتِي، وَأَسْأَلُكَ الدَّرَجَاتِ العُلَا مِنَ الْجَنَّةِ» واتە: «خودایە داوات لێدەکەم پیرۆزی وبەرەکەتم پێببەخشیت لە نەفسم، ولە بیستن وبینین وڕۆح ولاشە وڕەوشت وخێزان وژیان ومردن وکردەوەکانم، و کردەوە چاکەکانم قبوڵ بکەیت، ودواى پلە بەرزەکانت لێدەکەم لە بەهەشتدا».

«اللَّهُمَّ جَنِّبْنِي مُنْكَرَاتِ اَلْأَخْلَاقِ، وَالْأَهْوَاءِ، وَالْأَعْمَالِ، وَالْأَدْوَاءِ» واتە: «خودایە لە ڕەوشت وئارەزوو وکردەوە ونەخۆشیە چەوت وخراپەکان بە دوورم بگرە».

«اللَّهُمَ قَنِّعْنِي بِمَا رَزَقْتَنِي، وَبَارِكْ لي فِيهِ، وَاخْلُفْ عَلَيَّ كُلَّ غَائِبَةٍ لِي بِخَيْرٍ» واتە: «خودایە قەناعەتدارم بکە لەو ڕزقەى پێمت بەخشیووە، وبەرەکەتم پێبدە تێیدا، ولە بەرامبەر هەرشتێک کە نیمە خێرم پێببەخشە».

«اللَّهُمَّ حَاسِبْنِي حِسَابَاً يَسِيرَاً» واتە: «خودایە لێپرسینەوەم لەگەڵدا بکە بە لێپرسینەوەیەکی ئاسان».

«اللَّهُمَّ أعِنَّا عَلَى ذِكْرِكَ، وَشُكْرِكَ، وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ» واتە: «خودایە یارمەتیم بدە لەسەر ئەوەی کە یادت بکەم و سوپاستت بکەم و بە چاکی پەرستشت بۆ بکەم».

«اللَّهُمّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيمَانًا لاَ يَرْتَدُّ، وَنَعِيمًا لاَ يَنْفَدُ، وَمُرَافَقَةَ مُحَمَّدٍ -صلى الله عليه وسلم- فِي أَعْلَى جَنَّةِ الْخُلْدِ» واتە: «خودایە من داواى ئیمانێکت لێ دەکەم کە هەڵگەڕانەوەى تێدا نەبێت، ونیعمەتێک کۆتایی نەیەت، وهاوەڵبوون لەگەڵ پێغەمبەرەكەت (موحەمەد -صلى اللە علیە وسلم-) لە پلە بەرزەکانی بەهەشتی هەتاهەتایی».

«اللَّهُمَّ قِنِي شَرَّ نَفْسِي، وَاعْزِمْ لِي عَلَى أَرْشَدِ أَمْرِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَخْطَأْتُ، وَمَا عَمَدْتُ، وَمَا عَلِمْتُ، وَمَا جَهِلْتُ» واتە: «خودایە لە شەڕی نەفسم بمپارێزە، وسووربوونم پێببەخشە لەسەر -کردن و ووتنی- باشترین شت کە هۆکاری ڕێنمونی وهیداتدانمە، ولێم خۆش بە لە گوناهە نهێنی وئاشکرا وهەڵەکانم وئەو گوناهانەى بە ئەنقەست کردوومە، وئەوەى زانیومە یان نەمزانیوە».

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ، وَغَلَبَةِ الْعَدُوِّ، وَشَمَاتَةِ الْأَعْدَاءِ» واتە: «خودایە پەنا بە تۆ دەگرم: لە گیرۆدەیی بەدەست قەرزارییەوە، ولە زاڵبوونی دوژمن بەسەرمدا، ولە دڵخۆشبوونی دوژمنەکان بەهۆی ئەو بەڵا وناخۆشیانەی بەسەرمدا دێت».

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَاهْدِنِي، وَارْزُقْنِي، وَعَافِنِي، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» واتە: «خودایە لێم خۆش بە، وهیدایەتم بدە، وڕۆزیم بدە، وعافیەتم -سەلامەتیم- پێ ببەخشە، و پەنا بە تۆ دەگرم لە ناڕەحەتی وەستان لە ڕۆژی قیامەت».

«اللَّهُمَّ مَتِّعْنِي بِسَمْعِي، وَبَصَرِي، وَاجْعَلْهُمَا الْوَارِثَ مِنِّي، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ يَظْلِمُنِي، وَخُذْ مِنْهُ بِثَأْرِي» واتە: «خودایە ئاسوودەییم پێببەخشە لە بیستن وبینین وبیکە بە میراتگرم، وسەرم بخە بە سەر ئەوەى ستەمم لێدەکات، وتۆڵەی منی لێ بکەرەوە».

«اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ عِيشَةً نَقِيَّةً، ومِيتَةً سَوِيَّةً، ومَرَدّاً غَيْرَ مَخْزٍ ولا فاضِحٍ» واتە: «خودایە من داواى ژیانێکی پاک، ومردنێکی باشت لێدەکەم، وگەڕانەوە بۆ قیامەت بە بێ زەلیلی وبێ ئابڕووچوون».

«اللَّهُمَّ أَحْسَنْتَ خَلْقِي، فَأَحْسِنْ خُلُقِي» واتە: «خودایە هەروەکو چۆن شێوە وڕواڵەتو جوان کردووم، بەو شێوەیەش ڕەوشتم جوان بکە».

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ» واتە: «خودایە لە پیاوان وئافرەتانی ئیماندار خۆش بە».

«اللَّهُمَّ ثَبِّتْنِي وَاجْعَلْنِي هَادِياً مَهْدِيَّاً» واتە: «خودایە جێگیر ودامەزراوم بکە وڕێنمونیم بكە -هیدایەتم بدە- وبم كە بە ڕێنمونیكار -بە هیدایەتدەر-».

«اللَّهُمَّ آتِني الحِكْمَةَ الَّتي مَنْ أُوتِيهَا فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا» واتە: «خودایە ئەو حیکمەت وداناییەم پێببەخشە؛ کە بە هەرکەسێکت بەخشیبێت ئەوا بێگومان خێرێکی زۆری پێدراوه‌».

وخودا زاناترە، وصلى الله وسلم على نبينا محمد.