දැඩි සේ දොස් නගන, දැඩි සේ ශාප කරන, අශීලාචාර ලෙස කටයුතු කරන, පහත් ලෙස කටයුතු කරන තැනැත්තා දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරයකු නොවේ
අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ප්‍රකාශ කළ බව අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු මස්ඌද් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා විසින් මෙසේ වාර්තා කරන ලදී:
"දැඩි සේ දොස් නගන, දැඩි සේ ශාප කරන, අශීලාචාර ලෙස කටයුතු කරන, පහත් ලෙස කටයුතු කරන තැනැත්තා දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරයකු නොවේ."
«لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلاَ اللَّعَّانِ وَلاَ الفَاحِشِ وَلاَ البَذِيءِ».
මිනිසුන් හට ඔවුන්ගේ පෙළපත සම්බන්ධයෙන් දොස් නැගීම, නිතර අධික ලෙස අපහාස කිරීම හා ශාප කිරීම, ක්‍රියාවෙන් හෝ වේවා කථාවෙන් හෝ වේවා කිසිදු ලැජ්ජාවකින් තොරව අසභ්‍ය ලෙස හැසිරීම සම්පූර්ණ විශ්වාසයක් ඇති මුඃමින්වරයකුගේ කටයුතු අතරින් නොවන බව නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ දන්වා සිටියහ.
ෂරීආවේ ප්‍රකාශ අතර ඊමානය අහිමි වී යන්නේ තහනම් දෙයක් සිදු කිරීමෙන් හෝ අනිවාර්යය දෙයක් අත්හැරීමෙන් හෝ පමණක් නොවේ.
නපුරු කටයුතුවලින් ශරීර අවයව ආරක්ෂා කිරීමට විශේෂයෙන්ම දිව ආරක්ෂා කිරීමට දිරි ගැන්වීම.
සින්දී තුමා මෙසේ පවසයි: අතිශයෝක්තියේ ස්වරූපයෙන් "දැඩි ලෙස දොස් නගන, දැඩි ලෙස ශාප කරන" අය යනුවෙන් මෙහි සඳහන් වී තිබීම පෙන්වා දෙනුයේ, දොස් නැගීම හා ශාප කිරීම සුළු වශයෙන් අවැසි අවස්ථාවක කිරීම, දේව විශ්වාසයේ තැනැත්තන් යැයි විස්තර කිරීමේ දී හානියක් ඇති නො කරන බවයි.
සුනන් අත් තිර්මිදි (3/ 520) (1977).
තවත් බලන්න (2)
تحفة الأحوذي (6/ 95).
مجموع الفتاوى (12/ 478).