Прашање бр. 11: Што е спротивно на трпението?
- الباب / الفصل
- قسم الأخلاق
السؤال
س١١: ما ضد الصبر؟
Прашање бр. 11: Што е спротивно на трпението?
الجواب
ج:- وهو عدم الصبر على الطاعة، وعدم الصبر عن المعصية، والتسخط على الأقدار بالقول أو الفعل.
من صوره:
- تَمنِّي الموتِ.
- قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ، فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي»
متفق عليه.
- ضرْبُ الخُدودِ.
- شَقُّ الثِّيابِ.
- نَشْرُ الشُّعورِ.
- الدُّعاءُ على النفس بالهلاك.
- قال عليه الصلاة والسلام:
«لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَطَمَ الْخُدُودَ، وَشَقَّ الْجُيُوبَ، وَدَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ»
رواه البخاري.
- قال النبي عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ:
«إِنَّ عِظَمَ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْمًا ابْتَلَاهُمْ، فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرضا، وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السَّخَطُ»
رواه الترمذي وابن ماجة.
Одговор: Недостатокот на трпение во покорноста кон Аллах, недостатокот на трпение во избегнувањето на гревовите, и негодувањето со зборови или дела за она што Аллах ни го одредил.
Некои примери на ова:
- Присакувањето на смртта.
Аллаховиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Никој од вас нека не ја присакува смртта поради неволја што го снашла. Ако веќе мора да го направи тоа, нека рече: ‘Аллаху мој, дај ми да живеам се додека животот е подобар за мене, и усмрти ме тогаш кога смртта е подобра за мене.’“
(Бухари и Муслим)
- Удирање по лицето (при оплакување).
- Кинење на облеката.
- Запуштање на косата.
- Дова против себе за уништување.
Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Не е од нас, тој што го удира своето лице, што ја кине облеката и што изговара зборови од времето на џахилиетот (предисламското време).“
(Бухари)
„Големата награда доаѓа со големи искушенија. Кога Аллах ќе засака некој народ, го става на искушение. Кој ќе биде задоволен, му следува задоволство (од Бога), а кој ќе негодува, му следува негодување (од Бога).“
(Тирмизи и Ибн Маџе)