((ئاگرێ هه‌وه پشكه‌كه ژ حه‌فتێ پشكێن ئاگرێ جه‌هنه‌مێ
ژ ئه‌بو هورەیرەى (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت:
((ئاگرێ هه‌وه پشكه‌كه ژ حه‌فتێ پشكێن ئاگرێ جه‌هنه‌مێ))، هاته گۆتن: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و پشك ب تنێ ژی بیت به‌س بوو، گۆت: ((شێست و نه‌ھ پشكێن دی یێن ل سه‌ر ئاگرێ دونیایێ هاتینه زێده‌كرن، هه‌ر پشكه‌ك ژ وان ژی وه‌كی وێ یا گه‌رمه)).
«نَارُكُمْ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ»، قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ كَانَتْ لَكَافِيَةً. قَالَ: «فُضِّلَتْ عَلَيْهِنَّ بِتِسْعَةٍ وَسِتِّينَ جُزْءًا كُلُّهُنَّ مِثْلُ حَرِّهَا».
پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ده‌نگوباسی ب وێ چه‌ندێ دده‌ت كو ئاگرێ دونیایێ پشكه‌كه ژ حه‌فتێ پشكێن ئاگرێ جه‌هنه‌مێ، ئانكو هێز و گه‌رما ئاگرێ جه‌هنه‌مێ شێست و نه‌ھ پشكان ژ هێز و گه‌رما ئاگرێ دونیایێ زێده‌تره، هه‌ر پشكه‌ك ژ وان ژی هندی ئاگرێ دونیایێ یێ گه‌رم و ب تێهنه. ئینا هاته گۆتن: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئاگرێ دونیایێ ب تنێ به‌سه ئه‌و كه‌سێن دچنه د ناڤدا بهێنه عه‌زابدان، گۆت: شێست و نه‌ھ پشكێن دی یێن ل سه‌ر ئاگرێ دونیایێ هاتینه زێده‌كرن، هه‌ر پشكه‌ك ژ وان ژی وه‌كی وێ یا گه‌رمه.
...:
هشیاركرن ژ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ، دا مرۆڤ خۆ ژ ئه‌نجامدانا وان كاران بده‌ته پاش یێن مرۆڤی به‌ره‌ڤ وێڤه دبه‌ن.
مه‌زناهییا ئاگرێ جه‌هنه‌مێ و عه‌زابا وی و دژوارییا گه‌رما وی.
زێده‌تر (6)
صه‌حیحا بۆخاری (4/ 121) (3265).
صه‌حیحا موسلمی (4/ 2184) (2843).
المفهم (7/178).
التوضيح (19/177).
عمدة القاري شرح صحيح البخاري (15/ 165).
فتح الباري لابن حجر (6/ 334).