Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Sikur të mos më dukej e rëndë për besimtarët, - Zuhejri thotë: për umetin tim, - do t'i urdhëroja ta përdorin misvakun për çdo namaz.”

"Nuk ndodh që dikush të më japë selam, veçse Allahu do të ma rikthejë shpirtin, derisa t'ia kthejë selamin."

“Teksa ishim në shpellë (me të Dërguarin), pashë këmbët e idhujtarëve sipër kokave tona, andaj thashë: “O i Dërguari i Allahut, sikur ndonjëri prej tyre të shikojë te këmbët e veta, do të na shohë, meqë jemi përfundi këmbëve të tyre.” Ai tha: “Çfarë mendon, ti, o Ebu Bekër, për dy persona, i treti i të cilëve është Allahu?”

se, sa herë që teshtinte i Dërguari i Allahut ﷺ, vendoste në gojën e tij dorën ose rrobën, me to e zvogëlonte ose e ulte zërin.

"Unë nuk jam dërguar si mallkues, por jam dërguar si mëshirë."

“Kur vdiq i Dërguari i Allahut ﷺ, nuk la as dërhem e as dinar, as rob e as robëreshë, asgjë tjetër përveç mushkës së tij të bardhë, armëve të veta, si dhe një truall që e kishte lënë vakëf.”

"Këshilla më e shpeshtë e të Dërguarit të Allahut ﷺ, kur iu afrua vdekja, ishte: “Kujdesuni për Namazin dhe ata që i keni nën përgjegjësi! Kujdesuni për Namazin dhe ata që i keni nën përgjegjësi!" I Dërguari i Allahut ﷺ vazhdoi ta përsëriste këtë, derisa gjoksi i tij po gufonte me të dhe gjuha e tij mezi arrinte ta shqiptonte."

“Disa prej shokëve të Profetit ﷺ i pyetën gratë e tij për adhurimin e tij në vetmi, e dikush tha: “Nuk do të martohem.” Dikush tjetër tha: “Nuk do të ha mish.” Një tjetër tha: “Nuk do të fle në shtrat.” Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ, pasi e falënderoi dhe e lavdëroi Allahun, tha: “Ç'është puna e disave që thanë kështu e ashtu? Unë falem (natën) dhe fle, agjëroj dhe ha, e edhe martohem me gra. Ai që e kundërshton Sunetin tim, nuk është prej meje.”