Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«اگر بر مومنان -و یا بر امتم- دشوار نمی شد، به آنها دستور می دادم برای هر نماز مسواک بزنند».

«کسی نیست که بر من سلام بفرستد، مگر اینکه الله متعال روحم را به من باز می گرداند تا جواب سلامش را بدهم».

با رسول الله صلی الله علیه وسلم در غار بودیم که به پاهای مشرکان نگاه کردم درحالی که بالای سر ما بودند؛ گفتم: یا رسول الله، اگر یکی از آنها زیر پایش را نگاه کند، ما را می بینید؛ پس فرمود: «مَا ظَنُّكَ يَا أَبَا بَكرٍ بِاثنَينِ الله ثَالِثُهُمَا»: «ای ابو بکر، در باره ی دو نفری که سومين آنها الله است، چه گمان می کنی؟».

هنگامی که رسول الله صلى الله عليه وسلم عطسه می زد دست يا لباسش را روی دهانش می گذاشت، و با آن از صدايش می کاست.

«همانا من نفرین‌کننده فرستاده نشده‌ام، بلکه رحمتی [برای جهانیان] فرستاده شده‌ام».

«هنگامی که رسول الله (صلی الله علیه وسلم) رحلت فرمود، هیچ درهم و دیناری، و هیچ برده و کنیزی، و هیچ چیزی به ارث نگذاشت؛ مگر قاطر سفیدش، سلاحش، و زمینی که آن را وقف (صدقه) قرار داده بود.

وصیت عام رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام فرا رسیدن وفاتش این بود: «پایبند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست، پابند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست»، تا حدی که رسول الله صلی الله علیه وسلم تا هنگام خروج روحش آن را تکرار نمود و به سختی آن را به زبان می آورد.

عده ای از صحابه در مورد عمل رسول الله صلى الله عليه وسلم در نهان، از همسران ایشان سوال کردند؛ سپس برخی از آنها گفتند: با زنان ازدواج نمی کنم، و برخی گفتند: دیگر گوشت نمی خورم؛ و عده ای گفتند: دیگر بر رختخواب نمی خوابم، چون خبر آنها به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسید، پس از حمد و ستایش الله متعال فرمودند: «چرا برخی از مردم چنين سخنانی می گويند؟! من هم نماز می خوانم و هم می خوابم؛ بعض از روزها، روزه می گيرم و بعض روزها را روزه نمی گیرم، و با زنان ازدواج می کنم؛ پس هرکس از سنت من روی بگرداند، از من نيست».