Skip to content

Агар зан дар муддати моҳонааш як рӯз хун бубинад ва рӯзи дигар дар давоми рӯз хун набинад, бояд чӣ кор кунад?

السؤال

С 1:

Агар зан дар муддати моҳонааш як рӯз хун бубинад ва рӯзи дигар дар давоми рӯз хун набинад, бояд чӣ кор кунад?

س15: إذا رأت المرأة في زمن عادتها يومًا دمًا، والذي يليه لا ترى الدم طيلة النهار، فماذا عليها أن تفعل؟

الجواب

Ҷ 1:

Чунин ба назар мерасад, ки ин покӣ ва ё хушкӣ, ки дар ҳайзи ӯ рух додааст, ҷузъе аз ҳайз аст ва покӣ ҳисоб намешавад. Аз ин рӯ, аз ҳар чизе, ки зани ҳоиз аз он парҳез мекунад, парҳез мекунад.

Баъзе аз олимон гуфтаанд: Агар зан як рӯз хун бинад ва як рӯз покӣ, пас хун ҳайз аст ва покӣ туҳр, то ин ки понздаҳ рӯз гузарад.

Ҳар вақто понздаҳ рӯз гузашт, баъд аз он хуни истиҳоза аст. Ва ин қавли машҳур дар мазҳаби Имом Аҳмад ибни Ҳанбал (раҳмутуллоҳи алайҳӣ) аст.

ﺟ15: الظاهر أن هذا الطّهر أو اليبوسة التي حصلت لها في أيام حيضها تابعٌ للحيض، فلا يعتبر طهرًا، وعلى هذا فتبقى ممتنعةً ممّا تمتنع منه الحائض.

وقال بعض أهل العلم: من كانت ترى يومًا دمًا، ويومًا نقاءً، فالدم حيضٌ، والنقاء طهرٌ حتى يصل إلى خمسة عشر يومًا،

فإذا وصل إلى خمسة عشر يومًا صار ما بعده دم استحاضةٍ. وهذا هو المشهور من مذهب الإمام أحمد بن حنبلٍ رحمه الله.