თუ მენსტრუაციის პერიოდში ქალს ერთი დღე აქვს სისხლდენა, ხოლო მეორე დღეს მთელი დღის განმავლობაში სისხლი აღარ აღენიშნება, რა უნდა გააკეთოს მან?
السؤال
შეკითხვა 1:
თუ მენსტრუაციის პერიოდში ქალს ერთი დღე აქვს სისხლდენა, ხოლო მეორე დღეს მთელი დღის განმავლობაში სისხლი აღარ აღენიშნება, რა უნდა გააკეთოს მან?
س15: إذا رأت المرأة في زمن عادتها يومًا دمًا، والذي يليه لا ترى الدم طيلة النهار، فماذا عليها أن تفعل؟
الجواب
პასუხი:
როგორც ჩანს, ეს სიწმინდის პერიოდი (გამონადენების არარსებობა) მენსტრუაციის შუაში მენსტრუაციის ნაწილად ითვლება და მენსტრუაციის დასასრულად არ ითვლება. შესაბამისად, ქალმა უნდა განაგრძოს ყველა იმ ქმედებისგან თავის შეკავება, რისგანაც ვალდებულია მენსტრუაციის პერიოდში.
ზოგიერთი სწავლულის თქმით, თუ ქალს ერთ დღეს აქვს სისხლდენა, ხოლო მეორე დღეს – არა, მაშინ სისხლდენის დღე ითვლება მენსტრუაციის პერიოდად, ხოლო ის დღე, როდესაც სისხლი არ არის, ითვლება სიწმინდის პერიოდად (როგორც მენსტრუაციის დასრულების შემდეგ), სანამ არ ამოიწურება თხუთმეტი დღე.
თხუთმეტი დღის ამოწურვის შემდეგ სისხლდენა უკვე ითვლება არამენსტრუალურ სისხლდენად (ისთიჰადა), რომელიც ლოცვის შესრულებასა და მარხვის დაცვას არ უშლის ხელს. ეს არის ცნობილი მოსაზრება იმამ აჰმად იბნ ჰანბალის (ალლაჰმა შეიწყალოს ის) მაზჰაბში.
ﺟ15: الظاهر أن هذا الطّهر أو اليبوسة التي حصلت لها في أيام حيضها تابعٌ للحيض، فلا يعتبر طهرًا، وعلى هذا فتبقى ممتنعةً ممّا تمتنع منه الحائض.
وقال بعض أهل العلم: من كانت ترى يومًا دمًا، ويومًا نقاءً، فالدم حيضٌ، والنقاء طهرٌ حتى يصل إلى خمسة عشر يومًا،
فإذا وصل إلى خمسة عشر يومًا صار ما بعده دم استحاضةٍ. وهذا هو المشهور من مذهب الإمام أحمد بن حنبلٍ رحمه الله.