Skip to content

ئەگەر ئافرەت لە ماوەى سوڕی مانگانەى ڕۆژێک خوێنی بینی، ولە ڕۆژی دووای ئەو ڕۆژە خوێنی نەبینی بەدرێژایی ڕۆژ، دەبێت چی بکات؟

السؤال

پ1:

ئەگەر ئافرەت لە ماوەى سوڕی مانگانەى ڕۆژێک خوێنی بینی، ولە ڕۆژی دووای ئەو ڕۆژە خوێنی نەبینی بەدرێژایی ڕۆژ، دەبێت چی بکات؟

س15: إذا رأت المرأة في زمن عادتها يومًا دمًا، والذي يليه لا ترى الدم طيلة النهار، فماذا عليها أن تفعل؟

الجواب

و1:

وا دیارە ئەم پاکبوونەوە یان وشکبوونەوە کە ڕوو دەدات لە ڕۆژەکانى سوڕی مانگانە بەشێکە لە سوڕی مانگانە، بۆیە بە پاکبوونەوە دانانرێت، بۆیە قەدەغەکراوە لەسەری ئەو شتانەى لەسەر ئافرەتی حەیزدار قەدەغەکراوە.

وهەندێک لە زانایان دەڵێن: هەرکەسێک ڕۆژێک خوێنی بینی وڕۆژێکی تر پاکێتی بینی، ئەوا ئەم خوێنە هی سوڕی مانگانەیە، هەتاوەکو دەگاتە پانزە ڕۆژ،

ئەگەر گەیشتە پانزە ڕۆژ ئەوا ئەو خوێنەى لەپاشی دێت خوێنی ئیستیحازەیە، ئەمە بەناوبانگترین ڕایە لە مەزهەبی ئیمام ئەحمەد -ڕەحمەتی خواى لێبێت-.

ﺟ15: الظاهر أن هذا الطّهر أو اليبوسة التي حصلت لها في أيام حيضها تابعٌ للحيض، فلا يعتبر طهرًا، وعلى هذا فتبقى ممتنعةً ممّا تمتنع منه الحائض.

وقال بعض أهل العلم: من كانت ترى يومًا دمًا، ويومًا نقاءً، فالدم حيضٌ، والنقاء طهرٌ حتى يصل إلى خمسة عشر يومًا،

فإذا وصل إلى خمسة عشر يومًا صار ما بعده دم استحاضةٍ. وهذا هو المشهور من مذهب الإمام أحمد بن حنبلٍ رحمه الله.