Прашање бр. 3: Каков треба да биде нашиот однос кон родителите?
- الباب / الفصل
- قسم الآداب الإسلامية
السؤال
س3: كيف يكون الأدب مع الوالدين؟
Прашање бр. 3: Каков треба да биде нашиот однос кон родителите?
الجواب
ج:1. طاعة الوالدين في غير معصية.
- خدمة الوالدين.
- مساعدة الوالدين.
- قضاء حوائج الوالدين.
- الدعاء للوالدين.
- التأدب معهم في القول؛ فلا يجوز قول: "أف"، وهي أقل الأقوال.
- الابتسام في وجه الوالدين ولا أعبس.
- لا أرفع صوتي فوق صوت الوالدين، وأصغي إليهما، ولا أقاطعهما بالكلام، ولا أناديهما باسمهما، بل أقول: " أبي"، "أمي".
- أستأذن قبل الدخول على أبي وأمي وهما في الغرفة.
- تقبيل يد ورأس الوالدين.
- قال تعالى:
﴿۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا٢٣
وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا﴾
[الإسراء: ٢٣-٢٤].
- وفي الحديث جاء رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم يستأذنه في الجهاد، فقال:
«ألك والدان؟» قال نعم. قال: «ففيهما فجاهد»
رواه الترمذي.
Одговор: 1. Треба да им бидеме покорни во сè, освен во тоа што е грев.
- Треба да им бидеме на услуга.
- Треба да им помагаме.
- Треба да ги исполнуваме нивните потреби.
- Треба да правиме дова за нив.
- Треба да се однесуваме љубезно и со почит кон нив. Не смееме да покажуваме никакво негодување, дури ни со најмала реакција како „уф“.
- Треба секогаш да бидеме насмеани и пријатни во нивно присуство, а не намуртени.
- Не смееме да го креваме гласот над нивниот; треба внимателно да ги слушаме без да ги прекинуваме кога зборуваат. Наместо да ги повикуваме по име, треба да ги ословуваме со почит, како на пример: татко, мајко.
- Кога се во соба, треба да побараме дозвола пред да влеземе.
- Треба да ги бакнуваме во рака и на чело.
Возвишениот вели:
„Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ - и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит!
Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“
(Ел Исра, 57)
Во еден хадис стои дека некој човек дошол кај Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, барајќи дозвола да оди во џихад. Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, го прашал:
„Дали имаш родители?“ Човекот одговорил: „Да.“ Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, тогаш му рече: „Твојот џихад е ти да им служиш ним.“
(Тирмизи)