{ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ}
زۆبه‌یرێ كوڕێ عه‌ووامی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ده‌مێ ئایه‌تا: {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} هاتییه خوارێ، زۆبه‌یری گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌رێ دێ ل سه‌ر كیژ خۆشی و نیعمه‌تان پرسیار ژ مه هێته كرن، ئه‌رێ ئه‌و ب تنێ هه‌ردوو ڕه‌شاتینه (قه‌سپ و ئاڤ)؟ گۆت: ((ئه‌و (پرسیاركرن) دێ هه‌ر هێت)).
لَمَّا نَزَلَتْ: {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} [التكاثر: 8]، قَالَ الزُّبَيْرُ: يَا رَسُولَ اللهِ، وَأَيُّ النَّعِيمِ نُسْأَلُ عَنْهُ، وَإِنَّمَا هُمَا الْأَسْوَدَانِ التَّمْرُ وَالْمَاءُ؟ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ سَيَكُونُ».
ده‌مێ ئایه‌تا: {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} هاتییه خوارێ، ئانكو: دێ پرسیار ژ هه‌وه هێته كرن كا هه‌وه سوپاسییا وان نیعمه‌تان چاوا كرییه یێن خودێ دایینه هه‌وه، زۆبه‌یرێ كورێ عه‌ووامی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ، ئه‌رێ دێ ل سه‌ر كیژ نیعمه‌تان پرسیار ژ مه هێته كرن؟! هندى ئه‌و هه‌ردوو نیعمه‌تن؛ مرۆڤ هزر ناكه‌ت به‌ربكه‌ڤن پرسیار ل سه‌ر بهێته‌كرن كو ئه‌و ژی قه‌سپ و ئاڤن! ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: دێ پرسیارا نیعمه‌تان ژ هه‌وه هێته كرن د گه‌ل ڤێ ڕه‌وشا هوین تێدا، چونكی ئه‌و دوو نیعمه‌تێن مه‌زنن ژ نیعمه‌تێن خودایێ مه‌زن.
فه‌ربوونا سوپاسیكرنا خودایێ مه‌زن ل سه‌ر نیعمه‌تان.
قه‌نجی و نیعمه‌ت ژ وان تشتانن یێن كو ل ڕۆژا قیامه‌تێ دێ پرسیارا وان ژ عه‌بدی هێته كرن، ڤێجا چ ئه‌ڤ قه‌نجی و نیعمه‌ته د كێم بن یان ژی گه‌له‌ك بن.
زێده‌تر (5)
سونه‌نا تیرمیزی (5/ 375) (3356).
سونەنا ئبن ماجه (5/ 262) (4158).
شرح سنن ابن ماجه للسيوطي (ص: 307).
تحفة الأحوذي (9/203).
مرشد ذوي الحجا والحاجة إلى سنن ابن ماجه والقول المكتفى على سنن المصطفى (25/ 251).