Skip to content

ვისაც ალლაჰი სიკეთეს უსურვებს, მას რელიგიის

გადმოცემულია მუ'ავიასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომელმაც თქვა: გავიგონე, რომ მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამბობდა:

«ვისაც ალლაჰი სიკეთეს უსურვებს, მას რელიგიის გაგებას ანიჭებს. ჭეშმარიტად, მე მხოლოდ გამანაწილებელი ვარ, ხოლო მბოძებელი ალლაჰია. ეს საზოგადოება არ შეწყვეტს ალლაჰის ბრძანებების მტკიცედ შესრულებას, და მათ არ ავნებენ ისინი, ვინც მათ შეეწინააღმდეგებათ (ასე გაგრძელდება) მანამ, სანამ არ მოვა ალლაჰის განკარგულება».

«مَنْ يُرِدِ اللهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ، وَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ، وَاللهُ يُعْطِي، وَلَنْ تَزَالَ هَذِهِ الْأُمَّةُ قَائِمَةً عَلَى أَمْرِ اللهِ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ».

შეთანხმებული
სანდო (საჰიჰ)
განმარტება

შუმავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვამცნობს, რომ ვისთვისაც ალლაჰს სიკეთე უნდა უწყალობებს თავისი რელიგიის გაგებას, ყოვლად უნაკლოა ის (ალლაჰი). შუამავალი კი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) არის გამნაწილებელი, ანაწილებს და არიგებს იმას, რაც უზენაესმა ალლაჰმა მისცა მას: წყალობა, ცოდნა და სხვა. ჭეშმარიტი მბოძებელი ალლაჰია, ხოლო დანარჩენები მხოლოდ შუამავლები არიან, რომლებსაც სარგებლის მოტანა შეუძლიათ მხოლოდ ალლაჰის ნებართვით. ეს საზოგადოება მტკიცედ დაიცავს ალლაჰის ბრძანებებს, და ვერავინ ავნებს მათ, ვინც მათ საწინააღმდეგოდ იმოქმედებს, ვიდრე არ დადგება განკითხვის დღე.

სიტყვების მნიშვნელობა

.....:

ჰადისის სარგებლობიდან

ამ ჰადისში გამოიხატება შარიათული ცოდნის სიძვირფასე და სიკეთე, მისი სწავლა და ამ ცოდნის მიღებისკენ მოწოდება.

ამ უმმაში (საზოგადოებაში) უნდა არსებობდეს უფლებებისა და ვალდებულებების შესრულება, და თუ ერთი ჯგუფი უარს იტყვის მათ შესრულებაზე, აუცილებლად გამოჩნდება სხვა, რომელიც ამას იტვირთავს.

რელიგიის გაგება არის ერთ-ერთი ნიშანი იმისა, რომ ყოვლისშემძლე ალლაჰი სიკეთეს უსურვებს თავის მონას.

მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აძლევს მხოლოდ ალლაჰის ბრძანებით და ნებით, ხოლო თავად არაფრის მფლობელი არ არის.

წყაროები

საჰიჰ ალ-ბუხარი (1/ 25) (71).

საჰიჰ მუსლიმ (2/ 718) (1037).

მეტი... (8)

توضيح الأحكام من بلوغ المرام.

للبسام (7/ 485).

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (10/ 324).

فتح ذي الجلال والإكرام.

لابن عثيمين (6/ 424).

سبل السلام بشرح بلوغ المرام.

للصنعاني (2/ 688).