أحمد بن عبد الحليم بن عبد السلام بن تيمية
الإسم
احمد بن عبدالحلیم بن عبدالسلام بن تیمیه
اسم الشهرة
ابن تیمیه
نبذة مختصرة
احمد بن عبدالحلیم بن عبدالسلام بن تیمیه حرانی، شیخ الاسلام، امام مجتهد، و مجتهد، ایشان در سال ۶۶۱هـ.ق بهدنیا آمد، دریایی در علوم نقلی و عقلی و نشانهای در تیزهوشی و درک سریع بود، بد میدانست که او را تقی الدین بخوانند، اما به آن مشهور شد، علامه ابن دقیق العید در مورد ایشان میگوید: «زمانی که ابن تیمیه را دیدار کردم شخصیتی را یافتم که همهٔ علوم در پیش چشمانش بود هر آنچه را میخواست میگرفت و هر آنچه میخواست رها میکرد»، و حافظ ابن حجر در مورد ایشان میگوید: «فقه آموخت و مهارت یافت و متميز شد و پیشرفت كرد و تألیف کرد و تدریس نمود و فتوا داد و از همدورههای خود فراتر رفت و در حضور ذهن و قدرت استدلال و آگاهی وسیع به منقولات و معقولات و اطلاع از مذاهب سلف و خلف از عجایب دوران بود»، ایشان تألیفات زیادی دارد تا جایی که ذهبی در مورد او گفته است: « شاید تألیفات او تاکنون ۴۰۰۰ دفتر یا بیشتر باشد» از جملهٔ آن میتوان به «درء تعارض العقل والنقل» و «منهاج السنة النبويه» و «الاستقامه» و «الجواب الصحيح لمن بدل دين المسيح» و «بيان تلبيس الجهميه» و «اقتضاء الصراط المستقيم لمخالفه أصحاب الجحيم» اشاره کرد، وی در سال ۷۲۸هـ.ق دیده از جهان فروبست.