أحمد بن محمد بن حنبل الشيباني الإمام
الإسم
احمد بن محمد بن حنبل شیبانی امام
اسم الشهرة
احمد بن حنبل
نبذة مختصرة
ابوعبدالله احمد بن محمد بن حنبل شیبانی، امام، وی در سال ۱۶۴ هجری قمری بهدنیا آمد، و یکی از امامان بزرگ اسلام بود و داستانهای زیادی از ایشان منتشر شده است، امام شافعی در مورد ایشان میگوید: «احمد در هشت ویژگی داراى امامت است: امامت در حدیث، امامت در فقه، امامت در زبان عربى، امامت در قرآن، امامت در فقر، امامت در زهد، امامت در ورع و پارسايى، امامت در سنت نبوى». و ایشان موضعگیری مشهوری در فتنه خلق قرآن داشت که نشان از دانش و صبر او دارد تا جایی که به «امام اهل سنت و جماعت» لقب گرفت، بهاین معنی که ایشان در زمان انتشار بدعتها سنت نبوى را آشکار نمود، و این معنا بههر ائمهٔ اهل سنت و جماعت تعلق میگیرد بر خلاف اهل بدعت که خود بنیانگذار بدعت بودهاند، پس نسبت سنت نبوى به ائمهٔ آن نسبت آشکار سازی و انتشار است، و نسبت بدعت به ائمهٔ آن نسبت ایجاد و بنیانگذاری است، از آثار ایشان میتوان به: «المسند» و «الزهد» و «الأشربة» و «رسالة في المسيء صلاته» و «الرد على الزنادقة والجهمية» و غیره اشاره کرد، و شاگردانش بیش از سی هزار سؤال و جواب از ایشان نقل کردهاند، و مذهب ایشان در اصول و فروع استقرار یافت. وی در سال ۲۴۱ هجری قمری از دنیا رفت.