اگر الله برای بندهای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد، برای او در آنجا نیازی فراهم میکند
از مَطَر بن عُکامِس رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً»: «اگر الله برای بندهای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد، برای او در آنجا نیازی فراهم میکند».
«إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً».
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر میدهد که هرگاه الله برای بندهای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد که در آن حضور ندارد، برای او در آنجا نیاز و کاری ایجاد میکند، پس بندهی مذکور به آنجا میرود و روحش در آنجا قبض میشود.
...:
این حدیث مصداق این سخن الله عزوجل است که میفرماید: {وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ} [لقمان: ۳۴] (و کسی نمیداند که در کدام سرزمین میمیرد).
بیشتر (2)
سنن ترمذی (4/ 23) (2146).
تحفة الأحوذي (6/ 299).