هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ نماز می‌گزارد دستانش را چنان از هم باز نگه می‌داشت که سفیدی زیر بغل‌هایش دیده می‌شد

چنین حالتی در سجده، حکمت‌ها و فواید بسیار دارد، از جمله: اظهار نشاط و رغبت به نماز؛ و همچنین اگر بر همهٔ اعضای وضو تکیه دهد هر عضو، حق خود را از عبادت ادا می‌کند. همچنین گفته شده: حکمت آن است که این حالت به تواضع نزدیک‌تر است و باعث می‌شود پیشانی و بینی بهتر بر زمین قرار بگیرند؛ و همچنین باعث می‌شود هر عضو از دیگری متمایز شود.