যি ব্যক্তিয়ে পুৱা-গধূলি মছজিদলৈ যায় আৰু যিমানবাৰ যায়, সিমান বাৰেই আল্লাহে তেওঁৰ বাবে জান্নাতত আপ্যায়ন সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰে।

হাদীছটোত মছজিদত যোৱাৰ ফজীলত বৰ্ণিত হৈছে। লগতে জামাআতত নামাজ পঢ়িবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। মছজিদৰ পৰা আঁতৰি থকা বহুতেই এই কল্যাণ, ছোৱাব, প্ৰতিদান আৰু সেই আপ্যায়নৰ পৰা বঞ্চিত হয়, যিটো মহান আল্লাহে নিজে প্ৰস্তুত কৰে সেই ব্যক্তিৰ বাবে যিয়ে তেওঁৰ ঘৰত আহি উপস্থিত হয়।

যিহেতু মানুহেও নিজৰ ঘৰলৈ অহা অতিথিক আপ্যায়ন কৰিবলৈ পানাহাৰৰ ব্যৱস্থা কৰে, তেনে ক্ষেত্ৰত সৃষ্টিৰ তুলনাত মহান আল্লাহ সৰ্বোচ্চ দানশীল তথা অত্যন্ত উদাৰ। এতেকে তেওঁৰ ঘৰলৈ অহা অতিথিক তেওঁ সেই মতেই আপ্যায়ন কৰে, আৰু আল্লাহে তাৰ বাবে মহা প্ৰতিদান জান্নাতত প্ৰস্তুত কৰি ৰাখে।