ฉันได้ละหมาดร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยท่านนบีได้ให้สลามทางด้านขวาของเขา และกล่าวว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอ ฮิวะบาเราะกาตุฮ์) ความว่า “ขอความสันติสุข ความเมตตา และความจำเริญจากพระผู้เป็นเจ้าจงมีแด่ท่าน” และทางซ้ายของเขา ว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอฮ์) ความว่า “ขอความสันติสุขและความเมตตาจากพระเจ้า จงประสบแด่ท่าน”
จากวาอิล บิน หุจญ์ริ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า:
ฉันได้ละหมาดร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยท่านนบีได้ให้สลามทางด้านขวาของเขา และกล่าวว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอ ฮิวะบาเราะกาตุฮ์) ความว่า “ขอความสันติสุข ความเมตตา และความจำเริญจากพระผู้เป็นเจ้าจงมีแด่ท่าน” และทางซ้ายของเขา ว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอฮ์) ความว่า “ขอความสันติสุขและความเมตตาจากพระเจ้า จงประสบแด่ท่าน”
صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَكَانَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ»، وَعَنْ شِمَالِهِ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อต้องการเลิกการละหมาด ท่านจะกล่าวสลามไปทางขวาและซ้ายโดยหันหน้าไปทางขวา ขณะกล่าวว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอ ฮิวะบาเราะกาตุฮ์) ความว่า "ขอความสันติสุข ความเมตตา และความจำเริญจากพระผู้เป็นเจ้าจงมีแด่ท่าน" และให้สลามไปทางซ้าย โดยหันหน้าไปทางซ้าย พร้อมกับกล่าวว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอฮ์) ความว่า "ขอความสันติสุข ความเมตตา จากพระผู้เป็นเจ้าจงมีแด่ท่าน"
บทบัญญัติให้มีการกล่าวสลามสองครั้งในการละหมาด และเป็นหนึ่งในเสาหลักของการละหมาด
เป็นที่สนับสนุนให้กล่าวเพิ่มเติม ด้วยการกล่าว่า: (วะบะเราะกาตุฮ์) ความว่า "และความจำเริญของพระองค์" ในบางครั้ง เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ได้ทำมันเป็นประจำ
การเปล่งเสียงการให้สลามสองครั้งระหว่างการละหมาดถือเป็นหลักบังคับ ส่วนการหันขณะกล่าวคำเหล่านั้นเป็นที่สนับสนุน (ซุนนะฮ์)
คำกล่าวที่ว่า: (อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมาตุลลอฮ์) ความว่า "ขอความสันติสุขและความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้าจงมีแด่ท่าน" ควรอยู่ในระหว่างการหัน ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการหัน
สุนัน อบูดาวูด (2/ 239) (997).
เพิ่มเติม (5)
المجموع شرح المهذب (مع تكملة السبكي والمطيعي) النووي (3/ 479).
المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج.
النووي (4/ 153).
توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (2/ 291).