الغَاشِية

[Эй Паёмбар] Оё хабари қиёмати ҳавлноки фарогир ба ту расидааст?

Дар он рӯз чеҳраҳое хору залил хоҳанд буд

[Дар дунё] Пайваста талош карда [ва] хаста шуда [ва чун дар роҳи ҳақ набуда, натиҷае надидаанд]

Дар оташи сӯзон дармеоянд

Аз чашмаи бисёр гарм ба онҳо нӯшонда мешаванд

Ғизое ҷуз хори хушку талх надоранд

Ки на [ононро] фарбеҳ кунад ва на гуруснагиро дафъ менамояд

Дар он рӯз чеҳраҳое шодобу тоза ҳастанд

Ва аз саъй [-ю талош]-и худ хушнуданд

Дар биҳишти барин ҳастанд

Дар он ҷо ҳеҷ сухани беҳудае намешунаванд

Дар он чашма [-ҳои об] равон бошад

Дар он тахтҳои [зебои] баланд [поя] аст

Ва ҷомҳое [ки дар канори чашмаҳо] ниҳода шуда

Ва болиштҳои [муназзам] чидашуда

Ва [низ] фаршҳои гаронбаҳо густурда шудааст

Оё [кофирон] ба шутур наменигаранд, ки чи гуна офарида шудааст?

Ва ба осмон [наменигаранд], ки чи гуна барафрошта шудааст?

Ва ба кӯҳҳо [наменигаранд], ки чи гуна [муҳкам бар замин] насб шудааст?

Ва ба замин [наменигаранд], ки чи гуна густурда шудааст?

Пас, [эй Паёмбар] панд бидеҳ, ки ту танҳо панддиҳандаӣ

Ту бар онон мусаллат [-у чира] нестӣ [ки бар имон водорашон кунӣ]

Аммо касе, ки рӯй бигардонад ва кофир шавад

Сипас Аллоҳ таоло ӯро бо бузургтарин азоб муҷозот мекунад

Ҳамоно бозгашти онҳо ба сӯйи Мост

Сипас бе гумон, ҳисобашон [низ] бо Мост