Аз Расули Аллоҳ (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди бештарин чизе, ки мардумро вориди биҳишт мекунад, пурсида шуд, Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармуданд: "Тарс аз Аллоҳ ва ахлоқи неку
Аз Абуҳурайра, (Худованд аз ӯ розӣ бод) ривоят аст, ки гуфт:
Аз Расули Аллоҳ (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди бештарин чизе, ки мардумро вориди биҳишт мекунад, пурсида шуд, Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармуданд: "Тарс аз Аллоҳ ва ахлоқи неку". Ҳамингуна чун аз ӯ (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди бештарин чизе, ки мардумро вориди дӯзах мекунад, пурсида шуд, фармуданд: "Даҳон ва шармгоҳ (аврат)".
سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ الْجَنَّةَ، فَقَالَ: «تَقْوَى اللهِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ»، وَسُئِلَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ النَّارَ فَقَالَ: «الْفَمُ وَالْفَرْجُ».
Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) баён фармуданд, ки бузургтарин сабабҳои ворид шудан ба биҳишт, ду сабаб аст: Тарс аз Аллоҳ ва ахлоқи неку. Тарс аз Аллоҳ: яъне инки миёни худ ва азоби Аллоҳ бо анҷоми фармудаҳо ва дурӣ аз манъкардаҳои Ӯ Таъоло монеа ва парда бисозӣ. Ахлоқи нек: бо анҷоми амали неку кушодарӯйи ва озор нарасонидан ба дигарон ба даст меояд. Бузургтарин омилҳои ворид шудан ба дӯзах ду сабаб аст: Забон ва шармгоҳ. Нигоҳ доштани забон аз маъсият, ба монанди: дуруғ гуфтан, ғайбат кардан, суханчинӣ ва ғайра. Нигоҳ доштани шармгоҳи аз маъсият, ба монанди : зино, ливота ва ғайра.
Ворид шудани ба ҷаннат омилҳое дорад, ки бархе марбут ба Аллоҳ Таъолост, аз ҷумла тарс аз Ӯ Таъоло ва бархеи дигар марбут ба мардум, аз ҷумла ахлоқ ва одоби нек.
Забон барои инсон бисёр хатарнок ва яке аз сабабҳои ворид кардани ӯ ба ҷаҳаннам аст.
Хатари шаҳват ва амалҳои ношоиста бар инсон ва инки он аз бештарин сабабҳои ворид шудан ба дӯзах аст.
Сунани Тирмизӣ (3/ 536) (2004).
Сунани ибни Моҷаҳ (5/ 318) (4246).
Муснади Аҳмад (13/ 287) (7907).
Бештар (8)
توضيح الأحكام من بلوغ المرام.
للبسام (7/ 509).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (10/ 369).
فتح ذي الجلال والإكرام.
لابن عثيمين (6/ 453).
سبل السلام بشرح بلوغ المرام.
للصنعاني (2/ 696).