Skip to content

តើអ្វីទៅជាការខ្លាច និងអ្វីទៅជាក្តីសង្ឃឹម? តើមានអ្វីជាអំណះអំណាង?

الباب / الفصل
قسم العقيدة

السؤال

س31: ما هو الخوف؟ وما هو الرجاء؟ وما الدليل؟

សំណួរទី៣១. តើអ្វីទៅជាការខ្លាច និងអ្វីទៅជាក្តីសង្ឃឹម? តើមានអ្វីជាអំណះអំណាង?

الجواب

ج:الخوف: هو الخشية من الله ومن عقابه.

الرجاء: هو الطمع في ثواب الله ومغفرته ورحمته.

الدليل: قوله تَعَالَى:

﴿أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ يَبۡتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ وَيَرۡجُونَ رَحۡمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحۡذُورٗا﴾

[الإسراء: 57].

وقال تَعَالَى:

﴿نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ 49 وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ 50﴾

[الحجر: 49-50]

ការខ្លាច: គឺការខ្លាចអល់ឡោះ និងខ្លាចនូវទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់។

ក្តីសង្ឃឹម: គឺការសង្ឃឹមនូវផលបុណ្យ ការអភ័យទោស និងក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។

ភស្តុតាងរបស់វា គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖

ពួក(ព្រះនានា)ដែលពួកមូស្ហរីគីននៅបួងសួងសុំនោះ ពួកគេក៏ស្វែងរកមធ្យោបាយទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកគេដែរ ថាតើពួកគេណាម្នាក់ដែលជិត(នឹងអល់ឡោះ)បំផុតនោះ? ហើយពួកគេនៅសង្ឃឹមនូវការប្រោសប្រណីរបស់ទ្រង់ និងខ្លាចចំពោះទារុណកម្មរបស់ទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ទារុណកម្មនៃម្ចាស់របស់អ្នកគឺត្រូវគេ(គ្រប់ៗគ្នា)ប្រុងប្រយ័ត្ន។

(អាល់អ៊ិសរ៉ក ៈ ៥៧)

អល់ឡោះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ចូរអ្នកប្រាប់បណ្ដាខ្ញុំរបស់យើងថា ពិតប្រាកដណាស់ យើងជាម្ចាស់មហាអភ័យទោស មហាអាណិតស្រឡាញ់។ ហើយពិតណាស់ ទណ្ឌកម្មរបស់យើង គឺជាទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុត”។

(អាល់ហ៊ិជរ៍ ៈ ៤៩-៥០)