أحمد بن محمد بن حنبل الشيباني الإمام
الإسم
احمد بن محمد بن حنبل شيبانی امام
اسم الشهرة
احمد بن حنبل
نبذة مختصرة
ابو عبدالله احمد بن محمد بن حنبل شیبانی امام بود، متولد سال 164 هجری قمری و از ائمۀ برجستۀ اسلام محسوب می شود، و داستان های او بسیار و مشهور است، امام شافعی در مورد او می گوید: ( احمد در هشت خصلت امام بود: امام در حدیث، امام در فقه، امام در زبان، امام در قرآن، امام در فقر، امام در زهد، امام در تقوا، و امام در سنت)، و موقف او پیرامون خلق قرآن مشهور است که دلالت به علم و صبر او می کند، تا این که او را امام اهل سنت ناميدند، يعنى در زمانى كه بدعت ها رواج يافته بود او سنت را برملا نمود، و اين معنى لقبی است براى همه ائمه اهل سنت، بر خلاف ائمه بدعت ها، زیرا آنان هستند که آنها را وضع نموده و آورده اند، پس نسبت دادن سنت به ائمۀ آنها نسبت اظهار و گسترش است، و نسبت دادن بدعت ها به ائمۀ آنها نسبت اصدار و نوآوری است. از جملۀ تألیفات او: "المسند" و"الزهد" و"الأشربة" و"رسالة في المسيء صلاته" و"الرد على الزنادقة والجهمية" و غیره می باشد، و یارانش از او در حدود شصت هزار مسأله را نقل کرده اند، و مذهب او به اصول و فروع استوار می باشد، و سال 241 وفات نمود.