"አንድ ሰውዬ ነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) ዘንድ መጣና በሆኑ ጉዳዮች ዙሪያ አውርቷቸው 'የአላህና የእርሶ መሻት ሆነ።' አለ። ነቢዩም (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) 'ለአላህ ቢጤ አደረግከኝን? የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ! በል!' አሉት።"

"የአላህና የአንተ መሻት ሆነ።" ማለትና የመሳሰሉትን የባሪያን መሻት ከአላህ መሻት ጋር የሚያቆራኙ የቃላት አጠቃቀም ትንሹ ሺርክ በመሆኑ ክልክል ነው።

መጥፎን ነገር ማውገዝ ግዴታ እንደሆነ እንረዳለን።

የአላህ መልክተኛ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) የተውሒድን ድንበር ጠብቀዋል። የሺርክን መንገዶችንም ዘግተዋል።

ነቢዩን (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) በመከተል መጥፎን በምናወግዝ ወቅት ለሚመከረው አካል የተፈቀደን ተለዋጭ መጠቆሙ የተሻለ ነው።

በዚህ ሐዲሥ ውስጥ ነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለትን በከለከሉበት በዚሁ ሐዲሥና በሌላ ሐዲሥ ደግሞ "የአላህ መሻት ሆነ ከዚያም የአንተ መሻት ሆነ። በል!" በማለታቸው መካከል የሚስማማው "የአላህ መሻት ሆነ ከዚያም የአንተ መሻት ሆነ።" ማለት የሚፈቀድ ሲሆን "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለት ደግሞ በላጩ ነው በሚል ነው።