زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و ده‌رباره‌ی كاره‌كی د گه‌ل ئاخڤت، پاشی گۆت: ئه‌وا خودێ بڤێت و ته بڤێت. ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ئه‌رێ ته ئه‌ز كرمه هه‌ڤئاست و شریك بۆ خودێ؟ بێژه: ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت)).
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌بباسی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت:
زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و ده‌رباره‌ی كاره‌كی د گه‌ل ئاخڤت، پاشی گۆت: ئه‌وا خودێ بڤێت و ته بڤێت. ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ئه‌رێ ته ئه‌ز كرمه هه‌ڤئاست و شریك بۆ خودێ؟ بێژه: ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت)).
أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَكَلَّمَهُ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ، فَقَالَ: مَا شَاءَ اللهُ وَشِئْتَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَجَعَلْتَنِي لِلَّهِ عَدْلًا؟ قُلْ: مَا شَاءَ اللهُ وَحْدَهُ».
زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و ده‌رباره‌ی كاره‌كێ خۆ د گه‌ل ئاخڤت، پاشی گۆت: "ئه‌وا خودێ بڤێت و ته بڤێت". ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئه‌ڤ ئاخڤتنه ب دلی نه‌بوو و ب ئاخڤتنه‌كا خراب دانا و خودانێ وێ ئاگه‌هدار كر كو گرێدانا ڤیانا چێكری ب ڤیانا خودێ ب ڕێكا پیتا (واو) شركا بچویكه و چێنابیت مرۆڤێ موسلمان ڤی تشتی بێژیت. پاشی ڕێكا ڕاست نیشا وی دا و گۆتێ بێژه: "ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت"، ڤێجا بلا ڤیان و مه‌شیئه‌تێ ب تنێ بۆ خودێ بدانیت و چ كه‌سێن دی نه‌كه‌ته هه‌ڤپشك د گه‌ل ویدا بۆ چ ڕه‌نگێن په‌یوه‌ندییێ.
...:
پاشڤه‌برن ژ گۆتنا: "ئه‌وا خودێ بڤێت و ته بڤێت" و هه‌ر تشتێ وه‌كی وێ كو پیتا (واو) تێدا بیت بۆ هه‌ڤئاستكرنا ڤیانا عه‌بدی د گه‌ل ڤیانا خودێ، چونكی ئه‌ڤه شركا بچویكه.
پێدڤییه مرۆڤ خرابییێ ڕه‌د بكه‌ت و پێ ڕازی نه‌بیت.
پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) سنوورێن ته‌وحیدێ پاراستینه و ڕێك ل به‌ر هه‌می جۆرێن شركێ گرتییه.
ل ده‌مێ ڕه‌دكرنا كاره‌كێ خراب یان ئاخڤتنه‌كێ؛ باشتره مرۆڤ پێگوهۆڕكه‌كێ حه‌لال و دروست نیشا كه‌سێ به‌رامبه‌ر بدەت، ئه‌ڤه ژی وه‌ك چاڤلێكرن بۆ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن).
كۆمكرن د ناڤبه‌را گۆتنا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) د ڤێ فه‌رمووده‌یێدا: "ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت"، و گۆتنا وی د فه‌رمووده‌یه‌كا دیدا: "بێژه: ئه‌وا خودێ بڤێت، پاشی ته بڤێت" یا ب ڤی ڕه‌نگییه: گۆتنا "ئه‌وا خودێ بڤێت پاشی ته بڤێت" یا دروسته، به‌لێ گۆتنا "ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت" باشتره.
دروسته تو بێژی: "ئه‌وا خودێ بڤێت پاشی ته بڤێت"، به‌لێ یا باشتر ئه‌ڤه‌یه تو بێژی: "ئه‌وا خودێ ب تنێ بڤێت".
زێده‌تر (9)
په‌ڕتووكا (السنن الكبرى) یا نه‌سائی (9/ 362) (10759).
سونەنا ئبن ماجه (3/ 252) (2117).
موسنه‌دا ئه‌حمه‌دی (5/ 297) (3247).
الجديد في شرح كتاب التوحيد.
لمحمد القرعاوي (ص373).
الملخص في شرح كتاب التوحيد.
لصالح الفوزان (ص335).
القول المفيد على كتاب التوحيد.
لابن عثيمين (2/ 230).