تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ
Абу Лаҳабнинг қўллари қуригай — ҳалок бўлгай! (Аниқки), у қуриди — ҳалок бўлди!
المَسَد is chapter 111 of the Quran and has 5 verses. This page presents it in full in the Uthmani script, with a verse-by-verse translation of its meaning.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ
Абу Лаҳабнинг қўллари қуригай — ҳалок бўлгай! (Аниқки), у қуриди — ҳалок бўлди!
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
Мол-мулки ва касб қилиб топган нарсалари унга асқотгани йўқ!
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ
Яқинда у (ловуллаб турган) алангали дўзахга киражак!
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ
Ва унинг ўтин орқалаган хотини,
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ
— бўйнида пишиқ толадан эшилган арқон бўлган хотини ҳам (ловуллаб турган алангали дўзахга киражак!)