تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ
لەناوچێت ھەردوو دەستی ئەبولەھەب وە لە ناویش چوو
المَسَد is chapter ١١١ of the Quran and has ٥ verses. This page presents it in full in the Uthmani script, with a verse-by-verse translation of its meaning.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ
لەناوچێت ھەردوو دەستی ئەبولەھەب وە لە ناویش چوو
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
سوودی پێ نەگەیاند داراییەکەیی وئەوەی کە کردی (لە دوژمنایەتی پێغەمبەر ﷺ)
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ
بێگومان لەمەولا دەچێتە ناو ئاگری بڵێسە دار
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ
وە ژنەکەیشی، کە ھەڵگری دار ودڕک بوو (بۆ ئازاردانی پێغەمبەر ﷺ)
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ
ھەمیشە گوریسێکی بادراو(لەپەلی خورمایی ئاگرین) وا لە گەردنیدا