Skip to content

"Walang dalawang Muslim na nagkasalubong saka nagkamayan malibang patatawarin silang dalawa bago silang dalawa maghiwalay."}

Ayon kay Al-Barā' (malugod si Allāh sa kanya) na nagsabi: {Nagsabi ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan):

"Walang dalawang Muslim na nagkasalubong saka nagkamayan malibang patatawarin silang dalawa bago silang dalawa maghiwalay."}

«مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا».

Nagsalaysay nito sina Imām Abū Dāwud, Imām At-Tirmidhīy, Imām Ibnu Mājah, at Imām Aḥmad.
Tumpak dahil sa kabuuan ng mga daan nito
Ang Pagbibigay-linaw

Nagpabatid ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na walang dalawang Muslim na nagkasalubungan sa daan at tulad nito saka bumati ang isa sa dalawa sa kanila sa isa pa sa pakikipagkamayan malibang patatawarin silang dalawa bago silang dalawa maghiwalay nang pisikal o sa pamamagitan ng pagtatapos ng pakikipagkamayan.

Ang mga Katuturan ng Ḥadīth

Ang pagsasakaibig-ibig ng pakikipagkamayan sa sandali ng pagkikita at ang paghimok dito.

Nagsabi si Al-Munāwī: Hindi natatamo ang Sunnah malibang sa pamamagitan ng paglalagay ng kanang kamay sa kanang kamay kung saan walang maidadahilan.

Ang paghimok sa pagpapalaganap ng pagbati at ang paglilinaw sa bigay ng pabuya sa pakikipagkamayan ng Muslim sa kapuwa niya Muslim.

Naibubukod mula sa ḥadīth ang ipinagbabawal na pakikipagkamayan gaya ng pakikipagkamayan sa babaing estranghera.

Ang mga Sanggunian

Sunan Abī Dāwud (7/ 502) (5212).

Sunan At-Tirmidhīy (4/ 447) (2727).

Sunan Ibnu Mājah (4/ 654) (3703).

Musnad Aḥmad (30/ 517) (18547).

Ang Karagdagan (4)

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (2/ 152).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (1/ 680).