«هیچ دو مسلمانی با یکدیگر ملاقات نمی‌کنند و با یکدیگر مصافحه نمی‌کنند، مگر آنکه پیش از جدا شدن، مورد آمرزش قرار می‌گیرند».
از بَراء رضی الله عنه روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا». یعنی: «هیچ دو مسلمانی با یکدیگر ملاقات نمی‌کنند و با یکدیگر مصافحه نمی‌کنند، مگر آنکه پیش از جدا شدن، مورد آمرزش قرار می‌گیرند».
«مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا».
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند: که هیچ دو مسلمانی در راهی و مانند آن با یکدیگر ملاقات نمی‌کنند که یکی از آن دو بر دیگری با دست دادن (مصافحه) سلام کند، مگر آنکه قبل از آنکه با بدن‌هایشان از هم جدا شوند یا از مصافحه فارغ گردند، آمرزیده می‌شوند.
مستحب بودن مصافحه (دست دادن) هنگام ملاقات، و تشویق به آن.
مناوی گفته است: و سنت [مصافحه] حاصل نمی‌شود مگر با قرار دادن دست راست در دست راست، در صورتی که عذری نباشد.
تشویق به آشکار کردنِ سلام، و بیان پاداش بزرگِ مصافحهٔ مسلمان با برادر مسلمانش.
مصافحهٔ حرام، مانند مصافحه با زن نامحرم، از [حکم] این حدیث مُستثنی است.
بیشتر (8)
سنن ابی‌داوود (7/ 502) (5212).
سنن ترمذی (4/ 447) (2727).
سنن ابن‌ماجه (4/ 654) (3703).
مُسنَد احمد (30/ 517) (18547).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 152).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 680).