Skip to content

Агар зане, масалан, соати яки нисфирӯзӣ ҳайз шавад ва то ҳол намози пешинро нахонда бошад, оё лозим аст, ки баъд аз пок шуданаш қазои ин намозро ба ҷой оварад?

السؤال

С 1:

Агар зане, масалан, соати яки нисфирӯзӣ ҳайз шавад ва то ҳол намози пешинро нахонда бошад, оё лозим аст, ки баъд аз пок шуданаш қазои ин намозро ба ҷой оварад?

س21: إذا حاضت المرأة الساعة الواحدة ظهرًا مثلًا، وهي لم تصلّ بعد صلاة الظّهر، فهل يلزمها قضاء تلك الصلاة بعد الطّهر؟

الجواب

Ҷ 1:

Дар ин бора байни олимон ихтилоф аст, бархе мегӯянд, қазои он намоз барояш воҷиб нест, зеро ӯ бепарвоӣ накардааст ва гунаҳкор нашудааст, чун барояш ҷоиз аст, ки намозро то охири вақташ ба таъхир гузорад.

Аммо гурӯҳи дигар аз олимон мегӯянд, қазои он намоз бар ӯ воҷиб аст. Ба далели умумии сухани Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва саллам), ки фармудааст:

"Ҳар ки як ракъат аз намозро дарк кунад, намозро дарк кардааст."

Аммо эҳтиёт барои ӯ ин аст, ки қазояшро ба ҷо оварад, зеро он як намоз аст ва қазои он барояш душвор нест.

ﺟ21: في هذا خلافٌ بين العلماء، فمنهم من قال: إنه لا يلزمها أن تقضي هذه الصلاة؛ لأنها لم تفرط، ولم تأثم؛ حيث إنه يجوز لها أن تؤخّر الصلاة إلى آخر وقتها.

ومنهم من قال: إنه يلزمها القضاء، أي: قضاء تلك الصلاة؛ لعموم قوله ﷺ:

«مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ» [1].

[5] تقدم تخريجه.

والاحتياط لها: أن تقضيها؛ لأنها صلاةٌ واحدةٌ، لا مشقة في قضائها.