«اگر بر مومنان -و یا بر امتم- دشوار نمی شد، به آنها دستور می دادم برای هر نماز مسواک بزنند».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«اگر بر مومنان -و یا بر امتم- دشوار نمی شد، به آنها دستور می دادم برای هر نماز مسواک بزنند».
«لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ -أَوْ: عَلَى أُمَّتِي- لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ».
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهند اگر بر مومنان مشقت و دشوار نمی شد، به آنان دستور می دادند برای هر نماز مسواک بزنند.
مهربانی پیامبر صلی الله علیه وسلم به امتش، و بیم مشقت و دشواری بر آنان.
اصل در امر پیامبر صلی الله علیه وسلم وجوب است، مگر این که دلیلی بر نفل بودن آن وجود داشته باشد.
مستحب بودن مسواک زدن و فضیلت آن هنگام ادای هر نماز.
ابن دقیق العید می‌گوید: حکمت استحباب مسواک هنگام برپایی نماز این است که این حالت تقرب به الله متعال است، پس لازمه آن کمال و پاکیزگی برای نشان دادن شرف این عبادت است.
عموم حدیث شامل استعمال مسواک برای روزه دار می شود حتی اگر بعد از زوال هم باشد، مانند نمازهای ظهر و عصر.
بیشتر (6)
صحیح مسلم. (1/ 220) (252).
صحیح بخاری. (2/ 4) (887).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص46).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.
لابن عثيمين (1/ 50).