«کسی که برای اعلای کلمه ی الله (و سرافرازی دينش) بجنگد او در راه الله است».
از ابوموسی رضی الله عنه روایت است می گوید که:
از رسول الله صلى الله عليه وسلم درباره ی مردی پرسيده شد که از روی شجاعت، از روی تعصب يا از روی ريا و خودنمايی می جنگد، اینکه کدام يک در راه الله است؟ فرمودند: «کسی که برای اعلای کلمه ی الله (و سرافرازی دينش) بجنگد او در راه الله است».
سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَيُقَاتِلُ حَمِيَّةً، وَيُقَاتِلُ رِيَاءً، أَيُّ ذَلِكَ فِي سَبِيلِ اللهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللهِ هِيَ الْعُلْيَا، فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللهِ».
از پیامبر صلی الله علیه وسلم درباره اهداف مختلف رزمندگان سؤال شد که شخصی برای اظهار شجاعت می جنگد، یا به دلیل تعصب و یا برای دیدن جایگاه خود در میان مردم، یا غیر از این، کدام یکی از اینها در راه الله می جنگد؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند که مجاهد در راه الله کسی است که: «برای اعلای کلمه ی الله (و سرافرازی دينش) بجنگد».
اصل در صحت و فساد اعمال، نیت و اخلاص برای الله متعال است.
اگر هدف جهاد اعلای کلمه ی الله باشد، و هدف مشروع دیگری مانند به دست آوردن غنایم به آن ملحق شود، ضرری به اصل نیت وارد نمی کند.
راندن و دفع نمودن دشمنان از وطن و مقدسات از قبیل جنگ در راه الله متعال است.
فضیلت ذکر شده در مورد مجاهدین مربوط به کسانی است که برای اعلای کلمه ی الله جنگیده باشند.
بیشتر (6)
صحیح بخاری. (9/ 136) (7458).
صحیح مسلم. (3/ 1513) (1904).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص753).
الإعلام بفوائد عمدة الأحكام.
لابن الملقن (10/ 380).