خودایێ من؛ تو سه‌لامی (ئێك ژ ناڤێن ته‌یه)، سه‌لام و سلامه‌تی ژی ژ ده‌ڤ ته‌یه، تو یێ دویر و پاقژبی ژ هه‌می كێماسییان ئه‌ی خودانێ مه‌زناهی و مه‌ردینییێ
سه‌وبان (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئه‌گه‌ر پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ژ نڤێژا خۆ ب دویماهیك هاتبا؛ دا سێ جاران ئیستیغفاران كێشیت (ئانكو دا سێ جاران بێژیت: أستغفر الله)، پاشی دا بێژیت: ((خودایێ من؛ تو سه‌لامی (ئێك ژ ناڤێن ته‌یه)، سه‌لام و سلامه‌تی ژی ژ ده‌ڤ ته‌یه، تو یێ دویر و پاقژبی ژ هه‌می كێماسییان ئه‌ی خودانێ مه‌زناهی و مه‌ردینییێ))، وه‌لیدی گۆت: من گۆته ئه‌وزاعی: ئیستیغفاركرن چاوایه؟ گۆت: دێ بێژی: أستغفر الله، أستغفر الله.
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلَاثًا، وَقَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ، وَمِنْكَ السَّلَامُ، تَبَارَكْتَ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»، قَالَ الْوَلِيدُ: فَقُلْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ: كَيْفَ الْاسْتِغْفَارُ؟ قَالَ: تَقُولُ: أَسْتَغْفِرُ اللهَ، أَسْتَغْفِرُ اللهَ.
ئه‌گه‌ر پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ژ نڤێژا خۆ ب دویماهیك هاتبا؛ دا بێژیت: أستغفر الله، أستغفر الله، أستغفر الله (ئانكو: خودایێ من؛ ئه‌ز داخوازێ ژ ته دكه‌م تو گونه‌هێن من ژێببه‌ی). پاشی دا ب ڤێ گۆتنا خۆ: (اللَّهمَّ أنتَ السَّلامُ، ومنْكَ السَّلامُ، تباركْتَ ذا الجَلالِ والإكرامِ) خودایێ خۆ مه‌زنڕاگریت، ڤێجا خودێ یێ پاراستی و سلامه‌ته د سالۆخه‌تێن خۆدا، یێ دویر و پاقژه ژ هه‌می كێماسییان، پاراستن و سلامه‌تی ژ هه‌می نه‌خۆشیێن دونیا و قیامه‌تێ ژی هه‌ر ژ وی دهێنه داخوازكرن نە ژ کەسەکێ دی، و ب ڕاستی خێر و باشییێن خودێ د هه‌ردوو مالاندا (ل دونیا و قیامه‌تێ) گه‌له‌ك زێده بووینه، خودانێ مه‌زناهی و باشی و مه‌ردینییێ.
...:
سوننه‌ته پشتی نڤێژێ مرۆڤ داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بكه‌ت (بێژیت: أستغفر الله) و به‌رده‌وامییێ بده‌ته ڤێ چه‌ندێ.
كرنا ئیستیغفاران سوننه‌ته، بۆ هندێ دا ئه‌و كێماسی و خه‌مسارییێن د عیباده‌تیدا هاتینه كرن ته‌مام و قه‌ره‌بوو بكه‌ت.
زێده‌تر (7)
صه‌حیحا موسلمی (1/ 414) (591).
مرعاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.
لعبيد الله المباركفوري (3/ 317).
سبل السلام.
للصنعاني (1/ 294).
توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (2/ 301).